คำเตือนจากคนแปลกหน้า

"ถอยออกไปจากวงจรนี้เสียเถอะพ่อหนุ่ม ก่อนที่ดวงตาของเธอจะบอดสนิทไปกว่าที่เป็นอยู่" น้ำเสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทรายที่ครูดไปบนแผ่นไม้เก่าดังขึ้นจากมุมมืดของร้านกาแฟเล็กๆ ในตรอกที่ไม่มีแม้แต่ป้ายชื่อ รวินท์ชะงักมือที่กำลังประคองถ้วยกาแฟกรุ่นควัน สายตาของเขายังคงจ้องมองรอยร้าวบนโต๊ะไม้หินอ่อนเบื้องหน้า แทนที่จะหันไปมองต้นเสียง "คุณกำลังพูดเรื่องอะไร" รวินท์ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ากล้ามเนื้อสันกรามกลับขบกันแน่น ความเย็นเยียบแล่นผ่านสันหลังเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่าน "ความปรารถนาที่แลกมาด้วยเลือด... มักจะหวานหอมจนเราลืมสังเกตว่า เวลาที่เหลืออยู่บนนาฬิกาทรายของตัวเองกำลังร่วงหล่นหายไปทีละเม็ด" ชายแก่ร่างท้วมในเสื้อโค้ทสีเทาซอมซ่อขยับเข้ามาใกล้ แสงไฟสลัวจากหลอดนีออนกะพริบถี่ๆ กระทบใบหน้าที่มีรอยย่นลึกราวกับหุบเขาร้าง ดวงตาของเขาฉายแววคมกริบชนิดที่ไม่น่าจะพบเห็นในคนวัยเดียวกัน รวินท์เงยหน้าขึ้น จ้องมองนัยน์ตาคู่นั้นอย่างไม่ลดละ "คุณเป็นใคร ใครส่งคุณมา" "ฉันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของรอยจารึกที่เธอพยายามจะลบมันทิ้ง" ชายชราหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแห้งแล้งและน่าขนลุก "เธอคิดว่าการรื้อฟื้นอดีตจะทำให้เธอหลุดพ้นจากความรู้สึกผิดงั้นรึ? รวินท์... การที่เธอพยายามไขความลับในรอยจารึกนั้น มันไม่ใช่แค่การหาความจริง แต่มันคือการ 'เดิมพัน' ด้วยอายุขัยที่เหลืออยู่ของเธอเอง" หัวใจของรวินท์เต้นกระหน่ำราวกับกลองรบ ข้อมูลเรื่อง 'รอยจารึก' เป็นสิ่งที่เขารู้กับลลินเพียงสองคนเท่านั้น ความตื่นตระหนกแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ใบหน้าที่นิ่งเฉย "อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อ" รวินท์ลุกขึ้นยืน ความสูงของเขาบดบังแสงไฟจนเกิดเป็นเงาทอดทับชายชรา "ถ้าคุณรู้มากขนาดนั้น ก็พูดมาเลยว่าต้องการอะไร" "ฉันไม่ต้องการอะไรจากเธอ นอกจากคำเตือน" ชายแก่ก้าวเข้ามาประชิด ลมหายใจที่ได้กลิ่นอับของกาลเวลาและกลิ่นเหล็กสนิมโชยเข้าปะทะจมูกรวินท์ "ในคืนที่จันทร์ลับขอบฟ้า หากเธอตัดสินใจเปิดกล่องใบนั้น... สิ่งที่จะสูญเสียไปไม่ใช่แค่ความทรงจำ แต่มันคือ 'ลมหายใจ' สุดท้ายของคนที่เธอพยายามจะปกป้องที่สุด" คำว่า 'คนที่พยายามปกป้อง' แทงทะลุหัวใจของรวินท์ราวกับคมหอก ภาพของลลินลอยเข้ามาในห้วงคำนึงทันที เธอผู้ซึ่งยิ้มให้เขาเสมอในวันที่โลกของเขามืดมน เธอผู้กำลังถลำลึกเข้ามาในวังวนแห่งอันตรายที่เขาเป็นคนสร้างขึ้น "ลลิน..." รวินท์พึมพำชื่อนั้นออกมาเบาๆ "ใช่... ทนายสาวคนนั้น" ชายแก่แสยะยิ้มก่อนจะหยิบเหรียญเก่าคร่ำคร่าเหรียญหนึ่งวางลงบนโต๊ะ "ถ้าถึงจุดที่ต้องเลือก จงเลือกสิ่งที่พังทลาย ดีกว่าการพยายามซ่อมแซมด้วยชีวิตของคนอื่น" ก่อนที่รวินท์จะทันได้คว้าตัวเอาไว้ ชายชราก็หันหลังเดินหายเข้าไปในเงามืดของตรอกแคบๆ อย่างรวดเร็วราวกับควันไฟที่ถูกลมพัดพาไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและความอึดอัดที่เกาะกินหัวใจ รวินท์ทรุดตัวลงนั่ง พลางหยิบเหรียญนั้นขึ้นมาดู มันเป็นเหรียญโลหะสีดำสนิทที่มีลวดลายของงูพันรอบนาฬิกาทราย... สัญลักษณ์เดียวกับที่เขาเคยพบในแฟ้มเอกสารคดีอุบัติเหตุของครอบครัวเมื่อสิบปีก่อน เขาสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านจากเหรียญเข้าสู่ฝ่ามือ มันไม่ใช่โลหะธรรมดา แต่มันดูเหมือนสิ่งที่มีชีวิต มันขยับไหวเล็กน้อยราวกับหัวใจที่เต้นอยู่ในกำมือของเขา ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงก็สั่นรัว รวินท์สะดุ้งสุดตัวก่อนจะหยิบขึ้นมาดู หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าของลลิน เขากดรับด้วยมือที่ยังสั่นเทา "รวินท์! ฉันเจอเบาะแสสำคัญในห้องเก็บเอกสารเก่าแล้ว" เสียงของลลินดูตื่นเต้นและร้อนรน ผิดกับบรรยากาศที่เขากำลังเผชิญอยู่ "แต่มันแปลกมาก... ในเอกสารชุดนั้นมีลายเซ็นของคนคนหนึ่งที่คุณเคยบอกว่าเสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่วันเกิดเหตุ" รวินท์หยุดหายใจ ร่างกายของเขานิ่งค้างราวกับถูกสาป "ใคร?" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามคุมให้เป็นปกติที่สุด แม้ภายในอกจะพังทลายลงแล้วก็ตาม "ลายเซ็นของพ่อคุณ... รวินท์ ในเอกสารยืนยันการแลกเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ที่ดินในวันที่คุณบอกว่าท่านเสียชีวิต มันมีลายเซ็นของท่านอยู่ด้วย" รวินท์เงยหน้าขึ้นมองความว่างเปล่าเบื้องหน้า ความจริงที่เขาพยายามปกปิดมาตลอดสิบปีดูเหมือนจะกำลังถูกรื้อถอนออกทีละชิ้นด้วยมือของหญิงสาวที่เขารักที่สุด แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเคาะประตูห้องทำงานของลลินที่ดังลอดออกมาจากสายโทรศัพท์กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน "รวินท์... มีใครบางคนกำลังจะเข้ามาในห้องฉัน" ลลินลดเสียงลงต่ำจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ "และเขา... เขามีรอยแผลเป็นรูปงูที่ข้อมือเหมือนกับที่คุณเคยเล่าให้ฟังเลย!" สายตัดไปทันที ทิ้งไว้เพียงเสียงสัญญาณที่น่าสยดสยอง รวินท์ขยำเหรียญในมือแน่นจนเลือดซึมออกมาจากรอยแผลที่ถูกขอบเหรียญบาด เขาไม่มีเวลาให้ลังเลอีกต่อไป เมื่อเงาดำมืดที่มุมตึกกำลังขยับตัวพุ่งตรงมาทางเขาพร้อมกับประกายมีดที่สะท้อนแสงไฟ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางอันดำมืดและเปี่ยมด้วยปริศนานี้ไปพร้อมกับผมนะครับ แบล็กสมิธในตำนานครับ