แผลสดและการเยียวยาด้วยไฟ

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในห้องทำงานส่วนตัวของคาสิโนใต้ดินไม่ได้จางหายไปไหน มันยังคงลอยอวลปะปนกับกลิ่นหอมเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ของบุรุษเพศและหยาดเหงื่อแห่งความตึงเครียด อลิสายังคงนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนพื้นพรมสีเข้ม ร่างกายของเธอยังคงสั่นสะท้อนจากรสจูบดิบเถื่อนที่เพิ่งถูกกระชากหายไปเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ขณะที่ดวงตาคมกริบดั่งพญาราชสีห์ของคาร์ลอสจ้องมองตรงมายังเธอราวกับต้องการจะกลืนกินทั้งร่างให้สลายหายไปในคราวเดียว "อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น อลิสา..." เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเล็ดลอดผ่านริมฝีปากหยักลึกที่ยังมีคราบเลือดติดอยู่เล็กน้อย เขาไม่ได้ขยับหนี แต่กลับทิ้งน้ำหนักตัวลงนั่งคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นพรมเคียงข้างเธอ กลิ่นอายอันตรายแผ่ซ่านออกมาจากแผ่นอกกว้างที่กระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะลมหายใจ รอยแผลยาวเฟื้อยที่ต้นแขนขวาจากการเฉือนของคมมีดเมื่อครู่ยังคงมีเลือดสีสดซึมไหลออกมาไม่ขาดสาย แต่น่าแปลกที่บุรุษผู้ทรงอิทธิพลคนนี้กลับไม่แสดงอาการเจ็บปวดออกมาแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มหยันที่มุมปากและแววตาร้าวลึกที่ยากจะคาดเดา "คุณ... คุณควรจะให้หมอทำแผล ไม่ใช่มานั่งจ้องฉัน..." หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นพร่า ขณะที่มือเรียวบางทั้งสองข้างพยายามดันกายถอยหลังหนี แต่พื้นที่จำกัดทำให้แผ่นหลังของเธอชนเข้ากับชั้นหนังสือไม้สักทองอย่างจัง "หมอเหรอ? หึ... พวกมันไม่มีค่าพอจะแตะต้องตัวฉัน" คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเอื้อมมือหนาเข้าคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่า มือใหญ่บีบรัดข้อมือเธอแน่นราวกับคีมเหล็ก ลากจูงให้เธอขยับเข้ามาใกล้เขาโดยไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ "แต่เธอ... ผู้ตรวจสอบบัญชีมือสะอาดผู้แสนดีคนนี้ ต่างหากที่ทำลายกฎของฉันด้วยตัวเอง" "ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ..." "เงียบซะ!" คำสั่งสั้นๆ ดุดัน ทรงอำนาจ จนอลิสาต้องสะดุ้งเฮือกและปิดปากเงียบสนิท คาร์ลอสใช้มืออีกข้างคว้ากล่องปฐมพยาบาลสีขาวที่ถูกเตะกระเด็นมาใกล้ๆ เปิดฝาออกด้วยมือเดียวอย่างคล่องแคล่ว กลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์ลอยแตะจมูกทันที ก่อนที่เขาจะโยนสำลีชุ่มยาและขวดน้ำยาฆ่าเชื้อใส่มือของเธอ บังคับให้เรียวปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นเมื่อต้องรับภาระหน้าที่อันไม่คาดฝันนี้ "ทำแผลให้ฉันสิ ถ้าไม่อยากเห็นฉันเลือดหมดตัวตายคาห้องนี้ แล้วทำให้ฉันเห็นด้วยว่ามือที่ชอบจับผิดตัวเลขของเธอนั้น จะนุ่มนวลหรือไร้ความปรานีเวลาสัมผัสเนื้อหนังของฉัน" คำพูดเยارยวนปนคุกคามทำให้หัวใจของอลิสาสั่นระรัวราวกับกลองเพล ความโกรธและความกลัวตีรวนกันอยู่ในอก