ใต้บัญชามาเฟีย

"เงียบ... ถ้าเธอส่งเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่แอะเดียว ฉันจะทำให้คนข้างนอกนั่นไม่ได้กลับออกไปทั้งเป็น" เสียงกระซิบต่ำทุบ 
แฝงไว้ด้วยความเหี้ยมเกรียมและไอสังหารที่พวยพุ่งมาจากร่างหนาของคีริน มันไม่ใช่คำขู่ แต่มันคือประกาศิตแห่งความตาย ความตึงเครียดในห้องพักส่วนตัวชั้นบนสุดของคาสิโนพุ่งทะยานสู่จุดแตกหัก เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของกลุ่มผู้บุกรุกดังแว่วมาจากทางเดินด้านนอก บ่งบอกว่าศัตรูคู่อาฆาตได้ล่วงล้ำเข้ามาถึงพื้นที่ส่วนตัวแล้ว ในยามที่เปราะบางที่สุด—ยามที่กระสุนในรังเพลิงของคีรินเหลือเพียงครึ่ง และแผลฉีกขาดที่สีข้างของเขายังคงมีเลือดซึมออกมาไม่ขาดสาย รินรดายืนตัวแข็งทื่อ ลมหายใจสะดุดติดอยู่ที่ลำคอ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกยามมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของชายหนุ่ม ที่แม้จะอยู่ในสถานการณ์คับขันถึงชีวิต แต่กรามของเขากลับขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูน ดวงตาดำมืดไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงประกายไฟแห่งความกระหายเลือด ทว่า... สิ่งที่ทำให้รินรดารู้สึกเหมือนหัวใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไม่ใช่แค่เสียงฝีเท้าของศัตรูที่ใกล้เข้ามาทุกที แต่เป็นสัมผัสจากมือหนาของคีรินที่ตะปบเข้าที่ท้ายทอยของเธอ แรงบีบหนักหน่วงบังคับให้เธอต้องขยับเข้าไปชิดแนบชิดแผ่นอกกว้างของเขาอย่างไร้ทางเลี่ยง "คุณคีริน..." เธอกลnเสียงสั่นระริก พยายามจะผละถอย แต่ท่อนแขนแกร่งอีกข้างกลับโอบรัดเอวบางของเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นร้อนผ่าวและกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งปะปนกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพง "อยากให้พวกมันพังประตูเข้ามาเจอเราในสภาพนี้ หรืออยากจะรอดออกไปกับฉัน..." คีรินก้มลงกระซิบชิดริมหูของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดต้นคอทำให้ขนอ่อนลุกชันไปหมด "เลือกเอา รินรดา" ไม่ทันที่เธอจะได้เอื้อnคำใด เสียงทุบประตูก็ดังสนั่นหวั่นไหว ตามด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของหัวหน้ากลุ่มผู้บุกรุกที่ตะโกนลอดเข้ามา "ไอ้คีริน! กูรู้ว่ามึงซ่อนอยู่ข้างใน! สภาพปางตายแบบนั้น มึงคิดว่าจะหนีพ้นเรอะ เปิดประตูออกมาให้พวกกูสงเคราะห์ซะดีๆ!" ภายในห้อง... ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ คีรินไม่แม้แต่จะชายตามองไปที่ประตู บัดนี้สัญชาตญาณดิบเถื่อนของนักล่าถูกปลุกเร้าขึ้นมาอย่างเต็มพิกัด สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวจ้องมองริมฝีปากสั่นระริกของหญิงสาวตรงหน้า ก่อนที่เขาจะตัดสินใจทำในสิ่งที่ทำให้รินรดากรีดร้องไม่ออก ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี! ไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนโยน แต่มันคือการบดขยี้ รุกราน