ข่าวกรองมรณะ

"ตัวเลขพวกนี้ไม่ได้โกหก... และพวกมันก็ไม่ได้ตายด้วยกระสุนปืนของนายเหมือนกัน คาร์ลอส" เสียงของอลิสาตึงเครียดจนสั่นพร่า ปลายนิ้วเรียวที่เปื้อนคราบหมึกพิมพ์จากเอกสารลับชุดใหม่กดทับลงบนหน้ากระดาษเอสี่ที่มีรหัสลับของกระทรวงการคลัง ดวงตาคู่คมกวาดมองตัวเลขการโอนเงินหลักร้อยล้านดอลลาร์ที่ถูกฟอกผ่านเครือข่ายบริษัทเปลือกหอย ก่อนที่มันจะไหลเข้าสู่บัญชีลับของกลุ่มศัตรูตัวฉกาจที่กำลังตามล่าเอาชีวิตพวกเขา ความเงียบงันในห้องนิรภัยใต้ดินของคาสิโนหนาแน่นเสียจนแทบจะกลายเป็นของแข็ง กลิ่นอายของดินปืน จาง ๆ จากเหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อครู่ยังคงลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นกายอันคุ้นเคยของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ ดวงตาคมกริบราวกับสัตว์ป่าล่าเหยื่อของคาร์ลอส บาสเตียน หรี่ลงเล็กน้อย ร่างหนาในชุดสูทสีเข้มที่ยับย่นเล็กน้อยจากการเคลื่อนไหวอย่างดุดันก้าวเข้ามาประชิด อลิสาสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ออกมาจากแผงอกกว้างของเขา แม้ในยามที่สถานการณ์รอบตัวกำลังพังทลายลงเพราะความตายที่คืบคลานเข้ามาทุกขณะ "พูดใหม่อีกทีซิ... ใครอยู่เบื้องหลังพวกมัน" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าของคาร์ลอสเอ่ยลอดไรฟัน ความโกรธเกรี้ยวระอุอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบ เยือกเย็นและน่ากลัวยิ่งกว่าพายุ "ไม่ใช่แค่มาเฟียคู่อริ... แต่เป็นคนระดับสูงในรัฐบาล รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย" อลิสาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามขมับ ความตื่นตระหนกฉายชัดในแววตา "บัญชีพวกนี้ถูกเซ็นอนุมัติโดยตรงจากสำนักงานงบประมาณพิเศษ เส้นเงินมันฟ้องว่าพวกมันกำลังส่งอาวุธยุทโธปกรณ์และข้อมูลความปลอดภัยของคาสิโนเราให้พวกมัน... เราถูกขายจากคนข้างบน" คาร์ลอสไม่แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย มุมปากหยักลึกกระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียม รอยยิ้มที่ทำให้อากาศรอบตัวเย็นยะเยือกจนน่าขนลุก เขาโน้มตัวลงมาจนใบหน้าคมคายอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบ ลมหายใจร้อนผ่าวปะปนกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ รดรินอยู่ข้างแก้มเนียน "หึ... คิดไว้ไม่มีผิด" เสียงหัวเราะในลำคอของเขาช่างดิบเถื่อนและอันตราย "ไอ้พวกนักการเมืองหน้าตัวเมียที่ชอบใส่สูทผูกเนกไททำตัวเป็นคนดี ลับหลังมันก็แค่หมาล่าเนื้อที่รอเศษเงินจากมือฉัน... แต่มันดันกล้าแว้งกัดเจ้าของเงินอย่างฉัน คงต้องสั่งสอนให้สาสม" "คาร์ลอส! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องแก้แค้นนะ พวกมันรู้พิกัดที่เราซ่อนตัวอยู่แล้ว วงล้อมข้างนอกกำลังแคบเข้ามาทุกที ถ้าเรายังไม่ออกไปจากที่นี่..." คำพูดของเธอถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อฝ่ามือหนาและแข็งกระด้างราวกับคีมเหล็กพุ่งเข้ามาคว้าหมับที่เอวคอดกั้งของเธอ ก่อนจะกระชากเข้าหาร่างหนาอย่างแรงจนอลิสาอุทานออกมาด้วยความตกใจ แผ่นหลังบางแนบชิดกับแผงอกแกร่งที่สะท้อนขึ้นลงตามแรงอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่าน "กลัวเหรอ, อลิสา?" คาร์ลอสกระซิบชิดริมฝีปากนุ่ม ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ขึ้นมาตามแนวสันหลังผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างจงใจยั่วเย้า "ตัวเธอสั่นหมดแล้ว... ไม่ใช่เพราะกลัวพวกมันข้างนอกหรอกใช่ไหม แต่เป็นเพราะกลัวฉัน... กลัวว่าฉันจะทำอะไรเธอก่อนที่กระสุนนัดแรกจะทะลุเข้ามาต่างหาก" "คุณมันบ้า..." อลิสาพยายามผลักไสแผงอกของเขาด้วยมือทั้งสองข้าง