ประกาศศึกจากกองทัพอสูรชายแดน

"ไอ้สวะเนโครแมนเซอร์แห่งเขตชายป่า ออกมาคุกเข่ารับความตายซะ!" เสียงคำรามอันกึกก้องด้วยพลังเวทมนตร์ระดับสูงสะท้อนกังวานไปทั่วหุบเขา แรงสั่นสะเทือนจากฝีเท้าของกองทัพมอนสเตอร์นับพันตัวทำให้ผืนดินใต้แปลงผักออร์แกนิกเกรดเอของผมสั่นสะเทือนจนน้ำในบ่อรดน้ำมนต์กระเพื่อมเป็นระลอก ลีโอยืนกอดอกพิงโครงกระดูกโครงงานเกษตรหมายเลข 4 สีหน้าของชายหนุ่มไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากำลังก้มลงสำรวจใบของ 'แครอทวิญญาณ' ที่เพิ่งผสมพันธุ์ข้ามสายพันธุ์กับแร่มานาบริสุทธิ์เมื่อวานนี้อย่างใจAเยือกเย็น "เสียงดังหนวกหูเสียจริงครับ... พวกเขาน่าจะรู้สักหน่อยนะว่าตอนนี้เป็นเวลาพักผ่อนหลังการพรวนดิน" ลีโอพึมพำเบาๆ กับตัวเอง นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาเวทมนตร์สะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างสถานะโฮโลแกรมที่ลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องหน้า บนหน้าจอนั้นแสดงข้อมูลเชิงปริมาณของฝูงมอนสเตอร์ที่กำลังบุกเข้ามาอย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็นค่าพลังป้องกัน จุดอ่อนทางกายภาพ หรือแม้แต่วิถีการเคลื่อนพลที่ถูกคำนวณด้วยอัลกอริทึมการเกษตรผสมผสานเวทมนตร์มรณะ ข้างกายของเขา ไอรีน อาจารย์สาวลึกลับผู้ซ่อนเร้นพลังที่แท้จริงเอาไว้ภายใต้ชุดคลุมนักเวทสีนวล กำลังบรรจงจิบชาสมุนไพรกลิ่นคาโมมายล์ที่เพิ่งเก็บมาจากแปลงทดลองเมื่อเช้า เธอปรายตามองกลุ่มควันสีดำทะมึนที่พวยพุ่งขึ้นจากขอบชายป่าด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับกำลังชมการแสดงละครเวทีในโรงละครหลังเลิศ "เจ้าพวกออร์คระดับแม่ทัพและไคเมร่ากลายพันธุ์... ดูเหมือนพวกมันจะไม่ได้มาแค่เพื่อทำลายล้างสินะครับ ลีโอ" ไอรีนเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่แฝงไปด้วยความเฉียบคม "โครงสร้างการจัดทัพแบบนี้คือรูปแบบ 'การล้อมปราบเบ็ดเสร็จ' ที่ใช้ในกองทัพหลวงเมื่อสามร้อยปีก่อน ใครบางคนคงจงใจส่งพวกมันมาเพื่อทดสอบระบบป้องกันฟาร์มของคุณโดยเฉพาะ" "ครับ อาจารย์ ผมก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน" ลีโอแย้มยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่นักลงทุนมักใช้เมื่อเห็นโอกาสทางธุรกิจท่ามกลางวิกฤต "แต่การที่พวกมันเลือกบุกเข้ามาในช่วงที่ 'โครงกระดูกโครงงานเกษตร' รุ่นที่สามกำลังทดสอบระบบสปริงเกอร์ปุ๋ยกระดูกพอดี... ช่างเป็นความโชคร้ายของพวกมันจริงๆ นะครับ" ในอดีต ลีโอเคยเป็นโปรแกรมเมอร์มือฉกาจที่ต้องแก้บั๊กโค้ดนับล้านบรรทัดภายใต้เดดไลน์ที่กระชั้นชิด การรับมือกับกองทัพมอนสเตอร์บุกเบิกจึงไม่ใช่เรื่องเกินกำลัง หากแต่มันคือโปรเจกต์การจัดการทรัพยากรบุคคล (และซากศพ) ครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่เขาย้ายเข้ามาอยู่ในต่างโลกแห่งนี้ ที่แนวรั้วเขตฟาร์ม โครงกระดูกนักรบสวมชุดเอี๊ยมยีนส์เก่าๆ จำนวนสี่สบายนาย กำลังยืนถือเคียวเกี่ยวข้าวและจอบด้ามยาวอย่างพร้อมเพรียง ดวงตาสสีฟ้าในเบ้ากระดูกกะพริบถี่ๆ ตามจังหวะคำสั่งมานาที่เชื่อมโยงผ่านเครือข่ายเน็ตเวิร์กภายในที่ลีโอเป็นคนเขียนโค้ดควบคุมเองทั้งหมด ระบบป้องกันอัตราการเติบโตของพืชผลผสานกับระบบรักษาความปลอดภัยเขตแดน หรือที่เขาเรียกว่า 'Eco-Defense Protocol' กำลังเริ่มทำงานอย่างเต็มรูปแบบ "เปิดใช้งานมาตรการขั้นที่สอง: ระบบปุ๋ยชีวภาพความดันสูง" ลีโอเอ่ยสลับคำสั่งผ่านจิต ทันใดนั้น ท่อส่งปุ๋ยอินทรีย์ที่ฝังอยู่ใต้ดินลึกสามเมตรก็ส่งเสียงคำรามต่ำ ท่อเหล็กเวทมนตร์พ่นละอองสารละลายเข้มข้นที่สกัดจากซากกระดูกมังกรและมูลค้างคาวโบราณพุ่งขึ้นสู่อากาศ กลายเป็นม่านหมอกสีเขียวเรืองแสงปกคลุมรั้วรอบขอบชิดของฟาร์ม กรี๊ดดดด—! เสียงร้องโหยหวนของแนวหน้ากองทัพอสูรดังระงับทันทีที่สูดละอองหมอกนั้นเข้าไป ผิวหนังของพวกออร์คยักษ์และหมาป่าเงาเริ่มเกิดปฏิกิริยาทางเคมีอย่างรวดเร็ว