การสอบเลื่อนขั้นแรงก์ฟาร์มเมอร์

"ศูนย์จุดศูนย์สองวินาที... ถือว่าสอบตกในแง่ของความแม่นยำในการควบคุมมานาครับ" น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่มั่นคงของลีโอดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัดของห้องทดสอบแรงก์สมาคมเกษตรเวทมนตร์ ปลายนิ้วเรียวยาวของชายหนุ่มสะบัดเบาๆ ส่งผลให้โครงกระดูกรับใช้ขั้นต่ำตนหนึ่ง ซึ่งถูกดัดแปลงให้สวมหมวกฟางและถือจอบเวทมนตร์ สามารถขุดร่องดินลึกสิบเซนติเมตรได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยราวกับใช้คอมพิวเตอร์คำนวณ ตรงหน้าเขา กรรมการคุมสอบวัยกลางคนผู้สวมแว่นตาเลนส์หนาเตอะถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาหลังกรอบแว่นจ้องมองแผงควบคุมสถานะแปลงเกษตรที่ปรากฏค่าความสมบูรณ์ของดินพุ่งทะยานแตะระดับ 99.8% ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที ซึ่งเป็นตัวเลขที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์การสอบเลื่อนขั้นระดับปรมาจารย์ของสมาคม "ทะ... ทําได้ยังไงกัน? ใช้เนโครแมนซอรีเร่งปฏิกิริยาจุลินทรีย์ในดิน แถมยังสั่งการโครงกระดูกนับร้อยตนให้ทำงานประสานกันเหมือนระบบเครือข่ายเซิร์ฟเวอร์แบบกระจายศูนย์... นายไม่ใช่แค่ฟาร์มเมอร์ธรรมดาแน่ๆ!" กรรมการชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเทา มือที่ถือกระดานชนวนบันทึกผลการสอบถึงกับเกร็งจนข้อต่อนิ้วซีดขาว ลีโอยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างสุภาพ เขาดึงผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดออกจากกระเป๋าเสื้อคลุมมาเช็ดคราบดินจางๆ ที่ข้างแก้มอย่างใจเย็น ก่อนจะเหลือบมองหน้าต่างแจ้งเตือนระบบสีฟ้าใสที่ลอยเด่นอยู่ห่างจากสายตาคนอื่น ซึ่งยังคงนับถอยหลังภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS ค้างไว้ที่ตัวเลข *00:05... 00:04...* *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบความกดดันจากสิ่งแวดล้อม: การทดสอบแรงก์ฟาร์มเมอร์ระดับปรมาจารย์] [เงื่อนไขพิเศษสำเร็จ: ผ่านด่านทดสอบความแม่นยำด้วยคะแนน 99.8%] [สิทธิ์พิเศษปลดล็อก: ท่านสามารถเลือกรับตราสัญลักษณ์ "ปราชญ์เกษตรโลหิต" หรือปฏิเสธเพื่อเข้าสู่โหมด "สงครามอาณาเขต"] "กรรมการครับ ถ้าการสอบภาคปฏิบัติจบลงแล้ว ผมขอตัวไปจัดการธุระส่วนตัวต่อสักครู่พอนะครับ พอดีว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญกำลังยืนรออยู่หลังประตูห้องสอบนี้ตั้งแต่เมื่อห้านาทีก่อนแล้วล่ะครับ" คำพูดของลีทำเอาคณะกรรมการผู้คุมสอบถึงกับขมวดคิ้วมุ่น แต่ยังไม่ทันที่ใครจะได้เอ่ยปากท้วง ประตูเหล็กกล้าหนาหนักของสนามทดสอบก็ถูกแรงกระแทกมหาศาลซัดจนบานพับหลุดกระเด็น ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับกลิ่นอายมานาอันเข้มข้นดั่งภูเขาไฟที่กดทับลงมาจนผู้คุมสอบหลายคนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น เงาร่างของหญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายกางเขนศักดิ์สิทธิ์ก้าวเข้ามาอย่างเชื่องช้า รองเท้าบูทหนังกระทบพื้นหินเกิดเสียงก้องกังวานน่าสะพรึงกลัว เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟเวทมนตร์ และดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววขี้เล่นยามปรุงอาหารร่วมกับลีในกระท่อมชายป่า บัดนี้กลับเย็นชาดุจน้ำแข็ง "อาจารย์ไอรีน..." ลีโอพึมพำเบาๆ รอยยิ้มสุภาพบนใบหน้าจางหายไปแทนที่ด้วยความระแวดระวังขั้นสูงสุด เขารู้ดีว่าตัวตนที่แท้จริงของหญิงสาวผู้นี้ไม่ใช่แค่นักเวทเร่ร่อนธรรมดา