คู่หมั้นสุดโหดโผล่มาทวงหนี้

"บอกผมมาเถอะมินตรา ว่านี่คือการแสดงสดในโปรเจกต์ลับอะไรสักอย่างของบริษัทคุณ... หรือว่าคุณแค่แกล้งเมาค้างจากปาร์ตี้ปีใหม่ที่ผ่านมากันแน่?" ธันวาถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางใช้ปลายนิ้วคลึงขมับทั้งสองข้างอย่างอ่อนล้า สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างของหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกกึ่งทึ่งกึ่งปลงตก ภาพของมินตรา—สาวออฟฟิศสุดสตรองผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร ผู้หญิงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเขามาตั้งแต่สมัยห้องเช่ารูหนูจนถึงวันที่เขาเคยนั่งเก้าอี้ CEO บริษัทมหาชน—ในเวลานี้กำลังยืนเต้นท่าเป็ดผสมบัลเลต์อยู่กลางร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยอย่างเอาเป็นเอาตาย ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบช็อตฟีลตัวตึงดังขึ้นในหัวของธันวา พร้อมกับตัวอักษรสีแดงเรืองแสงที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศราวกับเยาะเย้ย [ภารกิจเฉพาะกิจ: "ความรักคือการออกสเต็ป" - บังคับให้คู่หมั้นผู้เคร่งขรึมแสดงความรักต่อหน้าสาธารณชนด้วยการเต้นตามใจท่าน เป็นเวลา 3 นาที (เหลือเวลาอีก 1 นาที 45วินาที) หากไม่สำเร็จ ธันวาคมนี้ท่านจะต้องกินมาม่ารสหมูสับแบบไม่มีเส้นไปตลอดชีวิต!] ให้ตายเถอะ... นี่มันระบบซวยซ้ำซ้อนอะไรกันวะเนี่ย! ธันวาอยากจะทึ้งหัวตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด อดีตมหาเศรษฐีผู้กุมเม็ดเงินสะพัดนับหมื่นล้านต้องมาตกอับกลายเป็นคนว่างงาน แถมยังถูกระบบบ้าๆ บังคับให้กลั่นแกล้งคู่หมั้นสาวสุดที่รักด้วยการสั่งให้เธอมาเต้นแร้งเต้นกาอยู่ท่ามกลางสายตาพนักงานร้านสะดวกซื้อที่ยืนอ้าปากค้างกันเป็นแถบ "ธันวา! ถ้าคุณยังไม่เลิกทำหน้าปลาทูชนตอแล้วบอกเหตุผลที่ฉันต้องมาทำตัวอุบาทว์อยู่ตรงนี้ล่ะก็ ฉันจะเอาแฟ้มเอกสารนี้ฟาดหน้าคุณให้กบาลแยกจริงๆ ด้วยนะ!" มินตราชandยหยุดการเคลื่อนไหว เธอยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ผาก ใบหน้าเนียนสวยตอนนี้แดงก่ำด้วยความโกรธปนความอับ-อายสุดขีด ดวงตาคู่สวยจ้องมองเขาเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ชุดสูททำงานสีดำที่เคยดูเนียบสนิท ตอนนี้ยับยู่ยี่เพราะแรงเหวี่ยงจากการเต้นตามคำสั่งบ้าๆ ของธันวาเมื่อห้านาทีที่แล้ว "เอ่อ... มินตรา ใจเย็นๆ ก่อนนะคุณนะ คือมันมีเหตุผล... แบบว่า... ฟ้าดินบันดาลให้เรามาออกกำลังกายร่วมกันไง" ธันวายิ้มแห้งๆ ส่งสายตาเว้าวอนระคนสำนึกผิดไปให้ เธอคือคนเดียวที่ยังไม่ทิ้งเขาในวันที่บริษัทล้มละลาย การที่เขาต้องมาใช้เธอเป็นเครื่องมือผ่านภารกิจงี่เง่าของระบบ มันทำให้เขารู้สึกผิดบาปยิ่งกว่าการโกงภาษีเสียอีก "ออกกำลังกายบ้าอะไรล่ะ! ฉันกำลังจะเซ็นสัญญากับลูกค้ารายใหญ่ พอคุณโทรมาบอกว่าด่วนที่สุด เป็นตายเท่ากัน ฉันก็วิ่งหน้าตั้งมานี่... แต่คุณกลับให้ฉันมาเต้นกวนประสาทอะไรเนี่ย ห๊ะ!" มินตราก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวธันวา มือเรียวเล็กคว้าหมับเข้าที่ปกคอเสื้อของเขาแล้วดึงเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเกือบชนกัน แรงดึงนั้นหนักหน่วงและเด็ดขาดสมกับฉายา "นางพญาประจำออฟฟิศ" ที่เพื่อนร่วมงานตั้งให้ เธอจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดคั้นและความน้อยใจ "ธันวา... บอกความจริงฉันมานะว่าคุณแอบไปติดการพนัน หรือสมองกระทบกระเทือนจากการล้มละลายกันแน่ ถึงได้เพี้ยนขนาดนี้" ธันวากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวเธอลอยมาแตะจมูก ท่ามกลางความตึงเครียด เขากลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่คุ้นเคย—ความอบอุ่นของผู้หญิงคนเดิมที่เคยนั่งแบ่งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินกับเขาในห้องเช่าแคบๆ เมื่อห้าปีមុन [ติ๊ง! ภารกิจ "ความรักคือการออกสเต็ป" สำเร็จลุลักษณ์!] [รางวัลพิเศษปลดล็อก: บัตรเครดิตสีดำ Infinite Black Card วงเงินไม่จำกัด (ผูกกับบัญชีลับที่ไม่มีวันถูกอายัด) พร้อมเงินสดสำรองในบัญชีธนาคาร 50 ล้านบาท!