และตักตวงอย่างเอาแต่ใจ รสจูบที่ร้อนแรงและดิบเถื่อนทำให้รินรดาแทบขาดอากาศหายใจ สมองของเธอขาวโพลnไปหมด แรงปะทะจากจูบนั้นรุนแรงเสียจนเธอต้องยกมือขึ้นกำเสื้อเชิ้ตชุ่มเลือดของเขาไว้แน่นเป็นที่ยึดเหนี่ยว เสียงทุบประตูด้านนอกยังคงดังต่อเนื่อง พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เดินวนเวียนอยู่ใกล้เข้ามา แต่ภายในวงแขนของมาเฟียร้าย โลกทั้งใบของรินรดากลับหมุนเคว้ง รสชาติหวานปนเค็มของเลือดที่เคลือบอยู่บนริมฝีปากของเขาและเธอ ยิ่งตอกย้ำถึงความอันตรายที่รายล้อม แต่สัมผัสหนาหนักและอ้อมกอดที่รัดแน่นจนแทบหลอมรวมเป็นร่างเดียวกัน กลับสร้างแรงสั่นสะท้านแปลกประหลาดขึ้นในช่องท้อง คีรินผละริมฝีปากออกเพียงนิดเพื่อให้เธอได้สูบฉีดอากาศเข้าปอด แต่ดวงตาคมปลาบกลับเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความปรารถนาที่ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม มือหนาเลื่อนลงมาบีบเคล้นสะโพกมนภายใต้ชุดเดรสเข้ารูปอย่างถือสิทธิ์ บังคับให้ส่วนโค้งเววแนบชิดกับความแข็งแกร่งที่ตื่นตัวขึ้นตามสัญชาตญาณดิบ "ใต้บัญชาของฉัน... จำไว้ว่าเธอเป็นของฉัน รินรดา" เสียงทاบพึมพำอย่างเอาแต่ใจดังขึ้นชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อของเธอ "ไม่ว่าจะเป็นตอนนี้ หรือตอนไหน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ" ในขณะที่เสียงกระแทกประตูด้านนอกเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนบานไม้สั่นสะเทือน คีรินกลับใช้มืออีกข้างปลดกระดุมเสื้อของเธอออกอย่างไร้ความปราณี ปลายนิ้วร้อนผ่าวกรีดกรายไปตามผิวเนียนละเอียด เรียกเสียงครางประท้วงในลำคอของหญิงสาวได้ทันที นี่ไม่ใช่แค่การหลบซ่อนจากศัตรู... แต่มันคือการประกาศความเป็นเจ้าIข้าเจ้าของบนร่างกายนุ่มนิ่มนี้ ท่ามกลางความเป็นความตายที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย ความตื่นเต้นระทึกขวัญจากภัยคุกคามภายนอก ผสมผสานกับความเร่าร้อนดิบเถื่อนที่คีรินกำลังปรนเปรอให้เธออย่างไร้ทางหนี รินรดาหลับตาลงอย่างจำนน ปล่อยให้ความวาบหวามแผ่ซ่านกัดกินสติสัมปชัญญะทีละน้อย ในเมื่อทางเลือกเดียวที่มีคือการสยบอยู่ใต้ร่างของซาตานร้ายตนนี้ เธอก็พร้อมจะดิ่งพสุธาลงไปในห้วงเสน่หาที่เขาก่อขึ้นโดยไม่มีวันหวนกลับ และในวินาทีที่บานประตูไม้เนื้อแข็งด้านนอกกำลังจะพังทลายลงจากการกระแทกครั้งสุดท้าย คีรินก็กระชากร่างของเธอให้ทรุดลงไป1นมุมอับสายตา พร้อมกับชักอาวุธปืนสีดำสนิทออกมาจากเอวด้วยมือข้างเดียว สายตาของเขาคมกริบดั่งคมมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือนทุกสิ่งที่ก้าวเข้ามา... พร้อมกับริมฝีปากที่กระซิบคำสั่งสุดท้ายข้างใบหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าสั่นแต่เด็ดขาด "อย่ามองใครนอกจากฉัน... ถ้าพวกมันเข้ามา เห็นอะไร เธอก็ต้องยอมรับให้หมด" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันมืดมนและเร่าร้อนนี้ด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