กฎสามข้อที่ห้ามแหก

"ถ้าคุณยังกล้าก้าวขาถอยหลังอีกแค่ก้าวเดียว ผมจะถือว่าความลับที่คุณพยายามซ่อนไว้ มันไม่มีค่าพอให้ผมต้องปราณีอีกต่อไปแล้วนะครับ, จิน" เสียงทุ้มต่ำที่เจือไปด้วยความกดดันดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานส่วนตัวที่แคบลงถนัดตาเมื่อคิรินขยับตัวเข้ามาประชิด ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษไม่ได้เว้นช่องว่างให้อีกฝ่ายได้หายใจ ดวงตาคมกริบราวกับพญาเหยี่ยวคู่นั้นจดจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ ราวกับต้องการจะควักเอาความจริงทุกอย่างที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังม่านตาคู่นั้นออกมาให้หมดสิ้น จินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอมือสั่นเทาเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความลับที่เธอพยายามปกปิดมาตลอด... และตอนนี้ความลับนั้นกำลังจะพังทลายลงตรงหน้าเขาแล้ว แต่กระนั้น ความดื้อรั้นที่เป็นเกราะป้องกันตัวมาตลอดชีวิตก็ยังทำให้เงามืดแห่งความท้าทายฉายวาบขึ้นในดวงตาสีเข้มของหญิงสาว "คุณไม่มีสิทธิ์มาบีั้นคั้นฉันแบบนี้นะ, คิริน" จินเชิดหน้าขึ้น แม้ปลายนิ้วที่ประสานกันไว้ที่หน้าท้องจะเย็นเฉียบจนไร้ความรู้สึก "เราไม่ได้เป็นอะไรกัน... และความลับของฉัน มันก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะต้องเอามาใส่ใจ" "ไม่ใช่เรื่องงั้นเหรอ?" คิรินแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความขบขันโดยสิ้นเชิง เขายื่นมือหนาออกไป ปลายนิ้วเรียวยาวเอื้อมไปแตะที่ปลายคางมนของเธออย่างถือวิสาสะ บังคับให้เงามืดในดวงตาของเธอต้องสบประสานกับสายตาของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ "จำไม่ได้แล้วหรือไงว่าคุณเอาตัวเข้ามาพัวพันกับโลกของผมเอง... และในเกมของผม คนที่ถือไพ่เหนือกว่า ไม่เคยใช่คุณ" แรงบีบที่คางไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่มันหนักหน่วงพอที่จะทำให้หัวใจของจินเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสานกับไออุ่นจากตัวเขาทำให้สติสัมปชัญญะของเธอกระเจิงไปชั่วขณะ เธอเกลียดความรู้สึกพ่ายแพ้ที่กำลังกัดกินหัวใจตัวเอง เกลียดที่เขาทำให้เธอรู้สึกราวกับเป็นเพียงตุ๊กตาตัวหนึ่งในกำมือ "ปล่อยนะ!" เธอปัดมือเขาออกอย่างแรง ถอยหลังกรูดจนสะโพไปชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงาน แผ่นหลังตั้งตรงแต่หัวใจกลับสั่นคลอน "ถ้าคุณเรียกฉันมาที่นี่เพื่อจะมาเล่นเกมอำนาจบ้า ๆ นี่ล่ะก็... เชิญหาคนอื่นเล่นเถอะค่ะ... เอ้ย! เชิญหาคนอื่นเล่นเถอะครับ!" จินเกือบหลุดคำพูดติดปากออกมา แต่โชคดีที่ดึงสติกลับมาทันเวลา ทว่าความผิดพลาดเล็ก ๆ นั้นกลับไม่รอดพ้นสายตาของคิริน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคายอีกครั้ง "ติดอ่างเหรอครับ? หรือว่ากำลังกลัวว่าตัวเองจะเผลอพูดความจริงออกมากันแน่" คิรินก้าวเข้าไปประชิดอีกครั้ง คราวนี้เขาใช้แขนทั้งสองข้างยันขอบโต๊ะไว้ เป็นการกักตัวเธอไว้ในอ้อมกอดกลาย ๆ "เอาล่ะ ในเมื่อคุณบอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน... งั้นเรามาทำข้อตกลงกันหน่อยดีไหมครับ" จินขมวดคิ้วแน่น เอนตัวหนีให้ห่างจากแผงอกกว้างที่โน้มลงมาใกล้ "ข้อตกลงอะไรของคุณอีก" "กฎสามข้อ... ถ้าคุณไม่อยากให้ความลับที่คุณอุตส่าห์เอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกปิดมัน ต้องกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะทำงานของผมในวันพรุ่งนี้" คิรินเว้นจังหวะ ดวงตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่นของเธอด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะคาดเดา "ฟังให้ดีล่ะ เพราะผมจะพูดแค่รอบเดียว" บรรยากาศในห้องเงียบลงจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน คิรินขยับใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมหูของเธอ จนลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านผิวแก้มเนียน ทำให้หัวใจของจินกระตุกวูบ "ข้อแรก..." เขาเริ่มด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง "ห้ามหลบหน้าผม ไม่ว่าคุณจะเจอผมที่ไหน หรือในสถานการณ์อะไรก็ตาม คุณต้องเผชิญหน้า... ห้ามหนี" จินเม้มปากแน่น อยากจะเถียงใจจะขาดว่าเธอยังไม่ได้หนีเสียหน่อย แต่ติดที่สถานการณ์ตอนนี้เธอกำลังเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด "ข้อที่สอง..." คิรินผละใบหน้าออกเล็กน้อยเพื่อสบตาเธอนิ่ง "ทุกครั้งที่ผมโทรหา หรือส่งข้อความหา... คุณต้องรับสายและตอบกลับภายในสามนาที ห้ามขาด ห้ามเกิน" "นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไง!" จินทนไม่ไหวหลุดอุทานออกมาด้วยความเหลืออด "นั่นมันละเมิดความเป็นส่วนตัวเกินไปแล้วนะ! ฉันไม่ใช่เลขาของคุณ! แล้วอีกอย่าง ฉันมีชีวิตส่วนตัว มีงานที่ต้องทำ มี..." "ข้อที่สาม..." คิรินพูดแทรกขึ้นมาหน้าตาเฉย ราวกับไม่ได้ยินเสียงโวยวายของเธอแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบฉายแววดื้อรั้นไม่แพ้กัน "ห้ามมีความลับกับผมอีก... เริ่มตั้งแต่ตอนนี้" จินเบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึง "นี่มันกฎเอาเปรียบชัด ๆ! คุณกำลังมัดมือชกฉันอยู่รึไง คิริน!" "ถูกต้องครับ" เขาตอบรับหน้าตาเฉยอย่างไร้ยางอาย มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างผู้ชนะ "และคุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ... เพราะทางเลือกอื่นที่คุณมี คือการเดินออกไปแล้วปล่อยให้เอกสารชุดนั้น ถึงมือคู่แข่งทางธุรกิจของคุณ... หรือไม่ก็... รินรดา" ทันทีที่ชื่อของ 'รินรดา' หลุดออกมาจากปากของเขา บรรยากาศรอบตัวก็ราวกับลดอุณหภูมิลดฮวบลงทันที รอยยิ้มบนใบหน้าของจินหายวับไปกับตา แววตาที่เคยมีความท้าทายกลับแปรเปลี่ยนเป็นความแข็งกระด้างและเจ็บปวดขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างรวดเร็ว "คุณเอารินรดามาเกี่ยวอะไรด้วย..." เสียงของเธอด้านชาลงถนัดใจ "เพราะเธอคือคนที่กำลังตามล่าคุณอยู่ไงครับ" คิรินจ้องมองปฏิกิริยานั้นด้วยความสนใจ น้ำเสียงของเขาจริงจังขึ้นโดยไม่มีทีเล่นทีจริง "ดังนั้น... ทางเลือกอยู่ตรงหน้าคุณแล้ว จิน... จะยอมรับกฎสามข้อของผม หรือจะเดินไปตายเอาดาบหน้ากับผู้หญิงคนนั้น" จินกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความแค้นและความกลัวตีรวนกันอยู่ในอกจนแทบหายใจไม่ออก เธอรู้ดีว่ารินรดาคือนรกบนดินสำหรับเธอแค่ไหน และถ้าเอกสารชิ้นนั้นตกไปอยู่ในมือของอดีตคู่หมั้นจอม 
สตอล์กเกอร์ของคิริน ชีวิตเธอก็จบสิ้นอย่างแท้จริง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ เธอนิ่งเงียบไปนานหลายวินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความยอมจำนน แต่นัยน์ตากลับซ่อนประกายบางอย่างเอาไว้ "ก็ได้... ฉันยอมรับกฎบ้า ๆ ของคุณ" จินเค้นเสียงลอดไรฟัน "แต่จำไว้... คิริน ถ้าวันหนึ่งความลับของฉันถูกเปิดเผยโดยฝีมือคุณล่ะก็... ฉันนี่แหละที่จะลากคุณลงนรกไป1กับฉันด้วย" คิรินหัวเราะในลำคอด้วยความพึงพอใจ กับคำขู่ที่ฟังดูน่ารักมากกว่าน่ากลัวในความรู้สึกของเขา ร่างสูงโน้มตัวเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง จนหน้าผากแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดปลายจมูกของเธอจนสั่นสะท้าน "ผมจะรอวันที่คุณลากผมลงนรกนะครับ... ที่รัก" เขากระซิบคำว่า 'ที่รัก' แผ่วเบาจนแทบกระซิบ แต่มันกลับดังชัดเจนก้องอยู่ในหัวใจของจิน ทำให้เธอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ แรงดึงดูดประหลาดระหว่างพวกเขากำลังดึงให้ใบหน้าเข้ามาใกล้กันโดยไม่รู้ตัว ระยะห่างลดลงเรื่อย ๆ จนริมฝีปากแทบจะสัมผัสกันอยู่รอมรอม หัวใจของทั้งคู่เต้นรัวเป็นจังหวะเดียวกัน ท่ามกลางความเงียบงันที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันตราย ก๊อก ๆ ๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำลายบรรยากาศอันเร่าร้อนลงอย่างไร้ความปรานี ตามด้วยเสียงบิดลูกบิดประตูที่ดังขึ้นพร้อมกับการผลักเข้ามาอย่างถือวิสาสะ "คิรินคะ รินเอาเอกสาร... อุ๊ย!" รินรดาที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหวานหยดหยุดชะงักกึก สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากความมั่นใจกลายเป็นความตกใจสุดขีด เมื่อเห็นภาพตรงหน้า—คิรินกำลังกักตัวจินไว้ชิดขอบโต๊ะทำงานในท่าทางที่ล่อแหลมและแนบชิดเกินกว่าคำว่าเจ้านายกับลูกน้อง ดวงตาคู่สวยของรินรดาวาวโรจน์ด้วยความริษยาและเกลียดชังทันทีที่มองเห็นว่าเป็นใคร ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของโครโนสทริกเกอร์เสมอนะครับ