ข้อตกลงเลือด

กลิ่นไวน์แดงราคาแพงเคล้ากลิ่นบุหรี่คิวบาเข้มข้นลอยอบอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนสุดของคาสิโน—ที่ซึ่งกฎหมายของรัฐกลายเป็นเพียงเศษกระดาษไร้ค่าเมื่อเทียบกับคำสั่งของชายหนุ่มผู้ครองบัลลังก์มืด เสียงล็อกกลอนประตูดัง *คลิก* ชัดเจนบาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของอลิสา ศิริวัฒน์ ผู้ตรวจสอบบัญชีมือหนึ่งผู้เคยยืนหยัดอยู่บนความถูกต้องและตัวเลขที่ซื่อตรง ยามนี้กลับรู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างกำลังถูกตรึงไว้ด้วยสายตาคมกริบดั่งใบมีดของคาร์ลอส บาสเตียน เจ้าพ่อคาสิโนเถื่อนผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อสิ่งใด และไม่เคยปล่อยให้เหยื่อในกำมือหลุดรอดไปได้แม้แต่คนเดียว “เลือกเอา อลิสา” เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังลอดริมฝีปากหยักลึกที่เหยียดยิ้มเย็นชา คาร์ลอสสาวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าว ย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยพละกำลังอันตรายราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม “ระหว่างกลับไปสวมบทบาทเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีแสนสะอาดในโลกสีขาวจอมปลอมนั่น… กับการก้าวเข้ามาในโลกสีเทาเข้มของฉัน โลกที่คุณจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ… และเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว” อลิสากลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก เธอยืนหลังชนกับชั้นวางไวน์ราคาแพง ไอร้อนจากร่างหนาที่เคลื่อนเข้ามาประชิดทำให้ลมหายใจของเธอติดขัด ดวงตากลมโตสั่นไหวระริกด้วยความหวาดหวั่นผสมผสานกับแรงท้าทายที่ยังหลงเหลืออยู่ในสายเลือด “คุณไม่มีสิทธิ์มาบีบบังคับฉันแบบนี้ คาร์ลอส! โลกของฉันอาจจะจอมปลอมในสายตาคุณ แต่อย่างน้อยมันก็ไม่ได้เปื้อนเลือดและคราบสกปรกเหมือนที่คุณทำอยู่ทุกวัน!” “ปากเก่งนักนะ…” คาร์ลอสพึมพำเสียงพร่า มือหนาแกร่งดั่งคีมเหล็กพุ่งเข้าคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้แน่นตรึงก่อนจะกระชากเข้าหาตัวอย่างแรงจนร่างบางแทบปะทะเข้ากับแผงอกกว้าง แรงปะทะนั้นทำให้กลิ่นกายหอมเย้ายวนผสมความดิบเถื่อนของเขาแผ่ซ่านเข้าจู่โจมประสาทสัมผัสของเธอจนแทบสิ้นสติ เขาล็อกข้อมือเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวเหนือศีรษะ ร่างสูงใหญ่โน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกโด่งคมเฉียบเกือบชิดติดกับแก้มเนียนใส ลมหายใจอุ่นจัดที่เป่ารดผิวเนื้อทำให้ขนลุกชันไปทั่วสรรพางค์กาย “โลกสีขาวของคุณปกป้องคุณไม่ได้หรอก อลิสา… เอกสารการเงินที่คุณถืออยู่ในมือตอนนี้ มันกำลังจะฆ่าคุณ พวกมันไม่ได้สะอาดอย่างที่คุณคิด และคนที่ส่งคุณมาตรวจที่นี่ ก็ไม่ได้หวังแค่ความยุติธรรม… แต่พวกมันต้องการให้คุณตาย!” คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ อลิสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดเผือดลงทันที “คุณ… คุณหมายความว่ายังไง?” “อยากรู้ไหมล่ะ?” คาร์ลอสกระซิบชิดริมใบหู เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันตราย มืออีกข้างที่ว่างเลื้อยลงมาสัมผัสเอวคอดกิ่ว ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าอย่างถือวิสาสะ นิ้วแกร่งกดเน้นย้ำลงบนส่วนโค้งเว้าจนเธอสะท้านเฮือก