เมื่อระบบงอแง

"ถ้าไม่เชื่อว่าผมมีปัญญาซื้อ... ก็ลองดูยอดเงินในสลิปนี้ดูสิครับ" เสียงกระดาษสลิปเครื่องรูดบัตรสีขาวที่ถูกดึงออกมาด้วยความเร็วกระชากลากเสียงดัง *แควก* บาดแก้วหู บรรยากาศภายในโชว์รูมรถสปอร์ตนำเข้าราคาแพงระยับเงียบกริบลงทันทีราวกับป่าช้า พนักงานขายหนุ่มหน้าตาโอ้อวดที่เพิ่งหัวเราะเยาะธันวาเมื่อสามวินาทีที่แล้ว ถึงกับอ้าปากค้างจนแมลงวันแทบจะบินเข้าไปทำรัง ดวงตาเบิกโพงจนแทบจะหลุดออกมานอกเบ้าเมื่อกวาดสายตาผ่านตัวเลขศูนย์เจ็ดตัวหน้าเครื่องหมายคอมมา นั่นไม่ใช่ยอดหลักแสน... หรือหลักล้าน... แต่มันคือยอดเงินสดที่ตัดผ่านบัญชีดำวงเงินไม่จำกัดในระดับที่สามารถซื้อตึกทั้งตึกได้สบายๆ มินตราที่ยืนกอดอกอยู่ข้างกาย ถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความโล่งอก เธอปรายตามองพนักงานขายที่ตอนนี้เข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น พลางขยับแว่นตาเล็กน้อยแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ทีนี้... ช่วยไปเอากุญแจรถมาให้แฟนฉันด้วยนะครับ หรือจะต้องให้ฉันเรียกผู้จัดการสาขามาช่วยรื้อแคชเชียร์ให้ดูอีกรอบดีล่ะครับ" ธันวายกยิ้มมุมปาก ความสะใจแล่นริ้วขึ้นมาถึงขั้วหัวใจ อดีต CEO อย่างเขาเกลียดที่สุดคือพวกที่มองคนจากภายนอก ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะเอ่ยประโยคตบหน้าซ้ำเพื่อความสะใจขั้นสุด อยู่ๆ โลกทั้งใบก็หมุนเคว้งคว้าง! *ติ๊ง! ตรวจพบความพึงพอใจเกินขีดจำกัดของโฮสต์! ระบบช็อตฟีลตัวตึงกำลังทำกาลิเบรตร่างกายฉุกเฉิน!* เสียงแจ้งเตือนกวนประสาทดังขึ้นในหัวของธันวา ไม่ใช่เสียงปกติ แต่มันเหมือนเสียงไมค์โครโฟนหอนหวีดลั่นทุ่ง "กี้ดดดด—! เกิดข้อผิดพลาดในระบบเซิร์ฟเวอร์หลัก! ภารกิจลับพิเศษ: 'ทดลองเป็นสัตว์เลี้ยงผู้ซื่อสัตย์' เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!" "เดี๋ยว... ระบบ บ้าอะไรของแกวะ!" ธันวาพยายามจะตะโกนด่าผ่านกระแสจิต แต่ริมฝีปากของเขากลับขยับไม่ได้ดั่งใจ ร่างกายสูงโปร่งของอดีตซีอีโอหนุ่มเริ่มหดเล็กลง กระดูกสันหลังโค้งงอ เสื้อผ้าสูทราคาแพงระยับกองรวมกันอยู่บนพื้นราวกับมีคนมาทิ้งขยะ มินตราที่กำลังจะยื่นมือมารับกุญแจรถ ชะงักกึก เธอ ก้มมองพื้นแล้วขยี้ตาตัวเองรอบหนึ่งด้วยความตกตะลึง บนพื้นพรมราคาแพงของโชว์รูม... ไม่มีร่างของธันวาอีกต่อไปแล้ว มีเพียง "เจ้าตูบพันธุ์ปั๊ก" หน้าตาน่ารักน่าชังตัวหนึ่ง ที่กำลังนั่งกระพริบตาปริบๆ ลิ้นห้อยยาวออกมาข้างปาก แถมยังมีรอยย่นบนใบหน้าคล้ายกำลังครุ่นคิดถึงปรัชญาชีวิตขั้นสูง "โฮ่ง..." ธันวาในร่างหมาปั๊กส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ น้ำเสียงที่เปล่งมากลายเป็นเสียงเห่าเล็กแหลมที่ฟังดูน่าเอ็นดูเสียมากกว่าน่าเกรงขาม พนักงานขายที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นมาเห็นเหตุการณ์ ถึงกับขยี้ตาแรงยิ่งกว่าเดิม เขาชี้ไปที่กองสูทบนพื้นสลับกับเจ้าหมาปั๊กตัวอ้วนกลม "คะ... คุณลูกค้าครับ? หรือว่านี่คือการแสดงมายากลเปิดตัวรถยนต์รุ่นใหม่?" มินตราหน้าซีดเผือด เธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้คือธันวา ไม่มีทางจำผิดแน่ๆ เพราะแววตาหงุดหงิดงุ่นง่านที่ส่งออกมาจากเจ้าปั๊กตัวนี้ มันถอดแบบมาจากรอยยิ้นเหยียดๆ ของธันวาไม่มีผิดเพี้ยน! "หลบไปนะ!" มินตราพุ่งตัวเข้าไปอุ้มร่างของธันวาขึ้นมาแนบอก เธอใช้มือข้างหนึ่งปิดปากเจ้าปั๊กไว้ไม่ให้เห่าโวยวาย ก่อนจะกระซิบเสียงลอดไรฟันด้วยความโมโห "นี่คุณ! เล่นพิเรนทร์อะไรเนี่ย! ทำไมอยู่ๆ ถึงกลายร่างเป็นหมาฟะ!" "โฮ่ง! โฮ่งๆๆ!" (ฉันไม่ได้อยากเป็นเว้ย! ระบบมันรวน!) ธันวาพยายามดิ้นพล่าน ขาป้อมๆ ทั้งสี่ข้างตะกุยอากาศวุ่นวาย ความเป็นสุภาพบุรุษและศักดิ์ศรีมหาเศรษฐีปลิวหายไปกับสายลม เหลือเพียงความอับอายที่พุ่งทะลุปรอท ทว่า ในขณะที่มินตรากำลังอุ้มเจ้าปั๊กหน้าย่นเตรียมจะวิ่งหนีออกจากโชว์รูมเพื่อหาทางแก้คำสาป ประตูอัตโนมัติกระจกใสก็เลื่อนเปิดออก พร้อมกับร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ ท่าทางน่าเกรงขาม มีบอดี้การ์ดร่างยักษ์เดินตามหลังมาอีกสี่คน นั่นคือ "ไพศาล" เจ้าพ่อวงการอสังหาริมทรัพย์คู่ปรับเก่าของธันวา สมสมัยที่ธันวายังรุ่งเรือง ไพศาลเคยพยายามฮุบกิจการแต่โดนธันวาตอกกลับจนกระอักเลือด และตอนนี้... ไพศาลบังเอิญเดินเข้ามาเห็นเหตุการณ์พอดี "อ้าวๆๆ นั่นคุณมินตรานี่ครับ..." ไพศาลเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยาะ มือถือซิการี่กลิ่นฉุน กวาดสายตามองมินตราและกองสูทบนพื้นด้วยความสงสัย "แล้วนั่น... แฟนหนุ่มมหาเศรษฐีของคุณหายไปไหนซะแล้วล่ะครับ เหลือไว้แต่เสื้อผ้ากับ... หมาปั๊กหน้าตาน่าเกลียดตัวหนึ่ง หรือว่าโดนหนี้สินไล่ล่าจนต้องแปลงร่างหนีหนี้กันแน่?" บรรยากาศในโชว์รูมตึงเครียดขึ้นมาทันที ลูกน้องชุดดำของไพศาลก้าวเข้ามาปิดล้อมทางออกเอาไว้ทั้งหมด มินตราหน้าเสียเล็กน้อย เธอรู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้อันตรายมาก หากไพศาลรู้ว่าธันวาหายตัวไปและกลายร่างเป็นหมาจริงๆ พวกมันคงไม่ปล่อยให้พวกเขารอดออกไปแน่ ธันวาในร่างหมาปั๊กหยุดดิ้นทันที ดวงตากลมโตสีดำสนิทหันไปจ้องมองหน้าไพศาลด้วยความแค้นเคือง ต่อให้เขาจะกลายเป็นหมา