วิกฤตวัตถุดิบขาดแคลนที่ถูกจัดฉาก

กระดาษสัญญาแผ่นบางในมือของคุณนายหลินสั่นระริกตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ดวงตาฝ้าฟางของหญิงสูงวัยหรี่แคบลงจ้องมองจานกระเบื้องเคลือบสีฟ้าครามตรงหน้า ซึ่งบรรจุ «เนื้อตุ๋นน้ำแดง» ที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นยั่วยวนจนต่อมน้ำลายในปากของทุกคนต่างพากันทำงานอย่างหนักหน่วง กลิ่นเครื่องเทศจีนยี่สิบชนิดผสานกับไขมันหมูที่ตุ๋นจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก ลอยอบอวลตลบอบอวลไปทั่วห้องอาหารลับหลังร้านสหกรณ์ประจำอำเภอ "คุณนายหลิน... อาหารหอมขนาดนี้ สนใจรับหุ้นส่วนเพิ่มสักคนไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำและแฝงรอยเจ้าเล่ห์ของเฒ่าแก่เฉิน—พ่อค้าคนกลางผู้ผูกขาดเส้นทางขนส่งวัตถุดิบรายใหญ่ที่สุดในมณฑลตะวันออก ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน เขากวาดสายตามองหลินว่านเฉียวด้วยความดูแคลนระคนโลภ นี่คือการจัดฉาก... ทุกคนในที่นี้ย่อมรู้ดี เฒ่าแก่เฉินเลือกจังหวะที่โรงงานแปรรูปอาหารและร้านค้าสหกรณ์ของว่านเฉียวต้องใช้เนื้อสัตว์และแป้งสาลีล็อตใหญ่ที่สุดในการส่งมอบให้กับกองพลทหารของสามี เพื่อบีบให้เธอจนมุมและยอมจำนนต่อเงื่อนไขอันเอาเปรียบของเขา หุ้นส่วนเพิ่มรึ? พูดให้ถูกก็คือการเข้ามาฮุบกิจการครึ่งหนึ่งโดยใช้กำลังภายในและอำนาจผูกขาดต่างหาก หลินว่านเฉียวยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ เธอไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเฉียบคมราวกับมองทะลุแผนการสกปรกนี้ตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว มือเรียวบางวางตะเกียบไม้ไผ่ลงบนโต๊ะอย่างแผ่วเบา แต่เสียงกระทบเบาๆ นั้นกลับดังสะท้อนก้องในความรู้สึกของทุกคน "หุ้นส่วนหรือคะเฒ่าแก่เฉิน?" ว่านเฉียวเอ่ยเสียงใส แต่แฝงด้วยกระแสกดดันที่ทำให้พ่อค้าหน้าเลือดถึงกับชะงัก "ดิฉันนึกว่าท่านสนใจอยากเป็น 'ลูกหนี้ชั้นดี' เสียอีกนะคะ เห็นช่วงนี้สินค้าเกษตรในมือท่านค้างสต็อกจนเน่าคาโกดัง จนต้องมาวิ่งเต้นหาทางระบายของกับร้านเล็กๆ ของดิฉันแบบนี้ น่าสมเพช เอ้ย... น่าเห็นใจยิ่งนักค่ะ" เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ บรรดาผู้ช่วยและคนสนิทของเฒ่าแก่เฉินหน้าถอดสีทันที ใครๆ ก็รู้ว่าสินค้าเกษตรในโกดังของเฒ่าแก่เฉินกำลังประสบปัญหาเชื้อราเล่นงานเพราะความชื้น แต่ไม่มีใครกล้าพูดความจริงออกมาตรงๆ เช่นนี้ เฒ่าแก่เฉินตบโต๊ะเสียงดังลั่นหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ "หลินว่านเฉียว! อย่ามาปากเก่งให้มากนัก! วัตถุดิบเนื้อสัตว์และแป้งสาลีเกรด A ในอำเภอนี้ อยู่ในกำมือฉันหมด ถ้าไม่มีฉันรับรองว่าพรุ่งนี้ร้านเธอไม่มีอะไรเหลือแม้แต่เศษกระดูกจะมาต้มขายแน่!" บรรยากาศในห้องอาหารตึงเครียดจนแทบจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ คุณนายหลินกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดหวั่น นางมองหน้าว่านเฉียวสลับกับเฒ่าแก่เฉินด้วยความอึดอัด เพราะนางเองก็มีส่วนได้ส่วนเสียในสัญญานี้เช่นกัน ทว่า ในวินาทีที่ทุกคนคิดว่าสะใภ้ตระกูลลู่อาจจะต้องยอมจำนน