มานาในตัวพวกมันถูกดูดซับเข้าไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นปุ๋ยชั้นดีสำหรับแปลงมะเขือเทศเวทมนตร์ที่อยู่ใกล้ที่สุด ต้นมะเขือเทศสีแดงสดขนาดเท่าลูกฟุตบอลเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดด หนวดเคرวสีเขียวพุ่งออกมาจากลำต้นแล้วมัดร่างของพวกมอนสเตอร์ที่ล้มลงลากเข้ามาใต้ดินเพื่อเป็นสารอาหารในพริบตา นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ แต่มันคือกระบวนการรีไซเคิลทรัพยากรธรรมชาติที่มีประสิทธิภาพสูงสุด "โอ้... เทคนิคการใช้ปุ๋ยเร่งปฏิกิริยาแบบนี้ คุณไปเอาสูตรมาจากไหนกัน ลีโอ?" ไอรีนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความทึ่ง ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความสนใจอย่างแท้จริง "การเปลี่ยนพลังชีวิตของศัตรูให้กลายเป็นไนโตรเจนและฟอสฟอรัสในเวลาไม่ถึงสิบวินาที... แม้แต่ราชบัณฑิตยสถานเวทมนตร์ก็ยังไม่มีตำราวิชาการเล่มไหนอธิบายกระบวนการนี้ได้ละเอียดเท่านี้เลย" "หลักการทางคณิตศาสตร์เวทมนตร์พื้นฐานครับอาจารย์ พลังงานไม่เคยสูญหายไปไหน แค่เปลี่ยนรูปจากความโกรธแค้นของมอนสเตอร์ ให้กลายเป็นผลผลิตทางการเกษตรที่มีรสชาติหวานกรอบเท่านั้นเองครับ" ลีโอหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนที่สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นเมื่อหน้าจอระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกะพริบวาบ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานระดับสูงเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงจากใจกลางกองทัพอสูร] [เป้าหมาย: "แม่ทัพอสูรโลหิต บาลซาร็อก" กำลังพุ่งตรงมายังจุดพิกัดแปลงปลูกสมุนไพรหลัก] [คำเตือน: เกราะป้องกันเขตแดนจะสามารถรับแรงกระแทกได้อีกเพียง 18 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น] ลีโอนิ่งเงียบไปชั่วขณะ นิ้วเรียหายยาวของเขาเคาะเบาๆ ลงบนด้ามจอบเวทมนตร์ การที่บอสระดับแม่ทัพลงมือด้วยตัวเองแสดงว่าแผนการเบี่ยงเบนความสนใจของเขาได้ผลเกินคาด แต่ปัญหาคือพลังทำลายล้างของเจ้าบาลซาร็อกนั้นรุนแรงเกินกว่าที่โครงกระดูกโครงงานเกษตรทั่วไปจะรับมือได้ไหวในนัดเดียว "ดูเหมือนว่าผมจะต้องลงมือ 'เก็บเกี่ยว' ด้วยตัวเองแล้วสินะครับ" ลีโอถอดแว่นสายตาออกแล้วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ รอยยิ้มสุภาพหายไปจากใบหน้า แทนที่ด้วยประกตาคมกลาของอดีตโปรแกรมเมอร์ผู้ไม่เคยปล่อยให้โปรเจกต์ไหนพังคามือ ไอรีนมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง เธอยกถ้วยชาขึ้นจิบอีกครั้ง รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของนักเวทสาว "ระวังตัวด้วยนะลีโอ... เพราะดูเหมือนว่า 'แขกไม่ได้รับเชิญ' ที่อยู่เบื้องหลังกองทัพนี้ จะไม่ได้มีแค่พวกออร์คป่าธรรมดาเสียแล้ว" สิ้นเสียงของไอรีน ท้องฟ้าเหนือฟาร์มก็พลันมืดครึ้มลงฉับพลัน เมฆฝนสีดำสนิทก่อตัวขึ้นเป็นรูปวงแหวนเวทมนตร์โบราณที่สลักด้วยอักษรรูนต้องห้าม แรงกดดันมหาศาลกดทับลงมาจนพื้นดินรอบฟาร์มยุบตัวลง เสียงคำรามต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณดังขึ้นจากรอยแยกมิติที่เปิดออกกลางอากาศ [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงจาก "เนโครแมนเซอร์ระดับสูง" นอกอาณาเขตฟาร์ม] [เป้าหมายที่แท้จริงของกองทัพอสูรคือการเบี่ยงเบนความสนใจ เพื่อเปิดทางให้... "สิ่งนั้น" ก้าวข้ามเขตแดนเข้ามา] แสงสีม่วงเข้มสาดส่องลงมาจากรอยแยกมิติ เงาร่างของโครงกระดูกยักษ์สวมมงกุฎกระดูกก้าวเท้าเหยียบลงบนพื้นดินของฟาร์ม ดาบยาวในมืออาบไปด้วยโลหิตที่ยังคงร้อนระอุ และที่น่าตกใจที่สุดคือ ดวงตาในเบ้ากระดูกของมันไม่ได้ว่างเปล่า แต่มันกำลังจ้องมองตรงมาที่ลีโอด้วยความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด... ราวกับเป็นเงาสะท้อนของตัวเขาเองในอีกมิติหนึ่ง (ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับแปลงผักและกองทัพโครงกระดูกของลีโอนะครับ)