ตอนที่ 24: เมตตาแต่เฉียบขาด

“วางมือที่สั่นเทาของท่านลงเสียเถอะค่ะแม่สามี หากขยับไปมากกว่านี้ เลือดที่ไหลซึมออกมาจากแผลที่ติดเชื้อนั่น คงได้ย้อมพื้นไม้ในบ้านข้าจนหมดสิ้น” น้ำเสียงของหลินว่านหลิงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องโถงที่เคยตึงเครียดถึงขีดสุดเงียบสนิทลงในพริบตา นางนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่า ท่าทางสงบนิ่งดุจผิวน้ำที่ไร้กระแสลม มือเรียวบางกำลังบรรจงเช็ดมีดผ่าตัดขนาดเล็กที่หยิบออกมาจาก ‘มิติห้างสรรพสินค้า’ อย่างใจเย็น เบื้องหน้าของนางคือหญิงวัยกลางคนที่เคยถือดีและกดขี่นางสารพัด บัดนี้สภาพของนางช่างน่าเวทนา แผลที่ขาจากการถูกงูกัดและรักษาอย่างผิดวิธีจนอักเสบหนักส่งกลิ่นเน่าเหม็นโชยออกมาเป็นระยะ ดวงตาที่เคยจ้องจะหาเรื่องของอีกฝ่ายบัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและอ่อนแรง ลู่จินยืนตระหง่านอยู่ด้านหลังภรรยา ร่างสูงใหญ่ในชุดทหารสีเขียวเข้มของเขาแผ่รังสีคุกคาม มือหนาวางบนบ่าของว่านหลิงเบาๆ เป็นการแสดงออกว่าเขาพร้อมจะปกป้องภรรยาเสมอ ไม่ว่าหลินว่านหลิงจะตัดสินใจอย่างไรก็ตาม “ข้า... ข้าไม่ได้ตั้งใจจะมาขอความเมตตา” หญิงชราเค้นเสียงแหบพร่า พยายามเชิดหน้าขึ้นแม้จะเจ็บจนน้ำตาเล็ด “ข้าแค่จะมาทวงสิทธิ์... ในฐานะแม่...” “สิทธิ์?” ว่านหลิงแค่นหัวเราะ เสียงหัวเราะของนางไม่ได้มีความเย้ยหยัน แต่มันกลับฟังดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าการดุด่า “สิทธิ์ที่จะให้ข้าหาเงินมาเลี้ยงดูท่าน สิทธิ์ที่จะให้ข้าก้มหัวให้ท่านทั้งที่ท่านคอยแต่จะถีบหัวส่งพวกเราออกจากบ้านในตอนที่พวกเราไม่มีอะไรเลยน่ะหรือคะ?” นางลุกขึ้นยืน กลิ่นหอมจางๆ จากสบู่หรูในมิติโชยออกมาปะทะจมูก ล้างกลิ่นสาบของความเสื่อมโทรมไปจนสิ้น ว่านหลิงก้าวเข้าไปใกล้หญิงชราที่นั่งพิงผนังด้วยแววตาที่เฉียบคม “ข้าจะรักษาให้ท่าน” ว่านหลิงกล่าวพลางวางกล่องยาปฏิชีวนะชั้นดีจากโลกอนาคตลงตรงหน้า “นี่คือยาที่ไม่มีขายในท้องตลาด ยาที่จะทำให้แผลของท่านหายดีโดยไม่ทิ้งรอยแผลเป็น... แต่นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย” “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” เสียงของหญิงชราสั่นเครือ “หมายความว่านับจากวินาทีที่แผลนี้ปิดสนิท สายสัมพันธ์ระหว่างเราจะขาดสะบั้นลงอย่างเป็นทางการ” ว่านหลิงยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา มันคือหนังสือตัดขาดตระกูลที่นางร่างเตรียมไว้ตั้งแต่วันที่ถูกขับไล่ “หากท่านตกลงที่จะเซ็นเอกสารนี้ ข้าจะยอมล้างแผลและดูแลท่านจนกว่าท่านจะเดินเหินได้ปกติ แต่หลังจากนั้น... ไม่ว่าจะหิวโหยหรือล้มป่วยหนักหนาเพียงใด