พระเอกออกโรงปกป้อง

"ถ้าจะกรุณาช่วยหุบปากที่เอาไว้พูดจาไร้สาระลงบ้าง ก็คงจะเป็นการช่วยลดมลพิษทางเสียงในงานเลี้ยงนี้ได้มหาศาลเลยล่ะค่ะ" เอลีน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงความเย็นชาแบบนางร้ายฝึกหัดที่พยายามเค้นออกมาอย่างสุดความสามารถ มือเรียวบางยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบเบาๆ กลบเกลื่อนอาการประหม่าในใจ สายตาจ้องมอง 'เลดี้วิเวียน' ที่กำลังหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัดอยู่ตรงหน้า "แก! นังผู้หญิงหน้าไม่อาย! คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้ามาสั่งฉันห้ะ? แค่เพราะท่านดยุคเคยให้ความสนใจนิดหน่อย ก็คิดว่าตัวเองจะเหยียบหัวคนอื่นได้หรือไง!" วิเวียนแผดเสียงลั่น จนแขกเหรื่อรอบข้างเริ่มหยุดกิจกรรมและหันมาจับจ้องเป็นตาเดียว เอลีน่าลอบถอนหายใจยาวในใจ *‘นี่ฉันพยายามจะร้ายให้สมบทบาทแล้วนะ ทำไมถึงต้องมาตะคอกใส่กันแบบนี้ด้วยล่ะเนี่ย’* "ฉันไม่ได้เหยียบหัวใครค่ะ" เอลีน่าวางแก้วลงบนถาดของบริกรที่เดินผ่านมาพอดี ก่อนจะขยับยิ้มมุมปากที่มั่นใจว่าร้ายกาจที่สุดเท่าที่จะทำได้ "แต่ถ้าคุณยังไม่เลิกทำตัวเป็นปลิงเกาะติดคนอื่นเพื่อหาเรื่องฉันแบบนี้ บางที... ฉันอาจจะพิจารณาให้คุณได้สัมผัสกับพื้นพรมราคาแพงของงานเลี้ยงนี้แบบใกล้ชิดก็ได้นะคะ" "แก... แกกล้าดียังไง!" วิเวียนเงื้อมมือขึ้นหมายจะตบสั่งสอน แต่ก่อนที่ฝ่ามือนั้นจะถึงใบหน้าของเอลีน่า แรงบีบมหาศาลจากข้อมือที่แข็งแกร่งดุจคีมเหล็กก็เข้ายึดกุมข้อมือของวิเวียนไว้แน่นจนร่างนั้นเสียหลัก บรรยากาศรอบข้างที่เคยอึกทึกพลันเงียบกริบลงราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียง "ใครอนุญาตให้คุณยกมือขึ้นในรัศมีที่ใกล้เลดี้ของผมขนาดนี้?" เสียงทุ้มต่ำ เย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นข้างหลังเอลีน่า กลิ่นอายความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาทำเอาแขกที่มุงดูอยู่ถึงกับขยับถอยหลังโดยอัตโนมัติ คาสเซียนในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มขยับตัวก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างเอลีน่าและวิเวียน สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องมองไปที่เลดี้ผู้โชคร้ายด้วยความรังเกียจที่ปิดไม่มิด "ท่านดยุค... คือว่า... นังนี่มัน..." วิเวียนตัวสั่นเทา พยายามดึงมือตัวเองออกแต่ไม่สำเร็จ "ผมจำได้ว่างานเลี้ยงนี้เป็นงานเลี้ยงต้อนรับ ไม่ใช่สถานที่สำหรับการใช้ความรุนแรง" คาสเซียนบีบข้อมือหญิงสาวแรงขึ้นอีกนิดจนเธอนิ่วหน้า "แต่ถ้าคุณยังอยากจะลองดีกับกฎของผม ผมก็ยินดีที่จะให้คุณออกไป 'พักผ่อน' นอกงานนี้... อย่างถาวร" เขาผลักข้อมือนั้นออกไปอย่างแรงจนวิเวียนเซถลาไปชนกับโต๊ะข้างๆ ทำเอาเครื่องแก้วบนโต๊ะสั่นระริก คาสเซียนไม่แม้แต่จะปรายตามองซ้ำ เขาหมุนตัวกลับมาหาเอลีน่าที่ยืนตาโตอย่างตกตะลึง ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าจากยักษ์มารเป็นความอ่อนโยนจนคนรอบข้างแทบสำลักความหวาน "เป็นอะไรหรือเปล่าครับ? มือเปื้อนหรือเปล่า? หรือว่าตกใจ?" เขาคว้ามือเอลีน่าขึ้นมาตรวจสอบอย่างละเอียด ราวกับกลัวว่าเธอจะบุบสลายไปเพียงเพราะโดนอากาศธาตุรอบตัวพัดผ่าน "คาสเซียน... คุณทำเกินไปหรือเปล่าคะ?" เอลีน่ากระซิบถาม รู้สึกทำตัวไม่ถูกเมื่อตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งงาน "ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ อีกอย่าง... ฉันก็กะว่าจะสั่งสอนเธอสักนิดหน่อยอยู่แล้วเชียว" "หน้าที่นั้นไม่จำเป็นสำหรับคุณ" คาสเซียนตอบสั้นๆ แต่แววตาที่จ้องมองเธอนั้นราวกับจะหลอมละลายทุกสิ่งที่ขวางกั้น "คุณมีหน้าที่แค่สวยสง่าอยู่ข้างๆ ผมเท่านั้น ส่วนเรื่องขยะ... เดี๋ยวผมจัดการเอง" *‘โอ๊ย... พ่อคุณเอ๊ย จะคลั่งรักไปถึงไหนกัน!’* เอลีน่าแอบกุมขมับ พยายามกั้นยิ้มที่กำลังจะหลุดออกมาเพราะความเขินจนหน้าแดงก่ำ ขณะที่ทั้งคู่กำลังยืนประจันหน้ากันในความเงียบงันที่ไม่น่าไว้วางใจ เจ้าหญิงโซเฟียก็รีบแทรกตัวเข้ามาจากฝูงชน สีหน้าของนางเอกนิยายดูร้อนรนและตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด "ท่านดยุค! เลดี้เอลีน่า! เกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมเลดี้วิเวียนถึง..." ยังไม่ทันที่โซเฟียจะพูดจบ ประตูด้านหน้าห้องโถงใหญ่ก็ถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ของทหารองครักษ์หลวงที่กรูเข้ามานับสิบคน ตามด้วยเสียงประกาศของมหาดเล็กที่สั่นเครือ "ฝ่าบาทเสด็จ! และ... มีพระราชโองการด่วนให้จับกุมตัวบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตในเขตเหมืองแร่!" คาสเซียนหันกลับไปมองทางประตูทันที แววตาที่อ่อนโยนเมื่อครู่หายไป เหลือเพียงความมืดดำที่น่าสะพรึงกลัว ในขณะที่เอลีน่ารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่างที่แฝงมากับลมหนาวที่พัดผ่านเข้ามาในห้องโถง เมื่อทหารองครักษ์หยุดลงตรงหน้าพวกเขา นายทหารชั้นผู้ใหญ่ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่ใครคนอื่น แต่กลับเป็นคาสเซียนที่ถูกล้อมไว้ด้วยปลายหอกที่คมกริบ! "ดยุคคาสเซียน... ท่านถูกกล่าวหาว่ายักยอกเงินหลวงและสมคบคิดกับกลุ่มกบฏ ท่านต้องถูกนำตัวไปสอบสวนเดี๋ยวนี้!" ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ เอลีน่าเบิกตากว้าง มือที่จับแขนคาสเซียนไว้อยู่สั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่... เรื่องนี้มันไม่ได้มีอยู่ในพล็อตนิยายต้นฉบับเลยแม้แต่นิดเดียว! แล้วเรื่องราวจะดำเนินต่อไปอย่างไร เมื่อดยุคผู้ทรงอิทธิพลที่สุดถูกใส่ร้ายท่ามกลางงานเลี้ยงกลางเมืองหลวงเช่นนี้? "ชาเขียวแก้วร้าย" หวังว่ารี้ดที่รักจะยังไม่เทไรท์ไปไหนนะคะ เพราะบทต่อไป... เรื่องราวจะยิ่งเข้มข้นจนลืมหายใจเลยค่ะ!