ประตูห้องอาหารไม้สักก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยมือหนาอันทรงพลัง ร่างสูงใหญ่ในชุดทหารสีเขียวเข้มก้าวเข้ามาด้วยบรรยากาศเย็นเยียบราศีกดขี่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ลู่ถิงเฟิงกวาดสายตาดุจพญาเหยี่ยวคมกริบมองเฒ่าแก่เฉินเพียงแวบเดียว ก็ทำเอาพ่อค้าคนกลางถึงกับขาอ่อนแรงทรุดฮวบนั่งลงบนเก้าอี้ "ภรรยาผมบอกว่าไม่ต้องการหุ้นส่วนเพิ่ม" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นพร้อมกับที่ร่างสูงเดินมาหยุดยืนเคียงข้างภรรยา มือหนาวางลงบนไหล่บางของว่านเฉียวอย่างอ่อนโยน เป็นการแสดงออกถึงการปกป้องและประกาศตัวอย่างชัดเจน "และถ้าวัตถุดิบในอำเภอนี้ขาดแคลน... ทางกองพลของเราเพิ่งอนุมัติเส้นทางขนส่งพิเศษจากมิติฟาร์มส่วนกลางพอดี เฒ่าแก่เฉินคิดว่า... โกดังของคุณจะยังมีความหมายอะไรอีกไหม?" สิ้นคำพูดนั้น หน้าของเฒ่าแก่เฉินก็ซีดเผือดไร้สีเลือดทันที ราวกับถูกสายฟ้าฟาดกลางลำตัว ว่านเฉียวเงยหน้าขึ้นสบตากامสามีพร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจ เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สะบัดมือเบาๆ ส่งสัญญาณให้เด็กในร้านเข็นรถเข็นไม้ยาวเข้ามาด้านใน ทันทีที่ผ้าคลุมสีขาวถูกดึงออก กลิ่นหอมหวานของแป้งสาลีบริสุทธิ์และเนื้อหมูคุณภาพเยี่ยมที่สดราวกับเพิ่งชำแหละจากฟาร์มเมื่อวินาทีที่แล้ว ก็ตลบอบอวลฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง นี่ไม่ใช่เนื้อธรรมดา... แต่มันคือผลผลิตจาก 'มิติฟาร์ม' เลเวลสูงสุดที่ว่านเฉียวเพิ่งอัปเกรดสำเร็จเมื่อคืนนี้! ความสดและคุณภาพที่เหนือกว่าท้องตลาดถึงสิบเท่าตัว ทำให้แม้แต่พ่อค้าผู้คร่ำหวอดในวงการยังต้องอ้าปากค้าง "เชิญตรวจสอบสินค้าได้เลยค่ะเฒ่าแก่เฉิน" ว่านเฉียวยิ้มหวานหยด แต่แววตากลับเย็นชาดุจน้ำแข็งในฤดูหนาว "อ้อ... ส่วนเรื่องสัญญาหุ้นส่วนที่คุณอยากได้ เกรงว่าคงต้องรอให้คุณไปเคลียร์สินค้าเน่าในโกดังให้หมดเสียก่อนนะคะ ถึงตอนนั้น... ร้านของเราอาจจะมีตำแหน่ง 'คนงานกวาดพื้น' ว่างพอดีค่ะ" คำพูดเชือดเฉือนแบบไม่ไว้หน้าทำเอาเฒ่าแก่เฉินแค้นจนกระอักเลือด เขากัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจแต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะอำนาจของลู่ถิงเฟิงและคุณภาพสินค้าที่เหนือชั้นกว่าอย่างไร้ที่ติ ได้บดขยี้แผนการทั้งหมดของเขาจนพังไม่เป็นท่า ความสะใจแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของว่านเฉียว เกมนี้เธอชนะอย่างงดงามและเด็ดขาด! ทว่า... ในจังหวะที่เฒ่าแก่เฉินเก็บข้าวของด้วยความอับอายและกำลังจะเดินพ้นประตูห้องอาหารนั้นเอง สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นกระดาษบันทึกบัญชีลับแผ่นหนึ่งที่ตกอยู่ใกล้เท้าของลู่ถิงเฟิง—มันคือเอกสารการจัดส่งเสบียงลับของกองพลทหาร ที่ระบุชื่อบุคคลผู้ให้การสนับสนุนลับหลังแก่เฒ่าแก่เฉิน... และชื่อนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นคนในตระกูลลู่สายรองที่ทุกคนคิดว่ายอมจำนนไปแล้ว! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ไป๋เป่าเปาของแม่" มาโดยตลอดนะคะ