"ถ้าเจ้านี่ยังขยับตัวลึกลงไปอีกแค่สามเซนติเมตร แนวรากของต้นมะเขือเทศเวทมนตร์อเวจีที่ข้าเพิ่งผสมพันธุ์ด้วยเวทมนตร์เนโครแมนซีกว่าสามร้อยต้นจะเน่าตายยกแปลงนะครับ องค์รัชทายาท... และนั่นแปลว่า งบประมาณฟื้นฟูเขตเกษตรกรรมปีนี้ของท่านจะกลายเป็นศูนย์ทันที"
เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความระAอาใจเล็กน้อยของลีโอ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องควบคุมใต้ดินที่ตอนนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายมานาเข้มข้นจนเกือบกลายเป็นของเหลว รอบตัวเขามีโครงกระดูกระดับทหารยามที่สวมผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้กำลังช่วยกันตรึงแผ่นศิลาเวทมนตร์เพื่อสร้างแนวกันชนแรงสั่นสะเทือนอย่างแข็งขัน
ไอรีนยืนกอดอกพิงผนังหินสีดำสนิท ดวงตาคู่คมกริบภายใต้ผ้าคลุมสีเทาเข้มหรี่ลงเล็กน้อย นางเหลือบมองหน้าจอสถานะสีฟ้าโปร่งแสงที่ลอยอยู่กลางอากาศ ซึ่งกำลังแสดงกราฟการสั่นสะเทือนของชั้นดินระดับ SSS ด้วยความสนใจใคร่รู้ "ดูเหมือนว่าปฏิกิริยาเคมีระหว่าง 'ปุ๋ยหมักซากมังกรดิน' กับ 'น้ำยาเร่งรากวิญญาณ' ที่เจ้าคิดค้นขึ้นเมื่อวาน จะไปกระตุ้นต่อมรับสัมผัสของเจ้าสิ่งนั้นเข้าอย่างจังสินะ ลีโอ... ข้าเตือนเจ้าแล้วว่าอย่าเล่นแร่แปรธาตุกับของโบราณพวกนี้"
"มันไม่ใช่การเล่นสนุกครับอาจารย์ มันคือการวิจัยเชิงประจักษ์เพื่อยกระดับผลผลิตทางการเกษตรต่างหาก" ลีโอแย้งด้วยรอยยิ้มจอมปลอมที่มุมปาก มือขวาของเขาขยับคฑาไม้โอ๊กโบราณเพื่อปรับแต่งค่าความหนาแน่นของมานาในชั้นดินอย่างประณีตราวกับศัลยแพทย์กำลังผ่าตัดหัวใจผู้ป่วย "ใครจะไปรู้ว่า 'ราชันหนอนพิษปฐพี' เจ้าตำนานที่ถูกผนึกมานานกว่าห้าร้อยปี จะเป็นพวกแพ้ง่ายกับปุ๋ยออร์แกนิกสูตรเข้มข้นของผมล่ะครับ"
เบื้องหน้าของทั้งสองคือชายหนุ่มในชุดคลุมหรูหราประดับตราสัญลักษณ์ราชวงศ์ องค์รัชทายาทเอ็ดเวิร์ดกำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อบนหน้าผากด้วยความตื่นตระหนก พระองค์ทรงเป็นผู้สนับสนุนทุนรายใหญ่ให้กับโปรเจกต์เขตเกษตรกรรมเวทมนตร์แห่งนี้ แต่ดูเหมือนว่าความตื่นเต้นในการพัฒนาประเทศจะเริ่มกลายเป็นฝันร้าย เมื่อพื้นดินใต้ฝ่าเท้ากำลังส่งเสียงคำรามต่ำๆ คล้ายเสียงคำรามของอสูรกายยักษ์ที่กำลังบิดขี้เกียจ
"วะ-ว่าไงนะ! เจ้าหมายความว่าไอ้สัตว์ประหลาดตัวเบ้อเริ่มที่มีความยาวกว่าห้าร้อยเมตรตนนั้น กำลังตื่นขึ้นมาเพียงเพราะ... เพราะแปลงเกษตรของพวกเราส่งกลิ่นหอมเกินไปอย่างนั้นรึ?!" องค์รัชทายาทอุทานเสียงหลง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกจนแทบจะถลนออกมา ภาพลักษณ์ขององค์ชายผู้สง่างามหายวับไปกับตา เหลือเพียงชายหนุ่มผู้กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตงบประมาณแผ่นดิน
"ไม่ใช่แค่เรื่องกลิ่นหอมครับองค์รัชทายาท..." ลีโอถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะกดปุ่มเปิดใช้งานระบบป้องกันแปลงเกษตรขั้นสูงสุด
[แจ้งเตือนระบบ: เปิดใช้งานค่ายกล "ทุ่งนาโลหิตนิรันดร์"]
[สถานะ: โครงกระดูกชาวนา 500 นายประจำการพร้อมรบ]
[คำเตือน: ความดันมานาในชั้นใต้ดินเกินขีดจำกัด 300%]
ลีโอหันกลับมามองสหายร่วมรบทั้งสองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและรอบคอบ "มันคือปฏิกิริยาทางเคมีที่สร้างสภาพแวดล้อมเหมาะสมที่สุดสำหรับการเจริญเติบโตของพืช แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ปลุก 'ระบบนิเวศโบราณ' ให้ฟื้นคืนชีพ ถ้าเราจัดการกับราชันหนอนพิษปฐพีตัวนี้ไม่ได้ ไม่เพียงแต่มะเขือเทศของเราจะพังทลาย แต่ดินแดนแถบนี้ทั้งหมดจะกลายเป็นทะเลทรายพิษภายในสามวันครับ"
ไอรีนแย้มยิ้มบางๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มนั้นทั้งงดงามและอันตรายในเวลาเดียวกัน นางแบมือขวาออก ปรากฏเปลวเพลิงสีครามลุกโชนขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ "ถ้าเช่นนั้น... นี่ก็คงเป็นโอกาสอันดีที่จะได้ทดสอบเวทมนตร์บทใหม่ที่ข้าเพิ่งคิดค้นขึ้นมาเพื่อกำจัดศัตรูพืชตัวใหญ่เป็นพิเศษสินะ?"
