การเผชิญหน้าครั้งแรกกับนางเอก

"กรุณาถอยห่างจากพื้นที่ส่วนตัวของข้าด้วยค่ะ ท่านหญิงโซเฟีย!" น้ำเสียงของเอลีน่าแหลมสูงจนเกือบจะหลุดมาดนางร้ายที่อุตส่าห์ฝึกซ้อมหน้ากระจกมาเป็นชั่วโมง เธอพยายามยืนตัวตรง เชิดคางขึ้นเล็กน้อยตามฉบับตัวร้ายในอุดมคติ มือข้างหนึ่งถือพัดที่ประดับด้วยขนนกกระจอกเทศสั่นระริกชี้ไปยังร่างโปร่งบางของเจ้าหญิงโซเฟีย ผู้ซึ่งกำลังก้าวเข้ามาหาเธอด้วยสายตาเป็นประกายวิบวับราวกับเห็นดาราที่ชื่นชอบ นี่มันไม่ใช่บทที่ควรจะเป็น! ตามพล็อตนิยายต้นฉบับ เอลีน่าต้องตวาดใส่โซเฟียด้วยประโยคเชือดเฉือนเรื่องแย่งความรักจากท่านดยุค แล้วโซเฟียก็ต้องร้องไห้น่าสงสารไม่ใช่หรือคะ? "ท่านเอลีน่า... ท่านดูวันนี้มีเสน่ห์จังเลยค่ะ ผิวพรรณของท่านเปล่งประกายราวกับแสงอาทิตย์ยามเย็นที่สะท้อนบนเกสรดอกไม้เลย" โซเฟียไม่ได้ฟังเสียงห้ามเลยแม้แต่น้อย เธอยังคงก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จนเอลีน่าต้องถอยหลังกรูดไปชนกับขอบโต๊ะน้ำชา เสียงถ้วยกระเบื้องเคลือบกระทบกันดังกริ๊กจนใจหายใจคว่ำ "หยุดนะ! เจ้าไม่รู้หรือว่าข้า... ข้ากำลังวางแผนร้ายใส่เจ้าอยู่!" เอลีน่าหลุดปากตะโกนออกมาพลางยกมือขึ้นกุมขมับ นี่เธอเพิ่งพูดอะไรออกไปกันคะเนี่ย? บ้าจริง! สมองเธอมันคงได้รับผลกระทบจากการข้ามมิติมาแน่ๆ ถึงได้สารภาพแผนร้ายกับเหยื่อตรงๆ แบบนี้ ทว่าแทนที่โซเฟียจะโกรธหรือกลัว ดวงตาสีฟ้าใสของเจ้าหญิงกลับฉายแววซาบซึ้งใจจนเอลีน่าต้องเบิกตากว้าง "แหม... ท่านช่างเป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆ เลยนะคะ" โซเฟียคลี่ยิ้มกว้าง ก่อนจะพุ่งตัวเข้ามาคว้ามือของเอลีน่าไปกุมไว้แน่น "ข้าทราบค่ะว่าท่านพยายามจะผลักไสข้า เพราะท่านกลัวว่าถ้าเราสนิทกันมากเกินไป ข้าจะถูกคนอื่นครหาว่าคบหาคนที่มีอิทธิพลมืดอย่างท่าน ท่านช่างเป็นห่วงเป็นใยข้ามากกว่าตัวเองเสียอีกนะคะ" เอลีน่าอ้าปากค้าง สมองของเธอประมวลผลไม่ทันจริงๆ ทำไมตีความแบบนั้นล่ะคะ?! ความพยายามร้ายของเธอ กลายเป็นความเสียสละไปได้อย่างไร? "ไม่ใช่! ข้าหมายถึง..." "ไม่ต้องพูดอะไรแล้วค่ะ" ก่อนที่เอลีน่าจะทันได้แก้ตัว เจ้าหญิงผู้แสนดีก็รวบตัวเธอเข้าไปกอดเสียแน่น ร่างของเอลีน่าจมหายเข้าไปในอ้อมแขนที่นุ่มนิ่มของนางเอก กลิ่นหอมจางๆ ของดอกมะลิโชยปะทะจมูกจนเธอทำตัวไม่ถูก มือที่เคยถือพัดขนนกนกแก้วสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนคลายลงวางบนแผ่นหลังของอีกฝ่ายอย่างไม่ตั้งใจ สถานการณ์นี้มันอะไรกันคะ? นางร้ายโดนนางเอกกอดแน่นจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว! แล้วคนที่ยืนมองอยู่ตรงมุมเสานั่น... ไม่ใช่ท่านดยุคคาสเซียนหรอกหรือ? ดวงตาสีเทาเข้มของท่านดยุคกำลังจับจ้องมาที่พวกเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก