คาสเซียนผู้เชื่อทุกคำโกหก

ถาดเงินสลักลายกุหลาบวินเทจในมือสั่นระริกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะน้ำหนักของถ้วยกระเบื้องเคลือบมุกที่บรรจุยาบำรุงรสชาติขมปี๋ แต่เป็นเพราะสายตาสีฟ้าเข้มดั่งห้วงมหาสมุทรของท่านดยุกหนุ่มที่จ้องมองมายังดิฉัน—เอลีน่า—ราวกับกำลังเฝ้าระวังแก้วคริสตัลบางเบาที่พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ "ดื่มเสียสิ เอลีน่า" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวลผิดวิสัย คาสเซียนในยามนี้ไม่มีเค้าลางของท่านดยุกผู้เย็นชาไร้หัวใจที่ใครๆ ต่างหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขานั่งคุกเข่าลงข้างโซฟาบุ กำมะหยี่สีแดงสด ปลายนิ้วเรียวยาวเอื้อมมารับถาดจากมือดิฉันด้วยความระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าผิวเนื้อของดิฉันจะบอบช้ำหากสัมผัสแรงเกินไป ดิฉันกะพริบตาปริบๆ สมองอันน้อยนิดประมวลผลสถานการณ์ปัจจุบันแทบไม่ทัน นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันคะเนี่ย! เมื่อวานดิฉันเพิ่งจะแกล้งทำเป็นสำลักน้ำชาแล้วขู่เขาด้วยคำสาปแช่งงี่เง่าที่แต่งขึ้นสดๆร้อนๆ ว่า *'หากท่านกล้าขัดใจดิฉัน แม้แต่เส้นผมบนศีรษะของท่านก็จะร่วงหล่นจนหมดหัวในคืนพระจันทร์เต็มดวง!'* ใครจะไปรู้เล่าคะว่าอีตาดยุกจอมเผด็จการคนนี้จะ... เชื่อจริงๆ! "คะ... คาสเซียน คือว่า..." ดิฉันอ้าปากพะงาบๆ พยายามจะเอ่ยปากสารภาพความจริงว่ามันเป็นแค่คำโกหกตลกๆ เพื่อให้เขาเลิกตามติดชีวิตดิฉันเสียที แต่ทว่า... "เจ้าไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น" คาสเซียนแทรกขึ้นทันควัน แววตาของเขาสั่นไหวด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด มือใหญ่หนาวางลงบนกลุ่มผมของดิฉันอย่างแผ่วเบาและทะนุถนอม "ข้ารู้... ข้ารู้ว่าช่วงนี้เจ้ารับภาระทางจิตใจค่อนข้างมากจากคำสาปนั้น เจ้าคงทรมานมากสินะที่ต้องแบกรับพลังงานมืดพิลึกพิลั่นนั่นไว้คนเดียว" *พลังงานมืดพิลึกพิลั่นอะไรกันคะคุณพี่! นั่นมันชานมไข่มุกต่างหากเล่า!* ดิฉันกรีดร้องในใจจนเส้นเลือดขมับแทบเต้นตุบๆ "แต่ท่านดยุกคะ ดิฉันแค่ว..." "ดื่มยานี่ซะ" เขาตัดบทด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ แต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนจนน่าขนลุก ช้อนเงินตักน้ำยาบำรุงสีเขียวเข้มจ่อ1ที่ริมฝีปากของดิฉัน ดวงตาคมกริบมองตรงมาด้วยความเวทนาและ... ความคลั่งรักที่ปิดไม่มิด "แพทย์หลวงบอกว่าสมุนไพรป่าสึนามิเหล่านี้จะช่วยขับพิษและลดความรุนแรงของคำสาปในตัวเจ้าได้ ข้าสั่งให้คนกว้านซื้อมาหมดทั้งอาณาจักรแล้ว เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเงินทอง" โอ้โห... พ่อคุณเอ้ย! กว้านซื้อหมดอาณาจักร? นั่นมันเงินคลังของตระกูลท่านครึ่งหนึ่งเลยนะเพคะ! ดิฉันแอบเหลือบมองกระเป๋าเงินระบบมหาศาลในมิติส่วนตัวของตัวเองที่ตอนนี้มียอดเงินพุ่งสูงจนกดไม่หมด