เสียงแจ้งเตือนจากดันเจี้ยนโบราณ

“ถ้าท่านคิดว่าอาณาเขตส่วนบุคคลเป็นเพียงข้อความบนกระดาษที่ฉีกทิ้งได้ตามอำเภอใจ ผมเกรงว่าท่านคงประเมินค่าของ ‘ปุ๋ยสูตรพิเศษ’ ของผมต่ำไปหน่อยนะครับ ท่านอัศวิน” ลีโอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความเยือกเย็น เขายืนกอดอกพิงโครงกระดูกที่ทำหน้าที่เป็นราวตากเครื่องมือเกษตร สายตาคู่คมกวาดมองกลุ่มอัศวินในชุดเกราะสีเงินวาววับที่รายล้อมฟาร์มของเขาด้วยท่าทีคุกคาม หัวหน้าอัศวินเวทมนตร์หลวงก้าวออกมาข้างหน้า มือขวากุมด้ามดาบแน่น ไอเวทสีฟ้าอ่อนแผ่กระจายออกมาจากร่างจนหญ้าในรัศมีรอบข้างเหี่ยวเฉา “กฎหมายว่าด้วยการใช้พื้นที่ป่าดิบชื้นมีข้อยกเว้นสำหรับสภาฯ ลีโอ การที่คุณดึงดูดพลังมานาเข้มข้นจนผิดธรรมชาติในเขตนี้ถือเป็นภัยต่อความมั่นคงส่งผลกระทบต่อสมดุลเขตแดน... เราไม่ได้มาขออนุญาต แต่เรามา ‘จัดการ’ ตามหน้าที่” ข้างกายลีโอ ไอรีนขยับตัวเล็กน้อย มือเรียวของเธอแตะที่คทาซ่อนรูปภายใต้ชุดผ้ากันเปื้อนสีมอมแมม ดวงตาของเธอฉายแววตึงเครียด เธอรู้ดีว่าอัศวินเหล่านี้ไม่ใช่แค่กองกำลังทั่วไป แต่คือหน่วยสืบสวนพิเศษที่ขึ้นตรงต่อราชสำนัก “สมดุลเหรอครับ?” ลีโอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว *ครืด... ครืด...* พื้นดินบริเวณใต้เท้าของเหล่าอัศวินเริ่มสั่นสะเทือน โครงกระดูกพนักงานสวนนับสิบตัวที่ปกติจะง่วนอยู่กับการพรวนดินและใส่ปุ๋ย พลันหยุดชะงักพร้อมกัน พวกมันทิ้งจอบทิ้งเสียม แล้วหันมาเผชิญหน้ากับเหล่าอัศวินด้วยดวงตาสีฟ้าครามที่ลุกโชนไปด้วยมานาเข้มข้น ลีโอไม่ได้สั่งให้พวกมันฆ่า แต่เขาสั่งให้ ‘ขุด’ “พวกคุณกำลังยืนอยู่บนเขตที่อันตรายกว่าที่คิดนะครับ” ลีโอขยับยิ้มมุมปาก “ถ้าอยากจะยึด ก็ลองดูว่าพื้นที่นี้จะยอมรับการบุกรุกของคนนอกหรือไม่” ในจังหวะที่หัวหน้าอัศวินชักดาบออกเพียงครึ่งเดียว ทันใดนั้น ระบบภายในหัวของลีโอก็แผดเสียงเตือนรัวเร็วราวกับสัญญาณเตือนภัยพายุเข้า [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงทางมานาเข้มข้นในพิกัดลึกของฟาร์ม] [สถานะ: ปลุก ‘ดันเจี้ยนโบราณ’ ระดับตำนานที่ถูกผนึกใต้ผืนดินแห่งนี้] [ภารกิจด่วนระดับ SSS: ‘ผู้พิทักษ์แห่งบรรพกาล’ - ท่านต้องลงไปหยุดยั้งการตื่นขึ้นของบอสที่แท้จริงภายใน 300 วินาทีโดยห้ามให้ใครคนอื่นล่วงรู้ถึงตัวตนของระบบ มิฉะนั้นฟาร์มจะถูกลบหายไปจากพิกัดแผนที่] ใบหน้าของลีโอเปลี่ยนไปในเสี้ยววินาที ความเคร่งขรึมเข้าแทนที่ความขี้เล่น เขาหันไปมองไอรีนด้วยสายตาจริงจังที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน “ไอรีน... คุมสถานการณ์ข้างบนนี้ไว้ให้ได้ ห้ามใครก็ตามก้าวผ่านแนวรั้วกั้นเขียวนี้เข้ามาเด็ดขาด ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น!” “ลีโอ? นายจะไปไห—” ไม่ทันที่เธอจะพูดจบ ลีโอก็เหยียบลงบนแผ่นหินที่เผยออกมาจากรอยแยกของดิน พื้นดินยุบตัวลงฉับพลันท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของเหล่าอัศวินและไอรีน ร่างของเขาร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว ความมืดเบื้องล่างไม่ใช่แค่ความว่างเปล่า มันคือโครงสร้างหินออบซิเดียนที่สลักลวดลายเวทมนตร์โบราณซึ่งส่องแสงสีม่วงดำราวกับเลือดที่ไหลเวียน นี่ไม่ใช่ดันเจี้ยนธรรมดา แต่มันคือ ‘รากเหง้า’ ของระบบเนโครแมนเซอร์ที่เขาได้รับมาแต่ต้น! เสียงกระหึ่มดังก้องมาจากใจกลางห้องโถงใหญ่ มันเป็นเสียงของโลหะกระทบกันหนักๆ และเสียงหายใจที่สั่นสะเทือนไปถึงทรวงอก ลีโอลงจอดบนพื้นอย่างนุ่มนวลด้วยทักษะการควบคุมมานา แต่บรรยากาศที่นี่กลับหนักอึ้งจนเขารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก ตรงหน้าเขา... บัลลังก์หินขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่กำลังค่อยๆ แตกสลายออก เศษหินที่ร่วงหล่นเผยให้เห็นร่างของสิ่งมีชีวิตที่ถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์สีทอง [บอสลับ: ‘เนโครแมนเซอร์ผู้หลับใหล - องค์ปฐมกษัตริย์ไร้บัลลังก์’] [ระดับความยาก: ขั้นหายนะ (SSS)] [คำแนะนำ: หากปล่อยให้มันตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ พื้นที่รอบฟาร์มในรัศมี 100 กิโลเมตรจะถูกกลืนกินโดยฝูงอันเดดไร้สติ] ลีโอกลืนน้ำลายลงคอ มือของเขาสั่นเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความตื่นเต้นที่ระบบบังคับให้เขาต้องรับมือกับ ‘บอส’ ระดับตำนานเพียงลำพัง ในขณะที่ข้างบนนั่น เหล่าอัศวินกำลังจะพังรั้วเข้ามา และความลับที่เขาสั่งสมมาทั้งหมดกำลังจะพังทลายลงในชั่วพริบตา เขารวบรวมมานาไว้ที่ปลายนิ้ว ก่อนจะกระซิบกับตัวเองด้วยเสียงที่หนักแน่น “ในเมื่อไม่อยากให้ยึดฟาร์ม... งั้นก็ต้องสยบบอสตรงหน้า แล้วใช้พลังของมันไล่พวกอัศวินกลับไปแทนสินะ” ในวินาทีที่ดวงตาของร่างบนบัลลังก์ค่อยๆ ลืมตาขึ้น เผยให้เห็นนัยน์ตาสีแดงฉานดั่งโลหิต แสงไฟในโถงดันเจี้ยนก็พลันดับวูบลง เหลือเพียงเสียงหัวเราะเย้ยหยันที่ดังสะท้อนก้องมาจากเงามืด “เจ้าหนู... เจ้าคิดว่าเจ้าคู่ควรที่จะครอบครองอำนาจแห่งความตายกระนั้นหรือ?” หอกสีดำสนิทพุ่งตรงมาจากเงามืดเข้าใส่หน้าอกของลีโอด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาจะมองทัน! ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของจอมมารฝึกหัดในฟาร์มแห่งนี้ครับ หวังว่าตอนต่อไปทุกท่านจะมาร่วมลุ้นเอาใจช่วยลีโอกันนะครับ!