สามีผู้มาพร้อมข้าวกล่อง

"พันจ่าเอกหานตง... หลินเหมย... พวกคุณต้องไปกับผมเดี๋ยวนี้ มีคำสั่งด่วนจากส่วนกลางเกี่ยวกับ ‘บัญชีลับตลาดหุ้นเซี่ยงไฮ้’ ที่มีชื่อของพวกคุณเข้าไปพัวพันวงเงินมหาศาล!" เสียงประกาศกร้าวของเจ้าหน้าที่ความมั่นคงดังลั่นห้องรับแขกคับแคบ กลิ่นอับชื้นของบ้านพักข้าราชการเก่าๆ ในยุค 80 ผสมผสานกับความตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ป้าสะใภ้จอมเจ้าเล่ห์ที่แอบมาส่องดูเหตุการณ์ถึงกับอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพว้างด้วยความสะใจระคนตกใจ นางคงคิดในใจว่านรกส่งสะใภ้ตัวแสบอย่างหลินเหมยไปลงทัณฑ์แล้วจริงๆ ทว่า หลินเหมยกลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย สมองอันเฉียบคมของอดีตนักเก็งกำไรระดับเซียนหุ้นหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว บัญชีลับตลาดหุ้นเซี่ยงไฮ้? ในปี 1982 ตลาดหุ้นยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการทดลองซื้อขาย หุ้นซินอี้และหุ้นเถาเป่าในตำนานเพิ่งจะออกจำหน่าย การที่ชื่อของเธอและสามีเข้าไปพัวพันวงเงินมหาศาล ย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นฝีมือของพวกเหลือบไรในตระกูลที่พยายามยืมมืออำนาจรัฐมาทำลายพวกเขาต่างหาก! "ท่านเจ้าหน้าที่ครับ โปรดตรวจสอบให้แน่ใจก่อนว่าเอกสารนั่นมาจากส่วนกลางจริง หรือเป็นแค่เศษกระดาษที่สุนัขข้างถนนคาบมา" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังขึ้นจากด้านหลัง หานตงก้าวเข้ามาในห้องด้วยชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้ม ร่างสูงใหญ่กำยำแผ่รังสีความน่าเกรงขามจนเจ้าหน้าที่นายนั้นชะงัก ดวงตาคมกริบราวกับพยัคฆ์จ้องเหยื่อกวาดมองเอกสารในมือของอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว ในฐานะนายทหารผู้มีผลงานโดดเด่นและซื่อสัตย์สุจริต หานตงไม่เคยเกรงกลัวอำนาจมืดใดๆ ทั้งสิ้น ยิ่งเมื่อรู้ว่าเป้าหมายของพวกมันคือภรรยาตัวน้อยที่เพิ่งปรับความเข้าใจกัน เขาก็พร้อมจะเอาชีวิตเข้าแลก "นี่คือคำสั่งทางการ! พันจ่าเอกหาน คุณจะขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้นะ!" เจ้าหน้าที่เริ่มเสียงสั่น "ผมไม่ได้ขัดขวาง แต่ผมกำลังปกป้องสิทธิ์ของพลเมือง และที่สำคัญที่สุด... ปกป้องภรรยาของผม" หานตงก้าวเข้าไปยืนบังหน้าหลินเหมยไว้มิดชิด แผ่นหลังกว้างใหญ่นั้นอบอุ่นและมั่นคงราวกับกำแพงเหล็ก หลินเหมยแอบอมยิ้มบางๆ ที่มุมปาก หัวใจดวงน้อยที่เคยด้านชาในชาติก่อน กลับรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด สามีผู้ซื่อบื้อและเย็นชาคนเดิม ในยามวิกฤตกลับกลายเป็นโล่กำบังที่พึ่งพาได้มากที่สุด นางเอื้อมมือไปแตะชายเสื้อทหารของเขาเบาๆ ส่งสัญญาณเป็นนัยว่า 'ปล่อยให้ฉันจัดการเอง' หลินเหมยขยับตัวก้าวออกมาจากด้านหลังของสามี ดวงตากลมโตฉายแววเฉลียวฉลาดและเยือกเย็น นางกวาดสายตามองตราประทับบนเอกสารแผ่นนั้นแวบเดียวก็รู้ทันทีว่าเป็นของปลอมที่ทำขึ้นอย่างลวกๆ "ท่านเจ้าหน้าที่ครับ ตราประทับของกระทรวงพาณิชย์และคณะกรรมการหลักทรัพย์ในเอกสารฉบับนี้ เป็นแบบฟอร์มของปีที่แล้ว ซึ่งทางราชการได้ยกเลิกการใช้ไปตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนแล้ว หากพวกท่านมาจากส่วนกลางจริง เหตุใดจึงใช้เอกสารตกยุคเช่นนี้ หรือว่า... มีใครบางคนในตลาดมืดจ้างให้พวกท่านมาสร้างสถานการณ์กันแน่?" คำพูดของหลินเหมยรากับสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ เจ้าหน้าทหารปลอมกลุ่มนั้นหน้าซีดเผือก เหงื่อกาฬไหลซึมเต็มแผ่นหลัง พวกมันลนลานจนเห็นได้ชัด ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีหายไปกับความมืดอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและความตกตะลึงของชาวบ้านที่ยืนมุงดูอยู่รอบนอก