เดินทางเข้าสู่เมืองชายแดนครั้งแรก

กลิ่นอายความชื้นของโคลนและกลิ่นฉุนจางๆ ของปุ๋ยซากกระดูกยังคงติดอยู่ปลายจมูก ทว่าภาพเบื้องหน้าของลีโอกลับเปลี่ยนเป็นกำแพงหินศิลาแลงสูงตระหง่านของเมืองชายแดน "โอรัลเทีย" ที่ตั้งตระหง่านท้าทายแสงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน เสียงจอแจของพ่อค้าแม่ขายและเสียงกีบเท้าสัตว์อสูรลากเกวียนดังระงมผสมปนเปกันไปหมด ลีโอยังคงรักษาความสงบเยือกเย็นไว้ได้ แม้เม็ดเหงื่อจะผุดขึ้นตามไรผม เขากดแว่นตาของตนเองให้เข้าที่ พลางจ้องมองหน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมาขวางหน้าจอหลัก [คำเตือนระบบ: ตรวจพบไอเวทมนตร์อันตรายจากภายนอกคลังสินค้าชั่วคราว!] [สถานะ: พืชผลระดับตำนาน 'แครอทกระดูกมังกร' และ 'มะเขือเทศโลหิต' กำลังส่งกลิ่นอายดึงดูดสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ในรัศมี 3 กิโลเมตร] "ให้ตายสิ เจ้าแครอทพวกนี้ดันโตเร็วกว่ากำหนดเพราะปุ๋ยสูตรพิเศษของอาจารย์ไอรีนสินะครับเนี่ย" ลีโอพึมพำเบาๆ กับตัวเอง พลางหันไปมองสหายร่วมทางที่ยืนอยู่เคียงข้าง ไอรีนในชุดคลุมนักเวทสีเทาเก่าๆ เพื่ออำพรางตัว กำลังใช้พัดขนนกโบกไล่ฝุ่นออกจากเสื้อผ้า สีหน้าของเธอยังคงเรียบเฉย ทว่าดวงตาส่อแววพึงพอใจเมื่อเหลือบมองไปยังลังไม้ขนาดใหญ่สองลังที่วางอยู่บนหลังเกวียนรับจ้าง "อย่าบ่นน่า ลีโอ" เสียงหวานใสแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากใต้ฮู้ด "ข้าบอกแล้วว่าการผสมผสานมานาธาตุความมืดเข้ากับดินร่วนซุยจะทำให้ผลผลิตเพิ่มประสิทธิภาพขึ้นสามเท่า... แต่ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะบ้าจี้ปลูกมันจนขนาดทะลักออกจากมิติเก็บของจนต้องเอามาใส่เกวียนแห่เข้าเมืองแบบนี้" "ถ้าไม่เอาออกมาขายตอนนี้ แปลงผักหลังกระท่อมของผมคงกลายเป็นป่าดงดิบโครงกระดูกไปจริงๆ นะครับ" ลีโอยิ้มแห้งๆ เขารู้ดีว่าระบบเกมจำลองการทำเกษตรผสมผสานเนโครแมนซอร์นี้มีความสมจริงเกินไป ทุกการกระทำมีผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมเสมอ การผ่านเข้าประตูเมืองโอรัลเทียไม่ได้ยากเย็นอย่างที่คิด เนื่องจากลีโอใช้ไหวพริบจัดการปลอมแปลงเอกสารและจ่ายค่าผ่านประตูด้วยเหรียญทองแดงจำนวนหนึ่ง ทว่าความท้าทายที่แท้จริงกำลังรอพวกเขาอยู่ ณ ย่านการค้าใจกลางเมือง ตลาดสดเวลากรีนเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แผงลอยเรียงรายขายตั้งแต่สมุนไพรเวทมนตร์ วัตถุดิบทำอาหาร ไปจนถึงอาวุธสนิมเขรอะ ลีโอเลือกมุมอับสายตาแต่ผู้คนพลุกพล่านพอสมควร เขาและไอรีนช่วยกันยกกลลังไม้ลงมาตั้ง ยึดพื้นที่ทำมาหากินชั่วคราวด้วยการปูผ้าใบเก่าๆ สีมอซอ "เอาล่ะครับ... เรามาลองดูราคาประเมินจากตลาดจริงกันดีกว่า" ลีโอหยิบกระดานชนวนขึ้นมาจดบันทึก เขาล N บรรจงหยิบ 'แครอทกระดูกมังกร' ออกมาหนึ่งหัว ความยาวเกือบสองฟุต เปลือกสีขาวนวลราวกับกระดูกบริสุทธิ์ แต่มีลวดลายเส้นเลือดสีแดงเรืองแสงอยู่ภายใต้ผิวเนื้อ ทันทีที่มันถูกนำออกจากลัง กลิ่นหอมหวานปนกลิ่นไอดินจางๆ ก็ลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ จนพ่อค้าแผงข้างๆ ที่กำลังตะโกนขายสมุนไพรถึงกับชะงักกึก "นั่น... นั่นมันกลิ่นอะไรวะ?" พพ่อค้าขายเนื้อสัตว์อสูรวัยกลางคนร่างหนา รอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้า หันขวับมามองทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง "โอ้โห..." เสียงอุทานหลุดออกมาจากปากของหญิงชราผู้ดูแลร้านขายยาเวทมนตร์ฝั่งตรงข้าม เธอรีบก้าวฉับๆ เข้ามาใกล้แผงของลีโอโดยไม่รอช้า สายตาจ้องเขม็งไปยังหัวแครอทในมือของเด็กหนุ่มราวกับกระหายหิว "พ่อหนุ่ม นี่มันวัตถุดิบระดับไหนกัน? ข้าสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตเข้มข้นที่ซ่อนอยู่ใต้เปลือกสีขาวนั่น มันไม่ใช่แครอทธรรมดาแน่ๆ!" ลีโอกดแว่นตาอีกครั้ง เขารักษาท่าทีสุขุมนุ่มลึกตามแบบฉบับสุภาพบุรุษผู้รอบคอบ รอยยิ้มสุภาพถูกประดับไว้บนใบหน้าเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ "เรียนท่านผู้เฝ้าตลาด นี่คือ 'แครอทกระดูกมังกร' ครับ เป็นพืชผลเกรดพรีเมียมที่ปลูกด้วยกรรมวิธีเฉพาะตัว ช่วยฟื้นฟูมานาและบำรุงธาตุในร่างกายได้อย่างยอดเยี่ยม เหมาะสำหรับนักผจญภัยที่เพิ่งผ่านศึกหนักมา" ลีโออธิบายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ฉะฉาน ชั่วพริบตาเดียว ฝูงชนเริ่มเบียดเสียดกันเข้ามามุงดูแผงขายของเล็กๆ ของลีโอ เสียงซุบซิบดังระงม พ่อค้าท้องถิ่นหลายคนเริ่มส่งสายตากระหายใคร่รู้ บางคนถึงกับยื่นมือเข้ามาหมายจะแตะต้องสินค้า แต่ถูกสายตาคมกริบใต้ฮู้ดของไอรีนตวัดมองจนต้องชักมือกลับแทบไม่ทัน "ข้าให้หัวละสิบเหรียญทอง!" พ่อค้าเนื้อสัตว์อสูรเปิดประมูลเสียงดังลั่น "ถ้าเจ้ามีทั้งหมดเท่าไหร่ ข้าเหมาหมด!" "สิบเหรียญทองเหรอ? ตาแก่นี่ตาถ่อหรือไง นั่นมันพืชผลเวทมนตร์สายฟื้นฟูนะ! ข้าให้ยี่สิบเหรียญทองต่อหัว!" หญิงชราเจ้าของร้านขายยารีบเสนอราคาสู้ทันที บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้นเมื่อเหล่าพ่อค้ากระเป๋าหนักในตลาดเริ่มเข้ามามีส่วนร่วมในการแย่งชิง ลีโอแย้มยิ้มในใจ เขารู้ดีว่ากลไกเศรษฐกิจในโลกนี้ขับเคลื่อนด้วยความขาดแคลน ยิ่งสินค้าหายากและมีคุณภาพสูงมากเท่าไหร่ มูลค่าของมันก็จะพุ่งสูงขึ้นเป็นเงาตามตัว ทว่าก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากตกลงราคา หน้าต่างระบบสีฟ้าใสก็เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้เสียงเตือน [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลภายนอก] [ภารกิจลับถูกกระตุ้น: 'ผู้มาเยือนจากหอคอยทมิฬ' ปรากฏตัวในรัศมี 50 เมตร] [คำเตือน: เป้าหมายมิได้มาเพื่อซื้อขาย แต่มาเพื่อตรวจสอบ 'กลิ่นอายเนโครแมนเซอร์' ที่รั่วไหลออกจากแปลงเกษตรของคุณ] รอยยิ้มบนใบหน้าของลีโอแข็งค้างไปชั่วเสี้ยววินาที เขากวาดสายตามองฝูงชนที่กำลังเบียดเสียด ก่อนที่ร่างของใครบางคนในชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายตราสัญลักษณ์รูปงูกินหางจะแหวกผู้คนก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าแผงขายของ "น่าสนใจจริงๆ..." เสียงทุ้มต่ำเย็นเยียบราวน้ำแข็งเอ่ยขึ้น พร้อมกับมือเรียวยาวภายใต้ถุงมือหนังสีดำที่ยื่นมาหยิบแครอทกระดูกมังกรขึ้นไปพินิจพิเคราะห์ "พืชผลที่เติบโตได้ด้วยพลังความมืดบริสุทธิ์... ในเมืองหลวงที่มีการควบคุมเวทมนตร์เข้มงวดเช่นนี้ เจ้าเอาของสิ่งนี้มาจากไหนกัน... เจ้าหนู?" ลีโอนิ่งเงียบ สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วด้วยไหวพริบทั้งหมดที่มี ขณะที่ไอรีนข้างกายเริ่มขยับมือแอบร่ายเวทมนตร์ป้องกันใต้ชายเสื้อคลุมอย่างเงียบเชียบ ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" นะครับ