ข้อมูลใหม่

“ถ้าคุณคิดจะเปิดมันด้วยวิธีนั้น รวินท์... สิ่งที่จะพุ่งออกมาไม่ใช่ความลับ แต่มันคือลมหายใจสุดท้ายของพวกเราครับ” ลลินเอ่ยแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับห้องใต้ดินอันมืดมิด เสียงของเธอนิ่งสนิท ทว่าในดวงตาคู่สวยกลับสั่นไหวเล็กน้อยขณะมองมือของชายหนุ่มที่กำลังสั่นเทาอยู่เหนือแผงวงจรโบราณตรงหน้า รวินท์ชะงัก นิ้วมือที่เคยแข็งแกร่งดั่งหินผาของเขาชะงักค้างอยู่เหนือช่องเชื่อมต่ออุปกรณ์กักเก็บพลังที่ดูคล้ายกับก้อนเหล็กสนิมเขรอะ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกจนเห็นสันกรามที่ขบแน่น ความเจ็บปวดจากอดีตที่คอยหลอกหลอนมักจะย้อนกลับมาในจังหวะที่เขาต้องการความเยือกเย็นที่สุดเสมอ “ผมไม่มีทางเลือกอื่น ลลิน” เขาตอบเสียงต่ำ “หากอุปกรณ์นี้ยังคงทำงานด้วยการดึงพลังงานจากรอยจารึกนั่นต่อไป อีกไม่นาน... พลังงานที่ค้างอยู่จะระเบิดออก และไม่ใช่แค่เรา แต่มันจะทำลายทุกอย่างที่ขวางทาง” “แต่ช่องโหว่ที่คุณกำลังพยายามจะเจาะ... มันไม่ใช่ช่องโหว่ทางวิศวกรรม” ลลินก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นไอจางๆ ของน้ำมันเครื่องที่ติดตัวเขามา เธอใช้ปลายนิ้วสัมผัสที่แผงวงจรเบาๆ ก่อนจะกดลงบนจุดเชื่อมต่อที่ไม่มีใครเคยสังเกตเห็น “มันคือ ‘กับดัก’ รวินท์ คุณจำได้ไหมที่ทนายฝั่งนั้นบอกว่าความลับที่ลึกที่สุดมักถูกล็อกไว้ด้วยความผิดบาปที่เจ้าของมันสร้างขึ้น” รวินท์ลดมือลง เขาหันมาสบตากับหญิงสาวที่ยืนอยู่เคียงข้างเขาตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ความรู้สึกผิดในใจเขากระเพื่อมไหวเหมือนผิวน้ำที่ถูกขว้างด้วยก้อนหิน ลลินไม่ได้แค่ช่วยเขาสืบคดี แต่เธอกำลังรื้อถอนกำแพงที่เขาใช้กั้นขังตัวเองจากโลกภายนอก “คุณกำลังบอกว่า... การหยุดอุปกรณ์นี้ ต้องอาศัยการยอมรับความผิดพลาดในอดีตงั้นหรือ?” รวินท์แค่นหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความสุข “คนอย่างผมไม่มีอะไรเหลือให้เสียแล้ว ลลิน” “คุณยังมีอนาคตที่คุณกำลังทำลายทิ้งไปทีละนิดครับ” ลลินกระซิบ น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไปเป็นความอ่อนโยนที่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว “ดูที่รอยจารึกตรงนี้นะครับ... เห็นไหม? ถ้าเราเชื่อมต่อกระแสพลังงานย้อนกลับผ่านช่องว่างเล็กๆ ตรงนี้ แทนที่จะพยายามสกัดมันออก เราจะสามารถเปลี่ยนให้มันกลายเป็นตัวรับสัญญาณแทน” ทั้งสองคนก้มลงมองอุปกรณ์กักเก็บพลังนั้นอีกครั้ง แสงสีฟ้าหม่นที่ส่องสว่างออกมาจากรอยร้าวของอุปกรณ์กะพริบถี่ขึ้นเหมือนจังหวะหัวใจของคนที่กำลังตื่นตระหนก รวินท์มองเห็นช่องโหว่ที่ลลินชี้ให้เห็น มันคือช่องว่างที่เกิดจากความไม่สมบูรณ์ของแบบแปลนต้นฉบับ หากเขาสามารถสอดแทรกคำสั่งเข้าไปในเสี้ยววินาทีที่กระแสพลังงานสลับขั้ว พวกเขาจะสามารถปิดการทำงานของมันได้โดยไม่ก่อให้เกิดการระเบิด “ถ้าผมพลาด...” รวินท์เริ่ม