เงามืดครอบงำ

“ถ้าคุณคิดว่าการทำลายบ้านคือจุดจบของผม คุณก็ประเมินค่าตัวเลขในบัญชีผมต่ำไปหน่อยนะครับ” เซย์โร่ตอบกลับผ่านลำโพงสื่อสารด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งร่องรอยของความตื่นตระหนก เขานั่งเอนหลังพิงเก้าอี้หนังในห้องควบคุมหลักของดันเจี้ยนระดับโลกที่เพิ่งยึดครองมาได้ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง สายตาคมกริบของเขาจ้องมองจอโฮโลแกรมที่แสดงเส้นกราฟการไหลเวียนของมานาทั่วทั้งภูมิภาค ทางด้านลูน่าที่ยืนอยู่ข้างๆ กวาดนิ้วผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้แสดงอาการตื่นตกใจกับคำขู่ของชายปริศนาผู้นั้นเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอรู้ดีว่าชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอคนนี้ วางหมากรุกไว้ล่วงหน้าสิบก้าวเสมอ “เขาคือ ‘เงา’ ของกิลด์อันดับหนึ่งที่ทรยศคุณเมื่อสามปีก่อนใช่ไหมครับ” ลูน่าถามโดยไม่หันมามองใบหน้าของเขา “ความจำดีเยี่ยมเหมือนเคยครับ” เซย์โร่ขยับนิ้วสั่งการปิดระบบป้องกันภายนอกของดันเจี้ยนลงทีละส่วน “เขาไม่ได้มาเพื่อพังป้อมปราการอย่างที่ปากบอกหรอกครับ เขามาเพื่อ ‘สูบเลือด’ จากแหล่งทรัพยากรที่ผมเพิ่งครอบครองต่างหาก” ภายในห้องโถงที่ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร ชายในชุดสูทสีดำสนิทพร้อมตราสัญลักษณ์กิลด์ที่คุ้นตา กำลังเดินผ่านซากฮันเตอร์ระดับสูงที่ถูกจัดการด้วยกับดักที่มองไม่เห็น เขายิ้มเหยียดขณะก้าวเท้าข้ามร่างที่ไร้วิญญาณเหล่านั้นราวกับมันเป็นเพียงเศษฝุ่น “เซย์โร่... นายยังคงเป็นเด็กน้อยที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเหมือนเดิม” ชายปริศนาพึมพำกับตัวเองขณะหยิบอุปกรณ์เจาะข้อมูลมานาออกมาจากกระเป๋าเสื้อ “นายคิดว่านายยึดดันเจี้ยนนี้ได้ แต่จริงๆ แล้วนายแค่ทำหน้าที่เป็น ‘คนทำความสะอาด’ ให้ฉันเท่านั้นแหละ” เขาสอดอุปกรณ์เข้าไปในแผงวงจรมานาของผนังดันเจี้ยน เสียงสัญญาณเตือนดังแว่วมาจากส่วนลึกของแหล่งกำเนิดพลังงาน แต่ชายผู้นั้นกลับหัวเราะร่าด้วยความพึงพอใจ ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับแข็งค้างในวินาทีต่อมา เมื่อหน้าจอโฮโลแกรมที่เขากำลังเจาะอยู่เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน “ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบจัดการมานาส่วนบุคคลของผมครับ” เสียงของเซย์โร่ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถง “เสียดายนะครับที่คุณอุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงที่นี่ แต่ดันเลือกประตูที่ผมตั้งใจเปิดทิ้งไว้ให้เพื่อเช็ก ‘รอยรั่ว’ ขององค์กรคุณพอดี” ทันใดนั้น แรงกดดันมหาศาลจากมานาที่ควบแน่นในห้องโถงก็บีบอัดจนอากาศรอบตัวชายปริศนาเริ่มบิดเบี้ยว พื้นห้องที่เขาเหยียบอยู่กลายเป็นกับดักรูหนอนที่ดูดกลืนร่างของเขาลงไปสู่ชั้นล่างสุดของดันเจี้ยน ซึ่งเป็นที่ที่เซย์โร่เก็บรักษา ‘หัวใจของดันเจี้ยน’ ไว้ เซย์โร่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสวมถุงมือหนังสีดำสนิทก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องควบคุม