แต่เมื่อก้มลงมองบาดแผลเหวอะหวะที่ต้นแขนของเขา เลือดสีเข้มที่ไหลเปรอะเปื้อนผิวเนื้อกำยำกลับทำให้สัญชาตญาณความเป็นมนุษย์เอาชนะความหวาดกลัวไปเสียสนิท เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ค่อยๆ ขยับกายเข้าไปใกล้ร่างสูงใหญ่ขึ้นทีละนิด จนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขา อลิสาเอื้อมมือที่สั่นเทาเล็กน้อยหยิบสำลีชุ่มแอลกอฮอล์ขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวสัมผัสโดนกล้ามเนื้อแน่นตึงบริเวณต้นแขนของคาร์ลอสโดยบังเอิญ ร่างกายของชายหนุ่มกระตุกเกร็งขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบหรี่ลงมองการกระทำของหญิงสาวอย่างพินิจพิเคราะห์ ไม่ละสายตาไปจากใบหน้าหวานที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความตั้งใจและหยาดเหงื่อที่ผุดพรายตามไรผม "เจ็บหน่อยนะคะ..." เธอเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา สัญชาตญาณความอ่อนโยนเผลอหลุดลอดออกมา "ลองดูสิ ว่าเธอจะทำให้ฉันเจ็บหรือทำให้ฉันรู้สึกมากกว่านั้น" คาร์ลอสกระซิบเสียงต่ำชิดใบหู ลมหายใจอุ่นจัดที่เป่ารดต้นคอทำให้อลิสาขนลุกซู่ไปทั้งตัว เมื่อสำลีแตะลงบนบาดแผลสด คาร์ลอสส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอด้วยความแสบร้อน แต่แทนที่จะถอยหนี เขากลับยิ่งขยับเข้าประชิดร่างของเธอมากขึ้น มือหนาที่เคยบีบข้อมือเธอเปลี่ยนมาเป็นโอบประคองรอบเอวคอดกิ่วไว้แน่น ลากดึงร่างบางให้เข้ามาแนบชิดติดกับแผ่นอกเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็นจากสนามอารมณ์ในอดีต ความใกล้ชิดที่แนบแน่นจนไร้ช่องว่างทำให้อลิสาลืมหายใจ กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดและแอลกอฮอล์สร้างแรงดึงดูดประหลาดที่หลอมละลายกำแพงความกลัวในใจเธอลงทีละน้อย ความอบอุ่นจากฝ่ามือใหญ่ที่ลูบไล้อยู่บริเวณแผ่นหลังภายใต้เสื้อผ้าเนื้อบางทำให้สติสัมปชัญญะของเธอเริ่มพร่าเลือน มือที่กำลังถือสำลีทำแผลเริ่มสั่นเทาหนักกว่าเดิมเมื่อสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจอีกฝ่ายที่สะท้อนผ่านหน้าอกชนกัน "มองฉันสิ อลิสา..." เสียงทุ้มต่ำเอמהเว้าวอนแกมบังคับ คาร์ลอสใช้มืออีกข้างเชยคางมนขึ้นบังคับให้ดวงตากลมโตสบประสานกับนัยน์ตาสีดำสนิทที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความปรารถนา แววตาร้าวลึกที่เคยเย็นชาเมื่อครู่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความหิวกระหายอย่างแจ้งชัด มันคือสายตาของนักล่าที่พบเหยื่ออันโอชะและพร้อมจะขย้ำให้จมเขี้ยว อลิสากลืนก้อนสะอื้นลงคอ ริมฝีปากอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อยด้วยความตื่นตระหนกและหวามไหว แรงปรารถนาอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขากำลังแผดเผาเธอยิ่งกว่าแอลกอฮอล์ล้างแผล ร่างกายของเธอยอมจำนนต่อสัมผัสอันทรงพลังอย่างน่าละอาย มือที่ถือขวดน้ำยาค่อยๆ ร่วงหล่นลงบนพื้นพรม ปล่อยให้มันหกเลอะเทอะโดยไม่สนใจใยดีอีกต่อไป เมื่อไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง คาร์ลอสไม่รอช้าที่จะฉวยโอกาส