เงาปริศนาในคืนจันทร์ดับ

กลิ่นไอของกรดกำมะถันและซากเนื้อเน่าเปื่อยของราชันหนอนพิษปฐพี เลเวล 95 ยังคงคละคลุ้งอยู่ในอาณาเขตแปลงเกษตรโครงกระดูก แสงสีแดงฉานจากหน้าต่างแจ้งเตือนระบบกระพริบถี่รัวสะท้อนบนแว่นตาของลีโอ ในขณะที่นาฬิกาดิจิทัลลอยตัวนับถอยหลังอย่างโหดเหี้ยม—*เหลือเวลาอีกเพียง 8 นาที 42 วินาที ก่อนที่เซลล์ระดับตำนานของบอสจะสลายตัวกลายเป็นขยะไร้ค่า* "ให้ตายสิครับคุณไอรีน ถ้าเรามัวแต่ยืนอึ้งกับขนาดตัวของเจ้านอนนี่ มีหวังปุ๋ยเกรด SSS ของผมได้กลายเป็นแค่ซากไส้เดือนตากแห้งแน่ๆ" ลีโอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเร่งรีบ มือขวาของเขาสะบัดไม้เท้ากระดูกมรกตเรียกใช้งานทักษะ *[เนกโตรแมนซีเกษตรกรรม (Necro-Agriculture)]* อย่างเต็มรูปแบบ วงแหวนเวทสีม่วงเข้มขยายตัวออกเป็นรัศมีสิบเมตร ครอบคลุมซากมหึมาที่ยาวกว่ารถบรรทุกหกล้อ ไอรีนที่ยืนอยู่บนคันนาห่างออกไปไม่กี่ก้าว หรี่ตามองการทำงานของชายหนุ่ม มือเรียวบางของเธอยังคงถือคถาจอมเวทอัคคีที่ปลายยอดคថายังมีควันความร้อนระอุหลงเหลืออยู่จากศึกป้องกันแนวรบชั้นที่หนึ่ง รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของหญิงสาว "เจ้าเด็กนี่... ใช้เวทมนตร์ระดับสูงควบคุมซากสิ่งมีชีวิตเลเวลเก้าสิบห้าด้วยความนิ่งสงบขนาดนี้เชียวหรือ" ไอรีนพึมพำกับตัวเองเบาๆ นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนประกายความทึ่ง แม้ภายนอกเธอจะทำทีเป็นเพียงนักเวทเร่ร่อนที่ผ่านมาขออาศัย แต่อีกใจหนึ่งเธอกรู้ดีว่าความรู้เรื่องโครงสร้างเซลล์และระบบนิเวศเวทมนตร์ของลีโอนั้นล้ำหน้าสถาบันเวทมนตร์หลวงไปไกลลิบลิบแล้ว "ช่วยผมคุมแรงดันมานากลุ่มธาตุลมหน่อยครับ! อย่าให้เซลล์เนื้อเยื่อส่วนนอกแข็งตัวเร็วกว่าแกนกลาง ไม่อย่างนั้นกระบวนการหมักชีวภาพด้วยโครงกระดูกจะล้มเหลว!" ลีโอออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เฉียบขาด ไอรีนไม่รอช้า เธอสะบัดข้อมือส่งกระแสมานาธาตุลมบริสุทธิ์เข้าโอบล้อมซากหนอนยักษ์ทันที เกิดเป็นแรงลมหมุนวนในระดับไมโครที่ช่วยเฉือนและบดขยี้ผิวหนังหนาเตอะของราชันหนอนพิษให้กลายเป็นอนุภาคขนาดเล็กได้อย่างแม่นยำราวกับศัลยแพทย์กำลังผ่าตัด นี่คือเคมีที่เข้ากันอย่างประหลาดระหว่างเนโครแมนเซอร์สายเกษตรผู้คำนวณทุกอย่างด้วยตรรกะ และจอมเวทผู้ทรงพลังที่ควบคุมพลังทำลายล้างได้อย่างใจนึก *[ติ๊ง! เงื่อนไขภารกิจลับสำเร็จลุล่วง]* *[ระบบทำการแปรรูปซาก "ราชันหนอนพิษปฐพี" เป็น "ปุ๋ยชีวภาพเกรด SSS (สารสกัดมานารากิโนส)" เรียบร้อยแล้ว]* *[ท่านได้รับ: แต้มการเติบโตดิน +50,000, เมล็ดพันธุ์ "ราชาแมนดรกอรากลายพันธุ์" x1]* เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นพร้อมกับลำแสงสีทองพุ่งลงสู่แปลงเพาะปลูกแปลงที่เจ็ด ดินสีดำสนิทส่งกลิ่นหอมหวานของแร่ธาตุเข้มข้นโชยมาแตะจมูก ทว่าในวินาทีที่ความตึงเครียดของภารกิจผ่านพ้นไป ความเงียบงันอันน่าประหลาดก็เข้าปกคลุมพื้นที่รอบนอกเขตชายป่าทันที ลีโอยืนนิ่ง สัญชาตญาณอดีตโปรแกรมเมอร์ที่ต้องคอยตรวจสอบบั๊กของระบบซอฟต์แวร์เตือนภัยขึ้นมาในหัว เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของค่าความหนาแน่นมานาในอากาศที่ลดวูบลงอย่างกะทันหัน ราวกับมีบางสิ่งกำลังดูดกลืนพลังงานรอบตัวเพื่ออำพรางตัวตน "คุณไอรีนครับ..." ลีโอกระซิบเสียงเบา ดวงตาหลังกรอบแว่นกวาดมองไปที่แนวต้นไม้ทึบด้านทิศตะวันตก ซึ่งเป็นจุดอับสายตาของป้อมปราการโครงกระดูกชุดแรก "อืม ข้ารู้สึกได้เหมือนกัน..." ไอรีนหุบไม้เท้าลงอย่างเงียบเชียบ เปลวเพลิงสีฟ้าอ่อนลุกโชนขึ้นที่ปลายนิ้วชี้ของเธอ "ไม่ใช่สัตว์อสูรตามธรรมชาติ... เป็นมานาจากมนุษย์ และเป็นเทคนิคการพรางตัวระดับสูงที่ใช้คริสตัลระงับไอเวทจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์" ที่บริเวณชายขอบแปลงฟาร์ม ใกล้กับซุ้มปลูก “มะเขือเทศระเบิดเพลิง” เลเวล 40 เงาดำร่างหนึ่งเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วยิ่งกว่ากวางป่า ร่างนั้นสวมชุดหนังสีเทากลืนไปกับความมืดมิดของคืนจันทร์ดับ มือข้างหนึ่งถือคีมเวทมนตร์เฉพาะทางสำหรับตัดขั้วพืชวิเศษโดยไม่ให้ระบบป้องกันส่งเสียงเตือน เป้าหมายของมันคือ *เมล็ดพันธุ์ "ข้าวสาลีสุริยัน"* ที่ลีโอเพิ่งเพาะปลูกขึ้นมาใหม่เพื่อใช้ทำขนมปังเพิ่มมานาในมื้อเช้า สายลับจากอาณาจักรศัตรูผู้นี้ถูกฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม เขาสามารถหลบเลี่ยงกล้องตรวจจับมานาและกับดักโครงกระดูกยามลาดตระเวนมาได้จนถึงใจกลางฟาร์ม *อีกนิดเดียว...* สายลับคิดในใจ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นใต้ผ้าคลุมหน้าเมื่อปลายนิ้วของเขากำลังจะสัมผัสโดนถุงบรรจุเมล็ดพันธุ์วิเศษ **แกร็ก!** เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ ดังขึ้นใต้ฝ่าเท้าของสายลับ ใบหน้าที่เคยเยือกเย็นพลันซีดเผือด สายลับก้มลงมองต่ำ สิ่งที่เขาเหยียบลงไปไม่ใช่รากไม้หรือก้อนหิน แต่เป็นกระดูกนิ้วมือสีขาวโพลนชิ้นเล็กๆ ที่ฝังอยู่ใต้ดินตื้นๆ และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง วงแหวนอักขระสีเขียวมรกตก็สว่างวาบขึ้นล้อมรอบตัวเขาไว้ทั้งหมด "ยินดีต้อนรับสู่แปลงเกษตรอินทรีย์ปลอดสารเคมีของเรานะครับ" เสียงทุ้มต่ำและสุภาพดังขึ้นจากทางด้านหลัง สายลับสะดุ้งสุดตัว พยายามจะเบี่ยงตัวหลบและชักมีดสั้นอาบยาพิษออกจากฝัก แต่ทว่า—ขาทั้งสองข้างของเขากลับถูกรากไม้พืชตระกูลถั่ววิเศษที่ถูกปลุกเสกด้วยพลังเนโครแมนเซอร์พุ่งขึ้นมารัดตรึงไว้แน่นหนาจนขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว ลีโอยืนกอดอกถือสมุดบันทึกเล่มหนาด้วยมือซ้าย สายตาหลังกรอบแว่นจ้องมองผู้บุกรุกด้วยรอยยิ้มสุภาพตามแบบฉบับของเจ้าของฟาร์มผู้รักความสงบ ขณะที่ไอรีนเดินเข้ามาสมทบพร้อมกับกอดอกมองด้วยความขบขัน "แขกยามวิกาลที่ไม่ได้รับเชิญแถมยังไม่ยอมถอดรองเท้าก่อนเข้าแปลงเพาะปลูก... ผมเกรงว่าผมคงต้องขออนุญาตนำตัวคุณไปเป็น 'แรงงานฝึกหัด' ในแปลงปุ๋ยหมักสักสามเดือนนะครับ" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แววตาหลังเลนส์แว่นกลับเย็นชาไร้ความปรานี สายลับกัดฟันกรอด พยายามจะใช้มือขวากดผนึกมานาเพื่อฆ่าตัวตายตามกฎของหน่วยข่าวกรอง แต่มือข้างนั้นกลับถูกโครงกระดูกมือถือจอบพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน ล็อคข้อมือของเขาไว้ได้อย่างแน่นหนาจนขยับไม่ได้แม้แต่แรงกระตุก *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบผู้บุกรุกระดับอีลีทจากอาณาจักรเวทมนตร์คู่แข่ง]* *[ระบบกำลังทำการสแกนความทรงจำและที่มาของเป้าหมาย...]* *[คำเตือนฉุกเฉิน: เบาะแสที่สแกนพบระบุว่า ผู้บุกรุกรายนี้เป็นเพียง "หน่วยลาดตระเวนล่อซื้อ" ส่วนกองกำลังหลักจำนวน 300 นาย พร้อมเครื่องมือทำลายล้างเขตเกษตรกรรม กำลังเคลื่อนพลมาถึงหน้าประตูฟาร์มภายใน... 3 นาทีนี้!]* ดวงตาสีดำของลีโอหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อหน้าต่างระบบสีแดงฉานเด้งขึ้นมาซ้อนทับกัน เขายังไม่ทันได้หันไปสบตากับไอรีน ทันใดนั้นเอง พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าตอนที่ราชันหนอนพิษปรากฏตัว เสียงคำรามกึกก้องจากภายนอกอาณาเขตฟาร์มดังทะลุผ่านม่านบาเรียเข้ามา พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นของแม่ทัพศัตรูที่ประกาศกร้าวผ่านเครื่องขยายเสียงมานา— "ไอ้สวะเนโครแมนเซอร์แห่งเขตชายป่า ออกมาคุกเข่ารับความตายซะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" เสมอมานะครับ