ความจริงเปิดเผย

“โยนมันทิ้งไปให้หมด... ของที่ระลึกจากคนที่ทรยศผมคนนั้นน่ะ” คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นทว่าสั่นไหว เขาขว้างแฟ้มเอกสารในมือลงบนโต๊ะทำงานกระจกจนเกิดเสียงดังสนั่น ห้องทำงานกว้างขวางของเจ้าพ่อคาสิโนดูเล็กลงถนัดตาเมื่อเต็มไปด้วยบรรยากาศอึดอัดที่เขาสร้างขึ้นเอง เขาไม่ต้องการคำแก้ตัวจากจิน ไม่ต้องการแม้แต่จะเห็นหน้าหญิงสาวที่เขาเชื่อสุดหัวใจว่าขายข้อมูลลับของบริษัทให้รินรดา แต่ความเงียบของจินในวันที่เขาเค้นถาม... มันกลับกลายเป็นคมมีดที่กรีดลึกลงในใจเขาเสียเอง ทว่าขณะที่เขากำลังจะเอื้อมมือไปคว้าแก้ววิสกี้เพื่อดับความร้อนรุ่มในอก สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งที่ร่วงหล่นออกมาจากแฟ้มที่เขาเพิ่งขว้างลงไป แผ่นกระดาษที่มีตราประทับของธนาคารและบันทึกรายการโอนเงินที่ดูผิดปกติ “อะไรกัน...” คิรินพึมพำ คิ้วเข้มขมวดมุ่น นิ้วเรียวยาวหยิบเอกสารนั้นขึ้นมาอ่านอย่างรวดเร็ว หัวใจของเขากระตุกวูบ รายการโอนเงินนี้ไม่ใช่เงินค่าจ้างจากรินรดา แต่มันคือเงินที่ถูกโอนเข้าบัญชีปริศนาที่เขาเองเคยสงสัยมาตลอดว่าใครคือหนอนบ่อนไส้ตัวจริง และชื่อเจ้าของบัญชีปลายทางที่ปรากฏบนหลักฐานนี้... ไม่ใช่จิน แต่เป็น 'รินรดา' ที่โอนเงินผ่านบัญชีนอมินีเพื่อใส่ร้ายคนของเขาเอง “โธ่เว้ย!” คิรินสบถลั่น มือหนาขยำเอกสารในมือจนยับยู่ยี่ เขาโง่... เขาปล่อยให้อีโก้ของตัวเองบังตาจนมองข้ามความจริงที่อยู่ตรงหน้าเพียงเพราะความอีโก้จัดและอีโก้ที่ว่าเขารู้ดีที่สุด ที่ผ่านมาจินเงียบไปเพื่อปกป้องใคร? หรือเธอเพียงแค่ไม่อยากลดตัวลงไปเถียงกับคนที่มองเธอเป็นแค่ของเล่นที่ไร้ค่าในสายตาเขา เขารีบคว้าเสื้อสูทแล้วก้าวออกไปจากห้องทำงานด้วยความเร็วที่แทบจะเรียกได้ว่าวิ่ง จินอยู่ที่ไหน? เขาต้องเจอเธอ... ต้องบอกเธอว่าเขาขอโทษ แต่คำขอโทษนั่นจะมีค่าอะไรหากเขาทำลายศักดิ์ศรีของเธอไปจนย่อยยับแล้ว คิรินขับรถสปอร์ตคู่ใจมุ่งหน้าสู่หอพักเก่าๆ ของจิน บรรยากาศยามค่ำคืนที่แสนหม่นหมองในหัวเขาดูจะมืดมนลงไปอีกเมื่อเห็นไฟห้องพักของเธอปิดสนิท เขาพุ่งตัวขึ้นไปยังห้องพักหมายเลข 402 ทุบประตูอย่างร้อนรน “จิน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ผมรู้แล้ว... ผมรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว!” ไม่มีเสียงตอบรับ มีเพียงความเงียบงันที่เยือกเย็นยิ่งกว่าน้ำแข็ง คิรินกัดฟันกรอดก่อนจะตัดสินใจพังประตูเข้าไป... แต่แล้วเขาก็ต้องชะงัก ห้องพักสะอาดตา แต่อุปกรณ์ทุกอย่างที่เขาเคยซื้อให้หายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงโน้ตแผ่นเล็กๆ ที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ คิรินหยิบมันขึ้นมาอ่านด้วยมือที่สั่นเทา *‘ขอบคุณที่สอนให้รู้ว่า ความจริงใจของคนจนอย่างฉัน ไม่มีค่าพอที่จะให้คุณเสียเวลาพิสูจน์... เราจบกันแค่นี้เถอะค่ะ คิริน’* เขาทรุดตัวลงนั่งบนเตียงแคบๆ ของเธอ กลิ่นจางๆ ของแชมพูที่เธอใช้ยังคงอบอวลอยู่รอบตัว เขาสูดหายใจเข้าลึก พยายามข่มอารมณ์ที่ตีรวนอยู่ในอก เขาเป็นสุภาพบุรุษที่ไร้ความสามารถในการรักษาผู้หญิงที่เขารักที่สุดไว้ได้ ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น เป็นสายเรียกเข้าจากรินรดา คิรินรับสายด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาที่สุดเท่าที่จะทำได้ “มีอะไร...” “คิรินคะ... รินรู้ว่าคุณโกรธเรื่องที่เกิดในคาสิโน แต่รินทำไปเพราะรินรักคุณนะ และรินก็คิดว่าตอนนี้จินคงไปโผล่ที่ไหนสักแห่งเพื่อล่อลวงผู้ชายคนใหม่แล้วล่ะค่ะ” น้ำเสียงหวานหูของรินรดาที่พยายามแสร้งทำเป็นอ่อนโยนยิ่งทำให้เขารู้สึกขยะแขยง คิรินกระตุกยิ้มมุมปาก ความเย็นชาในแววตาแปรเปลี่ยนเป็นความมืดมิดที่น่าสะพรึงกลัว “ริน... ผมเพิ่งค้นพบว่าตัวเองเป็นคนโง่มาก แต่โชคดีที่ผมฉลาดพอที่จะรู้ว่าใครกันแน่ที่สมควรจะถูกกำจัดออกไปจากชีวิตผม” “คิริน? คุณหมายความว่ายังไง...” “เตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะครับ เพราะคนที่จะไม่ได้เห็นแสงตะวันในวันพรุ่งนี้... ไม่ใช่จิน แต่เป็นคุณ” เขาวางสายทิ้งทันที แต่ในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวออกจากห้อง เสียงเคาะประตูอย่างแผ่วเบาก็ดังขึ้นจากด้านนอก คิรินชะงัก ลมหายใจของเขาแทบหยุดนิ่งเมื่อเห็นเงาคนยืนอยู่หน้าห้องผ่านช่องตาแมว เขารีบเปิดประตูออกไป... แต่คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นกลับไม่ใช่จิน และไม่ใช่รินรดา มันคือจดหมายฉบับหนึ่งที่เสียบไว้ตรงขอบประตู พร้อมกับเสียงกระซิบที่ดังมาจากความมืดในโถงทางเดิน “คุณสายไปแล้วคิริน... จินไม่อยู่ที่นี่แล้ว และถ้าคุณอยากเจอเธออีกครั้ง คุณต้องเลือกระหว่างธุรกิจที่คุณสร้างมากับชีวิตของเธอ” คิรินก้มลงมองจดหมายที่สั่นไหวในมือ ในนั้นไม่มีข้อความใดๆ นอกจากรูปถ่ายใบหนึ่งที่ทำให้โลกทั้งใบของเขาหยุดหมุน... มันเป็นรูปจินที่กำลังถูกมัดมือมัดเท้าอยู่ในห้องปิดตายที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี เขาเพิ่งรู้ตัวว่าเกมนี้ไม่ได้มีแค่เขากับรินรดา แต่มันมี 'มือที่สาม' ที่ซ่อนอยู่ในเงามืดมาโดยตลอด และเป้าหมายของมันคือการทำลายทุกอย่างที่เขาครอบครอง ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์ที่เข้มข้นในทุกบรรทัดนะครับ โครโนสทริกเกอร์สัญญาว่าจะนำพาความมันส์ในตอนถัดไปมาให้ทุกท่านได้ประทับใจอย่างแน่นอนครับ