พันธสัญญาป่วนหัวใจนายตัวร้าย•ตอนที่ 17

เกมจ้องตา

ผลงานโดย โครโนสทริกเกอร์
"ถ้าคุณยังก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ผมจะถือว่าคุณกำลังท้าทายอำนาจของเจ้าของบ้าน... และผลลัพธ์มันจะไม่จบแค่การไล่ออกนอกห้องแน่ครับ, คุณจิน" น้ำเสียงของคิรินทุ้มต่ำและเต็มไปด้วยแรงกดดัน ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มยืนขวางประตูห้องทำงานส่วนตัวไว้จนมิด บรรยากาศรอบตัวเขาคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายอันตราย ทว่าหญิงสาวตรงหน้ากลับไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวเลยสักนิด จินเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายอย่างไม่ยอมแพ้ เธอก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวเขาอีกหนึ่งก้าวอย่างจงใจ จนปลายรองเท้าส้นสูงเกือบจะชนกับรองเท้าหนังราคาแพงของเขา "ท้าทายเหรอคะ... เอ๊ย, ครับ!" จินเผลอหลุดคำพูดตามความคุ้นชินก่อนจะรีบแก้คำพูดแทบไม่ทัน เมื่อเห็นมุมปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มเยาะด้วยความเหนือกว่า "ฉันไม่ได้มาเพื่อท้าทายคุณค่ะ... เอ๊ย! ผมไม่ได้มาเพื่อท้าทายคุณครับคุณคิริน แต่ผมมาเพื่อทวงเอกสารสัญญาฉบับนั้นคืนต่างหาก" คิรินแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองสำรวจใบหน้าเนียนใสที่ตอนนี้ขึ้นสีระเรื่อด้วยความโกรธ ความดื้อรั้นของเธอมันช่างน่าหงุดหงิด แต่น่าแปลกที่มันกลับดึงดูดสายตาของเขาให้ละไปไหนไม่ได้เลยตั้งแต่แรกพบ "เอกสารสำคัญขนาดนั้น ทำไมถึงสะเพร่าทำตกไว้บนโต๊ะทำงานของผมล่ะครับ หรือว่า..." คิรินจงใจเว้นจังหวะโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาใกล้ จนลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บริเวณพวงแก้มเนียน "คุณจงใจทิ้งมันไว้ เพื่อหาข้ออ้างในการกลับมาเจอหน้าผมกันแน่ หืม?" "หลงตัวเองที่สุด!" จินถอยหลังหนีสัญชาตญาณ แต่แผ่นหลังกลับชนเข้ากับชั้นหนังสือไม้สักทองเข้าอย่างจัง กลายเป็นว่าตอนนี้เธอกำลังถูกคิรินกักขังไว้ในวงแขนแกร่งโดยสมบูรณ์ "ถอยไปเลยนะ! ผมไม่ได้พิศวาสอยากจะเจอหน้าคนปากร้ายอย่างคุณสักนิด" "ปากแข็งจังนะครับ" คิรินใช้มือข้างหนึ่งยันชั้นหนังสือไว้ ปิดกั้นทุกเส้นทางหลบหนี สายตาของเขาคมปลาบราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกำมือ "แต่ปากของคุณเมื่อกี้... เพิ่งจะเผลอพูดคำว่า 'ค่ะ' ออกมานะ รสชาติมันคงติดปากสินะครับ ถึงได้หลุดออกมาบ่อยเหลือเกิน" จินเม้มริมฝีปากแน่นอย่างขัดใจ ใบหน้าร้อนผ่าวไม่ใช่เพราะความโกรธเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะระยะห่างที่ใกล้จนเกินไปทำให้เธอได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางจากตัวเขา มันเป็นกลิ่นที่ชวนให้ใจสั่นอย่างไร้เหตุผล ดวงตาคู่สวยมองช้อนขึ้นสบตากับเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ และนั่นคือความผิดพลาดครั้งใหญ่ เกมจ้องตาเริ่มต้นขึ้นในความเงียบงัน... ไม่มีใครยอมกะพริบตา ไม่มีใครยอมลดละความพ่ายแพ้ แววตาของคิรินลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทรที่ซ่อนความคลั่งรักเอาไว้ภายใต้ความเย็นชา