วินาทีเฉียดตายทางธุรกิจ

"คุณธันวาครับ! หุ้นกู้ชุดสุดท้ายของบริษัทเราถูกเทขายอย่างไร้เหตุผล... ตอนนี้มูลค่าบริษัทร่วงลงไปเกินสี่สิบเปอร์เซ็นต์ในเวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีแล้วครับ!" เสียงของเลขาหนุ่มหน้าตาตื่นตระหนกดังลั่นห้องประชุมใหญ่ ท่ามกลางบรรยากาศที่อึมครึมราวกับมีเมฆพายุฝนปกคลุมอยู่เหนือหัว เอกสารงบการเงินและกราฟราคาหุ้นที่ดิ่งลงเหวถูกกางอยู่ตรงหน้า บ่งบอกถึงวิกฤตครั้งใหญ่ที่กำลังกลืนกินบริษัทในเครือทั้งหมดของธันวาอย่างเลือดเย็น ธันวา นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพง ใบหน้าคมคายไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากำลังหมุนปากกาหมึกซึมราคาแพงในมือเล่นอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ตัวเลขสีแดงกำลังกระพริบเตือนความฉิบหาย นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดทางการตลาด แต่เป็นการ "แทงข้างหลัง" อย่างแม่นยำจากคนใกล้ตัวที่รู้จุดอ่อนของบริษัททุกกระเบียดนิ้ว "ใครเป็นคนกว้านซื้อหุ้นที่หลุดออกมาล่ะ" ธันวาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความเครียด แต่มันกลับทำให้คนฟังรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด "ระ... คุณประวิทย์ ครับ! ประธานกรรมการบริหารฝ่ายกลยุทธ์ มือขวาที่คุณธันวาก่อร่างสร้างตัวมาด้วยกัน ตอนนี้เขาไปตั้งโต๊ะแถลงข่าวที่โรงแรม 5 ดาวฝั่งตรงข้ามแล้วครับ ประกาศว่าบริษัทเรากำลังล้มละลาย และเขากำลังจะเข้าซื้อกิจการต่อในราคาเศษเงินครับ!" เลขาหนุ่มละล่ำละลักรายงานด้วยความเครียดแค้นแทน ประวิทย์ คนสนิทที่เคยนั่งก้มหัวขอร้องให้ธันวารับเข้าทำงานในวันที่เขาถังแตก กลายมาเป็นงูพิษที่แว้งกัดเจ้าของบ้านในวันที่พายุโหมกระหน่ำ ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกอย่างแรง มินตราเดินสาวเท้าเข้ามาด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยว ใบหน้าสวยคมของเธอสวมแว่นตาแฟชั่นเพื่อซ่อนความเหนื่อยล้า แต่แววตานั้นเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ เธอตรงเข้ามาดึงปกคอเสื้อสูทของธันวาเข้าหาตัวทันที "ธันวา! นายยังมานั่งหมุนปากกาเล่นอยู่อีกเหรอวะ!" มินตรากัดฟันกรอดด้วยความโมโหจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "บริษัทเกือบหมื่นล้านกำลังจะหลุดมือไปให้ไอ้ทรยศนั่นแล้วนะ! ลุกขึ้นไปตบหน้ามันสักฉาดแล้วไปลากคอมันกลับมาเดี๋ยวนี้เลย!" ธันวาเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวที่อยู่เคียงข้างเขามาตั้งแต่สมัยกินมาม่าห่อละหมาด เขายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่มินตราคุ้นเคยดี—รอยยิ้มของคนเตรียมตัวจะเอาคืนแบบเจ็บแสบชนิดที่อีกฝ่ายไม่มีวันได้ผุดได้เกิด "ใจเย็นก่อนสิที่รัก..." ธันวาเอื้อมมือไปจัดปรกผมที่ยุ่งเหยิงของมินตราอย่างเบามือ "ของบางอย่าง ยิ่งปล่อยให้มันลอยระเหยไปสูงเท่าไหร่ เวลาตกลงมามันก็จะยิ่งเจ็บมากเท่านั้น คุณก็รู้ว่าผมชอบความสะใจแบบฮาร์ดคอร์" จังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของธันวาก็ดังขึ้นพร้อมกัน หน้าจอเปล่งแสงสีทองสว่างวาบพร้อมกับข้อความจากระบบที่เฝ้ารอคอย [ติ๊ง! ตรวจพบสถานการณ์วิกฤตขั้นสุดยอด: "เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด"] [เงื่อนไขภาระกิจพิเศษ: ปล่อยให้ศัตรูได้ใจถึงขีดสุด แล้วใช้เงินสดซื้อบริษัทคู่แข่งทิ้งเพื่อตัดหน้าการฮุบกิจการภายใน 3 นาที!] [รางวัลความสำเร็จ: ปลดล็อกวงเงินบัตรเครดิตระดับอินฟินิตี้ และสิทธิ์ในการยึดหุ้นทั้งหมดของประวิทย์แบบ 100%] ธันวาหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดสูทให้เข้ารูปอย่างเนียบกริบ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้เลขา "เตรียมรถ ข้ามถนนไปที่โรงแรมฝั่งตรงข้ามกันเถอะครับ... ได้เวลาไปร่วมงานศพทางการเงินของคุณประวิทย์แล้วล่ะ" บรรยากาศในห้องแถลงข่าวของโรงแรมหรูเต็มไปด้วยนักข่าวและแฟลชรัวยับ ประวิทย์ยืนยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่หน้าไมโครโฟน กำลังประกาศกร้าวถึงความล้มเหลวของธันวาด้วยความเย่อหยิ่ง ท่ามกลางเสียงซุบซิบของผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ ที่พากันหันหลังให้ "ธันวาจบสิ้นแล้วครับทุกท่าน ยุคสมัยของคนไร้ความสามารถได้หมดลงแล้ว และในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่คนใหม่ ผมขอประกาศเทคโอเวอร์—" ประวิทย์ยังพูดไม่ทันจบประโยค ประตูห้องประชุมใหญ่ก็ถูกถีบเปิดออกเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ปัง! ร่างสูงสง่าของธันวาเดินก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนหลังบ้าน โดยมีมินตราเดินเคียงข้างด้วยสีหน้าเย้ยหยันสุดขีด สายตาทุกคู่ในห้องหันขวับมามองเป็นตาเดียว "จะรีบประกาศไปไหนล่ะครับคุณประวิทย์ งานศพของคุณ... ยังไม่ได้เริ่มเลยนะ" ดวงตาของประวิทย์เบิกกว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้มซีดเผือดลงทันทีเมื่อเห็นคนที่ควรจะล้มละลายยืนยิ้มให้อย่างเลือดเย็นอยู่ตรงหน้า ธันวากวาดสายตามองเอกสารในมือของประวิทย์ ก่อนจะควักบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ขอบบัตรฝังเพชรอันตรธานออกมาถือไว้ในมือ หมุนเล่นเบาๆ ท่ามกลางความเงียบงัดของคนทั้งห้อง "คุณซื้อหุ้นผมไปเกือบหมดตูดสินะครับ งั้นผมขอซื้อบริษัททั้งหมดที่คุณเป็นเจ้าของ... ด้วยเงินสดในกระเป๋าเสื้อผมตอนนี้เลยก็แล้วกัน" ธันวากดโทรศัพท์เปิดแอปพลิเคชันธนาคารระดับโลก ยื่นหน้าจอให้พนักงานบัญชีคนกลางดูยอดเงินคงเหลือที่ปรากฏตัวเลขศูนย์ยาวเหยียดจนนับไม่ถ้วน พร้อมกับยิ้มหวานหยด "ตัดบัตรเลยครับ... ทั้งหมดเลยนะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ฮาไม่จำกัด" เสมอมาครับ