ไร่รักละมุนปรุงรสในมิติคู่ขนานยุคแปดศูนย์•ตอนที่ 15

การตอบโต้ที่เหนือชั้น

ผลงานโดย เบเกอรี่มิติต่างโลก
"ถ้าพวกท่านยังกล่าวหาว่าฉันขโมยเงินกองกลางของหมู่บ้านอีกครึ่งคำ ฉันจะเกณฑ์กองกำลังทหารจากค่ายมาตรวจสอบบัญชีรายรับรายจ่ายของตระกูลจางย้อนหลังสามปีให้หมด เริ่มตั้งแต่เงินเบี้ยเลี้ยงของจางเหว่ย ไปจนถึงเงินเยียวยาบาดแผลที่พี่ใหญ่ซ่อนไว้ใต้เตียง!" เสียงหวานใสแต่ทรงพลังราวกับคมมีดกรีดผ่านอากาศร้อนระอุในลานบ้านตระกูลจาง หลินฟางยืนกอดอก ใบหน้างามประดับด้วยรอยยิ้มบางเฉียบที่ส่งไม่ถึงดวงตา ดวงตาคู่คมกวาดมองกลุ่มญาติสนิทมิตรสหายและเพื่อนบ้านที่มารุมล้อมด้วยความอยากรู้อยากเห็น ใบหน้าของแต่ละคนมีทั้งความตื่นตระหนกและความละอายใจระคนกัน เหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงติดตาตรึงใจผู้คน แม่เฒ่าจางตั้งใจจะมาอาละวาดแหกอกลูกสะใภ้ถึงหน้าบ้านเพื่อเรียกเสียงฮือฮาและบีบให้หลินฟางคายเงินสดที่ได้จากการขายซาลาเปานมสดในตลาดมืดออกมาทั้งหมด หญิงแก่แกล้งตีโพยตีพายร้องไห้คร่ำครวญว่าหลินฟางเป็น “นางปีศาจอกตัญญู” สูบเลือดสูบเนื้อสามีและครอบครัวสามี จนชาวบ้านเริ่มซุบซิบและมองหลินฟางด้วยสายตาตำหนิ ทว่าหลินฟางในตอนนี้ไม่ใช่หญิงสาวชาวบ้านหัวอ่อนคนเดิมที่ยอมให้ใครมาโขกสับอีกต่อไป เชฟสาวมือหนึ่งจากโลกยุคปัจจุบันผู้ครอบครองมิติบิ๊กคลังสินค้าขยับตัวเพียงเล็กน้อย กลิ่นหอมกรุ่นของเนยแท้และแป้งหมักยีสต์สูตรพิเศษที่เธอบ่มทิ้งไว้ในมิติยังคงโชยจางๆ ออกมาตัดกับบรรยากาศตึงเครียดรอบตัว เธอหยิบสมุดบัญชีเล่มหนਾที่คัดลอกรายละเอียดยิบย่อยออกมาวางปังลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงนั้นหนักแน่นจนแม่เฒ่าจางสะดุ้งโหย่ง "บัญชีนี่คืออะไร..." แม่เฒ่าจางละล่ำละลักละอาย ปากสั่นเทาด้วยความโกรธและหวาดกลัว ป้าสะใภ้รองที่เคยเออออหอหมกด้วยรีบถอยกรูดไปข้างหลัง "ก็คือหลักฐานการเบิกจ่ายเงินที่จางเหว่ยส่งกลับบ้านมาตลอดห้าปีอย่างไรล่ะคะคุณแม่" หลินฟางก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่กดดันจนคู่สนทนาหายใจไม่ทั่วท้อง "เงินเดือนทหารระดับหัวกะทิครึ่งหนึ่งถูกส่งเข้าบัญชีกลางเพื่อให้คุณแม่ดูแลครอบครัว แต่ทว่า... ทำไมเสื้อผ้าของน้องสาวถึงยังขาดวิ่น? ทำไมแปลงผักหลังบ้านถึงแห้งแล้ง? และทำไมเงินก้อนโตที่ควรจะใช้ซ่อมหลังคาบ้านในช่วงหน้าฝน ถึงได้หายวับไปกับตา... หรือว่ามันถูกเปลี่ยนเป็นตั๋วแลกเงินในลิ้นชักลับของคุณแม่หมดแล้วคะ?" ความเงียบเข้าปกคลุมลานบ้านในทันที ทุกสายตาหันขวับไปจ้องมองแม่เฒ่าจางเป็นตาเดียว หญิงแก่หน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งคำแก้ตัวใดๆ เพราะตัวเลขและลายมือในสมุดบัญชีที่หลินฟางนำมาเปิดเผยนั้นตรงกับความเป็นจริงทุกประการ ยิ่งกว่านั้น บันทึกการโอนเงินของกองทัพยังมีตราประทับราชการที่ปลอมแปลงหรือบิดเบือนไม่ได้เด็ดขาด! "เจ้า... เจ้ามันนางงูพิษ!" แม่เฒ่าจางกรีดร้องด้วยความจนมุม หมายจะพุ่งเข้ามาตบหน้าลูกสะใภ้ ทว่าร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มกลับก้าวออกมาจากมุมมืดของประตูเรือนอย่างไร้ซุ่มเสียง จางเหว่ยคว้าข้อมือมารดาไว้ด้วยมือข้างเดียว ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีวาวโรจน์ด้วยความเย็นชา บรรยากาศรอบตัวของนายทหารหนุ่มแผ่รังสีคุกคามจนทุกคนต้องกลั้นหายใจ "พอได้แล้วครับแม่" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดขาด "ผมอุตส่าห์อดออมและส่งเงินกลับมาให้ครอบครัวเพราะคิดว่าทุกคนลำบาก แต่ถ้าเงินเหล่านั้นถูกนำไปปรนเปรอญาติฝ่ายแม่ที่ชอบเอาเปรียบภรรยาผม... นับจากวันนี้เป็นต้นไป เงินทุกหยาดหยดจะถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของหลินฟางแต่เพียงผู้เดียว และถ้าใครยังกล้ามาสร้างความเดือดร้อนให้ภรรยาผมอีก ผมคงต้องเชิญกองสารวัตรทหารมาพูดคุยเรื่องการยักยอกเงินสงเคราะห์ครอบครัวทหารอย่างเป็นทางการ" คำว่า 'สารวัตรทหาร' และ 'ยักยอกเงินสงเคราะห์' ทำเอาบรรดาญาติที่มารุมล้อมต่างหน้าถอดสี รีบทยอยถอยกรูดเดินหนีออกจากบ้านตระกูลจางทีละคนสองคนอย่างรวดเร็วราวกับนัดกันไว้ ในพริบตาเดียว ลานบ้านที่เคยอึกทึกครึกโครมก็กลับมาเงียบสงบ เหลือเพียงความอัปยศอดสูที่แม่เฒ่าจางต้องแบกรับไว้คนเดียว หลินฟางมองภาพสามีหนุ่มที่ยืนเคียงข้างปกป้องเธออย่างมั่นคง หัวใจที่เคยระแวดระวังในโลกยุคแปดศูนย์อันโหดร้ายกลับรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด เธอเงยหน้าสบตาเขา รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นที่มุมปาก "คุณนี่... ดุใช้ได้เลยนะคะ" หลินฟางกระซิบเบาๆ "เพื่อปกป้องภรรยาและมื้ออาหารอร่อยๆ ของผม ผมทำได้มากกว่านี้อีกครับ" จางเหว่ยกระซิบตอบด้วยแววตาพราวระยับ ทิ้งมาดนายทหารเคร่งขรึมไปจนหมดสิ้นเมื่ออยู่ต่อหน้าภรรยาคนเก่ง ตกดึก บรรยากาศภายในห้องครัวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานของแป้งพายที่กำลังอบอยู่ในเตาอบพลังงานพิเศษจากมิติบิ๊กคลังสินค้า หลินฟางกำลังงละเลงครีมวานิลลาเนียนนุ่มลงบนเค้กชิฟฟอนเนื้อเบาราวกับปุยเมฆ เพื่อเป็นการฉลองชัยชนะในวันนี้ ขณะที่จางเหว่ยกำลังช่วยเฝ้าไฟอย่างตั้งอกตั้งใจ ทว่า ในขณะที่ปลายมีดตัดแบ่งเค้กกำลังจะสัมผัสกับเนื้อเค้กชิ้นแรก เสียงเคาะประตูก็จู่ๆ ก็ดังขึ้นอย่างรุนแรงสามครั้งติดๆ กัน... *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* ไม่ใช่เสียงเคาะของชาวบ้านทั่วไป แต่เป็นรหัสลับที่ใช้เฉพาะหน่วยข่าวกรองทหารที่จางเหว่ยสังกัดอยู่ สีหน้าของนายทหารหนุ่มเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในทันที เขาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขณะที่หลินฟางชะงักมือที่ถือมีด ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเมื่อเห็นแสงไฟฉุกเฉินสีแดงวาบขึ้นจากหน้าต่างมิติบิ๊กคลังสินค้า พร้อมกับข้อความเตือนภัยสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: *[แจ้งเตือน: มีบุคคลแปลกปลอมระดับอันตรายกำลังมุ่งหน้ามาที่ไร่ พร้อมกับหีบสมบัติลึกลับจากยุคสาบสูญ]* ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางสร้างความหวานและฟาดฟันศัตรูไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (เบเกอรี่มิติต่างโลก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ไร่รักละมุนปรุงรสในมิติคู่ขนานยุคแปดศูนย์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%