ท่านแม่ทัพผู้เย็นชากับสตรีปากจัดแห่งโรงเตี๊ยมจันทรา•ตอนที่ 4

รอยร้าวในเงามืด

ผลงานโดย เสี่ยวเถาฮวา
ปลายนิ้วเรียวยาวของหลี่จิ่งเหยียนไม่ได้แตะต้องแก้วชาที่ส่งไออุ่นกรุ่นตรงหน้าแม้แต่น้อย สายตาคมกริบดั่งใบมีดของแม่ทัพหนุ่มกวาดมองคราบสีชาจางๆ ที่หยดลงบนโต๊ะไม้เนื้อหยาบ ราวกับกำลังประเมินน้ำหนักของความลับที่ถูกซุกซ่อนไว้ใต้หลังคาโรงเตี๊ยมจันทราแห่งนี้ “ดูท่า... คืนนี้พวกเราคงไม่ได้คุยกันแค่เรื่องปิดโรงเตี๊ยมเสียแล้วล่ะเพคะ ท่านแม่ทัพ...” ซูเหมยเอ่ยกลั้วหัวเราะ น้ำเสียงของนางราบเรียบ ทว่าแฝงความท้าทายไว้อย่างแนบเนียน ร่างระหงในชุดผ้าแพรสีแดงเพลิงเอนกายพิงกรอบหน้าต่าง สายตาดอกท้อคู่นั้นกวาดมองผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งแคว้นด้วยรอยยิ้มเย้าหยอก “หรือท่านกลัวว่าความลับที่ข้ากำไว้ จะสั่นคลอนเก้าอี้ทองคำของฉินอ๋องจนท่านนั่งไม่ติดกันแน่?” หลี่จิ่งเหยียนแค่นเสียงหึในลำคอ ดวงตาคมดุหรี่ลงเล็กน้อยอย่างอันตราย เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เงาร่างสูงใหญ่ทาบทับร่างบางจนมิด ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมารอบตัวจนอากาศในห้องแทบจะหนาทึบ “ปากคอเราะร้ายเช่นนี้ ระวังตัวไว้เถอะ ซูเหมย... คนที่รู้มากเกินไป มักอายุไม่ยืน” สุ้มเสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาด้วยความหงุดหงิด ปลายจมูกโด่งเป็นสันคมได้รูปขยับเล็กน้อยยามที่เขาโน้มตัวลงไปประชิด กลิ่นอายบุรุษผสมกลิ่นอายสนิมเหล็กและชาชั้นดีพุ่งเข้าปะทะนาสิกของนางทันที “โดยเฉพาะเมื่อเจ้ากำลังเล่นกับไฟที่ชื่อว่าฉินอ๋อง” “ไฟหรือเพคะ?” ซูเหมยไม่ถอยหนีแม้แต่น้อย นางกลับเชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาดอกท้อจ้องลึกเข้าไปในดวงตาดำขลับคู่นั้นอย่างไม่เกรงกลัว ระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งคู่เหลือเพียงคืบเดียว ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดกันจนสัมผัสได้ถึงความรุ่มร้อนที่ก่อตัวขึ้นเงียบๆ ในความมืด “ถ้าไฟดวงนั้นจะเผาโรงเตี๊ยมของข้าให้วายป่วง ข้าก็พร้อมจะสาดน้ำมันใส่ เพื่อให้มันมอดไหม้ไปพร้อมกันทั้งหมด... รวมถึงท่านด้วย ท่านแม่ทัพ” บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกแช่แข็งด้วยความตึงเครียด แต่ในขณะเดียวกัน เคมีที่พุ่งพล่านระหว่างคนทั้งสองก็ร้อนแรงเสียจนแทบจะหลอมละลายทุกสรรพสิ่ง หลี่จิ่งเหยียนมองริมฝีปากที่ขยับเถียงเขาไม่หยุดหย่อนด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งหมั่นไส้ อยากลงทัณฑ์ให้เข็ดหลาบ และ... ความปรารถนาลึกซึ้งที่เขาพยายามกดทับมันไว้มาตลอดหลายวัน ทว่า ก่อนที่แม่ทัพหนุ่มจะได้เอื้อnวาจาใดโต้กลับ เสียงฝีเท้าฝบเบาแต่เร่งรีบก็ดังขึ้นจากทางระเบียงด้านนอก *ก๊อกๆ!