แต่พอมาเทียบกับความเปย์ขั้นสุดของพระเอกสายซึนคนนี้แล้ว... บอกเลยว่าดิฉันเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาตงิดๆ ชะมัด "เอ่อ... คือดิฉันเกรงใจ..." "อย่าดื้อกับข้า, เอลีน่า" คาสเซียนถอนหายใจยาวอย่างจนปัญญา เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ข้างแก้ม จมูกโด่งรั้นเกือบจะชนกับปลายจมูกของดิฉันอยู่รำไร "ถ้าเจ้าเป็นอะไรไป... ข้าคงทนอยู่บนโลกนี้ไม่ได้" ตู้ม! หน้าของดิฉันร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ราวกับมีระเบิดปรมาณูย่อมๆ ลงกลางห้องรับแขก ประโยคเลี่ยนๆ แบบนี้มันออกมาจากปากของตัวร้ายสายดาร์กในนิยายต้นฉบับจริงๆ หรือคะเนี่ย! ทำไมชีวะและเคมีในร่างกายมันถึงพากันประท้วงรุนแรงขนาดนี้ หัวใจเจ้ากรรมก็ดันเต้นระรัวเป็นกลองเพลเสียได้ ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังโรแมนติกปนความโก๊ะกังของดิฉันที่กำลังนั่งตัวแข็งทื่อ ประตูห้องรับแขกก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับร่างบอบบางในชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูพาสเทลที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง "คุณลินินคะ! แย่แล้วค่ะ!" เจ้าหญิงโซเฟีย นางเอกผู้แสนใสซื่อและมองโลกในแง่ดีราวกับทุ่งลาเวนเดอร์ วิ่งเข้ามาทรุดตัวลงคุกเข่าข้างโซฟาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ดวงตากลมโตคลอหน่วงไปด้วยหยาดน้ำตา ดิฉันรีบผละออกจากรัศมีอันตรายของคาสเซียนทันที หันไปมองนางเอกของเรื่องด้วยความสงสัย "มีอะไรหรือคะโซเฟีย ใครทำอะไรเธอ?" "555... คือว่า..." โซเฟียสะอื้นเบาๆ ยกมือขึ้นปาดน้ำตาป้อยๆ "หม่อมฉัน... หม่อมฉันได้ยินพวกอัศวินลือกันหนาหูในสวนดอกไม้เพคะ ว่าท่านดยุก... ว่าท่านดยุกกำลังจะสูญเสีย..." โซเฟียเว้นวรรค หันไปมองหน้าคาสเซียนสลับกับดิฉันด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ก่อนจะหลุดคำพูดที่ทำให้คาสเซียนถึงกับหน้าถอดสี "พวกเขาลือกันว่า ท่านดยุกคาสเซียนกำลังจะผมร่วงหมดหัวเพราะคำสาปของท่านหญิงเอลีน่าเพคะ! โธ่... ท่านดยุกผู้สง่างามของอาณาจักรจะต้องกลายเป็นคนหัวล้านไร้เส้นผมจริงๆ หรือเพคะเนี่ย!" เงียบ... บรรยากาศในห้องรับแขกตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ คาสเซียนชะงักค้าง มือที่ถือช้อนเงินสั่นเทาเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าเข้มเบิกกว้างขึ้นอย่างตกใจระคนไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เขานิ่งงั้นไปสามวินาทีเต็ม ก่อนจะหันขวับมามองหน้าดิฉันที่ตอนนี้กำลังอ้าปากค้าง ทำหน้าไม่ถูกยิ่งกว่ากลืนยาขมหม้อใหญ่ ตายแน่... ความลับแตกแหงๆ! โซเฟียลูกรัก เธอมันสายข่าววงในตัวจริงเสียงจริง! ดิฉันเหงื่อตกพลั่ก หัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม รีบหันไปมองคาสเซียนที่ตอนนี้ใบหน้าคมคายเริ่มบึ้งตึง ดวงตาดุจเหยี่ยวหรี่ลงมองดิฉันอย่างช้าๆ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงใหญ่จนโซเฟียตัวสั่นด้วยความกลัว "เอลีน่า..