ปะทะพ่อค้าหน้าเลือดและการเจรจาสุดแสบ

"เจ็ดร้อยเหรียญทองแดง? เกรงว่าท่านพ่อค้า 'บารอน' คงจะเข้าใจอะไรคลาดเคลื่อนไปเสียแล้วกระมังครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบของลีโอดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของเต็นท์ค้าขายชั่วคราวกลิ่นอับชื้น ไอรีนที่ยืนกอดอกอยู่ข้างกายขยับปลายนิ้วใต้ชายเสื้อคลุมสีเข้มอย่างแนบเนียน แสงสีฟ้าจางๆ จากวงแหวนเวทมนตร์ระดับสูงสะท้อนวับวาวอยู่ในดวงตาของเธอ เป็นสัญญาณเตือนภัยเงียบๆ ว่า หากพ่อค้าหน้าเลือดผู้นี้กล้าตุกติกแม้แต่ปลายนิ้ว ความตายในรูปแบบที่คาดไม่ถึงจะมาเยือนโดยไร้เสียงรบกวน บารอน พ่อค้าคนกลางผู้มีรูปร่างอ้วนท้วมและนิ้วมือเต็มไปด้วยแหวนอัญมณีราคาถูก หัวเราะหึๆ ในลำคอ ดวงตาหยีเล็กราวกับเมล็ดถั่วกวาดมองไปที่ตะกร้าไม้สานตรงหน้า ซึ่งบรรจุ 'แครอทกระดูกมรกต' หัวโตสีเขียวเรืองแสงอ่อนๆ และ 'หัวผักกาดวิญญาณ' ที่อัดแน่นไปด้วยพลังมานาบริสุทธิ์ ผลผลิตจากแปลงเกษตรเนโครแมนเซอร์อันเป็นเอกลักษณ์ของลีโอ "ฮ่าๆๆ พ่อหนุ่ม... เจ้าต้องเข้าใจระบบเศรษฐกิจของเมืองชายแดนแห่งนี้นะ" บารอนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ พลางเคาะนิ้วลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็ง "พืชผลแปลกประหลาดที่ปลูกด้วย ‘ปุ๋ยซากศพ’ ของเจ้าน่ะ แม้จะดูแปลกตาและมีกลิ่นอายมานาจางๆ แต่ในตลาดจริง มันไม่มีใบรับรองจากสมาคมพฤกษศาสตร์เวทมนตร์ ข้าอุตส่าห์รับซื้อไว้ด้วยราคาเจ็ดร้อยเหรียญทองแดงก็นับว่าเมตตามากแล้ว หากเจ้าไม่พอใจ... เชิญแบกมันเน่าคากองฟางของเจ้ากลับไปเถอะ" นี่คือกลยุทธ์กดราคาคลาสสิกที่ลีโอเคยพบเจอมานับครั้งไม่ถ้วนในฐานะอดีตโปรแกรมเมอร์ผู้ควบคุมระบบเศรษฐกิจในเกมออนไลน์ พ่อค้าหน้าเลือดมักจะใช้ข้ออ้างเรื่อง "ความเสี่ยงของตลาด" และ "ไม่มีใบรับรอง" เพื่อกดมูลค่าสินค้าให้ต่ำกว่าความเป็นจริงถึงสิบเท่าตัว โดยอาศัยความอ่อนต่อโลกของผู้ขายหน้าใหม่ ลีโอนิ่งเงียบ สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วด้วยไหวพริบทั้งหมดที่มี ระบบหน้าต่างโฮโลแกรมใสแจ๋วปรากฏขึ้นในห้วงความคิด คำนวณต้นทุน เวลา และความเหนื่อยยากในการใช้โครงกระดูกรดน้ำพรวนดิน ต้นทุนค่ามานาในการอัญเชิญ รวมถึงความต้องการที่แท้จริงของตลาดระดับบนที่กำลังกระหายพลังงานบริสุทธิ์ ลีโอไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับหัวเราะเบาๆ ออกมา รอยยิ้มสุภาพแต่แฝงความร้ายกาจฉาบอยู่บนใบหน้า "ท่านบารอนกล่าวมีเหตุผลครับ... แต่ดูเหมือนท่านจะมองข้าม 'รายละเอียดเล็กน้อย' ทางเทคนิคไปอย่างน่าเสียดาย" ลีโอยื่นมือไปหยิบแครอทกระดูกมรกตขึ้นมาหนึ่งหัว หมุนมันช้าๆ ให้แสงสีเขียวเรืองรองสะท้อนเข้าตาอีกฝ่าย "ท่านบอกว่านี่คือพืชผลไม่มีใบรับรอง และเป็นแค่ผักปุ๋ยซากศพธรรมดาใช่ไหมครับ?" "ก็ใช่น่ะสิ! เจ้าจะเถียงอะ--" "ถ้าเช่นนั้น..." ลีโอตัดบทอย่างนิ่มนวล "ท่านอธิบายได้ไหมครับว่า ทำไมผลึกมานาที่ก้นหัวแครอทนี้ ถึงมีความบริสุทธิ์ระดับ 74% ซึ่งสูงกว่าสมุนไพรเกรด A ในร้านขายยาเวทมนตร์ของเมืองหลวงถึงสิบสองเปอร์เซ็นต์? และหากข้าเอาแครอทเหล่านี้ไปส่งให้ 'กิลด์นักปรุงยาประกายแสง' โดยตรงในฐานะ 'วัตถุดิบเร่งปฏิกิริยาธาตุความมืด' ท่านคิดว่าผู้นำกิลด์นั้น จะยินดีจ่ายให้ข้าหัวละเท่าไหร่... สองเหรียญทอง? หรือว่าห้าเหรียญทองดีครับ?" สีหน้าของบารอนเปลี่ยนสีทันที รอยยิ้มเยาะหยันแข็งค้างอยู่บนใบหน้า เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามขมับอ้วนท้วม ในฐานะพ่อค้าที่คร่ำหวอดในวงการ เขารู้จักกิลด์นักปรุงยาดี