ป้าสะใภ้ที่แอบลุ้นอยู่ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นแผนการยืมมือฆ่าคนล่มไม่เป็นท่าอีกแล้ว! เมื่อเหตุการณ์สงบลง หานตงหันกลับมามองภรรยา ดวงตาคมเข้มที่เคยดุดันกลับฉายแววระคนประหลาดใจและชื่นชมระdับลึก เขาไม่เคยรู้เลยว่าภรรยาชาวบ้านธรรมดาคนนี้ จะมีความรู้เรื่องกฎหมายและการเงินลึกซึ้งถึงเพียงนี้ นางไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เอาแต่บ่นเรื่องเงินทองเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไปแล้ว แต่หลินเหมยในตอนนี้ช่างดูเฉียบคม ทรงเสน่ห์ และน่าค้นหาจนหัวใจของนายทหารหนุ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ "เหมยเอ๋อร์... เธอ..." หานตงเอ่ยเสียงพร่า ลังเลที่จะถาม "ฉันแค่บังเอิญอ่านหนังสือพิมพ์การเงินฉบับเก่าๆ น่ะค่ะคุณพี่" หลินเหมยแก้ตัวยิ้มๆ พร้อมกับเบี่ยงเบนความสนใจ "เอาล่ะ เรื่องน่ารำคาญผ่านไปแล้ว ตอนนี้เรามาคุยเรื่องปากท้องดีกว่าค่ะ วันนี้ฉันทำของอร่อยรอคุณอยู่" พูดจบ หลินเหมยก็จูงมือสามีเดินเข้าห้องครัว กลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศและเนื้อตุ๋นโชยเตะจมูกทันทีที่ผลักประตูเปิดออก บนเตาถ่านเก่าๆ มีหม้อดินขนาดกลางกำลังเดือดปุดๆ น้ำซุปสีอำพันเคี่ยวจากกระดูกหมูและสมุนไพรจีนส่งกลิ่นหอมเย้ายวนชวนน้ำลายสอ ข้างๆ กันมีจาน 'หมูสามชั้นผัดพริกแห้งสไตล์เสฉวน' ที่สีสันจัดจ้าน เนื้อหมูติดมันนุ่มฉ่ำเคลือบด้วยซอสรสชาติกลมกล่อม และ 'ผัดผักกวางตุ้งไฟแดง' ที่เขียวขจี กรอบอร่อย น่ารับประทานเป็นที่สุด หานตงถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาเป็นทหารชายแดน กินอาหารหยาบๆ มานานแรมปี อาหารฝีมือภรรยาในวันนี้ช่างหรูหราและหอมหวลจนกระเพาะอาหารส่งเสียงร้องประท้วง "นี่... เธอทำเองทั้งหมดนี่เลยหรือ?" หานตงถามด้วยความทึ่ง ขณะมองภรรยาตัวน้อยจัดโต๊ะอาหารอย่างคล่องแคล่ว "แน่นอนค่ะ ฉันเป็นภรรยาของคุณนะ เรื่องดูแลปากท้องสามีต้องมาเป็นอันดับหนึ่งอยู่แล้ว" หลินเหมยตักข้าวสวยร้อนๆ ส่งให้เขา ชายหนุ่มรับมาด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ความเหน็ดเหนื่อยจากการฝึกฝนและภารกิจอันหนักหน่วงมลายหายไปสิ้นเมื่อได้สบตาอันอ่อนโยนของภรรยา ชายหนุ่มคีบหมูสามชั้นเข้าปาก เคี้ยวช้าๆ รสชาติเผ็ดร้อน กลมกล่อม และละมุนลิ้นระเบิดขึ้นในปาก รสชาติที่อร่อยล้ำเกินกว่าร้านอาหารในเมืองหลวงเสียอีก ทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมองภรรยาด้วยความรักและทึ่งระคนกัน เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า หลินเหมยจะทำอาหารได้อร่อยล้ำเลิศถึงเพียงนี้ สามีหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ตักข้าวเข้าปากคำแล้วคำเล่าด้วยความเอร็ดอร่อย พลางคิดในใจว่า ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไร เขาก็จะปกป้องผู้หญิงคนนี้และครอบครัวเล็กๆ นี้ด้วยชีวิตของเขา ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความสุขและความอบอุ่น จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นอย่างเร่งรีบจากด้านนอก... *ปัง ปัง ปัง!* "น้องสะใภ้! แย่แล้ว! แม่สามีของเธอ... เป็นลมหมดสติอยู่ที่หน้าร้านค้าสหกรณ์ อาการสาหัสมาก หมอประจำตำบลบอกว่า... บอกว่านางอาจจะอยู่ได้อีกไม่ถึงชั่วโมง!" เสียงตะโกนหวีดร้องของญาติผู้พี่ดังทะลุกำแพงเข้ามา ขัดจังหวะความสุขของทั้งคู่ลงอย่างฉับพลัน หลินเหมยชะงักมือที่กำลังจะคีบผัก ดวงตาประกายความเย็นชาขึ้นวับหนึ่ง แม่สามีผู้ใจร้ายที่คอยสูบเลือดสูบเงินและวางแผนกลั่นแกล้งนางมาตลอด จู่ๆ ก็มาล้มป่วยกะทันหันในเวลาแบบนี้ มันบังเอิญเกินไป หรือนี่คือแผนการขั้นถัดไปของพวกตระกูลหลินกันแน่? เซียนหุ้นย้อนเวลาขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางข้ามเวลามาด้วยกัน ณ ที่นี้ครับ