ร่างกายทรยศต่อจิตสำนึกด้วยการสั่นสะท้านและตอบสนองต่อสัมผัสร้อนลวกนั้นอย่างน่าอัปยศ “ถ้าคุณเลือกโลกของฉัน… ฉันจะบอกความจริงทุกอย่าง ฉันจะปกป้องคุณด้วยอำนาจทั้งหมดที่ฉันมี… แต่ถ้าคุณเลือกจะเดินกลับออกไปทางประตูบานนั้นในฐานะคนของโลกสีขาว…” ดวงตาสสีเข้มดุจรัตติกาลมองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ แววตาร้าวลึกและเต็มไปด้วยความกระหายการครอบครองพวยพุ่งออกมาอย่างไม่ปิดบัง “คุณจะไม่มีวันได้เห็นตะวันรุ่งของวันพรุ่งนี้อีกเลย” อลิสาหายใจหอบถี่ อกอิ่มกระเพื่อมไหวตามจังหวะอารมณ์ที่ตีรวนอยู่ในอก ความกลัวกับแรงปรารถนาอันตรายกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดในใจ เธอรู้ดีว่าคำขู่ของมาเฟียผู้นี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น และเธอก็รู้ดีเช่นกันว่า… ร่างกายและหัวใจของเธอกำลังพ่ายแพ้ให้กับสัมผัสของเขาอย่างราบคาบ “คุณมันคนเผด็จการ… คาร์ลอส” เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด รสชาติเค็มปร่าของเลือดกระตุ้นให้ชายหนุ่มยิ่งแค่นเสียงหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ “ใช่… และคุณก็ชอบคนเผด็จการอย่างฉันเสียด้วย” สิ้นคำพูดนั้น คาร์ลอสก็ไม่ปล่อยให้เธอได้ทันตั้งตัวริมฝีปากร้อนจัดทาบทับลงมาปิดกั้นคำพูดทั้งหมดของเธออย่างไร้ความปรานี จูบดุดัน เร่าร้อน และเต็มไปด้วยความกระหายหิวราวกับเสือร้ายที่อดโซมานาน รสจูบที่ทั้งหวานล้ำและป่าเถื่อนทำให้อลิสาแทบละลายคาอ้อมแขน สมองขาวโพลนจนลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง รอบตัวเหลือเพียงสัมผัสร้อนรุ่มและกลิ่นกายอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาเท่านั้น มือหนาเลื่อนขึ้นประคองท้ายทอยบังคับให้เธอยิ่งแหงนรับรสจูบที่ลึกล้ำและวาบหวามขึ้นเรื่อย ๆ ลิ้นร้อนตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ขณะที่มืออีกข้างเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางของเธอออกทีละเม็ดอย่างชำนาญ ท่ามกลางความมืดสลัวและเสียงลมหายใจที่กระชั้นชิด แต่ในวินาทีที่เปลวเพลิงแห่งความปรารถนากำลังลุกโชนจนถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูบนโต๊ะทำงานของคาร์ลอสก็แผדเสียงแหลมสูงขึ้นทำลายบรรยากาศอันเร่าร้อนนั้นลงอย่างไม่รู้กาลเทศะ คาร์ลอสมุ่นหัวคิ้วด้วยความหงุดหงิด เขายังคงคลอเคลียอยู่ซอกคอหอมกรุ่นไม่ยอมผละออก จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินดังซ้ำ ๆ ติดต่อกันสามครั้ง ชายหนุ่มจำใจละใบหน้าออกมาจากผิวเนื้อนุ่มมือ ดวงตาคมกริบเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างวาบขึ้นในความมืด ข้อความสั้น ๆ บนหน้าจอทำให้แววตาของมาเฟียหนุ่มเปลี่ยนเป็นดุดันและเยียบเย็นขึ้นในพริบตา—*“สายลับของเราแจ้งว่า ตำรวจสากลกำลังบุกเข้าตรวจค้นโกดังลับเขตเหนือ… และคนนำทางพวกมันคือคนที่คุณคาดไม่ถึง”* คาร์ลอสแค่นยิ้มมุมปาก ชำเลืองมองอลิสาที่ยังคงหอบหายใจจนอกกระเพื่อมไหวด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนที่เขาจะกระซิบประโยคสุดท้ายข้างริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อจากการจูบ “ดูเหมือนว่าโลกสีขาวที่คุณรักนัก… กำลังจะหักหลังคุณด้วยมือของมันเองแล้วล่ะ อลิสา” ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนอันเข้มข้นนี้ด้วยกันนะคะ พบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ — กุหลาบอาบแสงจันทร์