* “นายท่าน! เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ!” เสียงของหงอู่ รองแม่พรรคคู่ใจดังลอดเข้ามา พร้อมกับบานประตูไม้ที่ถูกผลักเปิดออกอย่างกะทันหัน หลี่จิ่งเหยียนผละตัวออกอย่างรวดเร็ว ใบหน้าคมคายกลับคืนสู่ความเย็นชาไร้ระลอกคลื่นราวน้ำแข็งพันปีในชั่วพริบตา ขณะที่ซูเหมยเพียงแค่ปัดชายเสื้อของตนเองเบาๆ นางส่งยิ้มเยาะให้แม่ทัพหนุ่มที่ต้องเก็บซ่อนอารมณ์ความหงุดหงิดไว้ภายใต้หน้ากากเคร่งขรึม “ว่ามา” หลี่จิ่งเหยียนเอ่ยเสียงเย็น เยือกเย็นจนหงอู่ต้องสะดุ้ง “สายลับที่เราตามหาตัว... ปรากฏตัวแล้วขอรับ!” หงอู่ก้าวเข้ามาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง สีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง “มันไม่ได้อยู่ไกลที่ไหนเลย มันแฝงตัวอยู่ในหมู่คนงานชั้นในของโรงเตี๊ยมจันทรานี่เอง และเมื่อครู่... มันเพิ่งส่งสัญญาณนกพิราบสื่อสารออกไป ทิศทางมุ่งตรงไปยังคฤหาสน์ของฉินอ๋อง!” สิ้นคำพูดนั้น สายตาคมปลาบของแม่ทัพหลี่ก็หันขวับกลับมามองเจ้าของโรงเตี๊ยมสาวทันที ซูเหมยเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย สีหน้าของนางไม่มีพิรุธแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มเย็นเยียบที่จุดขึ้นที่มุมปาก “ดูท่า... แขกที่ไม่ได้รับเชิญของพวกเรา จะซ่อนตัวอยู่ลึกกว่าที่คิดสินะเพคะ” ซูเหมยเอ่ยพลางก้าวเท้าเข้าไปใกล้หลี่จิ่งเหยียนอีกครั้ง ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับด้วยความสนุกสนานปนเจ้าเล่ห์ “สนใจร่วมมือกับข้าไหมล่ะ ท่านแม่ทัพ? ลากคอมันออกมาจากรูก่อนที่ความลับของท่านจะกลายเป็นเศษกระดาษที่ฉินอ๋องใช้เหยียบย่ำ” หลี่จิ่งเหยียนแค่นเสียงในลำคอ ดวงตาดำสนิทจ้องมองรอยยิ้มมั่นอกมั่นใจนั้นอย่างพิจารณา ก่อนที่มุมปากหยักลึกของเขาจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยันที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย “ตามใจเจ้า... ซูเหมย แต่อย่าลืมว่าถ้างานนี้พังลง ข้าจะจับเจ้ามัดส่งเข้าคุกหลวงในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิดคนแรกเลยทีเดียว” ซูเหมยหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างไม่ยี่หรา นางหยิบกริชเล่มเล็กที่ซ่อนไว้ใต้ชายแขนเสื้อขึ้นมาหมุนเล่นอย่างคล่องแคล่ว แววตาดอกท้อฉายประกายอำมหิตขึ้นวูบหนึ่ง “เชิญตามสบายเพคะ... แต่ระวังตัวหน่อยก็ดี เพราะคนที่ท่านกำลังจะไปลากคอมันออกมา มันอาจจะไม่ใช่แค่สายลับธรรมดา แต่มันคือคนใกล้ตัวที่ท่านไว้ใจที่สุดต่างหากล่ะ!” ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องพักชั่วขณะ หลี่จิ่งเหยียนชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวออกไป ดวงตาคมกริบหรี่แคบลงเมื่อตระหนักถึงความหมายที่ซ่อนอยู่หลังประโยคนั้น ขณะที่หงอู่ที่ยืนอยู่ด้านข้างถึงกับหน้าถอดสี ร่างกายแข็งทื่อราวน้ำแข็งเกาะกุม และในวินาทีที่แม่ทัพหนุ่มกำลังจะหันกลับมาซักถาม เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นจากชั้นล่าง พร้อมกับเสียงพังประตูและเสียงกรีดร้องที่ระเบิดขึ้นอย่างฉับพลัน! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามความแซ่บของคู่กัดคู่นี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้านะคะ!
สารจากนักเขียน (เสี่ยวเถาฮวา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ท่านแม่ทัพผู้เย็นชากับสตรีปากจัดแห่งโรงเตี๊ยมจันทรา นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%