"นั่นไม่ใช่สิ่งที่ท่านควรพูดในสถานการณ์แบบนี้หรอกนะ เจ้าหญิง"
เสียงของเอลีน่าไม่ได้ดังหรือแหลมคม แต่มันเต็มไปด้วยความหนักแน่นจนทำให้ห้องโถงจัดเลี้ยงที่เคยอื้ออึงด้วยเสียงดนตรีและเสียงหัวเราะพลันเงียบกริบลงราวกับมีใครกดปุ่มหยุดเวลา
เอลีน่าวางแก้วไวน์ลงบนถาดของบริกรด้วยท่าทางสงบนิ่ง แม้ในใจเธอจะกรีดร้องโหยหวนว่า *‘ซวยแล้ว! นี่ฉันเผลอหลุดมาดนางร้ายอีกแล้วเหรอเนี่ย?’* แต่ใบหน้าของเธอกลับเชิดขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีมรกตคู่สวยจ้องมองไปยังโซเฟียที่กำลังยืนหน้าซีดเผือดอยู่กลางวงล้อมของเหล่าขุนนาง
"เอลีน่า... ฉันแค่..." โซเฟียเสียงสั่น มือเล็กๆ ของนางเอกนิยายกำชายกระโปรงแน่น "ฉันแค่คิดว่าท่านดยุคอาจจะต้องการความช่วยเหลือ..."
"ความช่วยเหลือจากคนที่กำลังจะกลายเป็นชนวนสงครามการเมืองงั้นหรือคะ?" เอลีน่าก้าวเข้าไปหาอีกฝ่ายช้าๆ จังหวะการเดินของเธอมั่นคงและสง่างามดุจนางพญา แต่ในใจเธอกำลังท่องสูตรคูณแก้ประหม่า *‘สองสองสี่ สองสามหก... ไม่ใช่สิ นี่ต้องท่องบทสวดมนต์แล้วมั้ง!’*
คาสเซียนยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่ไม่ไกล สายตาคมกริบของเขาจับจ้องมาที่เอลีน่า ความเย็นชาในดวงตานั้นละลายหายไป แทนที่ด้วยประกายความเอ็นดูที่พยายามซ่อนไว้อย่างสุดความสามารถ เขาไม่ได้เข้ามายุ่ง เพราะเขารู้ดีว่า 'นางร้าย' ของเขากำลังทำอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนกระแสของงานเลี้ยงนี้ไปตลอดกาล
"เธอไม่ได้กำลังช่วยเหลือเขา แต่เธอกำลังทำให้เขาตกที่นั่งลำบาก" เอลีน่าโน้มตัวลงกระซิบข้างหูโซเฟีย เสียงของเธอแผ่วเบาแต่ก้องกังวานในความเงียบ "ถ้าเธอยังดื้อดึงที่จะยื่นมือเข้ามายุ่งกับสัญญาการค้าฉบับนี้... ฉันเกรงว่าตำแหน่งเจ้าหญิงที่เธอหวงแหน อาจจะกลายเป็นแค่ฝุ่นผงในพริบตา"
โซเฟียเบิกตากว้าง น้ำตาคลอเบ้า แต่นั่นไม่ใช่ความเสียใจ มันคือความตกใจที่เอลีน่า—ตัวร้ายที่ใครๆ ก็กล่าวขวัญว่าร้ายกาจ—กำลัง 'สอน' วิธีการอยู่รอดในวังวนการเมืองให้เธอจริงๆ
เอลีน่าถอยออกมา หันไปสบตากับดยุคคาสเซียนที่กำลังเดินตรงเข้ามาหาเธอ เขาไม่พูดอะไรเพียงแต่ยืนเคียงข้างเธอในฐานะโล่ป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักร การกระทำที่ไม่ได้พูด แต่ชัดเจนกว่าคำบรรยายใดๆ
"ดูเหมือนว่า... บทละครที่ฉันเคยอ่าน จะไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมดแล้วสินะคะ" เอลีน่าพึมพำกับตัวเองเบาๆ ความจริงที่ว่าเส้นเรื่องกำลังบิดเบี้ยวเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่วันที่เธอตัดสินใจไม่ผลักนางเอกตกน้ำ แต่กลับยื่นมือไปดึงขึ้นมาแทน
"หมายความว่าอย่างไรหรือ?" คาสเซียนถาม เสียงทุ้มต่ำของเขาสั่นพร่าเล็กน้อยขณะก้มลงมองใบหน้าเนียนใสของหญิงสาวข้างกาย
"หมายความว่า... โลกนี้ไม่ได้หมุนตามตัวเอกเสมอไป และตัวร้ายอย่างฉัน ก็อาจจะมีบทบาทอื่นที่ไม่ใช่การตายตอนจบ" เอลีน่ายิ้มตอบ มันเป็นรอยยิ้มที่สว่างไสวเสียจนคาสเซียนถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง
ทว่า บรรยากาศที่ดูเหมือนจะคลี่คลายกลับถูกแทรกแซงด้วยเสียงปรบมือที่ดังมาจากมุมมืดของห้องโถง ชายในชุดคลุมสีเข้มที่ปิดบังใบหน้าก้าวออกมาจากเงามืดของเสาต้นใหญ่ เขาก้าวเดินอย่างเชื่องช้า แต่ละย่างก้าวที่เขาสัมผัสพื้น กลับทำให้บรรยากาศในงานเลี้ยงดูเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน
"ช่างเป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ท่านหญิงเอลีน่า" ชายปริศนากล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันก่อนจะถอดฮู้ดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้หัวใจของเอลีน่าหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่ม
ชายคนนั้นคือ 'อดีตคู่หมั้น' ของโซเฟียในนิยายต้นฉบับ... บุคคลที่ไม่ควรจะปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้ เพราะตามเนื้อเรื่องเดิม เขาควรจะถูกเนรเทศออกไปนอกอาณาจักรตั้งแต่วันที่เธอหลุดเข้ามาในโลกนี้แล้ว!
