กลิ่นกายและลมหายใจที่ใกล้ชิด

เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวจากชั้นใต้ดินสะเทือนจนโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กสั่นสะท้าน ฝุ่นละอองและเศษปูนร่วงกราวลงมาจากเพดานห้องทำงานหรูหราของคาสิโน อลิสาหวีดร้องออกมาด้วยความตกใจ ร่างบางเซถลาไปตามแรงสั่นสะเทือนก่อนที่ข้อมือเรียวจะถูกกระชากด้วยมือหนาอันทรงพลังเพียงเสี้ยววินาที "หมอบลง!" คำสั่งนั้นไม่ได้มาจากความนุ่มนวล แต่เป็นประกาศิตเด็ดขาดจากมาเฟียผู้ไม่เคยเกรงกลัวผู้ใด คาร์ลอส บาสเตียน คว้าเอวบางเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นอกกว้างแนบชิดกับทรวดทรงอิ่มเอม แรงดึงดูดอันตรายปะทุขึ้นท่ามกลางควันพิษและเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระรัว กลิ่นอายบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของชายหนุ่มโชยเข้าจมูกของหญิงสาวจนหัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก อลิสาพยายามดิ้นรน ขัดขืนด้วยสัญชาตญาณของการป้องกันตัว มือเรียวทุบลงบนลาดไหล่กว้างของเขา "ปล่อยฉันนะ! เกิดอะไรขึ้นข้างล่างนั้น..." "เงียบ!" คาร์ลอสคำรามต่ำในลำคอ ใบหน้าคมคายดุดันอยู่ใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดข้างแก้มเนียน แววตาร้าวลึกคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้องก่อนจะดึงเธอก้าวถอยเข้าไปในห้องนิรภัยลับหลังชั้นหนังสือหนาทึบ ประตูเหล็กกล้าถูกกระชากปิดสนิท ตัดขาดจากโลกภายนอกที่กำลังวุ่นวายเหลือไว้เพียงความมืดสลัวและเสียงลมหายใจที่กระชั้นชิดของคนทั้งคู่ พื้นที่ภายในห้องนิรภัยแคบและอับชื้นจนทำให้ระยะห่างระหว่างเขากับเธอกลายเป็นศูนย์ ร่างของอลิสาถูกดันจนแผ่นหลังแนบติดกับผนังเย็นเฉียบ ขณะที่คาร์ลอสใช้แขนแกร่งข้างหนึ่งยันผนังกั้นขังเธอไว้ในอาณาเขตของเขา ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวจ้องมองริมฝีปากสั่นระริกของเธอด้วยความกระหายที่ยากจะควบคุม "คุณ... คุณพาฉันเข้ามาทำไม ปล่อยนะ คาร์ลอส!" อลิสาพยายามกดเสียงให้มั่นคง แม้ขาพับอ่อนแรงยามเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนา "ถ้าไม่อยากตายคาอกไอ้พวกหนอนบ่อนไส้ข้างนอกนั่น ก็หุบปากแล้วอยู่นิ่งๆ ซะ อลิสา" เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่ากระซิบชิดริมหู ร้อนผ่าวจนขนลุกชันไปทั่วร่าง มือหนาข้างที่ว่างเลื่อนลงมาบีบเค้นเอวคอดกิ่วผ่านเนื้อผ้าอย่างถือสิทธิ์ นิ้วแกร่งลูบไล้ขึ้นมาตามแนวโค้งเว้าอย่างจงใจยั่วเย้าให้สติของเธอแตกกระเจิง อลิสาหายใจติดขัด สมองขาวโพลนยามเมื่อปลายนิ้วหยาบกร้านนั้นสัมผัสโดนผิวเนื้ออ่อนนุ่ม เธอรู้ดีว่าสถานการณ์ข้างนอกกำลังคับขัน แต่สัมผัสวาบหวามที่ชายหนุ่มจงใจมอบให้กลับทำให้ความหวาดกลัวกลายเป็นความเร่าร้อนที่แผดเผาจากภายใน "ฉันไม่ใช่... ของเล่นของคุณนะ คาร์ลอส" เสียงเธอกระท่อนกระแท่นยามเมื่อใบหน้าคมคายโน้มต่ำลงมาซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่น ลมหายใจร้อนระอุที่เป่ารดผิวเนื้อทำให้เธอสะท้านเฮือก "แต่เธอเป็นของฉันตั้งแต่วันที่กล้าเข้ามาตรวจสอบบัญชีในอาณาจักรนี้แล้ว..." เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นริมใบหูก่อนที่ริมฝีปากร้อนจัดจะกดจູບลงบนซอกคอขาวเนียนอย่างอุกอาจ อลิสาครางแผ่วในลำคอ ร่างกายทรยศต่อความคิดด้วยการแอ่นอกเข้าหาความอบอุ่นนั้นอย่างลืมตัว มือบางที่เคยผลักไสเปลี่ยนเป็นจิกเกร็งลงบนลาดไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วกระดูกสันหลัง คาร์ลอสไม่รอช้า มือหนาเลื่อนขึ้นกอบกุมแก้มเนียนบังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นรับรสจูบอันดุดันและเอาแต่ใจ ริมฝีปากร้อนรุ่มบด clash เข้าหากลีบปากนุ่มอย่างเร่าร้อน ดึงดูด กลืนกิน และเรียกร้องจนอลิสาแทบละลายคาอ้อมแขน รสจูบที่ทั้งดิบเถื่อนและเย้ายวนทำให้โลกทั้งใบหยุดหมุน เหลือเพียงรสชาติของความหวานล้ำและการตักตวงที่ชายหนุ่มโหยหามาเนิ่นนาน ลิ้นร้อนล้ำลึกเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ อลิสาครางอือในลำคอ ยอมจำนนต่อแรงปรารถนาอันอันตรายที่เขาหยิบยื่นให้ มือแกร่งรวบเอวบางเข้ามาชิดแนบแน่นยิ่งขึ้นจนไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่าน ร่างกายของทั้งคู่แนบสนิทจนสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็วดั่งกลองศึก ท่ามกลางเสียงระเบิดและภัยอันตรายที่อยู่เบื้องหลังประตูนิรภัย ทว่าในพื้นที่แคบๆ แห่งนี้ กลับมีเพียงเพลิงสวาทที่กำลังลุกโชนและเผาผลาญทุกลมหายใจของคนทั้งคู่ให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว... ทว่า ในวินาทีที่อลิสาหลับตาพริ้มยอมจำนนต่อรสสัมผัสวาบหวามนั้นเอง เสียงเคาะสามครั้งอย่างเป็นจังหวะจากประตูกลลับด้านหลังชั้นหนังสือก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียงทุ้มต่ำของลูกน้องคนสนิทที่ลอดเข้ามา "นายครับ... คนของเราเคลียร์พื้นที่เรียบร้อยแล้วครับ แต่เราเจอ 'บางอย่าง' ที่ท่านต้องดูด่วนครับ" คาร์ลอสชะงักฝีปากที่กำลังคลอเคลียอยู่2ข้างแก้มเนียน ดวงตาคมกริบวับวาวด้วยประกายอำมหิตทันที เขละสายตาจากใบหน้าแดงก่ำของหญิงสาวช้าๆ ก่อนจะกระซิบเสียงต่ำด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่ทำให้ใจอลิสาหล่นวูบ "รอฉันอยู่ที่นี่... อย่าไปไหนเด็ดขาด อลิสา" ขอขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับความเร่าร้อนนี้ด้วยความตื่นเต้นนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