ขณะที่ดวงตาของจินสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนกและอารมณ์บางอย่างที่ปะทุขึ้นในอก หัวใจของทั้งคู่เต้นรัวโครมครามแข่งกับความเงียบในห้องทำงาน จินพยายามดึงสติแล้วเอ่ยสวนกลับด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้มั่นคงที่สุด "ถ้าคุณไม่ยอมคืนสัญญา... ผมจะถือว่าคุณเป็นคนไม่มีสัจจะ" "สัจจะเหรอครับ?" คิรินทวนคำ เสียงกระซิบของเขาแหบพร่าและอยู่ชิดริมฝีปากของเธอแค่คืบ "สำหรับผม สัจจะมันมีไว้ใช้กับคนที่คู่ควร... แต่กับคนที่ชอบกวนประสาทผมทุกวันอย่างคุณ ผมมีกฎเกณฑ์อีกแบบหนึ่งต่างหาก" "กฎอะไรของคุณ..." "กฎที่ว่า... ใครที่กล้าลองดีกับคิรินคนนี้ จะต้องถูกทำโทษ" สิ้นคำพูดนั้น แววตาของคิรินก็เปลี่ยนไป มันไม่ใช่สายตาของการหยอกเย้าอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรงที่ถูกเก็บกดไว้มานาน จินเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อมือหนาเอื้อมมาประคองท้ายทอยของเธอไว้มั่น ไม่ยอมให้เบี่ยงหลบหนีไปไหนได้อีก ลมหายใจของทั้งคู่ผสานเป็นหนึ่งเดียวในพื้นที่แคบๆ ความใกล้ชิดที่ถอนตัวไม่ได้ทำให้สติสัมปชัญญะของจินเริ่มพร่าเลือน หัวใจเจ้ากรรมทรยศด้วยการเต้นรัวแรงจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน ร่างกายของเธอนิ่งง้างราวกับถูกสะกดด้วยมนต์ตรา ขณะที่ใบหน้าของคิรินค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้เรื่อยๆ... ระยะห่างลดลงเหลือเพียงแค่ลมหายใจกั้น ริมฝีปากของเขากำลังจะทาบทับลงมาปิดกั้นคำพูดทั้งหมดของเธออยู่รอมร่อ จินหลับตาลงอย่างจำนนต่อโชคชะตา หัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก... ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำลายบรรยากาศสีชมพูปนความเร่าร้อนลงอย่างไร้ความปรานี ตามด้วยเสียงเปิดประตูที่ถูกผลักเข้ามาอย่างถือวิสาสะ "คิรินคะ รินเอาเอกสาร—อุ๊ย!" เสียงแหลมใสของรินรดาชะงักกงค้างทันที เมื่อสายตาคู่คมปะทะเข้ากับภาพตรงหน้า ภาพที่ชายหนุ่มผู้เย่อหยิ่งและเย็นชาที่สุดกำลังกักขังหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มไว้ในอ้อมแขน ในท่าทางที่แนบชิดและลึกซึ้งเกินกว่าจะปฏิเสธ คิรินสบถออกมาเบาๆ อย่างหัวเสีย เขาผละออกจากจินอย่างไม่เต็มใจนัก ดวงตาดุดันหันไปมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาที่แทบจะกินเลือดกินเนื้อ ขณะที่จินลืมตาขึ้นด้วยความตกใจ ใบหน้าร้อนผ่าวซ่านด้วยความเขินอายและโล่งอกไปพร้อมๆ กัน รินรดากัดริมฝีปากแน่น มือที่ถือแฟ้มเอกสารสั่นเทาด้วยความโกรธแค้นและริษยาที่พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด เธอมองหน้าจินสลับกับคิรินด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย "นี่มันหมายความว่ายังไงคะคิริน? คุณพาผู้หญิงคนนี้เข้ามาทำอะไรในห้องทำงานสองต่อสอง!" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมอินไปกับความสัมพันธ์อันร้อนแรงของคู่นี้ด้วยกันเสมอนะครับ
สารจากนักเขียน (โครโนสทริกเกอร์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธสัญญาป่วนหัวใจนายตัวร้าย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%