แต่แรงของเธอกลับเปรียบเสมือนใบไม้ที่ไหวระรอกต่อหน้าพายุคลั่ง ร่างกายของเธอกลับทรยศด้วยการร้อนวูบวาบทุกครั้งที่สัมผัสโดนผิวเนื้อใต้ร่มผ้าของเขา "ปล่อยฉันนะ สถานการณ์แบบนี้คุณยังจะมีอารมณ์..." "อารมณ์เหรอ? เธอนี่แหละที่ปลุกมันขึ้นมา" คาร์ลอสไม่เปิดโอกาสให้เธอได้โต้เถียงอีกต่อไป ริมฝีปากร้อนจัดทาบทับลงมาปิดเรียวปากอิ่มทันทีอย่างเอาแต่ใจและโหยหา ความดุดันและเร่าร้อนในการจูบทำให้หัวใจของอลิสากระหน่ำเต้นราวกับจะหลุดออกมาจากอก รสจูบที่ทั้งดิบเถื่อนและเรียกร้องกวาดต้อนสติสัมปชัญญะของเธอให้หลุดลอยไปในพริบตา มือหนาบีบเค้นสะโพกมนให้แนบชิดสนิทแน่นยิ่งขึ้นจนไม่มีช่องว่างระหว่างเรือนร่าง สัมผัสอันตรายที่คุ้นเคยปลุกเร้าไฟสวาทในกายของหญิงสาวให้ลุกโชนขึ้นท่ามกลางความตายที่รายล้อม อลิสาครางแผ่วในลำคอเมื่อมือใหญ่อีกข้างสอดลูบไล้เข้าไปใต้ร่มผ้า ลูบไล้ผิวเนื้อเนียนละเอียดที่ตอนนี้ร้อนผ่าวไม่แพ้กัน ความหวาดกลัวต่อศัตรูภายนอกถูกแทนที่ด้วยความหวาดหวั่นต่อแรงปรารถนาอันป่าเถื่อนที่มาเฟียหนุ่มหยิบยื่นให้ เธอจิกปลายนิ้วลงบนไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง รสจูบเปลี่ยนจากความดุดันเป็นความลึกซึ้งและกระหายหิว คาร์ลอสขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอเบา ๆ อย่างหยอกเย้า ก่อนจะผละออกมาชั่วครู่เพื่อให้หญิงสาวได้หอบหายใจโกยกอบโกยอากาศเข้าปอด ดวงตาคมกriบเป็นประกายวาวโรจน์ด้วยไฟปรารถนาที่ไม่อาจดับลงได้ "ถ้าเราต้องตายที่นี่... เธอจะต้องเป็นของฉันแบบสมบูรณ์ที่สุดซะก่อน, อลิสา" น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบชิดใบหู พร้อมกับริมฝีปากร้อนที่ขบเม้มติ่งหูของเธอจนอลิสาสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ความยินยอมพร้อมใจและแรงดึงดูดอันตรายหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวในความมืดมิดของห้องใต้ดิน ทว่า... ในวินาทีที่อารมณ์รักกำลังจะก้าวข้ามผ่านขอบเขตของความยับยั้งชั่งใจ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ก็ดังสะท้านขึ้นจากทางเดินด้านนอก พร้อมกับเสียงโลหะกระทบกันและเสียงกระสุนขึ้นลำกล้องที่ดังชัดเจนจนหัวใจหล่นไปตาตุ่ม ปัง! เสียงถีบประตูห้องนิรภัยเหล็กกล้าดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกทำให้ฝุ่นละอองร่วงกราว คาร์ลอสผละออกจากร่างของอลิสาอย่างรวดเร็วราวกับเสือชีตาร์ที่เตรียมตะครุบเหยื่อ แววตาเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นและดุดันถึงขีดสุดในเสี้ยววินาที ร่างสูงดึงร่างบางมาหลบไว้ด้านหลังพร้อมกับชักปืนพกสีดำสนิทออกจากเอวอย่างคล่องแคล่ว อลิสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เมื่อเงาร่างของกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดหน่วยปฏิบัติการพิเศษปรากฏขึ้นที่หน้าประตู พร้อมกับกระบอกปืนนับสิศจ่อตรงมาที่พวกเขา แต่สิ่งที่ทำให้เลือดในกายของเธอจับตัวเป็นน้ำแข็ง คือชายหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบที่ก้าวออกมาจากแถวหน้าสุด พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก "ไงล่ะ... ท่านประธานบาสเตียน ดูท่าทางคุณจะสนุกอยู่กับการตรวจสอบบัญชีนะ" เสียงทุ้มคุ้นเคยเอ่ยทักอย่างเย้ยหยัน อลิสาลอบสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ด้วยความตื่นตระหนก เมื่อตระหนักได้ว่าผู้ที่หักหลังและนำกองกำลังมาปิดล้อมพวกเขาในตอนนี้... ไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่คือมือขวาคนสนิทที่คาร์ลอสไว้ใจที่สุดมาตลอดหลายปี! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามความเร่าร้อนและปมอันตรายนี้ไปด้วยกันนะคะ