งานเลี้ยงน้ำชาแห่งความหายนะ

“เลดี้เอลีน่า... ท่านแน่ใจแล้วนะคะว่าจะเท ‘สิ่งนั้น’ ลงไปในถ้วยชาของเจ้าหญิง?” เสียงกระซิบสั่นเครือของสาวใช้คนสนิททำให้ฉันชะงักมือที่กำลังถือขวดแก้วใบจิ๋วอยู่หลังม่านกำมะหยี่หนาเตอะในสวนดอกไม้ ใจหนึ่งก็อยากจะตอบว่า ‘แน่สิยะ! นี่คือแผนทำลายล้างชื่อเสียงของยัยนางเอกให้ยับเยิน!’ แต่ภาพตราประทับต้องห้ามที่เพิ่งเห็นในบันทึกลับเมื่อคืนกลับฉายชัดขึ้นมาในหัวจนมือสั่นพั่บๆ ตราประทับนั่น... มันคือตราของตระกูลที่ถูกลบหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ และตอนนี้มันกำลังสั่นสะเทือนอยู่ในกระเป๋าคาดเอวของฉัน! “กะ... ก็นะ ถ้าไม่ทำแบบนี้ นางเอกอย่างเจ้าหญิงโซเฟียจะรู้ตัวได้ยังไงว่าโลกนี้มันอันตราย!” ฉันเค้นเสียงตอบกลับไป พยายามทำหน้าตาให้ดู ‘ร้ายกาจ’ ที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งที่ในใจกำลังร้องกรีดร้องว่า *โอ๊ย ลินินเอ๊ย! เธอเป็นพนักงานบัญชีนะ ไม่ใช่นักวางระเบิดการเมือง!* ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะก้าวขาฉับๆ ออกไปสู่ลานน้ำชาท่ามกลางสายตาของเหล่าขุนนางที่จ้องมองมาเป็นตาเดียว งานเลี้ยงน้ำชาในสวนดอกไม้ปีนี้จัดขึ้นอย่างหรูหราเกินความจำเป็น ดอกกุหลาบสีแดงสดประดับประดาไปทั่วราวกับจะบอกเป็นนัยว่า ‘วันนี้เลือดต้องนอง’... ไม่สิ หมายถึงน้ำชาต้องหกต่างหาก! เจ้าหญิงโซเฟียนั่งเด่นเป็นสง่าในชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์ ดวงตากลมโตคู่นั้นทอประกายสดใสราวกับลูกกวางน้อยที่เพิ่งเห็นโลกครั้งแรก พอเห็นหน้าฉันปุ๊บ เธอก็ยิ้มกว้างจนแก้มปริ “ท่านเอลีน่า! ท่านมาพอดีเลยค่ะ ข้ากำลังรอดื่มชาฝีมือท่านอยู่พอดี!” *ตายล่ะ...* ฉันมองขวดในมือที่บรรจุผงสีม่วงประหลาดไว้—ที่จริงๆ แล้วคือผงดอกไม้พิษที่มีฤทธิ์ทำให้ลิ้นชาจนพูดไม่ออกไปสามวัน—นี่คือแผน ‘ทำให้เจ้าหญิงขายหน้าด้วยการพูดไม่ออกในงานเลี้ยง’ ของฉันล่ะ! ร้ายกาจใช่ไหมล่ะคะ? “วันนี้ข้าเตรียมชาสูตรพิเศษมาให้เพคะ เจ้าหญิง...” ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะเย่อหยิ่งที่สุด แต่พอมองเห็นแววตาซื่อๆ ของนางเอกแล้ว ใจเจ้ากรรมก็เริ่มอ่อนยวบยาบ ‘ร้ายกับคนแบบนี้เนี่ยนะ ลินิน... เธอต้องใจแข็งสิ!’ ฉันแสร้งทำเป็นเซเล็กน้อยตามบทนางร้ายขี้วีนที่วางไว้ หวังจะให้ชาหกใส่ชุดของเธอ แต่ดันลืมไปว่าพื้นหินอ่อนมันลื่นกว่าที่คิด! *วืด!