โน้มใบหน้าคมคายลงมาประกบเรียวปากร้อนผ่าวเข้ากับริมฝีปากของเธออีกครั้ง ครั้งนี้มันไม่ใช่จูบแห่งการลงทัณฑ์หรือการขู่ขวัญ แต่มันคือจูบแห่งความเร่าร้อน ดิบเถื่อน และเว้าวอนที่ดูดกลืนลมหายใจทั้งหมดของเธอไปอย่างไร้ความปรานี เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาสำรวจความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ อลิสาครางแผ่วในลำคอ ยอมเปิดทางให้เขาตักตวงความหอมหวานตามอำเภอใจ มือเรียวเลื่อนขึ้นโอบกอดรอบลำคอแกร่งของเขาโดยไม่รู้ตัว เล็บคมจิกเกร็งลงบนผิวเนื้อด้านหลังเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย ความใกล้ชิดที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวทำให้กำแพงแห่งศีลธรรมและหน้าที่พังทลายลงในพริบตา สัมผัสจากมือใหญ่ที่ลูบไล้ไปตามสรีระโค้งเว้าภายใต้ชุดทำงาน สร้างความวาบหวามจนเธอต้องแอ่นกายเข้าหาโดยสัญชาตญาณ ความเจ็บปวดจากบาดแผลของเขาและคราบเลือดรอบตัวราวกับถูกลืมเลือนไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงไฟสวาทที่กำลังลุกโชนแผดเผาทั้งสองร่างให้หลอมละลายเข้าหากันในความมืดมิดของคาสิโนใต้ดิน แต่ทว่า... ในขณะที่ริมฝีปากยังคงเกี่ยวพันกันอย่างเร่าร้อนและสติของอลิสากำลังจะหลุดลอยไปถึงจุดสูงสุด เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นอย่างกะทันหันจากทางเดินด้านนอก *ปัง!* ประตูเหล็กบานหนาถูกผลักกระแทกเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างของลูกน้องคนสนิทพุ่งพรวดเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือดและเนื้อตัวเปียกโชกไปด้วยหยาดฝน พร้อมกับเสียงหอบหายใจกระเส่าที่ทำลายบรรยากาศอันเร่าร้อนลงในทันที "นายครับ! แผนกนิรภัยชั้นใต้ดินถูกเจาะระบบ... มีคนกำลังพยายามเข้าถึงฐานข้อมูลลับ และ... และมันกำลังส่งสัญญาณตรงไปยังสำนักงานตำรวจสากลแล้วครับ!" คาร์ลอสหยุดชะงักริมฝีปากที่กำลังซุกไซร้ซอกคอขาวผ่องทันที นัยน์ตาสีดำสนิทที่เคยฉายแววปรารถนาร้อนแรงเมื่อเสี้ยววินาทีก่อน กลับแปรเปลี่ยนเป็นความอำมหิตและเย็นยะเยือกดั่งน้ำแข็งขั้วโลกในเสี้ยววินาที ร่างสูงผละออกจากอลิสาอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบหันกลับมาจ้องมองหญิงสาวที่ยังคงนั่งหอบหายใจหน้าแดงก่ำบนพื้นพรมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยระคนแค้นเคืองอย่างถึงที่สุด "ฐานข้อมูลลับ...?" คาร์ลอสแค่นเสียงหัวเราะเยือกเย็นในลำคอ มือหนายื่นออกไปกระชากคอเสื้อของอลิสาให้ลุกขึ้นยืนประชิดตัวอย่างแรง ใบหน้าคมคายโน้มลงกระซิบชิดริมหูด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายเธอเย็นเฉียบ "เธอบอกว่าเธอเป็นแค่ผู้ตรวจสอบบัญชีมือสะอาด... งั้นช่วยอธิบายให้ฉันฟังหน่อยสิ อลิสา... ว่าทำไมรหัสผ่านส่วนตัวของฉัน ถึงกำลังถูกใช้โดยคอมพิวเตอร์พกพาที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเอกสารของเธอตอนนี้!" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางระอุไปกับไฟสวาทและเกมหักเหลี่ยมนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!