การเดินทางสู่เขตอันตราย

กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ คละคลุ้งปะปนไปกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงในห้องโดยสารมืดทึบของรถยนต์กันกระสุนคันใหญ่ อลิสาเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบจะห้ามความสั่นเทาของร่างกายไว้ไม่ไหว ดวงตาคู่สวยมองตรงไปยังเบื้องหน้า ร่างสูงใหญ่ของคาร์ลอส บาสเตียนนั่งนิ่งสนิทราวกับรูปปั้นหินแกรفت ใบหน้าคมเข้มนั้นฉาบไว้ด้วยเงาสลัวจากแสงไฟนีออนข้างทางที่วาดผ่านกระจก นัยน์ตาสีเข้มดุจนักล่าไร้ความปรานีไม่ได้มองเธอ แต่สันกรามที่ขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูนชัดเจน กำลังตะโกนก้องถึงความเดือดดาลที่ถูกเก็บกดเอาไว้ภายใต้ท่าทีนิ่งสงบ “มือขวาที่แกไว้ใจที่สุด... หักหลังแกได้ลงคอ” อลิสาเอ่ยทำลายความเงียบ เสียงของเธอลอดไรฟันออกมาเบาหวิวแต่ชัดเจนในความระทึก “ถ้าไม่ใช่เพราะเราไหวตัวทัน... ป่านนี้เราคงกลายเป็นศพอยู่ในคลังสินค้าเก่าที่เขตชานเมืองนั้นไปแล้วนะคะ คาร์ลอส” คาร์ลอสยังคงนิ่ง เขาดึงมวนซิการ์ออกจากเรียวปาก พ่นควันสีเทาหม่นออกมาช้า ๆ ก่อนจะหันขวับมามองเธออย่างรวดเร็ว แววตาร้าวลึกคู่นั้นเต็มไปด้วยประกายไฟที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียวของเธออย่างแรงโดยไม่ทันให้ตั้งตัว แรงบีบนั้นหนักหน่วงจนกระดูกแทบร้าว แต่ไร้ซึ่งความเจ็บปวดใดจะเทียบเท่ากับความระอุที่แผ่ออกมาจากตัวเขา “แกคิดว่าฉันโง่จนดูไม่ออกงั้นเหรอ, อลิสา” เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังขึ้นชิดริมหูจนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอ “ไอ้เวรนั่นมันคิดว่ามันฉลาดที่เล่นตอดกินหลังบ้านฉัน แต่เกมนี้... มันเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหาก เมืองท่าชายแดนที่พวกเรากำลังจะไปน่ะ คือที่ที่มันซ่อนหางและบัญชีลับทั้งหมดเอาไว้ และฉันจะลากคอมันออกมาเชือดให้แกดูด้วยตาตัวเอง” รถยนต์พุ่งทะยานเข้าสู่เขตรอยต่อเมืองท่าชายแดน ทัศนียภาพรอบด้านเปลี่ยนเป็นโกดังสินค้าเก่า ตู้คอนเทนเนอร์ระเกะระกะ และกลิ่นอายของความสกปรกโสมมแห่งโลกมืดที่อบอวลไปด้วยอำนาจและเงินตรา ภารกิจในครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเจรจาธุรกิจเพื่อขยายอิทธิพล แต่เป็นการขุดรากถอนโคนหนอนบ่อนไส้ที่กล้าลูบคมพญายมอย่างเขาให้สิ้นซาก เมื่อรถจอดสนิทในมุมมืดหลังโกดังร้าง คาร์ลอสไม่รอช้า เขาผลักประตูลงไปพร้อมกับคว้าปืนพกกระบอกโตขึ้นมาปลดล็อกเซฟอย่างคล่องแคล่ว อลิสาก้าวตามลงมา แม้หัวใจจะเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวต่ออันตรายเบื้องหน้า แต่สัญชาตญาณและการฝึกฝนจากเขาในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาทำให้เธอยืนหยัดเคียงข้างเขาได้โดยไม่ถอยหนี “อยู่ใกล้ฉัน” คาร์ลอสสั่งเสียงเข้ม นัยน์ตาดุดันกวาดตามองรอบกายที่มืดมิด “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ห้ามส่งเสียงเด็ดขาด... เข้าใจไหม?” “ค่ะ” เธอพยักหน้ารับคำ เสียงกระซิบตอบรับหนักแน่นพอ ๆ กับแววตาที่สะท้อนความเด็ดเดี่ยว พวกเขาลอบเร้นเข้ามาในโกดังสินค้าหมายเลขเจ็ด แสงไฟสลัวจากหลอดนีออนกะพริบติด ๆ ดับ ๆ เผยให้เห็นลังสินค้ากองสูงระฟ้า เสียงคลื่นซัดสาดกระทบฝั่งจากท่าเรือด้านหลังดังแว่วเข้ามาผสมผสานกับเสียงฝีเท้าของลูกน้องฝั่งศัตรูที่ลาดตระเวนอยู่รอบนอก บรรยากาศตึงเครียดเสียจนแทบจะใช้มือตัดได้ ทันใดนั้นเอง... แสงไฟสปอตไลท์สว่างวาบสาดส่องลงมากลางโกดัง ร่างของใครบางคนก้าวออกมาจากเงานั้น พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่เคลิบบเคลือบอยู่บนใบหน้า “ยินดีต้อนรับสู่หลุมศพของแกนะ... นายใหญ่” เสียงทุ้มคุ้นหูเอ่ยขึ้น พร้อมกับเงาร่างของชายฉกรรจ์นับสิบคนที่ผุดขึ้นมาจากทุกมุมมืดของโกดัง อาวุธปืนนับสิบคกระบอกถูกยกขึ้นเล็งตรงมาที่คาร์ลอสและอลิสาในทันที! อลิสาสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ด้วยความตื่นตระหนก เมื่อดวงตาเบิกกว้างขึ้นและพบว่า... ชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าและยกปืนเล็งหัวใจของคาร์ลอสในตอนนี้ ไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่คือมือขวาคนสนิทที่เพิ่งหักหลังพวกเขามาหมาด ๆ และที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้น... บนหน้าผากของมือขวาคนนั้นมีรอยสักรูปงูพิษที่เชื่อมโยงถึงองค์กรลับที่เธอเคยตรวจสอบเจอในบัญชีมืดเมื่อปีก่อน! “แกคิดเหรอวะ ว่าฉันจะมาตายน้ำตื้นที่นี่?” คาร์ลอสแค่นหัวเราะออกมาอย่างน่ากลัว แววตาของเขาไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความกระหายเลือดที่พุ่งพล่านจนน่ากลัว “แกมันก็แค่หมาลอบกัดที่ลืมไปแล้วว่า... ใครเป็นคนโยนกระดูกให้แกกิน!” ในวินาทีที่กระสุนนัดแรกกำลังจะลั่นไกแหวกอากาศเข้ามาหาความตาย คาร์ลอสกลับคว้าเอวบางของอลิสาเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับอกแกร่ง ก่อนที่ร่างของเขาทั้งสองจะพุ่งหลบหลังลังไม้หนา พร้อมกับเสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งโกดังราวกับสนามรบขนาดย่อม! สัมผัสจากฝ่ามือหนาที่กุมเอวเธอแน่น เสียงลมหายใจร้อนผ้ารดอยู่ข้างใบหู และกลิ่นอายความดุร้ายที่แผ่ออกมาจากตัวเขาในยามเป็นตายเท่ากันนี้ ทำให้สติของอลิสาหลุดลอยไปชั่วขณะ คาร์ลอสกดร่างเธอให้หมอบต่ำลงกับพื้นซีเมนต์เย็นเฉียบ ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าลงมาแนบกระซิบชิดริมฝีปากนุ่มของเธอด้วยแววตาที่ลุกโชนไปด้วยแรงปรารถนาอันบ้าคลั่ง แม้ในยามที่กระสุนกำลังบินว่อนอยู่เหนือหัว “ถ้าเราRรอดออกไปจากที่นี่ได้... แกเตรียมตัวรับโทษทัณฑ์บนเตียงที่แสนเร่าร้อนจากฉันได้เลย, อลิสา... เพราะฉันจะไม่มีทางปล่อยให้แกได้หายใจอย่างเป็นสุขอีกต่อไปแล้ว” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามความเร่าร้อนและร่วมลุ้นไปกับเส้นทางอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