สัมผัสที่คาดไม่ถึง

กลิ่นอายของไวน์แดงราคาแพงและควันบุหรี่จางๆ ลอยอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่มืดสลัว บรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก คีรินนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท แววตาคมกริบดั่งสัตว์ป่าในยามค่ำคืนจ้องมองร่างบางที่ยืนตัวเกร็งอยู่กลางห้อง รินรดาพยายามซ่อนความสั่นเทาไว้ภายใต้ชุดเดรสเรียบ ความเงียบงันทำหน้าที่เหมือนกรงขังที่บีบรัดหัวใจของเธอให้ตีบตัน "ยืนเป็นหินอยู่ตรงนั้น คิดว่าจะทำให้ฉันเปลี่ยนใจงั้นรึ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบราวกับคมมีดที่กรีดผ่านอากาศ คีรินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มปลดกระดุมบนสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกกว้างและรอยสักรางเลือน ให้ความรู้สึกดิบเถื่อนและอันตรายในคราเดียวกัน "ฉันไม่ได้ขอให้คุณเปลี่ยนใจ..." รินรดาเชิดหน้าขึ้น แม้เสียงของเธอจะสั่นน้อยๆ อย่างปิดไม่มิด "ฉันแค่มารับฟังเงื่อนไข... ว่าฉันต้องแลกด้วยอะไรบ้างเพื่ออิสรภาพของครอบครัวฉัน" คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหนา เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้เธอทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับน้ำหอมราคาแพงโชยเข้าจมูกของเธอ จนหญิงสาวต้องถอยหลังโดยสัญชาตญาณ กระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ หนทางตัน... ไม่มีที่ให้เธอถอยอีกแล้ว มือหนาเอื้อมออกไปทาบลงบนผนังข้างศีรษะของเธอ กักขังร่างบางไว้ในวงแขนอย่างเบ็ดเสร็จ คีรินโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวปะทะเข้ากับแก้มเนียน รินรดากลั้นหายใจ หัวใจเต้นรำด้วยจังหวะบ้าคลั่งจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินมัน "กล้าดีนี่... มองตาฉันสิ รินรดา" เขาสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา นัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นลึกล้ำและเต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาด คีรินไล้สายตามองพวงแก้มแดงระเรื่อและริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันอย่างถือดี ความเยือกเย็นที่เขาสร้างขึ้นเพื่อปิดกั้นความรู้สึกมาตลอด กลับเริ่มมีรอยร้าวขึ้นทีละนิด เมื่อปลายนิ้วหยาบกร้านของเขาอดใจไม่ไหวที่จะยื่นไปสัมผัสกับผิวแก้มเนียนนุ่มนั้น สัมผัสแรกที่แนบลงไป ทำให้ทั้งคู่สะท้านเฮือก มันไม่ใช่การแตะต้องเพื่อข่มขู่ หรือการคุกคามดังเช่นที่ผ่านมา แต่มันคือความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ผิวเนื้อ รินรดาสะดุ้งเล็กน้อย ร่างกายสั่นสะเทือนเมื่อปลายนิ้วอุ่นจัดของมาเฟียหนุ่มลากไล้ผ่านโหนกแก้มลงมายังคางมนแผ่วเบาราวกับลูบไล้สิ่งของล้ำค่า ดวงตาคู่คมของคีรินไหววูบไปชั่วขณะ ความเย็นชาในแววตานั้นละลายหายไป เหลือเพียงประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นอย่างเงียบงัน "คุณ..." เสียงของเธอขาดหายไปในลำคอ เมื่อนิ้วมือเรียวแกร่งนั้นเปลี่ยนเป็นเชยคางเธอขึ้นบังคับให้รับจุมพิตที่เธอไม่ได้ตั้งตัว คีรินไม่รอให้เธอได้เอ่ยคำปฏิเสธริมฝีปากหยักประทับกลืนกินความดื้อรั้นของเธอนั้นทันที รสจูบเริ่มต้นด้วยความดุดันและเอาแต่ใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งที่ร้อนแรงจนแทบแผดเผา รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พยายามจะขัดขืนแต่เรียวแรงอันน้อยนิดกลับไม่เป็นผล เมื่อมืออีกข้างของเขาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวบางเข้าหาตัวแนบแน่น บังคับให้เธอยอมรับความวาบหวามที่เขาเป็นผู้ชี้นำ สัมผัสจากฝ่ามือหนาที่แนบอยู่บนแผ่นหลังและสะโพก ปลุกเร้าคลื่นอารมณ์แปลกประหลาดให้ตี 0รวนในอก รินรดาหายใจติดขัด สมองขาวโพลนไปหมด ร่างกายที่เคยแข็งขืนค่อยๆ อ่อนระทวยลงอย่างน่าละอาย กลิ่นไวน์และรสจูบอันเร่าร้อนทำให้เธอสูญเสียการควบคุมทีละน้อย ลมหายใจของทั้งคู่ผสานเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางความเงียบงันของรัตติกาล คีรินถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้เธอยืนหอบหายใจโยนตัวซบอยู่กับแผงอกกว้าง แววตาของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันเต็มไปด้วยความลุ่มหลงที่ยากจะควบคุม มือหนายังคงลูบไล้เส้นผมยาวสลวยอย่างเบามือ ความเย็นชาในอดีตพังทลายลงต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ "เธอทำให้ฉันคลั่ง... รินรดา" เขาพกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูของเธอ ริมฝีปากร้อนผ่าวปัดผ่านใบหูขาวสะอาดจนเธอสะท้านเยือกไปทั้งร่าง "และฉันก็เกลียดตัวเองเหลือเกิน ที่ไม่อยากปล่อยเธอไป" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันลึกซึ้ง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะสามครั้งติดอย่างเร่งรีบ ตามด้วยเสียงลูกน้องคนสนิทที่ตะโกนแทรกเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก "นายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ทางฝั่งคู่อริบุกเข้ามาทางโกดัง B และพวกมัน... จับตัวประกันไว้คนหนึ่งครับ!" คีรินชะงัก แววตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมดั่งปีศาจร้ายในเสี้ยววินาที ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามครับ