เทศกาลเก็บเกี่ยวผลผลิตประจำปี

"จับมือผมไว้แน่นๆ ครับไอรีน!" เสียงตะโกนแข่งกับแรงดึงดูดของมวลอากาศที่กำลังพังทลายหลุดออกจากปากผม ในเสี้ยววินาทีที่พื้นดินใต้เท้าซึ่งเคยอุดมสมบูรณ์ด้วยปุ๋ยหมักซากกระดูกระดับตำนานจู่ๆ ก็สูญเสียความหนาแน่นจนกลายเป็นหลุมยุบขนาดยักษ์ ปฏิกิริยาตอบสนองในฐานะอดีตโปรแกรมเมอร์ผู้คุ้นเคยกับการ Debug ข้อผิดพลาดฉุกเฉินทำงานเร็วกว่าความคิด ผมพุ่งตัวคว้าข้อมือเรียวบางของอาจารย์สาวลึกลับเอาไว้ได้ทันก่อนที่ร่างของเธอจะร่วงดิ่งลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง แรงเหวี่ยงจากการยุบตัวของชั้นดินทำให้เราทั้งคู่กลิ้งหล่นลงไปตามทางลาดชันของอุโมงค์ใต้ดินที่ถูกซ่อนเร้นมานานนับศตวรรษ ฝุ่นดินและเศษซากรากไม้โบราณฟุ้งกระจายจนแทบมองไม่เห็นทาง *โครม! ตุบ!* ร่างของผมกระแทกเข้ากับพื้นหินแข็งเบื้องล่างอย่างจัง ความเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นมาจากหัวไหล่ด้านซ้าย แต่ผมไม่มีเวลามาสำรวจอาการบาดเจ็บ เพราะสัญชาตญาณเตือนภัยระดับสูงสุดกำลังแผดเสียงร้องลั่นในหัว "คุณลีโอ... เป็นอย่างไรบ้างครับเนี่ย?" เสียงนุ่มนวลแต่เจือแววขบขันดังขึ้นในความมืด ไอรีนค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นตามอาภรณ์ของเธออย่างใจเย็น ราวกับว่าการร่วงหล่นลงมาในหลุมลึกกลางดึกไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรเลย สำหรับนักเวทระดับสูงผู้ทรงพลัง การตกจากที่สูงดูจะเป็นเพียงการเปลี่ยนอิริยาบถเสียมากกว่า "ผมเกือบหัวใจวายตายก่อนจะได้เก็บเกี่ยวผลผลิตรอบแรกเสียอีกครับอาจารย์" ผมพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างโล่งอก ก่อนจะหยิบลูกบอลเวทมนตร์แสงสว่างขึ้นมาถือไว้ในมือเพื่อสำรวจพื้นที่รอบตัว แสงสีนวลส่องสว่างวาบเผยให้เห็นทัศนียภาพเบื้องหน้า และนั่นเองที่ทำให้คำพูดทั้งหมดติดอยู่1ในลำคอ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเราไม่ใช่ถ้ำธรรมชาติทั่วไป แต่เป็นห้องโถงใต้ดินโบราณขนาดมหึมา ผนังหินถูกสลักด้วยอักขระเวทมนตร์สีครามที่ยังคงเปล่งประกายจางๆ และตรงกลางห้องโถงนั้น มี "แท่นบูชาหินอ่อนสีดำ" ตั้งตระหง่านอยู่ บนแท่นมีเมล็ดพันธุ์ขนาดยักษ์ที่ส่องแสงเรืองรองราวกับดวงดาวในกาแล็กซี่ มันคือแหล่งกำเนิดมานาธรรมชาติที่ไหลเวียนขึ้นไปหล่อเลี้ยงแปลงเกษตรด้านบนของผมมาตลอด! "โอ้... น่าสนใจจริงๆ ด้วย" ไอรีนก้าวเท้าเข้าไปใกล้แท่นบูชา ดวงตาส่อประกายความสนใจอย่างปิดไม่มิด "นี่คือห้องเก็บรักษามานาปฐพีจากยุคโบราณ ดินแดนรกร้างที่คุณลีโอเลือกมาตั้งฟาร์ม ที่แท้ก็มีขุมทรัพย์นี้ซ่อนอยู่ใต้ชั้นหินมาตลอดสินะครับ ถึงว่าทำไมพืชผลของคุณถึงโตวันโตคืนและมีพลังเวทแฝงอยู่สูงมาก" ผมเดินเข้าไปยืนเคียงข้างเธอ สายตากวาดมองระบบแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาในครรลองสายตาอย่างรวดเร็ว [ระบบตรวจพบ: โครงสร้างใต้ดินโบราณ - "ห้องเพาะ 101"] [สถานะ: ปลดล็อกพื้นที่ลับสำเร็จ] [เงื่อนไขพิเศษ: มานาปฐพีบริสุทธิ์ 100% ส่งผลให้ผลผลิตในฟาร์มทั้งหมดเข้าสู่สภาวะ "ซูเปอร์ฮาร์เวสท์" (Super Harvest) เร็วกว่ากำหนด 3 วัน และเพิ่มคุณสมบัติพิเศษระดับหายาก] ผมกะพริบตาปริบๆ สมองเริ่มคำนวณตัวเลขผลกำไรที่จะหลั่งไหลเข้ามาในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว หากผลผลิตชุดนี้เข้าสู่สภาวะซูเปอร์ฮาร์เวสท์ นั่นหมายความว่า... "เราต้องรีบกลับขึ้นไปข้างบนครับไอรีน วันนี้คือวันเปิดตลาดนัดประจำปีของเมืองชายแดน ถ้าผลผลิตพวกนี้สุกเร็วกว่ากำหนด เราอาจจะต้องรับมือกับกองทัพลูกค้าที่แห่กันมาซื้อของจนหมดเกลี้ยงในพริบตาเดียวแน่นอน" ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง และการณ์ก็เป็นไปตามที่ผมคาดการณ์ไว้ไม่ผิดเพี้ยน เพียงแค่เราใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้ายกลับขึ้นมาบนพื้นดิน รัศมีสีทองอ่อนๆ ที่แผ่ออกมาจากแปลงเกษตรโครงกระดูกก็ดึงดูดสายตาของพ่อค้าแม่ค้าและชาวเมืองที่กำลังเดินทางผ่านเส้นทางสายหลักเข้าพอดี ข่าวลือเรื่อง "แครอทเรืองแสงเพิ่มพลังจิต" และ "มันฝรั่งฟื้นฟูมานา" ที่เคยปากต่อปากกันในหมู่คนกลุ่มเล็กๆ บัดนี้ได้แพร่สะพัดออกไปราวกับไฟลามทุ่ง เมื่อพระอาทิตย์เริ่มลอยสูงขึ้นพ้นขอบฟ้า หน้าประตูรั้วไม้เรียบง่ายของฟาร์มเราก็เต็มไปด้วยฝูงชนจำนวนมหาศาล "เฮ้! จริงเหรอที่ว่าผักของฟาร์มนี้กินแล้วหายจากอาการปวดเมื่อยเรื้อรัง?" "ฉันได้ยินว่าแครอทรสชาติหวานกรอบ แถมยังช่วยให้ตื่นตัวตลอดทั้งวันด้วยนะ!" "หลบไปหน่อย! ฉันมาก่อน ฉันจะเหมามันฝรั่งทั้งหมดสิบกระสอบ!" เสียงเอะอะโกลาหลดังเซ็งแซ่จนผมแทบกุมขมับ โครงกระดูกพนักงานเสิร์ฟที่ผมปลุกขึ้นมาช่วยงานสวมผ้ากันเปื้อนสะอาดสะอ้านยืนทำหน้าเด๋อด๋าอยู่หน้าแปลงผัก พวกมันพยายามกางแขนกั้นฝูงชนที่เบียดเสียดกันเข้ามาอย่างเอาเป็นเอาตาย บรรยากาศรอบฟาร์มคึกคักเสียยิ่งกว่าตลาดสดในเมืองหลวง "ใจเย็นๆ ครับทุกท่าน! สินค้ามีจำนวนจำกัด กรุณาต่อแถวให้เรียบร้อยด้วยนะครับ!" ผมตะโกนประกาศกร้าวพร้อมกับยกกล่องไม้สำหรับเก็บเหรียญทองขึ้นมาตั้งเตรียมไว้ ทันทีที่ผมให้สัญญาณเปิดการขาย ความอลหม่านระดับย่อมๆ ก็เริ่มต้นขึ้น ฝูงชนกรูเข้ามาแย่งกันหยิบจับสินค้าในตะกร้าอย่างรวดเร็ว แครอทสีทองถูกกวาดเกลี้ยงแผงภายในเวลาไม่ถึงสามนาที มันฝรั่งวิเศษหมดลงในพริบตา แม้แต่หัวไชเท้ารูปทรงแปลกประหลาดที่ผมปลูกไว้ทดลองยาก็ยังถูกพ่อค้ากระเป๋าหนักขอซื้อเหมาไปในราคาสูงลิ่ว เสียงเหรียญทองกระทบกันในกล่องดัง *กริ๊งกร๊าง* ไม่ขาดสาย ตัวเลขเงินในบัญชีระบบพุ่งทะยานขึ้นแบบ Exponential จนน่าตกใจ ไอรีนยืนกอดอกพิงเสารั้วมองดูความวุ่นวายเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า เธอยื่นแก้วชาสมุนไพรมาให้ผมจิบขณะที่ผมกำลังเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก "ดูเหมือนว่า 'เนโครแมนเซอร์สายเกษตร' ของเราจะกลายเป็นเศรษฐีใหม่ประจำเมืองไปเสียแล้วนะครับคุณลีโอ แบบนี้คงต้องฉลองกันหน่อยแล้วกระมัง" "ยังก่อนครับอาจารย์ ผมว่านี่เพิ่งเป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น..." ผมตอบพลางแย้มยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปอย่างชื่นมื่นและยอดขายทะลุเป้าประสงค์สูงสุด เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานก็ดังขึ้นแทรกกลางความโกลาหล เสียงนั้นไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนความสำเร็จทั่วไป แต่มันเป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยโทนสีแดงฉานที่สั่นสะท้อนไปทั่วโสตประสาท [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงคลื่นมานาภายนอก] [พิกัด: ประตูทางเข้าฟาร์ม (ทิศเหนือ)] [เป้าหมาย: ตรวจพบการปลดปล่อยจิตสังหารระดับ "ดยุก" มุ่งตรงมายังแปลงเกษตรของคุณ] ผมชะงักมือที่กำลังทอนเงินให้ลูกค้า รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปในทันที ไอรีนที่ยืนอยู่ข้างๆ หุบยิ้มฉับพลัน แววตาสฃบเยือกเย็นเปลี่ยนเป็นคมกริบราวน้ำแข็ง เธอกวาดสายตามองไปยังกลุ่มคนที่กำลังเบียดเสียดกันอยู่หน้าประตู ก่อนที่ฝูงชนเหล่านั้นจะค่อยๆ เงียบเสียงลงและแยกตัวออกเป็นสองฝั่งราวกับถูกแหวกด้วยมีดหมอ ร่างสูงโปรดของชายปริมาณในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวล่วงผ่านประตูรั้วเข้ามาอย่างเชื่องช้า รองเท้าบูทหนังชั้นดีเหยียบย่ำลงบนพื้นดินของฟาร์มโดยไร้ซึ่งเสียง แต่ทุกย่างก้าวกลับทำให้เหล่าโครงกระดูกพนักงานของผมสั่นสะท้อนด้วยความหวาดกลัวจนกระดูกแทบหลุดออกจากกัน ชายผู้นั้นเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นรอยแผลเป็นลากผ่านดวงตาข้างซ้าย และรอยยิ้มเยียบเย็นที่ส่งตรงมายังผมโดยเฉพาะ "บังเอิญจริงๆ..." เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบงัดที่น่าอึดอัด "ได้ยินว่าที่นี่มีผลผลิตแปลกๆ ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า... ข้าในนามของ 'สภาอัศวินเวทมนตร์หลวง' ขออภัยด้วยนะท่านเจ้าของฟาร์ม แต่ผลผลิตทั้งหมด รวมถึง 'ความลับใต้ดิน' ของที่นี่... ทางเราขอึดอัดยึดครองไว้ตรวจสอบทั้งหมด ณ บัดนี้ครับ" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนฟาร์มป่วนๆ นี้มาโดยตลอดนะครับ!