ความลับในห้องทำงาน

กลิ่นอายของกาแฟคั่วบดเข้มข้นลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นกระดาษราคาแพงภายในห้องทำงานส่วนตัวของคีริน – พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีลูกน้องคนใดกล้าเหยียบย่างเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต ยกเว้นเสียแต่... รินรดา หญิงสาวผู้ก้าวเข้ามาพร้อมกับถาดเครื่องดื่ม แต่ทว่าเป้าหมายที่แท้จริงของเาอในค่ำคืนนี้ หาใช่การบริการฐานะคนรับใช้ไม่ ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองไปทั่วโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีขนาดใหญ่ เอกสารกองโตถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ทว่ามีแฟ้มสีดำสนิทแฟ้มหนึ่งซึ่งถูกซ่อนไว้ใต้กองสมุดบัญชี เล่มหนานั้นไม่มีชื่อระบุไว้ มีเพียงตราประทับลับขององค์กรที่เธอคุ้นตาจากเหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อน หัวใจของรินรดากระหน่ำเต้นรัวรากับกลองศึก ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายเมื่อปลายนิ้วเรียวสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสกับสันปกแฟ้มนั้น *แกร็ก...* เสียงเปิดลิ้นชักแฟ้มดังขึ้นเพียงแผ่วเบา ทว่ามันกลับชัดเจนดั่งเสียงฟ้าผ่าในโสตประสาท เอกสารแผ่นแรกปรากฏแก่สายตา ภาพถ่ายของบุคคลสำคัญในแวดวงธุรกิจถูกคาดด้วยหมึกสีดำสนิท พร้อมด้วยตัวเลขการเงินมหาศาล เส้นทางการฟอกเงิน และรายชื่อเครือข่ายใต้ดินที่โยงใยไปถึงผู้มีอิทธิพลระดับประเทศ นี่คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่สามารถโค่นล้มอาณาจักรของคีรินลงได้ในชั่วพริบตาเดียว และเธอกำลังถือมันไว้ในมือ "กำลังหาอะไรอยู่หรือครับ... รินรดา" เสียงทุ้มต่ำ เยียบเย็น และทรงอำนาจดังขึ้นจากความมืดบริเวณมุมห้อง ทำให้รินรดาสะดุ้งสุดตัว เอกสารในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นพรมหนานุ่มอย่างไม่เป็นท่า หญิงสาวหันขวับไปมอง ร่างสูงใหญ่ของคีรินก้าวออกมาจากเงาสลัว นัยน์ตาคมกริบราวกับสัตว์ป่ากำลังจ้องมองเหยื่อในกรงขัง มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้บ่งบอกถึงความสุข หากแต่เป็นความเยือกเย็นที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้เป็นจุล "ฉัน... ฉันแค่นำกาแฟมาเปลี่ยนให้ค่ะ..." เสียงของเธอขาดห้วง ลมหายใจติดขัดเมื่อร่างสูงก้าวเข้ามาประชิดตัวทีละน้อย กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับความกดดันทางอำนาจโอบล้อมเธอไว้จนแทบไม่เหลือพื้นที่ให้หายใจ "โกหกไม่เนียนเอาเสียเลยนะครับ" คีรินโน้มใบหน้าลงมาใกล้ จนปลายจมูกโด่งแทบจะชนกับพวงแก้มเนียน ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับผิวเนื้อจนเธอต้องขนลุกชัน "เด็กดื้อ... รู้ไหมครับว่าการแอบดูของลับของสามี มีบทลงโทษอย่างไร" มือหนาเอื้อมมาคว้าเอวบางไว้ด้วยแรงมหาศาล รั้งร่างของเธอเข้าหาตัวจนแนบชิด ไม่มีช่องว่างระหว่างกัน รินรดาพยายามจะถอยหนีแต่เรียวแขนแกร่งกลับรัดตรึงเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก แววตาของเขาดุดันและเต็มไปด้วยเพลิงพิโรธที่ถูกจุดประกายขึ้น ความใกล้ชิดนี้ไม่ได้สร้างความหอมหวาน หากแต่มันคือการกดทับด้วยอำนาจและพันธนาการทางใจที่สั่นคลอนทุกความรู้สึก "ปล่อยฉันนะ... คีริน!" เธอกลั้นใจเงยหน้าขึ้นสบตา เอ่ยปฏิเสธด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้มั่นคงที่สุด แม้ว่าข้างในจะสั่นไหวรุนแรงเพียงใดก็ตาม "คุณเก็บเรื่องสกปรกพวกนี้ไว้ทำไม... คุณกำลังทำอะไรกันแน่!" คีรินไม่ตอบคำถาม มือข้างหนึ่งที่ว่างเลื่อนขึ้นมาตรึงท้ายทอยของเธอ บังคับให้เงยรับสัมผัสจากเขา ริมฝีปากหนาโน้มลงมาประทับจูบอร์ดดิบและเร่าร้อน เป็นรสจูบที่ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่ มีเพียงความดุดันที่ลงโทษความอยากรู้อยากเห็นของเธอ รินรดาพยายามเบือนหน้าหนี แต่เรียวปากถูกบดขยี้อย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้ามาตักตวงความหวานและลมหายใจจากเธออย่างไร้ความปรานี ร่างกายของหญิงสาวอ่อนระทวยลงทุกขณะ แรงต้านทานที่มีเริ่มมลายหายไป เหลือเพียงความวาบหวามที่ถูกปลุกเร้าขึ้นจากสัมผัสอันทรงพลังของเขา มือใหญ่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้า บีบเคล้นสัดส่วนโค้งเว้าด้วยความหลงใหลและดุดัน คีรินผริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้เธอยืนหอบหายใจโยนตัวด้วยความเหนื่อยอ่อน นัยน์ตาคู่คมจ้องมองริมฝีปากบวมเจ่อของเธอด้วยความพึงพอใจ "คุณอยากรู้ความจริงขนาดนั้นเลยหรือครับ..." เสียงกระซิบแหบพร่าดังอยู่ข้างใบหู พร้อมกับริมฝีปากร้อนที่ขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนเธอกรีดร้องครางในลำคอด้วยความสั่นสะท้าน "งั้นผมจะแสดงให้ดู... ว่าความลับในห้องนี้ มันหอมหวานและอันตรายแค่ไหน" ร่างของรินรดาถูกอุ้มขึ้นด้วยแขนแกร่งเพียงข้างเดียว เธอหวีดร้องด้วยความตกใจก่อนที่แผ่นหลังจะสัมผัสลงกับพื้นผิวโต๊ะทำงานเย็นเฉียบ เอกสารที่กระจัดกระจายอยู่ถูกกวาดทิ้งลงพื้นอย่างไร้ความใยดี คีรินทาบทับร่างหนาลงมา กักขังเธอไว้ใต้ร่างของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ แววตาของมาเฟียหนุ่มลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาที่ยากจะควบคุม "คีริน... ไม่นะ..." เธอยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างของเขาไว้ ทว่ามันช่างไร้ความหมายเมื่อเทียบกับพละกำลังของชายหนุ่ม "สายไปแล้วครับรินรดา..." เขากระซิบชิดริมฝีปาก รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย "ในเมื่อคุณเลือกที่จะเปิดกล่องแพนดอร่านี้ด้วยตัวเอง... คุณก็ต้องรับผิดชอบผลลัพธ์ที่จะตามมาให้ไหว" ริมฝีปากร้อนผ่าวพรมจูบลงมาที่ซอกคอขาวเนียนอย่างหนักหน่วง มือหนากระชากเสื้อผ้าของเธอออกตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน สมรภูมิแห่งความปรารถนาและอำนาจได้เริ่มต้นขึ้นแล้วในความมืดมิดของรัตติกาล โดยที่ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า... เสียงฝีเท้าปริมาณหนึ่งกำลังก้าวใกล้เข้ามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องทำงานบานนั้น และก่อนที่สติสัมปชัญญะของรินรดาจะหลุดลอยไปกับสัมผัสเร่าร้อน... เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกัน พร้อมกับเสียงของลูกน้องคนสนิทที่ตะโกนแทรกเข้ามาด้วยความตระหนก "นายครับ! ตำรวจบุกมาถึงหน้าคฤหาสน์แล้วครับ!" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงมืดแห่งเสน่หาไปด้วยกันนะครับ