สืบจากภาพวงจรปิด

"ถ้าคุณกล้าลบไฟล์นี้ออกจากฮาร์ดดิสก์อีกรอบ ผมจะเอาข้าวปั้นยัดจมูกคุณจริงๆ ด้วยนะธันวา!" เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยรังสีอำมหิตของมินตราดังขึ้น พร้อมกับนิ้วเรียวยาวที่จิ้มลงกลางหน้าผากของชายหนุ่มจนหัวสั่นหัวคลอน ธันวาในร่างมนุษย์กึ่งเซียนผู้กำลังเหงื่อตกซั่ก สะดุ้งโหยงรีบถอยหลังกรูดไปจนแผ่นหลังชนเข้ากับชั้นวางเอกสาร เสียงกระดูกสันหลังลั่นกร๊อบเบาๆ แต่เขากลับไม่มีเวลามาใส่ใจความเจ็บปวดนั้น เพราะเป้าหมายสำคัญตรงหน้าคือการรอดพ้นจากการจับได้ไล่ทันของหญิงสาวผู้เป็นทั้งคู่หมั้นและ ‘ผู้คุมความประพฤติ’ นอกระบบ ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว เหตุการณ์ระทึกขวัญระดับเก้าโมงเช้าวันจันทร์ได้อุบัติขึ้น เมื่อธันวาพลาดท่าทำกาแฟหกใส่คีย์บอร์ดจนระบบช็อตฟีลตัวตึงเกิดอาการรวน จู่ๆ หน้าจอคอมพิวเตอร์สำนักงานก็เด้งภาพกล้องวงจรปิดความละเอียดสูงในห้องเก็บเอกสารของบริษัทขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย และที่สำคัญที่สุด... ภาพเงาดำของสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ตัวต่อไปที่ระบบสุ่มได้ มันดันไปตรงกับรอยเท้าปริศนาที่เพิ่งถูกพบในห้องทำงานของท่านประธานพอดีเป๊ะ! ธันวากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาเหลือบมองมินตราที่กำลังหรี่ตามองเขาด้วยความสงสัย หญิงสาวกอดอกแน่น ดวงตากลมโตคู่นั้นกวาดมองสำรวจพิรุธตั้งแต่หัวจรดเท้า "ทำไมคุณต้องทำหน้าเหมือนคนเพิ่งขโมยเงินทอนแม่ชีขนาดนั้นด้วยล่ะธันวา?" มินตราเอ่ยถามพล้อยเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว เสียงส้นสูงกระทบพื้นห้องทำงานดัง ก๊อก... ก๊อก... เหมือนเสียงนาฬิกานับถอยหลังระเบิดเวลา "แล้วไหนจะท่าทางลับๆ ล่อๆ ตั้งแต่เช้าอีก หรือว่า... คุณแอบไปก่อเรื่องอะไรไว้หลังบริษัทอีกแล้ว?" "เปล่าสักหน่อยครับที่รัก! ผมจะเป็นคนแบบนั้นได้ยังไงกันเล่า ผมเป็นอดีตซีอีโอผู้ทรงเกียรตินะครับคุณ" ธันวาปฏิเสธเสียงสูง มือไม้ปัดป่ายเป็นพัลวัน รอยยิ้มเจื่อนๆ ที่ปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลานั้นช่างดูน่าสงสัยเสียจนต่อให้เป็นเด็กอนุบาลก็ยังดูออกว่าเขากำลังโกหก "อดีตซีอีโอ... แต่ตอนนี้เป็นแค่ผู้ชายตกอับที่ต้องทำภารกิจพิเรนทร์ๆ เพื่อเก็บแต้มสินะคะ... เอ๊ย! นะครับ" มินตราเกือบหลุดปากใช้คำพูดคุ้นเคย แต่ก็รีบเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทันเมื่อเห็นสายตาอ้อนวอนของอีกฝ่าย หญิงสาวถอนหายใจยาวเหยียด ยอมลดมือลงข้างลำตัว "โอเค ถ้าคุณยืนยันว่าไม่มีอะไร งั้นเรามาพิสูจน์กัน... เปิดประวัติกล้องวงจรปิดรอบเที่ยงคืนเมื่อวานให้ฉันดูเดี๋ยวนี้" คำพูดนั้นทำเอาธันวาหัวใจกระตุกวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม! ภาพกล้องวงจรปิดรอบเที่ยงคืนเมื่อวานเหรอ? บ้าจริง! ตอนนั้นเขากำลังแปลงร่างเป็นหมาปั๊กติดปีกกระโดดโลดเต้นอยู่บนระเบิดเพลิง (ตามภารกิจสุดเพี้ยนของระบบ) และดันเผลอไปเหยียบเซ็นเซอร์สัญญาณกันขโมยจน รปภ. วิ่งไล่กวดกันวุ่นวาย ถ้ามินตราเห็นคลิปนั้นเข้า ความลับเรื่อง 'ระบบช็อตฟีล' และการกลับชาติมาเกิดแบบงงๆ ของเขาคงความแตกเป็นเสี่ยงๆ และสถานะคู่หมั้นอาจจะเปลี่ยนเป็นสถานะ 'คนแปลกหน้า' ภายในสามวินาทีแน่นอน! *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่เด้งขึ้นมาขวางกลางอากาศเฉพาะธันวาเท่านั้นที่มองเห็น [แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบความเสี่ยงระดับวิกฤต! คู่หมั้นกำลังจะเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์กล้องวงจรปิดหลัก ระบบมอบภารกิจเฉพาะหน้า "เบี่ยงเบนความสนใจขั้นเทพ" ระยะเวลาจำกัด 60 วินาที หากล้มเหลว จะถูกลงโทษด้วยการแต่งหญิงไปวิ่งรอบตึกสำนักงานใหญ่!] *ให้ตายเถอะระบบ! แกนี่มันซ้ำเติมเก่งยิ่งกว่าเจ้าหนี้บัตรเครดิตซะอีก!* ธันวาแอบสบถในใจ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเครียด "ว่าไงล่ะ ธันวา? ทำไมเงียบไป หรือว่าไฟล์มันมีความลับอะไรที่คุณไม่อยากให้ฉันเห็น?" มินตราเลิกคิ้วขึ้นสูง มือเรียวเอื้อมไปแตะที่เมาส์บนโต๊ะทำงาน เตรียมจะคลิกเปิดโฟลเดอร์วิดีโอตัวปัญหา ในจังหวะความเป็นความตายนั้นเอง จังหวะนรกของธันวาก็ทำงานอีกครั้ง! "ระ... ระวังครับ! ข้างบนมีตัวประหลาด!" ธันวาแกล้งทำเป็นชี้มือชี้ไม้ไปที่มุมห้องด้านบนด้วยใบหน้าตื่นตระหนกสุดขีด น้ำเสียงสั่นเครือราวกับเจอผีหลอกกลางวันแสกๆ มินตราสะดุ้งสุดตัวตามสัญชาตญาณ หญิงสาวรีบหันขวับไปมองตามนิ้วที่เขาชี้ทันที เปิดโอกาสให้ชายหนุ่มพุ่งตัวเข้าใส่หน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยความเร็วระดับนักวิ่งทีมชาติ มือหนาปัดป้องแป้นพิมพ์และเมาส์วุ่นวายเพื่อหาทางปิดหน้าต่างโปรแกรม แต่ด้วยความรีบร้อน ปลายนิ้วของเขาดันไปกดโดนปุ่มลัดสุดบรรลัย... ปุ่มเปิดเพลงมาร์ชกองทัพบกแบบเปิดเสียงดังสุดขีด! *แท่น แท้น แต้น แท้น! โครงการเราสู้ เพื่อชาติและราชบัลลังก์...!* เสียงเพลงมาร์ชปลุกใจเสือป่าดังกระหึ่มลั่นห้องทำงานขนาดเล็ก แรงสั่นสะเทือนจากลำโพงบลูทูธราคาถูกทำให้แก้วกาแฟบนโต๊ะสั่นระริก มินตราที่หันกลับมาพบว่าไม่มีอะไรอยู่บนเพดานนอกจากหยากئ่ำตัวจิ๋ว หันขวับกลับมามองหน้าธันวาด้วยสายตาที่พร้อมจะฆ่าคนให้ตายคามือ ธันวาฉีกยิ้มแห้งๆ เหงื่อกาฬไหลท่วมแผ่นหลัง "เอ่อ... เพลงปลุกใจยามบ่ายครับคุณ เพื่อความกระตือรือร้นในการทำงานไงล่ะครับ... ฮ่าๆ..." "ธันวา..." มินตราเอ่ยเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงต่ำทุ้มที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิต หญิงสาวค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้ชายหนุ่มทีละก้าว บรรยากาศรอบตัวเย็นเยียบราศีกุมารทองเข้าสิง "คุณคิดว่าฉันโง่มากเหรอคะ?" "มะ... ไม่เคยคิดเลยแม้แต่นิดเดียวครับ! คุณมินตราผู้ปราดเปรื่อง ฉลาดเฉลียว ยิ่งกว่าไอน์สไตน์กลับชาติมาเกิด ใครจะกล้าคิดว่าคุณโง่กันล่ะครับ!" ธันวารีบหยอดคำหวานรัวเร็วเพื่อเอาตัวรอด พร้อมกับถอยหลังจนสะโพกไปชนกับขอบหน้าต่าง "ถ้าไม่ได้โง่ งั้นช่วยอธิบายหน่อยสิคะว่า ทำไมหน้าจอของคุณถึงกำลังรันโปรแกรมแฮกเซิร์ฟเวอร์กล้องวงจรปิดของบริษัทอยู่ แถมในโฟลเดอร์นั้นยังมีชื่อไฟล์ว่า 'แผนปฏิบัติการหมาปั๊กกู้โลก' อีกเนี่ย!" ธันวาเบิกตากว้างค้างเติ่ง หันขวับไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง แล้วก็ต้องอยากเอาหัวโขกกำแพงให้ตายสมใจ... ไอ้ระบบบ้านี่! นอกจากจะไม่ช่วยแล้ว มันยังแอบเปลี่ยนชื่อไฟล์ประจานเขาอีกต่างหาก! บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงเพลงมาร์ชกองทัพบกที่ยังคงบรรเลงคลอเบาๆ เป็นฉากหลัง ธันวากลืนน้ำลายฝืดคอ สมองหมุนเร็วจี๋เพื่อหาข้อแก้ตัวที่ฟังขึ้นที่สุดในสามโลก แต่มินตรากลับไม่ได้โมโหโกรธาอย่างที่คิด เธอเพียงแค่หรี่ตามองเขาอย่างพิจารณา ก่อนจะระบายยิ้มมุมปากออกมานิดๆ—รอยยิ้มที่ทำให้ธันวารู้สึกเสียวสันหลังวาบยิ่งกว่าเดิม "อยากพิสูจน์ความจริงนักใช่ไหมคะ ธันวา?" มินตราเอ่ยเสียงเรียบ แต่แววตากลับเป็นประกายเจ้าเล่ห์ "ในเมื่อคุณพยายามปิดบังฉันขนาดนี้ งั้นเรามาทำข้อตกลงกัน..." "ข้อ... ข้อตกลงอะไรเหรอครับ?" ธันวาถามเสียงสั่น "คืนนี้ ตอนตีสอง... เราสองคนจะไป 'พิสูจน์ความจริง' ที่ห้องเก็บเอกสารด้วยกัน ถ้าคุณมีความลับอะไรซ่อนอยู่ เตรียมตัวเตรียมใจรับบทลงโทษได้เลย แต่ถ้าคุณพูดความจริง..." มินตราโน้มตัวเข้ามาใกล้กระซิบข้างใบหู น้ำเสียงหวานเชื่อมแต่ทำเอาขนลุกซู่ "ฉันจะยอมให้คุณกอด... เอ่อ ยอมยกโทษให้เรื่องทั้งหมดก็แล้วกันค่ะ!" พูดจบ หญิงสาวก็ผละตัวออกไปหยิบกระเป๋าเอกสารของตัวเอง เดินน่องสะบัดออกจากห้องทำงานไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้ธันวายืนค้างเติ่งอยู่กลางห้องด้วยหัวใจที่เต้นรำไม่เป็นจังหวะ *ติ๊ง!* [ภารกิจลับเปิดเผย: "เดทเที่ยงคืน ณ ดงมอนสเตอร์" เริ่มต้นขึ้นแล้ว เอาตัวรอดจากการสอบสวนของคู่หมั้นให้ได้ หรือไม่ก็เตรียมตัวเป็นอาหารให้มอนสเตอร์ซะ!] ธันวากุมขมับทันทีเมื่อเสียงระบบดังขึ้นในหัว... ให้ตายเถอะ นี่เขาจะต้องไปพิสูจน์ความจริงโดยไม่ให้มินตราจับได้ หรือจะต้องเอาตัวรอดจากความคลั่งของเธอตอนตีสองกันแน่เนี่ย! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