ทิ้งให้ลูน่าทำหน้าที่จัดการระบบความปลอดภัยที่เหลือ “คุณจะไปจัดการเขาด้วยตัวเองเลยหรือครับ?” ลูน่าเอ่ยถามขณะที่นิ้วของเธอยังคงรัวอยู่บนแป้นพิมพ์ “ไม่มีอะไรจะสอนบทเรียนให้คนทรยศได้ดีเท่ากับการแสดงให้เห็นว่า... ในเงามืดที่เขามั่นใจนักหนาน่ะ ใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของที่แท้จริง” เซย์โร่กล่าวทิ้งท้ายก่อนจะหายตัวไปในความมืดของทางเดิน เขาเดินลงมาถึงชั้นล่างสุดของดันเจี้ยน ที่นั่น ชายปริศนาคนนั้นกำลังพยายามฝ่าฝืนคำสาปมานาที่พันธนาการร่างของเขาไว้ สภาพของเขาดูน่าสมเพชกว่าที่เคยเห็นในความทรงจำของเซย์โร่หลายเท่า ชายผู้ที่เคยอยู่เหนือกว่าเซย์โร่ในอดีต บัดนี้กลับคุกเข่าลงแทบเท้าของคนที่เขาเคยเหยียบย่ำ “ทำไม... ทำไมนายถึงรู้วิธีจัดการระบบพวกนี้ได้หมด!” ชายปริศนาคำราม ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น เซย์โร่ทรุดตัวลงนั่งยองๆ ต่อหน้าชายผู้นั้น เขาหยิบหน้ากากที่ชายคนนั้นทำตกไว้ขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ “เพราะผมไม่ได้สร้างมันขึ้นมาใหม่ครับ ผมแค่ ‘ก๊อปปี้’ ผังการวางระบบของกิลด์ที่คุณเคยสั่งให้ผมทำเมื่อสามปีก่อนมาปรับปรุงใหม่ให้ไร้รอยต่อก็เท่านั้นเอง” เซย์โร่ขยับยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก มันไม่ใช่รอยยิ้มของผู้ชนะที่สะใจ แต่เป็นรอยยิ้มของนักหมากรุกที่เห็นหมากตัวสุดท้ายของคู่ต่อสู้กำลังจะถูกกิน “คุณเคยสอนผมว่า ‘ในโลกของฮันเตอร์ ความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง’ แต่วันนี้ผมจะสอนคุณบ้างว่า... ในโลกของความเป็นจริง ข้อมูลต่างหากคืออาวุธที่ฆ่าคนได้โดยไม่ต้องออกแรง” ขณะที่เซย์โร่กำลังจะกดปุ่มทำลายกลไกสุดท้ายที่เชื่อมต่อชายคนนั้นเข้ากับแหล่งพลังงาน ดันเจี้ยนทั้งหลังกลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนฝุ่นผงร่วงกราวจากเพดาน ไม่ใช่การสั่นสะเทือนจากกับดัก แต่เป็นบางสิ่งที่ใหญ่กว่าและน่าสะพรึงกลัวกว่ากำลัง ‘กัดกิน’ ดันเจี้ยนจากภายนอก ลูน่าส่งสัญญาณฉุกเฉินผ่านหูฟังของเซย์โร่ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “เซย์โร่! หยุดก่อน! ระบบตรวจจับมานาข้างนอกกำลังถูกแฮ็ก... มีคนบางคน... ไม่สิ ‘อะไรบางอย่าง’ กำลังเปิดประตูมิติขนาดใหญ่ที่ไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลของเรา!” เซย์โร่ชะงัก สายตาของเขาเปลี่ยนไปทันทีที่มองเห็นรอยแตกบนอากาศกลางห้องโถงที่ค่อยๆ ขยายตัวออกเป็นช่องว่างสีดำมืดมิด ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาก็มีท่าทีเปลี่ยนไป ไม่ใช่ความกลัว แต่มันคือความหวาดผวาถึงขีดสุดเมื่อเห็นบางอย่างค่อยๆ ก้าวออกมาจากความว่างเปล่านั้น นั่นไม่ใช่ฮันเตอร์... แต่มันคือ ‘ผู้ส่งสาร’ จากกิลด์ระดับโลกที่แท้จริง ซึ่งเซย์โร่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะเคลื่อนไหวเร็วขนาดนี้ หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับหมากเกมนี้ของผมในตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่