คำลวงของคนรักเก่า

กลิ่นหอมของบุหรี่กลิ่นวานิลลาจางๆ ลอยอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่มืดสลัว แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของคีริน มันคมคาย ดุดัน และไร้ซึ่งความปราณี เช่นเดียวกับแววตาคู่คมที่กำลังจ้องมองรินรดาผ่านกระจกใส สะท้อนภาพหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่กลางห้อง “คุณพูดว่าอะไรนะ...” เสียงของรินรดาสั่นพร่า ราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง “ผมบอกว่า... คนที่คุณอุตส่าห์เอาศักดิ์ศรีเข้าแลก เพื่อปกป้องเขาในคืนนี้ แท้จริงแล้วเขากำลังหัวเราะเยาะคุณอยู่กับผู้หญิงอีกคน” คีรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เยקטเย็นเยียบ แต่มันกลับบาดลึกเข้าไปในขั้วหัวใจของเธอ คำพูดที่ถูกหยิบยื่นมาจากปากของคนรักเก่า—คนที่เธอเคยเชื่อใจและยอมทำทุกอย่างเพื่อแลกกับอิสรภาพของเขา กำลังพังทลายความรู้สึกทั้งหมดลงต่อหน้าต่อตา รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาจุกที่อกจนแทบหายใจไม่ออก เธอส่ายหัวช้าๆ ปฏิเสธความจริงอันโหดร้ายนั้น “ไม่จริง... คุณโกหก เพื่อจะบีบให้ฉันจนมุมใช่ไหม คีริน คุณมันคนใจร้าย” “ผมจำเป็นต้องเสียเวลาโกหกคนไร้ค่าอย่างมันด้วยงั้นเหรอ?” ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละก้าวราวกับเสือร้ายที่กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุม แรงกดดันจากอำนาจมืดรอบตัวเขาแผ่ซ่านจนอากาศในห้องแทบเจือจาง “เปิดตาดูซะสิ ว่าผู้ชายที่คุณปกป้องนักหนามันทำอะไรลับหลังคุณบ้าง” เขายื่นแท็บเล็ตในมือมาตรงหน้าเธอ บนหน้าจอปรากฏภาพวิดีโอของชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง—อดีคนคนรักที่เธอเพิ่งเอ่ยปากขอร้องให้คีรินปล่อยตัวไป กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับผู้หญิงอีกคนในห้องพักราคาแพง พร้อมกับคำพูดเยาะเย้ยถากถางถึงความโง่เขลาของเธอที่ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อเขา ภาพนั้นเหมือนมีดที่กรีดลงกลางใจ รินรดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบพังทลายลงมาในพริบตา น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลทะลักออกมาอย่างไม่อาจFสVkฝืน เธอทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นพรมราคาแพงอย่างไร้เรี่ยวแรง ความหวัง ความศรัทธา และความรู้สึกผิดที่เคยมี มลายหาย Sจนไม่เหลือชิ้นดี คีรินมองภาพหญิงสาวที่กำลังแตกสลายอยู่เบื้องล่าง แววตาของเขาไหววูบไปชั่วขณะก่อนจะกลับมาเย็นชาดังเดิม เขาไม่ได้รู้สึกสะใจอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับรู้สึกถึงไฟโทสะที่แผดเผาอยู่ในอกแทน เมื่อเห็นหยาดน้ำตาของเธอรินไหลเพื่อไอ้ผู้ชายสารเลวคนนั้น มือหนาเอื้อมลงไปกระชากต้นแขนเรียวของเธอให้ลุกขึ้นยืนบังคับให้เธอมองหน้าเขา รินรดาสบตาคมกริบนั้น ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความเคียดแค้นและเจ็บปวด “ปล่อยฉัน...” เธอพึมพำเสียงเบาหวิว “ผมบอกคุณแล้วรินรดา... ว่าโลกใบนี้ไม่มีใครรักคุณจริงหรอ.ก นอกจากผมคนเดียว” คีรินโน้มใบหน้าลงมา กระซิบข้างใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงพร่าระรัว ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหงจนขนลุกชัน “ในเมื่อพวกมันไม่มีค่าพอจะได้รับความรักจากคุณ... งั้นก็ยอมจำนนต่อผมซะดีๆ” สัมผัสจากมือใหญ่ที่ลูบไล้ไปตามกรอบหน้าและต้นคอของเธอไม่ได้มีความอ่อนโยน แต่มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและครอบครอง รินรดารู้สึกราวกับถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น แรงดึงดูดระหว่างเขากับเธอดึงกระชากให้สติที่เหลืออยู่หลุดลอย ริมฝีปากหนาทาบทับลงมาบดขยี้ริมฝีปากอิ่มของเธออย่างไร้ความปราณี มันเป็นการจูบที่เปี่ยมไปด้วยความหึงหวง ดิบเถื่อน และเรียกร้อง รินรดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไร้ผล เมื่อเรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวาน รสจูบที่ดุเดือดทำให้สมองเธอมึนงง ความเจ็บปวดจากคำลวงถูกแทนที่ด้วยความวาบหวามที่เขาจงใจปลุกปั่น มือของคีรินลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของสรีระอย่างชำนาญ แรงกดทับจากร่างหนาทำให้เธอต้องถอยหลัง1จนแผ่นหลังบอบบางแนบชิดกับบานประตูห้อง เขาจู่โจมเธอด้วยสัมผัสที่ร้อนแรงและลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ เสื้อผ้าเนื้อบางถูกปลดเปลื้องออกทีละชิ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น ในห้องที่มืดสลัว เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดและเสียงครางแผ่วเบาเคล้าคลอไปกับเสียงฝนที่เริ่มโปรยปรายด้านนอก คีรินมอบบทรักที่ทั้งดุดันและลุ่มลึกให้แก่เธอ มันไม่ใช่แค่การเติมเต็มทางร่างกาย แต่เป็นการประกาศการครอบครองทางจิตวิญญาณ รินรดาแอ่นกายรับสัมผัสร้อนแรงนั้นด้วยความเต็มใจที่เจือด้วยความชอกช้ำ เธอปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในห้วงเสน่หาอันมืดมนของมาเฟียหนุ่ม ยอมให้เขาแผดเผาหัวใจที่แตกสลายให้กลายเป็นจุล เพื่อแลกกับการไม่ต้องรับรู้ความเจ็บปวดจากโลกภายนอกอีกต่อไป ร่างทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งท่ามกลางความเงียบงันของค่ำคืน รสชาติของหยาดน้ำตาผสมปนเปไปกับความเร่าร้อนของบทรักที่ดำเนินไปอย่างไร้จุดสิ้นสุด จนกระทั่งลมหายใจของทั้งคู่ประสานเป็นจังหวะเดียวกันในความมืด ทว่า... ในขณะที่รินรดากำลังเคลิบเคลิ้มไปกับอ้อมกอดอันเร่าร้อนและคิดว่าเธอได้พบที่หลบภัยสุดท้ายแล้ว เสียงเคาะประตูดังสนั่นก็ทำลายบรรยากาศทั้งหมดลงในพริบตา “นายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... สายของเราแจ้งว่าคนที่มันจัดฉากเรื่องทั้งหมด ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น...” เสียงลูกน้องคนสนิทที่ตะโกนแทรกเข้ามาหน้าห้อง ทำให้คีรินชะงักการเคลื่อนไหว แววตาคมกริบของมาเฟียหนุ่มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อบุคคลที่ไม่คาดฝัน และก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากสั่งการ ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความเข้มข้นนี้ร่วมกันนะครับ