แต่คือหนึ่งในหกเสาหลักของ "องค์กรนักปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์" ศัตรูคู่อาฆาตของสายเวทมนตร์แห่งความตาย ไอรีนหยุดยืนห่างจากลีโอเพียงสามก้าว ปลายนิ้วเรียวของเธอหมุนวนไม้เท้าหัวกะโหลกประดับอัญมณีสีแดงฉาน บรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจากแรงดันมานาที่สูงเกินขีดจำกัด เธอปรายตามองโครงกระดูกเกษตรกรนับร้อยตนที่ยืนล้อมรอบก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแตะลึกถึงขั้วหัวใจ "เก่งมากนี่เจ้าเด็กโง่ ใช้โครงกระดูกปลูกแครอทเวทมนตร์จนได้คะแนนเต็ม... แต่เธอกล้าดียังไงถึงปฏิเสธคำเชิญของกิลด์เซาท์เวอร์ค แล้วคิดจะสร้างอาณาจักรความตายเงียบๆ คนเดียว?" ไอรีนจ้องลีโอเขม็ง แววตาคู่นั้นมีความซับซ้อนทั้งโกรธเคืองและเอ็นดูปะปนกัน "เธอรู้ไหมว่าการกระทำของเธอเมื่อครู่ ทำให้พวกสภาสูงส่งหน่วยกวาดล้างมาที่นี่แล้ว" ลีโอถอนหายใจเบาๆ เขายังคงยืนหลังตรงอย่างสง่างาม ไม่แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มือขวายกขึ้นจัดปกเสื้อให้เรียบร้อยก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ถ้าผมเลือกกิลด์เซาท์เวอร์ค ผมก็เป็นได้แค่เครื่องมือปลูกพืชสงคราม... แต่อาจารย์ครับ ผมน่ะชอบความเป็นอิสระมากกว่า แล้วก็..." ลีโอเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาสสีนิลพินิจพิเคราะห์ใบหน้าของอาจารย์สาวอย่างลึกซึ้ง "ผมเกลียดพวกที่ชอบเข้ามาทำลายแปลงผักที่ผมรดน้ำพรวนดินด้วยหยาดเหงื่อที่สุดเลยล่ะครับ" สิ้นคำพูดของลีโอ หน้าต่างระบบสีฟ้าใสที่นับถอยหลังค้างไว้ก็หยุดลงที่เลข *00:01* เสียงแจ้งเตือนระลอกใหม่ดังขึ้นก้องในหัวของชายหนุ่ม พร้อมๆ กับเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวที่ดังมาจากด้านนอกกำแพงสมาคมเกษตรเวทมนตร์ [ประกาศจากระบบ: ภารกิจฉุกเฉินระดับ SSS สิ้นสุดลง] [เงื่อนไข "ประกาศอิสรภาพด้วยกองทัพโครงกระดูก" ทำงานสมบูรณ์แบบ] [กองกำลังจาก "องค์กรนักปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์" และ "กิลด์เซาท์เวอร์ค" เข้าปิดล้อมพื้นที่รัศมี 10 กิโลเมตร] [คำเตือนขั้นวิกฤต: พื้นที่ใต้ดินของสมาคมถูกตรวจพบ "รากเหง้าของต้นไม้มารโบราณ" ที่หลับใหลอยู่ และมันกำลังตื่นขึ้นเพราะมานาความตายของท่าน!] พื้นห้องทดสอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแตกสีดำขนาดใหญ่แยกตัวออกจากพื้นหินใจกลางแปลงเกษตรตัวอย่าง ไอน้ำสีม่วงเข้มพวยพุ่งขึ้นมาพร้อมกับเสียงคำรามก้องที่สั่นประสาท สิ่งที่โผล่ขึ้นมาจากใต้ดินไม่ใช่รากไม้ธรรมดา แต่เป็นกิ่งก้านสาขาโครงกระดูกขนาดยักษ์ที่มีดวงตานับร้อยคู่ลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกันในความมืดมิด! ไอรีนเบิกตากว้าง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในทันที เธอหันขวับมามองลีโอด้วยความตกใจ "เจ้าบ้าเอ๊ย... เธอไปปลุกเจ้านั่นขึ้นมาได้ยังไง? นั่นมันบอสลับระดับภัยพิบัติที่แม้แต่สภาก็ยังต้องผนึกไว้เมื่อสามร้อยปีก่อน!" ลีโอยิ้มรับความวุ่นวายตรงหน้าอย่างใจเย็น เขาหยิบเมล็ดพืชสีทองอร่ามขึ้นมาเม็ดหนึ่งแล้วโยนขึ้นลงบนฝ่ามืออย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะหันไปเอ่ยกับอาจารย์สาวด้วยน้ำเสียงสุภาพตามเคย "ก็แค่เพิ่มปุ๋ยอินทรีย์ชั้นดีลงไปนิดหน่อยเองครับ... อาจารย์สนใจจะมาร่วมมือกันเก็บเกี่ยวผลผลิตในครั้งนี้ด้วยกันไหมล่ะครับ?" --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" มาโดยตลอดนะครับ!