อย่าได้ก้าวเท้าเข้ามาในเขตฟาร์มของพวกเราอีก” ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง กระทั่งเสียงแมลงในทุ่งหญ้านอกหน้าต่างยังดูเบาหวิวไปถนัดตา ลู่จินกระชับมือที่บ่าของภรรยาแน่นขึ้น เขาภูมิใจในตัวนางเหลือเกิน ภรรยาของเขาไม่ได้เป็นเพียงคนใจดีที่ขี้สงสาร แต่เป็นสตรีที่รู้จักคุณค่าของตัวเองและกล้าที่จะตัดเนื้อร้ายทิ้งเพื่อให้ชีวิตงอกงาม หญิงชรามองแผ่นกระดาษสลับกับใบหน้าของว่านหลิง ความโลภในใจยังคงต่อสู้กับความตายที่จ่ออยู่ตรงหน้า นางรู้ดีว่าหากไม่มีว่านหลิง ผู้นี้ที่ร่ำรวยขึ้นผิดหูผิดตาจากการขายผักสดและสินค้าลึกลับในตลาดมืด นางคงไม่มีวันรอดไปได้ “เจ้ามันเลือดเย็นนัก ว่านหลิง!” หญิงชราตวาดแผ่ว “ข้าไม่ได้เลือดเย็น ข้าแค่กำลังปกป้องสิ่งที่ข้าสร้างมากับมือ” ว่านหลิงยิ้มบางๆ สายตาของนางอ่อนลงทว่ายังคงความเด็ดขาด “มนุษยธรรมของข้ามีไว้สำหรับคนที่คู่ควร ท่านเลือกเอาเถอะค่ะ ระหว่างความหยิ่งทระนงที่กำลังจะเน่าเปื่อยไปพร้อมกับขาของท่าน หรือชีวิตที่เหลืออยู่โดยไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันอีก” หญิงชราหลับตาลง น้ำตาไหลรินด้วยความเจ็บใจ แต่เมื่อความเจ็บปวดจากแผลแล่นริ้วขึ้นมาจนแทบทนไม่ไหว นางจึงยอมพยักหน้าอย่างอ่อนแรง ว่านหลิงเริ่มลงมือล้างแผลอย่างชำนาญ มือของนางนุ่มนวลแต่หนักแน่น ทุกสัมผัสที่นางทำคือการประกาศอิสรภาพของตัวเองอย่างแท้จริง หลังจากจัดการจนเรียบร้อยและใส่ยาให้จนเสร็จสรรพ ว่านหลิงก็ขยับออกห่าง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนกลุ่มหนึ่งก็ดังขึ้นหน้าบ้าน ลู่จินขมวดคิ้วแน่น เขารับรู้ได้ถึงไอสังหารที่ไม่คุ้นเคย ประตูบ้านถูกผลักออกอย่างแรงโดยไม่ได้เคาะ ปรากฏร่างของชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งที่เคยเป็นลูกหนี้รายใหญ่ของตระกูลสามีเก่าของนาง พร้อมกับใครบางคนที่ว่านหลิงคาดไม่ถึงก้าวตามเข้ามา “หลินว่านหลิง เจ้าคิดจะตัดขาดกับแม่สามีแล้วหนีไปเสวยสุขคนเดียวอย่างนั้นหรือ?” เสียงเย้ยหยันดังขึ้นจากสตรีร่างท้วมที่แต่งตัวจัดจ้านเกินฐานะชาวบ้านปกติ นางเดินตรงเข้ามาหาว่านหลิงด้วยรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษ “โชคร้ายหน่อยนะ ที่วันนี้พวกข้าไม่ได้มาตัวเปล่า แต่เอา ‘ของขวัญ’ ล้ำค่ามาให้เจ้า... ถึงตอนนั้นอย่ามาร้องขอชีวิตก็แล้วกัน” ว่านหลิงมองคนตรงหน้าพลางเลิกคิ้วขึ้นอย่างเยือกเย็น นางไม่ได้หวาดกลัว แต่ในใจกลับกำลังคำนวณราคาของสิ่งที่นางต้องจัดการต่อไปในคืนนี้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของว่านหลิงและจินมาจนถึงตอนนี้นะคะ กุหลาบหนามเงินสัญญาว่าจะพาผู้อ่านทุกท่านไปพบกับบทสรุปที่คุ้มค่ากับการรอคอยแน่นอนค่ะ