เมล็ดพันธุ์แห่งการเริ่มต้น

"เงินสี่สิบหยวนในมือตอนนี้... สำหรับคนอื่นอาจมองว่าเป็นเงินก้อนโต แต่สำหรับฉัน มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของต้นทุนที่จะใช้เปลี่ยนชะตากรรมของตระกูลเราในชาตินี้เท่านั้นครับ" พรรณรายวางสมุดบันทึกปกหนังสีน้ำตาลลงบนโต๊ะไม้เนื้อหยาบ เสียงกระดาษกระทบผิวไม้ดังทึบ ท่ามกลางห้องครัวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรจีนที่เธอบรรจงเคี่ยวเองกับมือ ดวงตาคู่คมกวาดมองแผ่นกระดาษไขที่เธอใช้ถ่านไม้ขีดร่างแผนผังแปลงเกษตรอย่างประณีต พื้นที่หลังบ้านสามหมู่ที่เคยรกร้างเต็มไปด้วยวัชพืช ตอนนี้ถูกแบ่งสัดส่วนไว้อย่างชัดเจนด้วยลายเส้นดินสอ สำหรับเธอแล้ว... ยุคศตวรรษที่ 80 นี้ไม่ใช่ยุคแห่งความยาก แค้นเคือง แต่เป็นยุคแห่งโอกาสทองของผู้ที่มีองค์ความรู้จากอนาคตต่างหาก "คุณกำลังคิดจะใช้พื้นที่แปลงริมลำธารทั้งหมดปลูก 'โสมคน' กับ 'ตังกุย' จริงๆ หรือครับราย?" ร้อยเอกศิลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววประหลาดใจเล็กน้อย ขณะที่มือหนากร้านแดดกำลังสาละванอยู่กับการซ่อมแซมด้ามจับจอบเหล็ก เขาละสายตาจากงานตรงหน้า เงยขึ้นมองภรรยาด้วยแววตาที่ฉายชัดทั้งความกังวลและความเชื่อมั่นในคราวเดียวกัน ตลอดหลายวันที่ผ่านมา พรรณรายพิสูจน์ให้เขาเห็นแล้วว่า เธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอที่ยอมให้ใครรังแกอีกต่อไป และสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของเธอก็คมกริบเสียยิ่งกว่ามีดผ่าตัดที่เธอเคยจับในอดีตชาติ พรรณรายเงยหน้าขึ้นจากสมุดบันทึก มุมปากหยักยิ้มบางๆ อย่างมีความหมาย เธอลุกขึ้นเดินไปหยิบถ้วยชาสมุนไพรส่งให้สามี พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "ไม่ใช่แค่โสมกับตังกุยธรรมดานะครับพี่ศิลา... แต่เป็นสายพันธุ์ที่ผมคัดสรรเมล็ดพันธุ์พิเศษจากมิติฟาร์ม ซึ่งใช้เวลาโตเร็วกว่าปกติถึงสามเท่า และมีปริมาณสารออกฤทธิ์ทางยาเข้มข้นกว่าสมุนไพรทั่วไปในตลาดมืดถึงห้าเท่า" เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย ปลดปล่อยสายตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจออกไป ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบเบาๆ ใกล้ใบหูของชายหนุ่ม "ถ้าเราส่งขายให้กับพ่อค้าคนกลางกลุ่มนั้น... รับรองว่าเงินสี่สิบหยวนในมือ จะงอกเงยเป็นสี่พันหยวนภายในเวลาไม่ถึงสามเดือนแน่นอนครับ" ศิลารับถ้วยชาอุ่นๆ มาถือไว้ ไอความร้อนลอยกรุ่นกระทบใบหน้าคมคาย เขาจ้องมองภรรยาด้วยแววตาที่ลึกซึ้งขึ้นไปอีกขั้น หัวใจของชายชาติทหารเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัวต่อความเสี่ยง แต่เป็นเพราะความเร่าร้อนจากความทะموحและความกล้าหาญที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้นของผู้หญิงที่เขาเลือกเป็นคู่ชีวิต "ผมไม่เคยสงสัยในความสามารถของคุณเลย... ราย" ศิลาวางถ้วยชาลงช้าๆ ก่อนจะเอื้อมมือใหญ่มาโอบกอบมือเรียวบางของเธอไว้แน่น "แต่คุณก็รู้ว่าพวกสหกรณ์หมู่บ้านและตระกูลฝั่งโน้น... โดยเฉพาะป้าสะใภ้จอมโลภคนนั้น สอดส่องมองแปลงเกษตรของเราอยู่ตลอดเวลา ถ้าพวกเขาเห็นเราเริ่มขยับตัวทำอะไรที่ได้เงินก้อนโต มีหวังพวกมันคงหาทางเข้ามาสูบเลือดสูบเนื้อเราอีกแน่" รอยยิ้มเยือกเย็นผุดขึ้นบนใบหน้าของพรรณราย ทว่าดวงตากลับฉายแววคมกริบราวน้ำแข็งขั้วโลก "ปล่อยให้พวกมันมองไปเถอะครับ..." เธอดึงมือออกเบาๆ แล้วหยิบเมล็ดพันธุ์สีทองอร่ามขึ้นมาเม็ดหนึ่ง วางลงบนฝ่ามือของศิลา "สิ่งที่พวกมันจะเห็น มีเพียงแปลงสมุนไพรพื้น ๆ ที่กำลังจะตายเพราะดินเค็มตามที่พวกมันแอบปล่อยข่าวลือต่างหาก... ส่วนของจริงที่จะสร้างความมั่งคั่งให้เรา ผมซ่อนไว้ในแปลงลับหลังภูเขา ที่ต่อให้พลิกแผ่นดินหา ก็ไม่มีวันเจอ" การวางแผนดำเนินไปอย่างรัดกุม ตลอดทั้งบ่าย พรรณรายและศิลาช่วยกันขนดินพิเศษจากมิติฟาร์มมาผสมลงในแปลงเพาะปลูกลับอย่างเงียบเชียบ กลิ่นอินทรีย์วัตถุหอมกรุ่นและไอน้ำจางๆ ที่ลอยขึ้นมาจากผืนดิน บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ที่ผิดแปลกไปจากธรรมชาติทั่วไป นี่คือวิทยาศาสตร์ผสานกับปาฏิหาริย์ที่ถูกรังสรรค์ขึ้นด้วยสองมือของอดีตศัลยแพทย์ผู้ล้างแค้น ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปอย่างเปี่ยมความหวัง เสียงเคาะประตูรั้วไม้หน้าบ้านก็ดังขึ้นอย่างรุนแรงและไร้ซึ่งมารยาท ตามมาด้วยเสียงแหลมสูงคุ้นหูที่ร้องตะโกนโหวตเหวกเข้ามาทันที "พรรณราย! นังเด็กอกตัญญู! แกเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้นะ! ฉันรู้ว่าพวกแกแอบซ่อนของดีไว้ในบ้าน ถึงเวลาที่แกต้องคายสมบัติส่วนแบ่งของตระกูลพรรณออกมาได้แล้ว!" เสียงนั้นคือเสียงของ "ป้าสะใภ้เหมย" หญิงแก่จอมเขมือบผู้ขึ้นชื่อเรื่องความหน้าไม่อายและชอบรีดไถคนอื่นในหมู่บ้าน ศิลาขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงขึ้นทันที ร่างสูงใหญ่เตรียมจะก้าวออกไปจัดการ แต่พรรณรายกลับยกมือขึ้นห้ามไว้เสียก่อน เธอยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น ดวงตาคู่สวยประกายแสงวับวาดแผนการร้ายกาจบางอย่างขึ้นในสมองทันที "ไม่ต้องหละครับพี่ศิลา..." พรรณรายเอ่ยเสียงเรียบแต่ทรงพลัง "ในเมื่อป้าสะใภ้อุตส่าห์มาเคาะประตูบ้านเราถึงที่... เราก็ควรต้อนรับการมาเยือนของเธอ 'อย่างสมเกียรติ' สักหน่อยดีไหมครับ?" เธอเดินไปหยิบขวดแก้วใบเล็กที่บรรจุของเหลวสีเขียวเข้ม กลิ่นฉุนรุนแรงส่งกลิ่นตลบอบอวลไปทั่วห้อง มันคือสารสกัดจากพืชสมุนไพรไล่แมลงสูตรเข้มข้นพิเศษ ที่ต่อให้ช้างสารโดนเข้าไปก็ต้องวิ่งหนีเตลิด พรรณรายเดินนำหน้าศิลาออกไปที่ประตูหน้าบ้านด้วยท่าทีมั่นใจและสง่างาม โดยไม่รู้เลยว่า... การเผชิญหน้าครั้งนี้ ไม่ได้มีเพียงแค่ป้าสะใภ้จอมโลภคนเดียวที่ยืนรออยู่ แต่ยังมีเงาร่างลึกลับอีกคนหนึ่งที่ก้าวออกมาจากพุ่มไม้ข้างบ้าน พร้อมกับรอยยิ้มชวนขนหัวลุกที่ถือเอกสารสำคัญบางอย่างเอาไว้ในมือ! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของผมด้วยดีเสมอมาครับ / หมอภัทรแก้ไขชะตา