แต่สัญชาตญาณความเจ้าเล่ห์และมันสมองระดับ CEO ก็ยังอยู่ครบถ้วน *ติ๊ง! ระบบช็อตฟีลตัวตึงตรวจพบศัตรูตัวฉกาจ ปลดล็อกสกิลพิเศษชั่วคราว: 'เห่าคำรามสะท้านโลกันตร์' (เอฟเฟกต์: ทำให้เป้าหมายตกใจจนฉี่ราด)* ธันวากะพริบตาส่งสัญญาณบางอย่างให้มินตรา มินตราที่รู้ใจกันมานานแสนนานสะกิดใจทันที เธอยิ้มหวานหยดให้ไพศาลแล้วแกล้งทำเป็นตกใจ "อุ๊ย! คุณไพศาลบังเอิญจังเลยนะคะ พอดีเลยค่ะ แฟนฉันฝากบอกว่า... ถ้าคุณยังจำหน้าเขาได้ ก็ลองก้มลงมาดูใกล้ๆ สิคะ เขาอยากทักทายคุณเป็นพิเศษ" มินตราพูดพลางยื่นเจ้าปั๊กธันวาออกไปตรงหน้าไพศาลแบบไม่ทันตั้งตัว ไพศาลขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ "หิ! หมาหน้าโง่ตัวนี้น่ะเหรอจะมาทักทายฉัน ปัดโธ่ นึกว่ารวยนักหนา ที่แท้ก็คงเป็นแค่คนหลอกลวง..." *โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง!* ธันวาในร่างหมาปั๊กสูดหายใจเข้าลึกสุดปอด แล้วปล่อยพลังเสียงเห่าคำรามออกไปสุดเสียง! เสียงเห่าเล็กแหลมแต่ทรงพลังด้วยคลื่นความถี่พิเศษจากระบบสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งโชว์รูม กระจกใสรอบด้านสั่นระรัวราวกับเกิดแผ่นดินไหวขนาดย่อม! ไพศาลและบอดี้การ์ดร่างยักษ์สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจขีดสุด ขาของไพศาลอ่อนยวบลงทันที หน้าซีดเผือดจนเขียวคล้ำ กางเกงสแลคราคาแพงเปียกชุ่มไปด้วยน้ำสีเหลืองอ่อนที่ไหลซึมออกมาอย่างน่าอนาถ มินตราแอบอมยิ้มจนแก้มปริ เธอรีบคว้ากุญแจรถสปอร์ตคันใหม่ที่พนักงานขายทำตกไว้บนพื้นขึ้นมาถือไว้ แล้วก้าวเดินผ่านร่างของไพศาลที่กำลังยืนตัวสั่นพับๆ อย่างสง่างาม ก่อนจะก้าวพ้นประตูโชว์รูม มินตราหันกลับมาส่งยิ้มหวานหยดให้ไพศาลเป็นครั้งสุดท้าย "ขอบคุณสำหรับการต้อนรับอันอบอุ่นนะครับ... ส่วนเรื่องรถคันนี้ เดี๋ยวแฟนฉันจัดการจ่ายให้เองครับ" ธันวาที่อยู่ในอ้อมอกของมินตราส่งเสียงครางฮื่อในลำคออย่างพึงพอใจ ทว่า ทันทีที่พวกเขาก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหนังแท้ราคาแพงในรถสปอร์ตคันหรู หน้าจอระบบนำทางหน้ารถก็สว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีใครกด *ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ! เตรียมตัวสลับร่างกลับคืนสู่สภาพเดิม... แต่เนื่องจากระบบคำนวณความผิดพลาด โฮสต์จะต้องสลับร่างกับสิ่งมีชีวิตตัวถัดไปในเวลาเที่ยงคืนตรงนี้!* ธันวาเบิกตากว้าง ค้างเติ่งอยู่ในร่างหมาปั๊ก หัวใจกระตุกวูบเมื่อหน้าจอปรากฏภาพเงาดำของสัตว์ตัวต่อไปที่ระบบสุ่มได้... ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ!