ความจริงครึ่งใบ

กลิ่นอายจางๆ ของหมึกจีนชั้นดีผสมผสานกับกลิ่นชาผู่เอ่อร์ชงร้อนคุกรุ่นอยู่ในห้องหนังสือทึบแสง แสงจากคบเพลิงด้านนอกทอดเงาวับแวมผ่านหน้าต่างกระดาษสา ทาบทับลงบนร่างของมู่หรงจวิ้นที่กำลังนั่งนิ่งราวกับรูปปั้นหินสลัก นิ้วเรียวยาวดั่งหยกขาวเคาะโต๊ะไม้จันทน์เป็นจังหวะสม่ำเสมอ—หนึ่ง สอง สาม—ทุกครั้งที่ปลายนิ้วกระทบเนื้อไม้ ราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังที่บีบเค้นอากาศในห้องให้เบาบางลงทุกที หลี่จิงถิงยืนอยู่เบื้องหน้า ห่างออกไปเพียงช่วงแขน แผ่นกระดาษรายชื่อบัญชีลับในมือสั่นไหวเล็กน้อยด้วยแรงลมจากช่องหน้าต่างที่ปิดไม่สนิท แต่มือของนางมั่นคงยิ่งกว่าสิ่งใด ดวงตาคู่คมกวาดมองตัวเลขและลายมือชื่อที่ปรากฏอยู่บนแผ่นกระดาษแผ่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตัวเลขที่ลงบัญชีไว้ไม่เคยโกหกใคร แต่ชื่อของผู้ที่อยู่เบื้องหลังลายมือนั้นต่างหาก... ที่กำลังกรีดแทงหัวใจของคนทั้งคู่ให้ชาหนับ "เจ้าพบมันที่ไหนนะ... ถิงเอ๋อร์" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันที่เยือกเย็นยิ่งกว่าน้ำค้างกลางฤดูหนาว มู่หรงจวิ้นไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง แต่นางรับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงใหญ่พญาอินทรีย์ผู้นี้ เขากำลังทดสอบนาง และในขณะเดียวกัน นางก็กำลังทดสอบความจริงใจของเขาเช่นกัน "ในหีบไม้จันทน์แดงชั้นใต้ดินของหอการค้าจินหลิงค่ะท่านอัครเสนาบดี" จิงถิงตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มั่น1คง นางเลือกที่จะสบตากับเขาตรงๆ ปราศจากความหวาดกลัว "และที่น่าสนใจยิ่งไปกว่านั้น... ตราประทับที่กำกับอยู่มุมล่างขวานั่น หาใช่ของคนนอกตระกูลไม่" มู่หรงจวิ้นเงยหน้าขึ้นทันที นัยน์ตาคมกริบดั่งเหยี่ยววับวาวด้วยประกายแสงที่อ่านไม่ออก รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึก แต่มันไม่ส่งไปถึงดวงตาเลยแม้แต่น้อย "เจ้ากำลังสงสัยใครกันแน่... หรือว่าเจ้ากำลังจะบอกว่า ข้า... สามีของเจ้า เป็นคนชักใยเรื่องทั้งหมดนี้ลับหลังตระกูลมู่?" บรรยากาศในห้องพลิกผันเป็นวิกฤตทันที ความกดอากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก นี่คือเกมการเมืองที่เดิมพันด้วยชีวิตและความไว้วางใจ สองสามีภรรยาผู้ฉลาดล้ำลึกต่างยืนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเคลือบแคลง อุดมการณ์ที่ต่างฝ่ายต่างยึดถือเริ่มสั่นคลอนเมื่อผลลัพธ์ของหลักฐานไม่ได้ชี้ไปยังศัตรูภายนอก หากแต่พุ่งตรงมายังคนสนิทที่สุดในจวนหลังนี้ จิงถิงสูดลมหายใจเข้าลึก 1 ครั้ง นางก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานอีกครึ่งก้าว กลิ่นกายหอมกรุ่นของดอกเหมยจางๆ ปะปนกับกลิ่นชาเข้มข้น นางโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อลดช่องว่างระหว่างกัน สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความลึกซึ้งและเฉียบคม "หม่อมฉันไม่ได้กล่าวหาท่านค่ะท่านอัครเสนาบดี... แต่หม่อมฉันกำลังเตือนท่านว่า 'เงา' ที่ท่านเลี้ยงไว้ใกล้ตัว บัดนี้มันกำลังเติบโตจนใหญ่เกินกว่าจะควบคุมได้แล้ว" นางวางม้วนกระดาษลงบนโต๊ะ ตำแหน่งที่นิ้วของเขาวางอยู่พอดี รายชื่อผู้รับสินบนและเส้นทางการเงินที่เชื่อมโยงถึงคดีทุจริตคลังหลวงระบุชัดเจนว่า ผู้ที่ลงนามเบิกจ่ายและโยกย้ายเงินจำนวนมหึมานี้ออกไป ไม่ใช่ใครอื่นไกล—คือ "พ่อบ้านฟู่" ผู้รับใช้เก่าแก่ที่อยู่เคียงข้างมู่หรงจวิ้นมานานกว่าสิบปี และเป็นคนที่กุมความลับทุกอย่างในจวนอัครเสนาบดีแห่งนี้ มู่หรงจวิ้นก้มมองลายมือนั้น นิ่งงันไปชั่วอึดใจ ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่ความเงียบที่ว่างเปล่า มันคือความตึงเครียดของพายุที่กำลังก่อตัว "ฟู่เฉิง... ตามัวหลงหรือไร ถึงกล้าหักหลังข้า" เสียงของมู่หรงจวิ้นต่ำลึก เต็มไปด้วยความเย็นชาที่น่ากลัวจนคนฟังต้องขนลุกซู่ "คนเรามักจะทรยศเมื่อมีผลประโยชน์มากพอจะซื้อความภักดีได้ค่ะ" จิงถิงกล่าวเสริม น้ำเสียงของนางเจือไปด้วยความเห็นใจอย่างประหลาด "ท่านไว้ใจเขามากเกินไป จนลืมมองดูว่าเบื้องหลังความจงรักภักดีสิบปีนั้น มีช่องว่างให้คนชักใยอยู่" ทว่า ก่อนที่มู่หรงจวิ้นจะได้เอ่ยสิ่งใดต่อ เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นที่หน้าประตูกลอนไม้ กลิ่นอายอันตรายลอยมาแตะจมูกก่อนที่เงาร่างขององครักษ์เงาจะพุ่งทะยานเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้าด้วยท่าทางตื่นตระหนก "เรียนท่านอัครเสนาบดี! เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ... พ่อบ้านฟู่... พ่อบ้านฟู่ถูกพบเป็นศพอยู่ที่เรือนพักท้ายสวน สภาพศพถูกเชือดคอหอย และในมือของเขา กำจดหมายฉบับนี้ไว้!" องครักษ์เงายื่นแผ่นกระดาษที่เปื้อนคราบเลือดสีเข้มขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา มู่หรงจวิ้นขมวดคิ้วมุ่นเป็นปมแน่น เขารับจดหมายฉบับนั้นมาคลี่ออกอ่านอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาคมกริบหรี่แคบลงทันทีที่เห็นลายมือสุดท้ายบนกระดาษแผ่นนั้น จิงถิงก้าวเข้าไปชะโงกมองข้ามไหล่กว้างของสามี และวินาทีที่นางกวาดสายตาอ่านข้อความสั้นๆ บนกระดาษเปื้อนเลือดนั้น หัวใจของนางก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม *ตัวอักษรสามตัวสุดท้ายที่เขียนด้วยเลือดสดๆ ระบุชัดเจนว่า... ผู้ที่สังหารพ่อบ้านฟู่เพื่อปิดปาก ไม่ใช่ศัตรูที่ไหน แต่เป็นรายชื่อตราประทับลับประจำพระองค์ของ "องค์รัชทายาท"* --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้า รับรองว่าปมปริศนากำลังจะพลิกผันชนิดที่คาดไม่ถึงเลยค่ะ! — หมอกเหมยปลายฤดู