จ้างคนในหมู่บ้าน

"ถ้าพวกเธอคิดจะมาหาเศษหาเลยจากบ้านหลังนี้ ก็เชิญไสหัวกลับไปทางเดิมซะเถอะค่ะ!" เสียงประกาศกร้าวของหลินฟางดังสะท้อนก้องลานหน้าบ้านพักข้าราชการทหาร ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของชาวบ้านกลุ่มใหญ่ที่ยืนอัดแน่นกันอยู่หน้าประตู ร่างระหงในชุดเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อดีทว่าคลุมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีสะอาดตา ยืนกอดอกมองกลุ่มญาติห่างๆ ของแม่เฒ่าจางที่ยกโขยงกันมาทำทีเป็นเยี่ยมเยียน แต่สายตากลับกวาดมองไปทั่วแปลงผักเขียวขจีและโรงเรือนเห็ดหลังใหม่ด้วยความโลภอย่างปิดไม่มิด นี่คือแผนการก้าวสู่ขั้นต่อไปของหลินฟางค่ะ ในเมื่อที่ดินทำกินในมือขยายใหญ่ขึ้นจนสองสามีภรรยาดูแลไม่ไหว การพึ่งพาแรงงานคนในหมู่บ้านที่มีอัธยาศัยดีและปากต่อปากจึงเป็นก้าวสำคัญในการสร้างฐานเสียงและรากฐานที่มั่นคงในชุมชนแห่งนี้ ไม่ใช่การเลี้ยงงูพิษอย่างพวกญาติจอมปลอมที่จ้องจะสูบเลือดเนื้อ "น้าสะใภ้รอง... พูดจาแบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยหรือคะ พวกเราก็แค่หวังดีอยากมาช่วยงานในไร่ต่างหาก เห็นว่าช่วงนี้เธอitems ผลผลิตออกสู่ตลาดเยอะไม่ใช่หรือไง ให้พวกเราช่วยแบ่งเบาภาระเถอะน่า ค่าแรงวันละนิดวันละหน่อยก็พอ" หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งส่งยิ้มหยาดเยิ้มพยายามตีสนิท มืออวบอูมทำท่าจะเอื้อมมาจับแขนเสื้อของหลินฟาง แต่ถูกสายตาคมกริบราวกับใบมีดกวาดมองจนต้องชักมือกลับแทบไม่ทัน หลินฟางแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "ช่วยแบ่งเบาภาระ? หรือมาช่วยผลาญเสบียงในครัวของฉันกันแน่คะ? ประวัติของพวกคุณในหมู่บ้านนี้เป็นอย่างไร ฉันแต่งเข้ามาได้ไม่นานก็พอจะรู้ซึ้งดีค่ะ คนที่วันๆ เอาแต่ตั้งวงนินทาและรอคอยส่วนบุญจากคนอื่น ไม่มีวันได้เหยียบย่างเข้ามาในไร่ 'รักละมุน' ของฉันเด็ดขาด" คำพูดตรงไปตรงมาและเด็ดเดี่ยวนี้ทำให้ชาวบ้านอีกกลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่ริมรั้วถึงกับแอบพยักหน้าด้วยความสะใจ หลายคนรู้กิตติศัพท์ความเห็นแก่ตัวของเครือญาติฝั่งแม่เฒ่าจางดี การที่หลินฟางกล้าหาญลุกขึ้นมาประกาศกรือด2นี้ ทำให้ภาพลักษณ์ของแม่ค้าสาวผู้เคยอ่อนแอเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แต่ทว่า เป้าหมายที่แท้จริงของหลินฟางในวันนี้หาใช่การไล่ตะردคนพวกนี้เพียงอย่างเดียวไม่... "แต่สำหรับคนที่ขยันขันแข็ง รักความซื่อสัตย์ และพร้อมจะลงแรงด้วยหยาดเหงื่อจริงๆ ไร่ 'รักละมุน' ของเรายังคงเปิดประตูต้อนรับเสมอนะคะ" หลินฟางเปลี่ยนน้ำเสียงให้กลับมานุ่มนวลและกังวานใส นางหันไปผายมือไปยังกลุ่มชาวบ้านผู้ยากจนแต่ขยันขันแข็งกลุ่มหนึ่งที่ยืนหลบมุมอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ป้าอี้ หญิงหม้ายลูกติดที่มักจะถูกเอารัดเอาเปรียบจากคนในหมู่บ้านอยู่เสมอ สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกเรียกชื่อ นางก้าวขาไม่ออกด้วยความเกรงใจ แต่บุตรชายตัวน้อยกลับดึงชายเสื้อแม่เบาๆ "ป้าอี้คะ... เชิญทางนี้หน่อยค่ะ" หลินฟางส่งยิ้มอบอุ่น รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจและปราศจากการเสแสร้ง "ฉันกำลังมองหาคนมาช่วยดูแลแปลงสมุนไพรและคัดแยกไข่ไก่ส่งตลาด ค่าแรงวันละสามเหมา พร้อมข้าวสารและไข่ไก่สดๆ กลับบ้านทุกวัน สนใจไหมคะ?" เสียงฮือฮาดังขึ้นด้วยความตกใจ ค่าแรงสามเหมาในยุคแปดศูนย์นี้ถือว่าสูงมาก มากกว่าการรับจ้างทั่วไปในหมู่บ้านเสียอีก แถมยังมีสวัสดิการเป็นข้าวสารและไข่ไก่ให้อีกด้วย ป้าอี้เบิกตากว้าง น้ำตาคลอเบ้าด้วยความตื้นตัน นางรีบพยักหน้ารัวๆ "ส... สนใจค่ะคุณหลิน! ฉันทำได้ทุกอย่าง ขอบคุณท่านมาก ขอบคุณจริงๆ ค่ะ!" หลินฟางยื่นมือไปตบไหล่ป้าอี้เบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ "ไม่ต้องขอบคุณฉันหค่ะ ป้าอี้ทำงานแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ มันคือสิ่งที่ป้าควรได้รับอยู่แล้ว" การกระทำนี้ตกอยู่ในสายตาของจางเหว่ยที่เพิ่งเดินกลับมาจากกองร้อยทหาร นายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบสีเขียวเข้มยืนกอดอกพิงเสาประตู มองดูภรรยาคนสวยจัดการปัญหาทุกอย่างได้อย่างเฉียบคมและมีชั้นเชิง ดวงตาคมกริบทอประกายความภาคภูมิใจและรักใคร่ลึกซึ้ง ภรรยาตัวน้อยของเขาไม่เพียงแต่ทำอาหารเก่งและมีมิติลับวิเศษเท่านั้น แต่เธอยังมีความเป็นผู้นำที่น่านับถือยิ่งนัก "ภรรยาครับ... มีเรื่องให้ผมช่วยจัดการเจ้าพวกน่ารำคาญนี่ไหม?" จางเหว่ยเดินเข้ามาโอบเอวบางไว้หลวมๆ สายตาดุกล้ากวาดมองญาติจอมปลอมที่ยังหน้าด้านไม่ยอมถอย จนพวกมันต้องพากันถอยกรูดด้วยความหวาดกลัวออร่าทหารผ่านศึก "ไม่ต้องหรอกค่ะพี่เหว่ย คนพวกนี้ปล่อยให้เสียเวลาเปล่าๆ สู้เราไปเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำขนมปังเนสดสดรอบบ่ายดีกว่านะคะ วันนี้ฉันคิดสูตร 'ขนมปังไส้ครีมมะพร้าวอ่อน' ขึ้นมาใหม่ เนื้อแป้งนุ่มฟูละลายในปาก รับรองว่าถ้าเอาไปวางขายในตลาดมืดล็อตนี้ จะต้องขายหมดเกลี้ยงภายในพริบตาเดียวแน่นอนค่ะ" หลินฟางเอ่ยด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ พลางหันไปสั่งงานป้าอี้และชาวบ้านอีกสามคนที่คัดเลือกไว้ให้เริ่มลงมือทำงานในส่วนของตน บรรยากาศในไร่กลับคืนสู่ความสงบสุขและเต็มไปด้วยพลังงานด้านบวก กลิ่นหอมจางๆ ของแปลงสมุนไพรผสมผสานกับกลิ่นดินชื้นยามสาย ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม ทว่า ในขณะที่หลินฟางกำลังก้าวเดินกลับเข้าสู่ห้องครัวเพื่อเตรียมเตาอบและแป้งโดว์ ข้อมูลจากมิติบิ๊กคลังสินค้าก็ส่งเสียงเตือนเบาๆ ในหัว พร้อมกับเงาร่างคุ้นตาของใครบางคนที่ยืนดักรออยู่ตรงมุมกำแพงด้านหลังบ้าน... ร่างนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหญิงสาวจากตัวอำเภอผู้เคยประกาศตัวว่าเป็นคู่หมั้นเก่าของจางเหว่ย—ผู้ถือครองจดหมายลับที่อาจพลิกคว่ำชีวิตสงบสุขของพวกเขาทั้งหมดได้ในชั่วข้ามคืน! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางสร้างความหวานและฟาดฟันศัตรูไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!