กลยุทธ์ม้าไม้

“รหัสผ่านระดับสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลชั้นนอกคือ 8-4-9-2... แต่ถ้าคุณต้องการลึกกว่านั้น คุณต้องใช้กุญแจดิจิทัลที่ฝังอยู่ในเซิร์ฟเวอร์สำรองห้องใต้ดินครับ” เสียงกระซิบผ่านอุปกรณ์สื่อสารขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ในช่องหูของ ‘เคน’ ดังแทรกผ่านเสียงพัดลมระบายอากาศของห้องเก็บเอกสารลับ กิลด์ ‘มหาศิลา’ แสงไฟสลัวจากหน้าจอโฮโลแกรมสะท้อนบนใบหน้าที่เหงื่อซึมของเขา เคนเป็นฮันเตอร์แรงค์ D ที่ไม่มีใครสังเกตเห็นตัวตน ซึ่งในวินาทีนี้ เขาคือหมากตัวสำคัญที่สุดในกระดานของเซย์โร่ “อย่ารีบร้อนจนเสียจังหวะครับ เคน” เสียงของเซย์โร่ตอบกลับมาอย่างเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้ผู้ฟังต้องตั้งใจฟัง “กิลด์มหาศิลาไม่ได้โง่ขนาดที่ทิ้งทางเข้าไว้โดยไม่มีกับดัก คุณเห็นเซ็นเซอร์ตรวจจับมานาที่มุมซ้ายของเพดานไหม?” เคนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย หัวใจเต้นรัวเหมือนกลองรบ “เห็นแล้วครับ... ห่างจากจุดวางตัวรับสัญญาณไม่ถึงสองเมตร” “นั่นคือจุดตายครับ หากคุณขยับผิดจังหวะเพียงมิลลิเมตรเดียว สัญญาณเตือนภัยจะดังขึ้นทันที และคุณจะไม่ได้กลายเป็นฮีโร่ แต่จะเป็นศพที่ถูกลืมในฐานะหนอนบ่อนไส้” ที่สำนักงานใหญ่ของ ‘กิลด์เงาสะท้อน’ เซย์โร่นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวหรู สายตามองจอมอนิเตอร์จำนวนหกจอที่แสดงผลการแทรกซึมแบบเรียลไทม์ ข้างกายเขาคือลูน่าที่กำลังพิมพ์รหัสเจาะระบบเพื่อปิดกั้นกล้องวงจรปิดในจุดที่เคนกำลังปฏิบัติภารกิจ นิ้วเรียวของเธอขยับรวดเร็วราวกับนักเปียโนที่กำลังบรรเลงบทเพลงแห่งความตาย “เซย์โร่... ทางกิลด์มหาศิลากำลังย้ายข้อมูลการประมูลผลึกมานาเกรด S เข้าสู่ระบบคลาวด์ส่วนตัวแล้วค่ะ หากเราไม่รีบถอนตัวตอนนี้ เราอาจจะติดร่างแหการไล่ล่าของพวกมันนะคะ” ลูน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรนเล็กน้อย แม้จะเป็นการทำงานร่วมกันมานาน แต่ความเสี่ยงในระดับที่ต้องเผชิญหน้ากับกิลด์ระดับท็อปของประเทศนั้นไม่ใช่เรื่องที่ควรทำเป็นเล่น เซย์โร่ยกแก้วกาแฟดำขึ้นจิบ สายตายังคงจับจ้องที่จุดสีแดงบนจอ “ลูน่าครับ ความกลัวคือสิ่งที่จะบอกว่าเรายังมีชีวิตอยู่ แต่ความประมาทต่างหากที่จะฆ่าเรา... การที่พวกมันย้ายข้อมูลตอนนี้ นั่นคือโอกาสครับ” “โอกาส?” ลูน่าหยุดพิมพ์ชั่วขณะ “การย้ายข้อมูลมักมีช่องโหว่ในช่วงรอยต่อของเครือข่ายครับ” เซย์โร่หันมาสบตาเธอ แววตาของเขาเย็นเยียบเหมือนผืนน้ำที่ไร้คลื่น “เคนไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อขโมยข้อมูล แต่เขาไปเพื่อ ‘ฝัง’ ข้อมูล... ระเบิดทางข้อมูลที่เราเตรียมไว้ จะเปลี่ยนฐานข้อมูลลูกค้าของกิลด์มหาศิลาให้กลายเป็นขยะในพริบตา และเมื่อความน่าเชื่อถือพังทลายลง กิลด์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ไม่ต่างจากบ้านที่ไร้เสาเข็ม” ขณะเดียวกัน ภายในห้องเก็บเอกสารลับ เคนสูดหายใจเข้าลึก พยายามคุมสติให้มั่นคงที่สุด เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปแตะแผงวงจรหลัก มือที่สั่นเทาค่อยๆ นิ่งสงบลงตามคำสั่งที่ฝึกฝนมานับร้อยครั้ง เมื่อเชื่อมต่ออุปกรณ์ชิ้นเล็กจิ๋วที่ได้รับมาจากเซย์โร่เข้ากับพอร์ตหลัก