"รบกวนอาจารย์ช่วยควบคุมพื้นที่ด้านทิศเหนือด้วยครับ อย่าให้มันพ่นพิษใส่แปลงผักกาดขาวเด็ดขาด ผักพวกนั้นกำลังจะโตได้ที่สำหรับส่งออกสัปดาห์หน้า ถ้าเสียหายแม้แต่ต้นเดียว ผมจะหักค่าขนมของอาจารย์สามเดือน" ลีโอกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังราวกับผู้จัดการฟาร์มผู้โหดเหี้ยม
ไอรีนถึงกับชะงัก คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความหมั่นไส้ "เจ้าเด็กนี่... กล้าดียังไงมาขู่ข้าด้วยเรื่องค่าขนม เดี๋ยวแม่จะเผาให้เกรียมทั้งหนอนทั้งแปลงผักซะเลยนี่"
"เชิญตามสบายครับ แต่ถ้าผักเสียหาย ท่านต้องรับผิดชอบค่าปุ๋ยชดเชย" ลีโอตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนจะหันไปประสานสายตากับองค์รัชทายาทที่ยังคงยืนตัวแข็งทื่อ "ส่วนพระองค์... องค์รัชทายาทครับ หน้าที่ของท่านตอนนี้คืออนุมัติงบประมาณฉุกเฉินสำหรับซื้อเวทมนตร์ป้องกันการกัดกร่อนเดี๋ยวนี้ครับ ไม่อย่างนั้นรองเท้าบูทหนังมังกรที่ท่านใส่มาจะละลายกลายเป็นน้ำพริกแน่นอน"
องค์รัชทายาทกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พระองค์มองหน้าลีโอสลับกับรอยยิ้มเยือกเย็นของไอรีน ก่อนจะควักตราประทับประจำพระองค์ออกมาด้วยมือที่สั่นเทา "อะ-อนุมัติ! ข้าอนุมัติทุกอย่างที่พวกเจ้าต้องการ! ขอแค่จัดการไอ้ตัวยักษ์ข้างใต้นี่ให้พ้นทางก็พอ!"
*โครมคราม—!*
พื้นดินเบื้องล่างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเก่า รอยร้าวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นใจกลางแปลงเกษตรเวทมนตร์ เศษดินและหินกระ็นกระเด็นขึ้นสู่อากาศ ไอน้ำสีม่วงเข้มพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแตก พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นประสาทของสิ่งมีชีวิตโบราณที่หลับใหลมานานนับพันปี
ลีโอยกคฑาขึ้นสูง แสงสีเขียวมรกตและสีดำสนิทสลับกันกะพริบวาบในดวงตาของเขา รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นเร้าใจของนักวางแผนผู้มองเห็นโอกาสในวิกฤต
"เอาล่ะครับ... ได้เวลาเปิดตัว 'ความร่วมมือครั้งประวัติศาสตร์' ระหว่างเนรครแมนเซอร์ องค์รัชทายาท และจอมเวทผู้ทรงพลัง เพื่อการเก็บเกี่ยวผลผลิตที่สมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว"
[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ราชันหนอนพิษปฐพี เลเวล 95 ได้ทำลายแนวป้องกันชั้นที่ 1 สำเร็จ]
[เงื่อนไขภารกิจลับ: เปลี่ยนซากบอสระดับตำนานให้กลายเป็น "ปุ๋ยชีวภาพเกรด SSS" ภายในเวลา 15 นาที]
ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของฟาร์มโครงกระดูกนี้ด้วยดีเสมอมาครับ
ท่านจอมมารฝึกหัดกับฟาร์มโครงกระดูกสุดป่วน•ตอนที่ 21
ความร่วมมือครั้งประวัติศาสตร์
ผลงานโดย เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ท่านจอมมารฝึกหัดกับฟาร์มโครงกระดูกสุดป่วน นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!