มุมปากของเขาที่ปกติจะเรียบตึงกลับกระตุกขึ้นเล็กน้อย ราวกับกำลังกลั้นขำ หรือไม่ก็กำลังคิดแผนอะไรที่น่าสะพรึงกลัวกว่าการเต้นรำของพวกเธอ "ท่านหญิงโซเฟียคะ..." เอลีน่าพยายามขยับตัวออก แต่ยิ่งขยับ โซเฟียก็ยิ่งกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม "ข้าว่าเราควรจะรักษาภาพลักษณ์... ผู้คนกำลังมองมาทางเราเยอะเลยนะ" "ปล่อยให้เขามองไปเถอะค่ะ" โซเฟียกระซิบข้างหูเอลีน่าด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ขนลุกซู่ "เพราะหลังจากวันนี้เป็นต้นไป ข้าจะมาหาท่านที่คฤหาสน์ทุกวัน จนกว่าท่านจะยอมรับข้าเป็นเพื่อนสนิทคนสำคัญที่สุดของท่านให้ได้เลย!" คำประกาศนั้นดังพอที่จะทำให้เหล่าขุนนางที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดชะงักและหันมามองเป็นตาเดียว เอลีน่ารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนเวทีละครที่บทถูกเขียนขึ้นใหม่โดยที่ตัวเธอไม่มีสิทธิ์แตะต้องปากกาเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะเปิดปากปฏิเสธ เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง พร้อมกับสัมผัสที่อบอุ่นและเย็นเยือกทาบทับลงบนหัวไหล่ของเธอ "ดูเหมือนว่า... ข้าจะพลาดเรื่องสนุกๆ ไปสินะ" น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบของดยุคคาสเซียนทำให้โซเฟียยอมคลายกอดออกทันที เอลีน่ารีบถอยห่างออกมาจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ แต่เมื่อหันไปสบตากับดยุค เธอก็พบกับแววตาที่จ้องมองเธอราวกับกำลังสำรวจสมบัติล้ำค่าที่เขาไม่มีวันปล่อยให้ใครแย่งไปได้ "ท่านดยุค! ท่านมาพอดีเลยค่ะ ช่วยบอกคุณหนูเอลีน่าทีสิคะ ว่าความน่ารักของท่านน่ะ ปิดบังไว้ไม่มิดหรอก!" โซเฟียกล่าวด้วยรอยยิ้ม คาสเซียนก้าวเข้ามาใกล้เอลีน่าอีกหนึ่งก้าว จนระยะห่างระหว่างเขากับเธอน้อยลงจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจ เขาโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำให้หัวใจของเอลีน่าเต้นผิดจังหวะ "ความน่ารักที่นางว่า... ข้าก็คิดว่าข้าเห็นมานานแล้ว" คาสเซียนเว้นจังหวะ ก่อนจะเหลือบมองไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่เปิดค้างไว้ "แต่ดูเหมือนตอนนี้ เราจะมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญแอบฟังเรื่องของเราอยู่ข้างนอกนั่นนะ... และดูท่าทางเขาจะเตรียมตัวมาทำลายงานเลี้ยงนี้เสียด้วยสิ" เอลีน่าหน้าซีดเผือด เธอหันไปมองนอกหน้าต่าง เห็นเงาสีดำตะคุ่มเคลื่อนไหวอยู่บนหลังคาสวนหย่อม แสงจันทร์สะท้อนคมดาบวาววับที่กำลังพุ่งเป้ามาที่ใจกลางงานเลี้ยง! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับเอลีน่าและแมวส้มตัวป่วนในตอนนี้ด้วยนะคะ!