เปิดร้านอาหารวันแรกกระแสตอบรับถล่มทลาย

“ถอยไป! ข้าบอกว่าตระกูลหลินของพวกเราต้องได้โต๊ะที่ดีที่สุดหน้าเคาน์เตอร์สi! นังหลินว่านเฉียว ลูกอกตัญญู เปิดร้านทั้งทีไม่แม้แต่จะส่งบัตรเชิญให้พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด คิดจะอกตัญญูตัดขาดญาติมิตรหรืออย่างไร!” เสียงโวยวายแหลมสูงจนแก้วหูแทบแตกของนางจาง ผู้เป็นป้าสะใภ้ตัวแสบแห่งตระกูลหลินดังแหวกลงมากลางฝูงชนที่กำลังต่อแถวยาวเหยียดหน้าร้านอาหาร ‘หอมหมื่นลี้’ นางถือวิสาสะพาลูกสมุนและญาติผู้พี่น้องเบียดเสียดแทรกแถวเข้ามาอย่างไร้ยางอาย หมายจะเข้ามาจับจองพื้นที่และกอบโกยผลประโยชน์ในวันเปิดร้านวันแรกให้จงได้ หลินว่านเฉียวที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดเรียงจานกระเบื้องเคลือบสีฟ้าครามบรรจุอาหารกลิ่นหอมกรุ่น ชะงักมือเล็กน้อย นางค่อยๆ วางทัพพีหยกในมือลงอย่างใจเย็น ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยแววตานิ่งสงบแต่คมกริบราวกับใบมีดที่ซ่อนอยู่ในฝัก หญิงสาวในชุดผ้าฝ้ายเนื้อดีสีครามปักลายดอกเหมยสะอาดตา เงยหน้าขึ้นสบตากับผู้มาเยือน รอยยิ้มเยาะหยันแต้มอยู่ที่มุมปากบางเฉียบ ทว่าไร้ซึ่งความเกรงกลัว “โอ้... นึกว่าใครที่ไหน ส่งเสียงโวยวายราวกับเป็ดถูกเชือดคอ ที่แท้ก็ป้าสะใภ้ผู้รักความสบายและเก่งกาจเรื่องการมาเนียนกินฟรีนี่เองนะคะ” น้ำเสียงหวานใสแต่เชือดเฉือนบาดลึกดังขึ้นกังวาน ท่ามกลางเสียงฮือฮาของชาวบ้านนับร้อยที่ยืนต่อแถวรอลิ้มรสอาหาร “นังเด็กนี่! ปากคอเราะร้ายนักนะ แกกล้าดียังไงมาว่าผู้มีพระคุณเช่นนี้!” นางจางหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัด ยื่นมือเหี่ยวย่นหมายจะพุ่งเข้ามาตบสั่งสอนหลานสาวอกตัญญู ทว่า... ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วหยาบกร้านจะได้เฉียดเข้าใกล้ร่างระหง ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มของลู่ถิงก็ก้าวออกมายืนบังหน้าภรรยาเอาไว้ด้วยท่าทีนิ่งขรึม ไหล่กว้างและรัศมีกดดันอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากตัวนายทหารหนุ่มอนาคตไกล ทำให้นางจางต้องชะงักกึก กลืนน้ำลายลงคออึดใหญ่ด้วยความหวาดผวา ลู่ถิงไม่เอ่ยคำใด เขียงนัยน์ตาคมกริบดุจพญาอินทรีมองตรงไปยังนางจางนิ่งๆ เพียงชั่วพริบตาเดียว แต่มันกลับทรงพลังยิ่งกว่าคำขู่ใดๆ “ถ้าไม่อยากให้สามีดิฉันเชิญตัวออกไปจากร้านด้วยวิธีของทหาร ก็เชิญไปต่อแถวต่อท้ายสุดโน่นค่ะ หรือถ้าไม่มีปัญญาจ่ายเงินค่าอาหาร... ทางร้านเราก็มีบริการ ‘น้ำเปล่าฟรี’ สำหรับคนหน้าหนาที่ไร้เงินซื้อกินเช่นกันนะคะ” ว่านเฉียวเอ่ยต่อด้วยรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้ม แต่คำพูดแต่ละคำกลับคมกริบราวกับอาบยาพิษ เรียกเสียงหัวเราะพรืดจากชาวบ้านรอบข้างที่หมั่นไส้ตระกูลนี้มานาน นางจางหน้าซีดสลับแดงด้วยความอับอาย ขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เมื่อเห็นสายตานับร้อยคู่มองมาด้วยความดูถูกเหยียดหยาม สุดท้ายจึงทำได้เพียงสะบัดหน้าหนี พาลูกสมุนถอยร่นออกไปยืนแค้นเคืองอยู่ริมถนน พร้อมกับคำขู่ อาฆาตมาดร้ายที่ไร้พิษสง “ฝากไว้ก่อนเถอะนังตัวดี!” เมื่อความวุ่นวายผ่านพ้นไป บรรยากาศแห่งความสุขและการทำมาค้าขายอันคึกคักก็กลับมาเยือนอีกครั้ง ว่านเฉียวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลิ่นหอมกรุ่นของ ‘หมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วแดง’ ที่เคี่ยวด้วยน้ำตาลกรวดและเครื่องเทศสูตรลับจากมิติฟาร์มลอยฟุ้งกระจายไปทั่วรัศมีหลายลี้ กระตุ้นต่อมน้ำลายของทุกคนในละแวกนั้นให้ทำงานอย่างบ้าคลั่ง “กลิ่นอะไรน่ะ... หอมอะไรขนาดนี้!” “ให้ตายเถอะ ต่อให้อยู่ห่างไปสามซอยก็ยังได้กลิ่น น้ำลายสอหมดแล้วเนี่ย!” เสียงกระซิบกระซาบด้วยความตื่นตะลึงดังขึ้นตลอดแนวแถวที่ยาวเหยียด ลูกค้ารายแรกก้าวเข้ามาในร้านด้วยความคาดหวัง และเมื่อได้ลิ้มลอง ‘เต้าหู้เสฉวนรสกลมกล่อม’ กับ ‘ไก่ผัดพริกเสฉวน’ ฝีมือหลินว่านเฉียวเข้าไป คำอุทานว่า “อร่อยเหาะ!” ก็ดังขึ้นไม่ขาดปาก ร้านอาหารหอมหมื่นลี้เปิดให้บริการวันแรกด้วยกระแสตอบรับที่ถล่มทลายเกินคาด เมนูเด็ดแต่ละจานถูกกวาดเกลี้ยงหม้อในเวลาอันรวดเร็ว ลู่ถิงคอยยืนดูแลความเรียบร้อยและช่วยยกจานอาหารด้วยความทะมัดทะแมง สายตาที่เขามองภรรยาเต็มไปด้วยความรักใคร่และภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด ขณะที่ว่านเฉียวกำลังง่วนอยู่กับการรับเงินและจัดเตรียมวัตถุดิบในมิติฟาร์มออกมาเติมอย่างไม่ขาดสาย กำไรเป็นกอบเป็นกำหลั่งไหลเข้ามาจนน่าใจหาย ทว่า ในขณะที่บรรยากาศภายในร้านกำลังดำเนินไปอย่างชื่นมื่น ท้องฟ้าด้านนอกก็เริ่มเปลี่ยนสี ลมหนาวพัดโชยระลอกใหญ่เข้ามาปะทะหน้าต่าง ในจังหวะที่ว่านเฉียวกำลังจะก้มลงหยิบวัตถุดิบชุดสุดท้ายจากหลังร้าน เสียงเคาะประตูกระจกเบาๆ ก็ดังขึ้น ขัดจังหวะความวุ่นวาย ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... นางหันไปมองด้วยความฉงน ทว่าภาพที่ปรากฏเบื้องหลังกระจกใสกลับทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวแข็งค้างไปในทันที เมื่อร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสากลเรียบร้อย ใบหน้าคมคายที่มีรอยแผลเป็นจางๆ บริเวณหางตา—คนที่ว่านเฉียวคิดว่าไม่มีทางได้พบเจออีกในยุคสมัยนี้—กำลังยืนยิ้มแย้มส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้พร้อมกับกระเป๋าเอกสารหนังสีดำสนิท “ไม่เจอกันนานเลยนะ... น้องสาวตัวแสบ จำพี่ชายคนนี้ไม่ได้แล้วหรือ?” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันจนถึงบทที่ 16 นะคะ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับจุดเปลี่ยนของเรื่องในครั้งนี้ค่ะ!