ขีดจำกัดพลังเนโครแมนเซอร์สายฟาร์ม

แรงสั่นสะเทือนจากบาทาของราชาอสูร "โกรันธาร์" ไม่ได้ทำให้ลีโอตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน ชายหนุ่มกลับยกนิ้วขึ้นเคาะสันกริชกระดูกในมือเบา ๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่หน้าต่างระบบสีฟ้าฉายวาบขึ้นกลางอากาศ “คิดว่าจัดการลูกน้องกระจอกเสร็จแล้ว จะจบเกมแค่นี้จริง ๆ งั้นหรือ... เจ้ามนุษย์ผู้โง่เขลา” เสียงคำรามทุ้มต่ำดังก้องราวกับฟ้าผ่า แรงกดดันระดับภัยพิบัติแผ่ซ่านจนอากาศรอบแปลงเกษตรบิดเบี้ยว ร่างสูงใหญ่เกือบสามเมตรของราชาอสูรปรากฏขึ้นท่ามกลางกลุ่มควันสีม่วงเข้ม กล้ามเนื้อเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนและเกล็ดอสูรสีนิลที่สะท้อนแสงจันทร์ยามวิกาล ดวงตาสดสีโลหิตจ้องมองมายังมนุษย์ตัวจ้อยที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากโครงกระดูกย่อยสลาย ลีโอยังคงรักษาท่าทีสงบเยือกเย็น อดีตโปรแกรมเมอร์ผู้เคยผ่านโปรジェクトวิกฤตมานับไม่ถ้วนเรียนรู้มานานแล้วว่า ความตื่นตระหนกคือศัตรูตัวฉกาจที่สุดในยามที่ระบบรวน เขาสูดลมหายใจเข้าลึก, กวาดสายตาสำรวจค่าสถานะของบอสตัวฉกาจผ่านเนตรเนโครแมนเซอร์อย่างรวดเร็ว [เตือนภัย! พบเป้าหมายระดับยูนิตภัยพิบัติ: ราชาอสูร โกรันธาร์] [HP: 85,000 / 85,000] [สถานะพิเศษ: [เกราะโลหิตอสูร] - ลดความเสียหายกายภาพ 70% [อาคมเพลิงนรก] - เผาผลาญมานาและพลังชีวิตรอบตัวต่อเนื่อง] “แย่ล่ะสิ เกราะหนาเป็นบ้า แถมยังปล่อยออร่าเผาผลาญมานาแบบนี้ เวทมนตร์อัญเชิญทั่วไปคงสลายหายไปก่อนจะได้แตะตัวมันเสียอีก” ลีโอพึมพำเบา ๆ ขณะถอยเท้าหลังครึ่งก้าวเพื่อปรับองศาการยืน “ลีโอ! เจ้าเด็กนี่มันไม่ใช่ระดับเดียวกับพวกสมุนลิ้นห้อยเมื่อครู่ อย่าเพิ่งใจเย็นในสถานการณ์แบบนี้สิ!” เสียงหวานทรงอำนาจแต่เจือความกังวลดังขึ้นจากด้านข้าง ไอรีนในชุดคลุมนักเวทสีเทาเข้มกำลังร่ายวงเวทป้องกันชั้นสูงเพื่อสกัดกั้นคลื่นความร้อนที่แผดเผาเข้ามา เหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นตามกรอบหน้าเรียวสวย ดวงตาคู่นคมจ้องเขม็งไปยังราชาอสูร พร้อมที่จะระเบิดพลังเวทธาตุแสงเข้าใส่ทุกเมื่อหากสถานการณ์เลวร้ายลง “ใจเย็นไว้ครับอาจารย์ไอรีน ความร้อนระดับนี้กำลังพอดีเลยต่างหาก” ลีโอยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้สหายร่วมรบสาวถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ “เจ้าหมายความว่าอย่างไร... พอดีอะไรกัน!” “หมายความว่า... แปลงผักวิเศษล็อตสุดท้ายของเราสุกงอมเต็มที่แล้วยังไงล่ะครับ” ลีโอยื่นมือซ้ายออกไปเบื้องหน้า ฝ่ามือเปลުเปล่าสลักด้วยอักขระเนโครแมนซอรี่สีครามเข้ม เขาไม่ได้เรียกโครงกระดูกนักดาบหรือพลหอกออกมาอีก แต่สิ่งดึงดูดสายตาคือแปลงปลูกผักด้านหลังที่ตลบอบอวลไปด้วยละอองแสงสีทองประกายเขียวขจี—พืชผลที่เขาเฝ้าฟูมฟักด้วยมานาผสานปุ๋ยกระดูกเกรดพรีเมียมตลอดสามสัปดาห์ที่ผ่านมา “จงตื่นขึ้น... [ระบบเกษตรกรรมผสานเนโครแมนซอรี่ขั้นสูงสุด: ปลดล็อก, พฤกษาอสูรโลหิต!]” สิ้นเสียงคำสั่งของลีโอ พื้นดินรอบตัวก็สั่นสะเทือนยิ่งกว่าเดิม รากไม้สีดำสนิทนับพันเส้นพุ่งทะยานขึ้นจากใต้ดินราวกับอสรพิษคลั่ง พวกมันไม่ได้ทำลายแปลงเกษตร แต่กลับเข้าโอบรัดโครงกระดูกของสมุนอสูรที่เพิ่งถูกกำจัดไปก่อนหน้านี้ หลอมรวมพวกมันเข้ากับรากของ "ต้นมะเขือเทศเพลิงโลหิต" และ "ฟักทองเหล็กกล้าเน่า" จนเกิดเป็นสิ่งมีชีวิตพันธุ์ใหม่—กองทัพพฤกษาโครงกระดูกกลายพันธุ์! โกรันธาร์ชะงักฝีเท้า รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้าอสูรแข็งค้าง เมื่อมันมองเห็นสิ่งที่กำลังเติบโตขึ้นจากพื้นดิน “นะ... นั่นมันเวทมนตร์บ้าอะไรกัน! แกเอาซากศพไปผสมกับพืชพันธุ์งั้นเรอะ!” ราชาอสูรคำรามด้วยความตกตะลึง “นี่คือวิทยาการผสมผสานระหว่างชีววิทยาและเวทมนตร์แห่งความตายครับคุณราชาอสูร” ลีโอตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพราวกับพนักงานต้อนรับกำลังอธิบายสินค้าในซูเปอร์มาร์เก็ต “ในเมื่อเกราะโลหิตของคุณป้องกันเวทมนตร์สายตรงได้ดีนัก งั้นเรามาลองโดน ‘น้ำส้มสายชูหมักจากรากกระดูก’ สาดใส่สักรอบเป็นยังไงล่ะครับ” ณ บัดนั้น กองทัพพฤกษาโครงกระดูกพ่นลำแสงกรดสีเขียวอมม่วงพุ่งเข้าใส่โกรันธาร์ทันทีตามคำสั่ง ลีโอไม่ปล่อยให้จังหวะหลุดมือ เขากระโดดขึ้นไปเหยียบบนไหล่ของโกเลมโครงกระดูกยักษ์ ชูด้ามกริชกระดูกขึ้นฟ้า รวบรวมมานาทั้งหมดที่เหลืออยู่ผสานเข้ากับสกิลติดตัวของเนโครแมนเซอร์สายฟาร์ม [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการใช้ทักษะลับ [เก็บเกี่ยวโลหิตวิญญาณ] ผสานกับ [เมล็ดพันธุ์แห่งการพิพากษา]] [เงื่อนไขการปลดล็อกสมบูรณ์...] [พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 300% สภาวะต้านทานเวทของเป้าหมายถูกลดลง 50% ชั่วคราว!] ตูมมมม! ลำแสงสีทองผสมเขียวพุ่งทะลวงผ่านเกราะโลหิตอสูรอย่างง่ายดายราวกับมีดตัดเนย แรงระเบิดส่งผลให้ร่างมหึมาของโกรันธาร์กระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว พื้นดินรอบตัวยุบตัวลงเป็นหลุมลึก เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดดังสนั่นหวั่นไหว ไอรีนที่ยืนมองอยู่เบื้องหลังถึงกับอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความทึ่งในความเฉียบคมและบ้าบิ่นของชายหนุ่มข้างกาย “เหลือเชื่อ... เจ้าใช้ประโยชน์จากผลผลิตการเกษตรมาพลิกแพลงเป็นยุทธวิธีทำลายล้างได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ” ไอรีนพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อสายตา “การทำเกษตรกรกับเนโครแมนซอรี่ก็เหมือนการเขียนโค้ดโปรแกรมครับอาจารย์... ถ้าเรารู้จักโครงสร้างและฟังก์ชันของแต่ละส่วน เราก็สามารถนำมันมาคอมไพล์ใหม่ให้กลายเป็นระบบที่ทรงพลังที่สุดได้” ลีโอยิ้มรับบาง ๆ ขณะหอบหายใจเล็กน้อยเนื่องจากมานาถูกดึงออกไปเกือบหมดเกลี้ยง ทว่า... ในวินาทีที่ฝุ่นควันเริ่มจางลง และลีโอกำลังจะก้าวเข้าไปปิดฉากภารกิจ หน้าต่างระบบสีฟ้าที่ควรจะเป็นสีเขียวแจ้งเตือนความสำเร็จ กลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนถี่รัวจนน่ากลัว [คำเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด!] [พลังชีวิตของราชาอสูร โกรันธาร์ ลดลงต่ำกว่า 10% กระตุ้นเงื่อนไขลับ [คำสาปโลหิตบรรพกาล]] [ตรวจพบการเชื่อมต่อพลังงานลึกลับจากมิติภายนอก...] [เป้าหมายที่แท้จริงไม่ใช่ราชาอสูร... แต่เป็น...] กริ๊ก... เสียงสะท้อนประหลาดดังขึ้นจากกลางอกของโกรันธาร์ ร่างกายของราชาอสูรหยุดชะงักลงทันที ดวงตาสดสีโลหิตแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไร้แววตา ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำอันเย็นเยียบและทรงอำนาจกว่าเดิมนับร้อยเท่าจะดังลอดออกมาจากลำคอของมัน—ไม่ใช่เสียงของโกรันธาร์อีกต่อไป *“เจ้ามนุษย์น้อย... เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าแปลงผักกระจอก ๆ นี้ จะปิดกั้นประตูแห่งนรกได้?”* รอยแยกสีดำสนิทฉีกขาดกลางอากาศเหนือแปลงเกษตรของลีโอ แรงโน้มถ่วงรอบตัวแปรปรวนอย่างรุนแรง ไอรีนหน้าถอดสีทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงตัวตนที่แท้จริงที่กำลังก้าวข้ามมิติมา “ลีโอ! ถอยออกมาเดี๋ยวนี้! นั่นมัน... ระดับภัยพิบัติขั้นทวีป... มหาจอมมารแห่งความมืดตื่นจากการหลับใหลแล้ว!” ลีโอหรี่ตาลง รอยยิ้มมุมปากหายไป เหลือเพียงแววตาสนเท่ห์และจริงจังเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน นิ้วมือขวาของเขากระตุกเบื้องหน้าหน้าต่างระบบที่กำลังรั้นคำเตือนสีแดงฉาน ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมผจญภัยไปกับฟาร์มโครงกระดูกสุดป่วนนี้นะครับ --- **เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด**