ทางเลือกที่ยากที่สุด

"เช็คเงินสดมูลค่าห้าร้อยล้าน... หรือจะยอมทิ้ง 'ระบบ' ไปตลอดกาล? เลือกเอาครับคุณธันวา เวลาของคนตายมักจะเดินเร็วกว่าที่คุณคิดเสมอ" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบของชายในชุดสูทสีเทาเนี้ยบกริบที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องทำงานดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนมินตราที่ยืนอยู่ข้างธันวาถึงกับก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ มือของเธอสั่นเล็กน้อยแต่ยังคงคว้าชายเสื้อสูทของธันวาไว้แน่น ธันวาเลิกคิ้วขึ้น สายตาของเขาไม่ได้สั่นไหวตามคำขู่ แต่กลับจ้องมองชายแปลกหน้าคนนั้นด้วยความสมเพช "ห้าร้อยล้าน? ในยุคที่ผมมีระบบที่เสกเงินได้มากกว่านั้นเป็นพันเท่า คุณเอาเศษเงินมาล่อผมเนี่ยนะ?" ธันวาแค่นหัวเราะ จังหวะนรกที่ใครก็คาดไม่ถึงคือการที่เขาหยิบแอปเปิลบนโต๊ะขึ้นมาปอกเปลือกอย่างใจเย็น "อีกอย่าง... ระบบไม่เคยเป็นบททดสอบเพื่อ 'ทิ้ง' แต่มันคือบททดสอบ 'ความโลภ' ที่ผมกำลังสนุกกับมันอยู่" [ติ๊ง! ระบบตรวจพบเจตจำนงแน่วแน่: รางวัลโบนัส 'เกรียนแตกสั่นสะเทือนปฐพี' เปิดใช้งาน] เสียงแจ้งเตือนในหัวทำให้ธันวายิ้มกว้าง เขาไม่ได้เกรงกลัวต่อสถานการณ์ที่กำลังตึงเครียด แต่กลับรู้สึกเหมือนได้ของเล่นชิ้นใหม่ที่สนุกกว่าเดิม "คุณเป็นใครไม่สำคัญ" มินตราก้าวขึ้นมาขวางหน้าธันวา ดวงตาของเธอฉายแววเด็ดเดี่ยว "แต่ถ้าจะมาขู่ด้วยวิธีงี่เง่าแบบนี้ แนะนำให้ไปหาหมอดีกว่าค่ะ... อ๊ะ! ขอโทษครับ ผมหมายถึง 'ครับ'" เธอรีบแก้คำพูดเมื่อเห็นธันวาหันมามองด้วยสายตากลั้นขำ ชายแปลกหน้าหุบยิ้ม ดวงตาของเขาฉายแววอันตราย "ธันวา คุณยังไม่เข้าใจสินะ ระบบที่คุณถือครองอยู่คือสิ่งที่จะสูบกินชีวิตของคุณไปทีละนิดจนกว่าคุณจะกลายเป็นแค่หุ่นเชิดที่ไร้ค่า..." "หุ่นเชิดเหรอ?" ธันวาวางมีดปอกผลไม้ลงดัง 'กริ๊ก' เสียงนั้นดังบาดลึกเข้าไปในห้องที่เงียบสนิท "ผมเคยล้มละลายจนเหลือแค่กางเกงในตัวเดียวมาแล้ว ชีวิตผมไม่มีอะไรจะเสียไปมากกว่านี้ สิ่งที่คุณเรียกว่าบททดสอบความโลภน่ะ มันก็แค่เกมเด็กเล่นสำหรับผม" ธันวาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ทุกลูกก้าวเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจที่สั่งสมมาจากการผ่านวิกฤตที่บ้าคลั่งที่สุดในชีวิตมานับไม่ถ้วน เขาหยุดลงตรงหน้าชายชุดเทา กลิ่นอายของความหยิ่งผยองที่เคยเป็นเครื่องหมายการค้าของอดีต CEO ผู้ยิ่งใหญ่กลับมาแผ่ซ่านอีกครั้ง "ถ้าอยากจะทดสอบผมนัก ก็เอามาให้มากกว่านี้ อย่าเอาแค่เศษเงินห้าร้อยล้านมาดูหมิ่นสติปัญญาของคนอย่างผม" ธันวาขยับเนคไทเบาๆ "มินตรา เตรียมรถ เราจะไปปิดจ๊อบที่ตลาดหุ้นกันหน่อย" "จะดีเหรอคะ... คุณธันวา" มินตราถามด้วยความเป็นห่วง แต่เธอก็ยอมปล่อยมือและเดินตามไปอย่างว่าง่าย ชายชุดเทายืนนิ่งค้าง สายตาจับจ้องมองแผ่นหลังของธันวาด้วยความประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าเหยื่อที่ควรจะหวาดกลัวต่อความลับของระบบ กลับเลือกที่จะเดินชนมันด้วยความกระหายชัยชนะยิ่งกว่าเดิม "คุณจะเสียใจที่เลือกแบบนั้น ธันวา" ชายชุดเทาเอ่ยไล่หลัง ธันวาไม่แม้แต่จะหันกลับมา เขายกมือขึ้นโบกช้าๆ ก่อนจะเดินพ้นประตูห้องทำงานไป แต่แล้วในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวขึ้นลิฟต์ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนกลุ่มหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางเดินฝั่งตรงข้าม เสียงแตรเฮลิคอปเตอร์ดังสนั่นอยู่เหนือตึกสำนักงาน แรงลมพัดจนม่านหน้าต่างห้องทำงานสะบัดแรง ชายชุดเทาที่ยืนอยู่ในห้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาร่างของคนที่เพิ่งก้าวลงจากลิฟต์อีกตัวหนึ่ง... คนที่เขาไม่ควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้! นั่นคือ 'ประธานคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สินโลก' บุคคลที่เคยเซ็นคำสั่งยึดทรัพย์ธันวาในวันนั้น เขาก้าวออกมาพร้อมกับเอกสารในมือที่สั่นเทา และไม่ใช่การมาเพื่อยึดทรัพย์... แต่เป็นการมาเพื่อคุกเข่าต่อหน้าธันวา! "คุณธันวาครับ... ระบบแจ้งเตือนว่าการโอนเงินจำนวนหนึ่งหมื่นล้านผ่านฉลุยในวินาทีนี้... และตอนนี้ ทั่วโลกกำลังรอฟังคำตอบจากคุณว่า จะซื้อบริษัทคู่แข่งทั้งหมดหรือไม่ครับ!" ธันวากดปุ่มเรียกลิฟต์พร้อมรอยยิ้มมุมปากที่เยือกเย็น เขารู้แล้วว่าระบบต้องการอะไร มันไม่ใช่แค่เงิน แต่มันคือการพิสูจน์ว่า 'ความโลภของมนุษย์' จะพาสู่จุดจบหรือจุดสูงสุดกันแน่ ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันในตอนนี้นะครับ ฮาไม่จำกัดสัญญาว่าจะเขียนให้สนุกจนวางไม่ลงในตอนถัดไปครับ!