* “ว้าย!” ร่างของฉันถลาไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ แทนที่จะเทชาใส่เจ้าหญิง ฉันกลับโน้มตัวเข้าไปกอดเธอไว้แน่นจนถ้วยชาในมือกระเด็นหายไปในพุ่มไม้—และโชคชะตาก็เล่นตลกเมื่อผงสีม่วงในมือที่ฉันแอบเตรียมไว้ ดันปลิวว่อนไปตกอยู่ในถ้วยชาของดยุคคาสเซียนที่เดินผ่านมาพอดี! ความเงียบเข้าปกคลุมสวนดอกไม้ทันที คาสเซียนหยุดฝีเท้า ดวงตาสีน้ำเงินเข้มดั่งมหาสมุทรจ้องมองมาที่ฉันนิ่งงัน เขาหยิบถ้วยชาที่มีผงสีม่วงลอยฟ่องขึ้นมาพิจารณา ก่อนจะหันมามองฉันด้วยสายตาที่... เอิ่ม... ทำไมเขามองเหมือนฉันกำลังหยอดขนมจีบเขาแทนที่จะวางยาพิษล่ะคะ? “ท่านเอลีน่า...” เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์เอ่ยขึ้น “นี่คือ ‘เครื่องดื่มกระชับมิตร’ สูตรลับของตระกูลท่านงั้นหรือ?” เขายกถ้วยชาขึ้นดื่มรวดเดียวท่ามกลางเสียงอุทานจากแขกในงาน ฉันหน้าซีดเผือด *ตายแล้ว! นั่นมันยาสามวันนะ! ดยุคผู้เคร่งขรึมคนนี้ต้องพูดไม่ได้ไปสามวัน แล้วถ้าเขาแค้นฉันขึ้นมาล่ะ? หรือถ้าเขาตายขึ้นมา... นี่ฉันกลายเป็นฆาตกรตัวเอกไปแล้วนะ!* “ท่านดยุค! เดี๋ยวก่อน! นั่นมัน—” “รสชาติแปลกใหม่ดี...” คาสเซียนขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย เขาเดินเข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นน้ำหอมไม้สนจางๆ จากตัวเขา “แต่มันทำให้ลิ้นของข้า... รู้สึกอุ่นวาบไปถึงหัวใจเลยทีเดียว” เขาก้มลงมาจ้องตาฉัน แววตาคมกริบคู่นั้นมีความเจ้าเล่ห์ซ่อนอยู่ ‘เขา... เขารู้! เขาต้องรู้แน่ๆ ว่านี่คือยาพิษ!’ แต่เขากลับไม่โกรธ กลับกัน เขากลับหันไปทางเจ้าหญิงโซเฟียที่กำลังปรบมือด้วยความตื่นเต้น “พี่เอลีน่าเก่งที่สุดเลยค่ะ! เห็นไหมคะ ทุกคนตะลึงไปหมดเลย ขนาดท่านดยุคยังยอมดื่มชาของพี่เลย!” โซเฟียพูดพลางยิ้มแย้ม “พี่เอลีน่าช่างเป็นคนใจดีจริงๆ ที่แบ่งปันสูตรชาพิเศษให้พวกเรา” *ใจดีเหรอ? นี่ฉันกำลังพยายามวางยาเธออยู่นะแม่คุณ!* ฉันทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนแข็งทื่อเป็นหิน ดยุคคาสเซียนก้าวเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนเกือบจะชิดตัว ก่อนจะกระซิบที่ข้างหูฉันเบาๆ ชนิดที่คนอื่นไม่ได้ยิน “ผงสีม่วงนั่น... ไม่ใช่ยาพิษหรอกนะ เพราะข้าแอบสลับถ้วยกับท่านตอนที่ท่านเซมานั่นแหละ” หัวใจฉันแทบหยุดเต้น ไม่ใช่แค่เพราะความใกล้ชิด แต่มันคือตราประทับ! เขากดร่างของเขาลงมาจนรู้สึกได้ถึงความหนักแน่นจากแผ่นอกที่แนบกับต้นแขนของฉัน แล้วเสียงกระซิบที่เย็นเยียบกว่าเดิมก็เอ่ยขึ้น “และในเมื่อท่านพยายามจะ ‘เล่นสนุก’ กับข้า... ข้าก็มีเรื่องจะคุยกับท่านเป็นการส่วนตัว เกี่ยวกับตราประทับที่ท่านซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อนั่น... เลดี้เอลีน่าครับ” เขารู้... เขารู้เรื่องตราประทับกบฏนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่? และที่สำคัญกว่านั้น... เขากำลังเรียกฉันด้วยชื่อที่ทำเอาขนลุกไปทั้งตัวแบบนั้นทำไมกัน! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ยังคงติดตามความวุ่นวายของยัยนางร้ายมือใหม่คนนี้นะคะ!