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นพร้อมกับแสงสีทองเรืองแสงวาบขึ้นในกระเป๋าเสื้อกางเกงของธันวา แรงสั่นสะเทือนเบาๆ ยืนยันว่าโทรศัพท์มือถือของเขาเพิ่งได้รับข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารระดับโลก ธันวากะพริบตาปริบๆ ความรู้สึกตื่นตะลึงพุ่งพล่านขึ้นมาในอก จากคนถังแตกเมื่อชั่วโมงก่อน ตอนนี้เขากลายเป็นเศรษฐีเงินล้านที่มีอำนาจเงินตราอยู่ในมืออีกครั้งอย่างรวดเร็วฉับไวตามสไตล์นิยายสายสะใจ! แต่ปัญหาก็คือ... มินตรายังคงยืนกำคอเสื้อเขาแน่น สีหน้าของเธอบ่งบอกว่าความอดทนได้เดินทางมาถึงขีดจำกัดแล้ว "เอ่อ... มินตราครับ" ธันวาเอ่ยเสียงนุ่ม พยายามส่งสายตาจริงใจที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้ "คือผมรู้ว่ามันดูไร้สาระ... แต่ถ้าผมบอกว่า ทั้งหมดนี้ผมทำเพื่ออนาคตของเรา... คุณจะเชื่อผมไหมล่ะครับ?" "อนาคต? อนาคตที่คุณให้ฉันมาเต้นโชว์พาวเวอร์เรนเจอร์หน้าเคาน์เตอร์เนี่ยนะ?" มินตราแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่สวยไหววับ "ธันวา เราคบกันมานานแค่ไหนแล้ว ทำไมคุณถึง..." ยังไม่ทันที่มินตราจะได้ต่อว่าจนจบประโยค เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของเธอก็แผדเสียงดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน มินตราขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอคลายมือออกจากปกคอเสื้อของธันวาอย่างไม่เต็มใจนัก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ ชั่วพริบตาเดียว สีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธเมื่อครู่ก็แปรเปลี่ยนเป็นความซีดเผือดและเคร่งเครียดทันที "ว่าไงคะ... ผู้อำนวยการเฉิน?" มินตรากรอกเสียงลงไป น้ำเสียงของเธอกลับมาเป็นทางการและเย็นชาอย่างรวดเร็ว ธันวายืนมองอยู่เงียบๆ แต่ด้วยประสาทสัมผัสที่ถูกยกระดับโดยระบบ ทำให้เขาได้ยินเสียงปลายสายที่ลอดออกมาจากลำโพงโทรศัพท์ได้อย่างชัดเจน แม้ว่ามันจะเบามากก็ตาม *('มินตรา! เธออยู่ที่ไหน ทำไมเอกสารสัญญาถึงยังไม่มาส่งที่ห้องประชุมใหญ่! รู้ไหมว่าท่านประธานคนใหม่จากกลุ่มทุนต่างประเทศเขามาถึงแล้ว และเขากำลังรอเซ็นสัญญาอยู่! ถ้างานนี้พัง ฉันจะไล่เธอออกทั้งคณะ!')* เสียงตะคอกลอดออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด ทำให้มินตราหน้าถอดสีทันที เธอสูดหายใจเข้าลึก "ฉัน... ฉันกำลังจะไปค่ะ ผู้อำนวยการเฉิน ขอเวลาอีกสิบนาที..." *(‘สิบนาทีบ้าอะไร! ท่านประธานบอกว่าให้เวลาเธออีกแค่สองนาที ถ้าเธอไม่โผล่หัวมาพร้อมกับลายเซ็นและคำขอโทษที่ทำให้เขารอ บริษัทเราเตรียมตัวประกาศล้มละลายได้เลย!’)* สายถูกตัดไปอย่างรุนแรง มินตรายืนนิ่งค้างราวกับถูกสาปให้เป็นหิน สมองของเธอตื้อตันไปหมด สัญญาชิ้นนี้คือความหวังเดียวที่จะกอบกู้แผนกของเธอ และเป็นโอกาสสำคัญที่จะทำให้เธอไม่ต้องถูกบีบให้ออกจากบริษัท แต่ตอนนี้... เวลาเหลือแค่สองนาที และเธอยังอยู่ห่างจากตึกสำนักงานใหญ่ร่วมกิโลเมตร! ธันวามองท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของคู่หมั้น เขารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากของอดีต CEO ผู้กุมอำนาจเงินมหาศาล นี่คือจังหวะเวลาทองในการตบหน้าพวกที่เคยดูถูกพวกเขา และเป็นโอกาสอันดีที่จะแสดงให้มินตราเห็นว่า... ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนตกอับอีกต่อไปแล้ว! ธันวาเอื้อมมือไปคว้าข้อมือเรียวของมินตราเบาๆ ก่อนจะดึงเธอให้หันมาสบตา เขายิ้มละมุนอย่างสุภาพ น้ำเสียงทุ้มนุ่มเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ทำเอาหญิงสาวถึงกับชะงักงัน "ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอกครับคุณมินตรา..." ธันวาพูดพลางหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟในร้านสะดวกซื้อออกมาควงเล่นในมืออย่างสบายอารมณ์ "เพราะว่าตอนนี้... ประธานคนใหม่ที่คุณว่าน่ะ เขากำลังยืนอยู่ตรงหน้าคุณแล้วล่ะครับ" มินตราเบิกตากว้าง จ้องมองบัตรเครดิตในมือเขาด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด ขณะที่เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำใหญ่เริ่มส่งเสียงคำรามกึกก้องดังขึ้นจากบนดาดฟ้าตึกแถวบริเวณนั้น... --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ "ฮาไม่จำกัด" เสมอนะครับ