เขาขยับยิ้มที่มุมปาก สายตาที่เขามองมายังเอลีน่าไม่ใช่สายตาของคนทั่วไป แต่มันคือสายตาของคนที่กำลังถือไพ่ใบสุดท้ายไว้ในมือ "น่าเสียดายที่ท่านขัดขวางแผนการของข้าไปนิดหน่อย... แต่ไม่เป็นไร เพราะสิ่งที่ข้ากำลังจะประกาศต่อไปนี้ จะทำให้ทุกคนในที่นี้ต้องเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อตัวร้ายอย่างท่านอย่างถอนตัวไม่ขึ้น"
เขาสะบัดมือเบาๆ ข้ารับใช้ของเขาจึงรีบนำม้วนเอกสารตราประทับสีเลือดมาวางลงบนโต๊ะกลางงานเลี้ยง
"นี่คือสัญญาฉบับจริง ที่ท่านหญิงเอลีน่าเป็นคนลงนามด้วยตัวเอง... ว่าเธอนี่แหละ คือผู้ทรยศที่แท้จริงของอาณาจักร!"
เอลีน่ารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน เธอไม่ได้เป็นคนทำ! เธอไม่เคยเห็นเอกสารนี้มาก่อน! แต่ลายเซ็นที่ปรากฏอยู่บนหน้ากระดาษนั่น... มันเหมือนของเธอราวกับแกะออกมาจากนิ้วมือของเธอเอง
คาสเซียนขยับตัวเข้ามาขวางหน้าเธอไว้ทันที มือของเขาเอื้อมไปจับด้ามดาบข้างกาย แต่สายตาของเขาที่หันมามองเอลีน่ากลับเต็มไปด้วยความสับสนและระแวงที่ปิดไม่มิด
รอยยิ้มของชายปริศนาลึกซึ้งขึ้น "เอาล่ะท่านหญิง... ในเมื่อความจริงปรากฏแล้ว ท่านจะยังแสดงละครเป็นนางร้ายที่น่ารักต่อไป... หรือจะยอมรับโทษทัณฑ์ฐานเป็นกบฏกันดีล่ะ?"
ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จ้องมองมาอย่างกดดัน เอลีน่ารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือ 'กับดัก' ที่โชคชะตากำลังเล่นตลกกับเธออย่างโหดร้ายที่สุด และดูเหมือนว่าในตอนนี้... แม้แต่คาสเซียนก็ไม่อาจแน่ใจได้ว่าคนข้างกายเขาคือมิตรหรือศัตรูกันแน่
รี้ดที่น่ารักของชาเขียวแก้วร้ายทุกท่านคะ ตอนต่อไปความจริงที่น่าตกใจกำลังจะถูกเปิดเผย หวังว่าทุกคนจะยังไม่ทิ้งกันไปไหนนะคะ!
แผนร้ายฉบับนางร้ายมือใหม่: เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นตัวร้ายที่น่ารักที่สุดในปฐพี•ตอนที่ 25
โชคชะตาที่เล่นตลก
ผลงานโดย ชาเขียวแก้วร้าย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ชาเขียวแก้วร้าย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง แผนร้ายฉบับนางร้ายมือใหม่: เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นตัวร้ายที่น่ารักที่สุดในปฐพี นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!