พืชผลที่มีธาตุความมืดบริสุทธิ์และปราศจากพิษตกค้างเช่นนี้ คือ "ขุมทรัพย์" สำหรับการปรุงยาลับที่หาซื้อไม่ได้ตามท้องตลาด หากลีโอเอาไปเสนอขายที่อื่นจริงๆ นอกจากเขาจะไม่ได้กำไรมหาศาลแล้ว เขายังจะพลาดโอกาสทองในการผูกขาดสินค้าชิ้นนี้ไปตลอดกาล "อะแฮ่ม... พ่อหนุ่ม ใจเย็นๆ ก่อนสิ เรามาคุยกันได้" บารอนเปลี่ยนท่าทีทันควัน รอยยิ้มจอมปลอมกลับมาประดับบนใบหน้าอีกครั้ง "ข้าแค่หยอกเล่นน่า... เอาเป็นว่า เพื่อเป็นการขอโทษ ข้าให้ราคาพิเศษ... หัวละสองเหรียญเงิน! เป็นไงล่ะ? ข้อเสนอนี้งามที่สุดในย่านนี้แล้ว" ลีโอหรี่ตามองการแสดงงิ้วฉากใหญ่ของพ่อค้าหน้าเลือดในใจ เขารู้ดีว่าสองเหรียญเงินต่อหัวยังห่างไกลจากมูลค่าที่แท้จริง แต่ในเมื่อเป้าหมายของเขาในวันนี้ไม่ใช่แค่การ "ขายของ" การดึงดูดสายตาของ "ปลาตัวใหญ่" ที่ซ่อนตัวอยู่เงียบๆ นอกเต็นท์ต่างหาก คือเป้าหมายที่แท้จริง ก่อนที่ลีโอจะทันได้เอ่ยปากปฏิเสธหรือต่อรอง เสียงปรบมือเบาๆ แต่กังวานก็ดังขึ้นจากหน้าทางเข้าเต็นท์ *แปะ... แปะ... แปะ...* ม่านผ้าใบถูกเลิกขึ้นเผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มในชุดคลุมผ้าไหมปักลวดลายตราสัญลักษณ์รูปดาบไขว้กับกิ่งก้านมะกอก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำ "กิลด์การค้าเซาท์เวอร์ค" กิลด์ยักษ์ใหญ่ที่มีอิทธิพลเหนือเส้นทางเศรษฐกิจครึ่งค่อนทวีป ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองลีโอและผลผลิตในตะกร้าด้วยความสนใจอย่างลึกซึ้ง "คารวะท่านนักปรุงยาผู้ปราดเปรื่อง" ชายหนุ่มลึกลับเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงอำนาจ "ข้าชื่อ 'คาร์ล' เป็นผู้แทนการค้าจากกิลด์เซาท์เวอร์ค... การเจรจาเมื่อครู่ข้าได้ยินหมดแล้ว พ่อค้าบารอนตาถึงสั้นคนนี้อาจมองไม่เห็นคุณค่าของเพชรในตม แต่สำหรับข้า... สินค้าของท่านมีมูลค่ามากกว่าที่ตาเห็นนัก" บารอนหน้าซีดเผือดจนกลายเป็นสีม่วงเมื่อเห็นตราสัญลักษณ์บนอกเสื้อของคาร์ล เขาถอยหลังกรูดจนเก้าอี้ล้มคว่ำ ไม่กล้าแม้แต่จะเปล่งเสียงเถียงสักคำ ลีโอหันไปสบตากับไอรีนชั่วพริบตา ทั้งคู่ต่างรับรู้ได้ถึงคลื่นใต้น้ำระลอกใหญ่ที่กำลังซัดเข้าหาฟาร์มเล็กๆ ของพวกเขา คาร์ลเดินเข้ามาใกล้ ยื่นข้อเสนอที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ "ข้าขอเหมาซื้อผลผลิตทั้งหมดของท่านในราคาสามเหรียญทองต่อหัว พร้อมทั้งทำสัญญาผูกขาดระยะยาว... และที่สำคัญที่สุด กิลด์ของเรายินดีสนับสนุนใบอนุญาตทางการค้าชั้นพิเศษให้ท่านโดยไม่มีเงื่อนไข ท่านสนใจร่วมงานกับเราไหมครับ... ท่านเนโครแมนเซอร์หนุ่ม?" บรรยากาศภายในเต็นท์หยุดนิ่งลงทันที ท่ามกลางความกดดันและความคาดหวังที่พุ่งสูงถึงขีดสุด ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานจากระบบลึกลับก็ดีดเด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตาของลีโอ พร้อมกับเสียงกริ่งเตือนภัยดังลั่นในโสตประสาท [ระบบตรวจพบความสนใจจากองค์กรระดับสูง: "กิลด์เซาท์เวอร์ค"] [เงื่อนไขลับปลดล็อก: เสนอชื่อเข้าชิง "ดินแดนอิสระแห่งความตายระดับ S"] [คำเตือน: การยอมรับสัญญาผูกขาด จะดึงดูดความสนใจจาก "องค์กรนักปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์" ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทันที!] [ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS: "ทางเลือกแห่งโชคชะตา: ยอมรับการลงทุน หรือ ประกาศอิสรภาพด้วยกองทัพโครงกระดูก?"] [เวลาในการตัดสินใจ: 00:10... 00:09... 00:08...] -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับฟาร์มสุดป่วนนี้นะครับ