แสงสีฟ้าอ่อนก็กระพริบขึ้นเป็นสัญญาณตอบรับ “งานเสร็จสิ้นแล้วครับท่าน” เคนกระซิบ “เยี่ยมมากครับ ตอนนี้ถอยออกมาตามเส้นทางเดิมที่ลูน่ากำหนดไว้... อ้อ และอย่าลืมทิ้ง ‘ของขวัญ’ ชิ้นนั้นไว้ในเครื่องเซิร์ฟเวอร์ด้วยนะครับ” เซย์โร่สั่งการ เคนรีบทำตามคำสั่ง เขาหยิบอุปกรณ์ขนาดจิ๋วรูปร่างคล้ายเหรียญวางทิ้งไว้ใต้ฐานเครื่องเซิร์ฟเวอร์ เหรียญนั้นไม่ได้เป็นเพียงระเบิดข้อมูล แต่มันคือโปรแกรมไวรัสที่ซ่อนการทำลายล้างไว้ในรูปแบบของข้อผิดพลาดระบบ (System Error) ซึ่งจะทำงานในอีกสิบนาทีให้หลัง เมื่อกิลด์มหาศิลากำลังจัดงานแถลงข่าวใหญ่เรื่องผลึกมานาที่พวกเขาครอบครอง เคนเคลื่อนตัวผ่านทางเดินแคบๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว ทว่าในจังหวะที่เขาจะเลี้ยวผ่านมุมตึก สัญชาตญาณฮันเตอร์ของเขาก็ร้องเตือนภัยอย่างรุนแรง เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากมานาที่คุ้นเคย ประตูเหล็กกล้าที่อยู่สุดทางเดินค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นร่างชายสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้ม ใบหน้าเรียบเฉยทว่าแฝงด้วยรอยยิ้มที่มองเห็นแล้วต้องขนลุก เขาคือ ‘คาร์ลอส’ หัวหน้าทีมความปลอดภัยระดับ S ของกิลด์มหาศิลา “แขกไม่ได้รับเชิญ...” คาร์ลอสเอ่ยขึ้น เสียงของเขาดังกังวานในความเงียบ “กิลด์ของเซย์โร่ชอบเล่นเกมที่อันตรายเกินตัวอยู่เสมอเลยนะครับ” เคนตัวแข็งทื่อ อุปกรณ์สื่อสารในหูของเขากลายเป็นเสียงซ่าขาดหายไปชั่วขณะ “หนีไปเคน!” เสียงของเซย์โร่ดังแทรกเข้ามาในวินาทีสุดท้าย “นั่นไม่ใช่คาร์ลอสตัวจริง... มันคือร่างแยกมานา!” ยังไม่ทันที่เคนจะขยับตัว คาร์ลอสก็พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาจะมองทัน เงาดาบสีดำทมิฬพาดผ่านอากาศตรงเข้าสู่คอของเคน แต่แล้ว... เคนก็ไม่ได้ถูกฟันอย่างที่ควรจะเป็น เพราะหน้าจอของเซย์โร่ในอีกฝากหนึ่ง กลับแสดงภาพที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่า เมื่อร่างของเคนในจอหายไปพร้อมกับเสียงระเบิดก้องกังวาน และผู้ที่ยืนอยู่ในตำแหน่งนั้นไม่ใช่คาร์ลอส แต่เป็นบุคคลที่สามที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน... หญิงสาวปริศนาในชุดคลุมสีเงินที่ถือดาบเล่มเดียวกับคาร์ลอส และดวงตาของเธอกำลังจ้องมองตรงมาที่กล้องวงจรปิด ราวกับรู้ว่ามีเซย์โร่กำลังเฝ้าดูอยู่ “ถึงเวลาที่ม้าไม้ตัวนี้จะทำหน้าที่ของมันแล้ว... คุณเซย์โร่” หญิงสาวผู้นั้นเอ่ยผ่านกล้อง ก่อนที่สัญญาณทั้งหมดจะตัดไปพร้อมกับการระเบิดที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งชั้นใต้ดินของกิลด์มหาศิลา ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานของเซย์โร่ ลูน่าหน้าถอดสี “เซย์โร่... นั่นมันหมายความว่าอย่างไรคะ? ใครคือผู้หญิงคนนั้น?” เซย์โร่ไม่ได้ตอบทันที เขาลุกขึ้นยืนช้าๆ มองไปยังภาพที่ดับมืดลง แววตาของเขามีความซับซ้อนที่ยากจะอธิบาย เพราะในวินาทีสุดท้ายที่กล้องตัดไป เขาจำได้แม่นว่าสร้อยคอที่หญิงสาวคนนั้นสวมอยู่ คือตราสัญลักษณ์ของ ‘หน่วยตรวจสอบพิเศษ’ ที่ถูกสั่งยุบไปเมื่อสิบปีก่อน... ซึ่งเป็นหน่วยงานเดียวกับที่พ่อของเขาเคยสังกัดอยู่ก่อนจะหายสาบสูญไป แล้วพบกันในบทถัดไปนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่