แต่แล้วเขาก็เงียบไป “ถ้าคุณพลาด เราก็แค่ไปเจอกันที่จุดจบพร้อมกัน” ลลินยักไหล่เบาๆ แม้ในใจจะไม่ได้รู้สึกสบายใจอย่างที่แสดงออก “แต่ผมเชื่อมือคุณครับ รวินท์ คุณไม่ใช่คนที่ยอมแพ้ต่อโชคชะตามาตลอดห้าปีที่ผ่านมาไม่ใช่หรือ?” รวินท์มองหญิงสาวด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป ความเชื่อมั่นของลลินเปรียบเสมือนแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในห้องที่อับชื้นนี้ เขาหยิบอุปกรณ์ไขรหัสขึ้นมา มือที่เคยสั่นเทากลับมั่นคงขึ้นอย่างประหลาด เขาเริ่มปรับแต่งจังหวะการไหลของพลังงานตามที่ลลินวิเคราะห์ไว้ เสียงวิ้ง... ของกระแสไฟฟ้าเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วห้อง อากาศรอบตัวพวกเขารู้สึกหนักอึ้งขึ้นจนหายใจลำบาก ทันใดนั้น รอยจารึกที่ผนังหินก็เริ่มส่องแสงสว่างจ้าเป็นตัวอักษรโบราณที่อ่านไม่เป็นภาษา มันหมุนวนราวกับพายุทอร์นาโดขนาดจิ๋วที่รอคอยการปลดปล่อย “ตอนนี้แหละรวินท์!” ลลินตะโกนแข่งกับเสียงหวีดหวิวของพลังงาน รวินท์เสียบอุปกรณ์เข้าไปในช่องโหว่นั้น แรงกระชากมหาศาลทำให้เขาทรุดตัวลงกับพื้น ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนถูกดึงทึ้งด้วยกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านเส้นประสาท แต่เขาไม่ยอมปล่อยมือ ตาเขายังคงจ้องมองไปที่แกนกลางของอุปกรณ์ที่กำลังเปลี่ยนจากสีแดงฉานกลายเป็นสีเงินยวง ในวินาทีที่ทุกอย่างดูเหมือนจะควบคุมได้และอุปกรณ์กำลังจะหยุดทำงาน รวินท์กลับสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่อยู่ลึกลงไปใต้ฐานของอุปกรณ์กักเก็บพลังนั้น... มันไม่ใช่แผงวงจร ไม่ใช่สายไฟ แต่มันคือภาพถ่ายเก่าๆ ที่ถูกซีลไว้ในแก้วใส ภาพของคนสองคนที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี... คนที่เขาเคยคิดว่าจากไปในอุบัติเหตุเมื่อห้าปีก่อน อุปกรณ์เริ่มส่งเสียงร้องเตือนแหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก แต่รวินท์กลับไม่ได้ยินสิ่งใดอีกแล้ว โลกทั้งใบของเขาหยุดหมุนในวินาทีที่เขารู้ว่า... คนที่จัดฉากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคนที่เขารักที่สุดที่ควรจะตายไปแล้ว! ประตูด้านหลังห้องใต้ดินเปิดออกพร้อมเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคย แสงไฟจากภายนอกส่องเข้ามาตัดกับเงามืด ทำให้ร่างสูงของชายวัยกลางคนคนหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าประตูด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยียบ รวินท์ปล่อยมือจากอุปกรณ์ทันทีขณะที่หัวใจของเขาแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดเจนผ่านม่านแสง “พ่อ?” รวินท์พึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าที่สุดเท่าที่เคยพูดมา ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความมืดมิดในใจของรวินท์และลลินในตอนนี้ครับ แบล็กสมิธในตำนานครับ