บัญชีที่หายไปสามหน้า

กลิ่นหมึกจีนเก่าและฝุ่นผงของกาลเวลาในห้องเก็บเอกสารชั้น 13 มิได้ให้ความรู้สึกสงบดังเช่นห้องสมุดทั่วไป หากแต่หนาแน่นและกดทับราวกับซากปรักหักพังของตำหนักในที่ถูกไฟไหม้เกรียม "ตัวเลขสามบรรทัดสุดท้ายของหมวดวิญญาณไร้ญาติประจำเดือนเจียงซู... หายไปอย่างสะอาดหมดจดเหลือเกินเพคะใต้เท้าฉี" แม่นางฝู เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของอดีตพระสนมผู้รักษากฎระเบียบเคร่งครัดนั้นราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยกระแสลมหายใจที่เย็นเยียบ นางกำลังใช้ปลายนิ้วอันเรียวยาวสวมปลอกเล็บทองเหลืองเคาะเบาๆ ลงบนกระดาษสาเนื้อหยาบที่ผ่านพิธีสะกดวิญญาณมาอย่างแน่นหนา ฉีหลิน ไม่ได้เงยหน้าขึ้นทันที เขายังคงก้มลงตรวจทานบัญชีงบดุลด้วยความประณีต ปลายพู่กันขนกระต่ายในมือจรดลงบนสมุดบัญชีปกหนังสีนิลอย่างมั่นคง ชายหนุ่มอยู่ในชุดข้าราชการสำนักตรวจบัญชีวิญญาณสีเทาเข้ม คอเสื้อกั๊กติดกระดุมทองเหลืองขัดมันเรียบร้อยตามธรรมเนียมปฏิบัติอันเคร่งครัด แม้ในยามวิกฤตเช่นนี้ ท่าทีของเขาก็ยังคงสง่างามและไร้รอยตำหนิราวกับเด็กดีผู้ท่องจำตำราพิชัยสงครามมาอย่างแม่นยำทุกกระบวนความ "หายไปหรือถูกลบเลือนด้วยอาคมกันแน่ครับ แม่นางฝู" ฉีหลินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าดวงตาเรียวรีคมกริบใต้กรอบขนตานั้นกลับจดจ้องตัวเลขที่ขาดหายไปอย่างพิจารณา "ในสมุดบัญชีเล่มนี้ บันทึกยอดวิญญาณที่ถูกส่งตัวมาผ่านประตูมิติยมโลกมีจำนวนหนึ่งร้อยแปดสิบแปดดวง แต่ยอดรวมในหน้าสรุปกลับระบุไว้เพียงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าดวง... ตัวเลขส่วนต่างสามดวงนี้ มิใช่ความผิดพลาดจากการคำนวณของเสมียนฝึกหัดอย่างแน่นอน" บรรยากาศภายในห้องเก็บเอกสารพลنينเงียบงันลงทันที มีเพียงเสียงสะท้อนของหยดน้ำจากเพดานปูนเปลือยที่ซึมผ่านชั้นดินลึกลงมาเป็นจังหวะ ราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังของชีวิต "ใต้เท้าฉีช่างเฉียบแหลมยิ่งนัก" น้ำเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้นจากความมืดสลัวบริเวณมุมเสาหินอ่อน ไป๋จินก้าวเท้าออกมาจากเงาลึก ร่างสูงสง่าในชุดสูทจีนร่วมสมัยสีดำสนิททอดเงายาวทับร่างของฉีหลิน ผู้อำนวยการฝ่ายผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งตึกสำนักงานชั้นลบกวาดสายตาคมปลาบมองเอกสารตรงหน้า ก่อนจะโน้มตัวลงมาเล็กน้อย กลิ่นอายเย็นยะเยือกดุจหินผาและกลิ่นจางๆ ของสนิมเหล็กโชยปะทะนาสิกของฉีหลินจนสัมผัสได้ถึงความกดดันที่แผ่ซ่าน "ท่านผู้อำนวยการ" ฉีหลินลุกขึ้นยืนทำความเคารพตามธรรมเนียมอย่างนอบน้อม แม้ความสูงของพวกเขาจะต่างกันไม่มากนัก ทว่ารัศมีรอบตัวของไป๋จินกลับสร้างอาณาเขตที่ไม่อפשרให้ผู้ใดล่วงเกิน "ท่านคงทราบเรื่องความผิดปกตินี้ล่วงหน้าแล้วกระมังครับ" ไป๋จินไม่ตอบคำถามในทันที ปลายนิ้วเรียวหนาเอื้อมไปหยิบสมุดบัญชีเล่มที่เกิดปัญหาขึ้นมาเปิดพลิกดูผ่านๆ สายตาคมกริบกวาดมองรอยฉีกขาดบริเวณสันปกที่ถูกอำพรางด้วยอาคมพลامก "กฎของตึกสำนักงานแห่งนี้มีอยู่ว่า... บัญชีวิญญาณทุกดวงต้องสม 100% หากยอดไม่ตรง ความตายในโลกเบื้องบนจะกลายเป็นโมฆะ และนั่นหมายความว่า มีวิญญาณสามดวงที่หลุดลอดออกไปเดินปะปนอยู่กับคนเป็น โดยไร้ซึ่งการควบคุม" ฉีหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย ความทรงจำในเหตุการณ์เพลิงไหม้สำนักงานใหญ่เมื่อหลายปีก่อนที่พรากบิดาไปผุดขึ้นมาในห้วงความคิด ความรู้สึกสูญเสียที่ฝังรากลึกทำให้เขายึดมั่นใน "ความถูกต้อง" และ "ตัวเลขที่เที่ยงตรง" ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด "การที่วิญญาณสามดวงหายไปจากบัญชีโดยไม่มีร่องรอยการส่งตัว... นี่ไม่ใช่แค่ความผิดพลาดทางธุรการแล้วครับ แต่มันคือการทุจริตภายในระบบ หรืออาจเป็น... ฝีมือของผู้มีอำนาจในชั้นบนที่ต้องการปกปิดคดีฆาตกรรม" "ฉีหลิน เจ้ากล้าหาญขึ้นมากทีเดียวที่กล้ากล่าวหาคนเบื้องบนเช่นนี้" ไป๋จินเงยหน้าขึ้นสบตาชายน้อย แววตาที่มักจะเยียบเย็นและไร้อารมณ์คู่นั้นกลับทอประกายความมั่น and แฝงความปกป้องไว้อย่างเงียบเชียบ มือใหญ่เอื้อมไปจัดปกเสื้อสูทให้ฉีหลินอย่างถือวิสาสะแต่ทว่านุ่มนวล เป็นสัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงท่ามกลางความหนาวยะเยือกของชั้นใต้ดิน "แต่เจ้าลืมไปอย่างหนึ่ง... วิญญาณสามดวงนั้นไม่ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย" "ท่านหมายความว่าอย่างไรครับ?" ฉีหลินชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นระรัวด้วยสัญชาตญาณอันตราย แม่นางฝูที่ยืนอยู่ด้านข้างพลันยิ้มเยาะออกมาบางเบา นางดึงลิ้นชักเหล็กโบราณมุมห้องออก เผยให้เห็นโหลแก้วดองวิญญาณสามใบที่ถูกซ่อนไว้ใต้กองเอกสารลับ ภายในโหลแก้วนั้น... ดวงวิญญาณทั้งสามกำลังดิ้นรนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ทว่าสิ่งที่ทำให้ฉีหลินต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง มิใช่ความน่ากลัวของวิญญาณเหล่านั้น หากแต่เป็น "ตราประทับประจำตัว" ที่สลักอยู่บนฝาโหลแก้ว... มันคือตราประทับของ "สำนักงานตรวจสอบกลาง" หน่วยงานเดียวกับที่บิดของเขาเคยสังกัดอยู่ก่อนจะเสียชีวิตในกองเพลิง ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินบันไดหนีไฟ ประตูเหล็กกล้าของห้องเก็บเอกสารถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของชายในชุดสูทสีขาวสะอาดตาผู้กุมอำนาจฝั่งตรวจตราพิเศษก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็น "ใต้เท้าไป๋... และคุณหนูฉี ทางเราได้รับรายงานว่ามีเอกสารสำคัญสูญหาย... และเกรงว่าพวกท่านกำลังครอบครองหลักฐานที่ขัดต่อความมั่นคงของตึกสำนักงานชั้นลบแห่งนี้ครับ" ขอขอบพระคุณท่านรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปไขปริศนาบัญชีมรณะนี้ด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