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยลอดไรฟันทีละคำ "นี่มัน... หมายความว่ายังไง?" ดิฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองประมวลผลหาทางรอดด้วยความเร็วแสง รอยยิ้มเจื่อนๆ ถูกส่งให้เขาพร้อมกับเสียงหัวเราะแห้งๆ "อะ... Ha ha... ท่านก็เชื่อข่าวลือไร้สาระพวกนั้นด้วยหรือคะ คาสเซียนสุดหล่อของดิฉัน?" "ข้าไม่ได้ถามเรื่องข่าวลือ" คาสเซียนวางถ้วยยาลงบนโต๊ะเสียงดัง 'เคร้ง!' ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เงาของเขาแผ่ปกคลุมร่างเล็กของดิฉันจนมิด ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของดิฉัน ราวกับต้องการค้นหาความจริงทั้งหมด "ข้าถามว่า... คำสาปเรื่องผมร่วงนั่น... มันเป็นเรื่องจริง... หรือแค่เรื่องโกหกที่เจ้ากุขึ้นมาเพื่อแกล้งข้ากันแน่?" บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด โซเฟียที่นั่งอยู่ข้างๆ รีบยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ ดิฉันนั่งตัวลีบเป็นแมวหงส์ มุมปากกระตุกยิกๆ รู้สึกได้ทันทีว่าชะตาชีวิตของนางร้ายมือใหม่อย่างดิฉันกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความเป็นความตาย ทว่า... ในวินาทีที่ดิฉันกำลังจะอ้าปากสารภาพความจริงเพื่อยอมรับชะตากรรม จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบมหาศาลก็ดังขึ้นในหัวสมองอย่างกะทันหัน พร้อมกับแสงสีทองอร่ามที่สว่างวาบขึ้นตรงหน้า! *[ติ๊ง! ตรวจพบสถานการณ์วิกฤต! ระบบปลดล็อกสกิลพิเศษขั้นเทพ: "พลังแห่งความหน้าด้านระดับตำนาน"!]* *[เงื่อนไขการใช้: โยนความผิดให้คนอื่นแล้วชิ่งหนีทันทีด้วยอำนาจเงินมหาศาล!]* *[ยอดเงินในบัตรเครดิตสีดำไม่จำกัดวงเงิน: พุ่งทะยานถึง 999,999,999,999 เหรียญทอง!]* ดิฉันนัยน์ตาเป็นประกายทันที รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากอย่างห้ามไม่อยู่ ในเมื่อพระเอกมันโง่เชื่อเอง ช่วยไม่ได้นะคะ! ดิฉันดีดตัวลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับดยุกหนุ่มผู้ทรงอำนาจ เชิดคางขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะควักบัตรเครดิตสีดำสนิทฝังเพชรระยิบระยับออกมาจากอกเสื้อแล้วสะบัดเบาๆ ตรงหน้าเขา "โกหกแล้วยังไงคะ? ถ้าท่านแน่จริง..." ดิฉันยิ้มหวานหยาดเยิ้ม ส่งสายตาท้าทายสุดฤทธิ์ "ก็ลองมาจับดิฉันให้ได้สิคะ! เชิญเอาเงินทั้งหมดในคลังของท่านมาตามล่าตัวดิฉันให้เจอเถอะค่ะ ท่านดยุกจอมทึ่ม!" พูดจบ ดิฉันก็กดปุ่มเรียกเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่จอดรออยู่บนดาดฟ้าคฤหาสน์ทันที เสียงใบพัดเครื่องยนต์กระหึ่มก้องกังวานทะลุเพดานกระจกใสลงมา พร้อมกับสายตาดุร้ายเป็นประกายของคาสเซียนที่จ้องมองมาด้วยความตะลึงงัน! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามความป่วนนี้นะคะ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนหน้าว่าคาสเซียนจะตามล่าตัวแม่มดตัวแสบอย่างเอลีน่าเจอได้อย่างไรค่ะ!