ระบบมหาเศรษฐีเปิดใช้งาน!

"แกจะบ้าหรือเปล่าอาคเนย์! เฮลิคอปเตอร์ลำนี้มันบินมาวนอยู่เหนือหัวตั้งนานสองนานแล้วนะ หรือว่าแกแอบจ้างสตั๊นต์แมนมาเล่นละครตบตาเพื่อกลบเกลื่อนความจนของตัวเองกันแน่!" เสียงแหลมสูงของกวินทร์แผดลั่นแข่งกับเสียงใบพัดขนาดมหึมาที่กำลังตีวนสร้างแรงลมมหาศาลจนฝุ่นผงบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้ากระจกกระจายฟุ้ง ใบหน้าของอดีตเพื่อนสนิทบิดเบี้ยวด้วยความริษยาปนความหวาดระแวงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคู่พาลกวาดมองเครื่องบินปีกหมุนสีดำสนิทรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นที่ประทับตราสัญลักษณ์ตระกูลเก่าแก่ระดับโลกสลับกับร่างสูงโปร่งของอาคเนย์ที่ยังคงยืนนิ่งสงบราวกับภูเขาหิน เมล่อนโซดารับรองเลยค่ะว่า วินาทีนี้ไม่มีใครกล้าสบตาอาคเนย์ตรงๆ อีกต่อไปแล้ว! รินรดากำชายเสื้อของอาคเนย์ไว้แน่นจนข้อนิ้วเรียวขาวซีด ดวงตากลมโตฉายแววตื่นตะลึงระคนความกังวล เธอมองหน้าชายหนุ่มผู้เป็นที่รัก สลับกับหน้าจอสมาร์ทโฟนราคาแพงในมือของเขาที่สว่างวาบขึ้นพร้อมตัวเลขศูนย์นับไม่ถ้วนที่เพิ่งถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวสดๆ ร้อนๆ *สพันล้านบาท*—ไม่ใช่ความฝัน และไม่ใช่เรื่องโกหก! "ระบบมหาเศรษฐีซูเปอร์ไพรม์... ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ" เสียงจักรกลสังเคราะห์ที่ดังก้องกังวานขึ้นโดยตรงในโสตประสาทของอาคเนย์ ทำให้มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเย็นเยียบของพญายมผู้กุมชะตากรรมของคนที่เคยเหยียบย่ำเขาไว้ใต้ฝ่าเท้า "ฉันจะไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด!" กวินทร์ยังคงสติหลุด เขาพยายามก้าวเข้าไปผลักอกอาคเนย์ด้วยความเกรี้ยวกราด "แกมันก็แค่ไอ้ลูกไม่มีพ่อที่อาศัยเศษเงินจากบริษัทฉันกินไปวันๆ อย่ามาทำเป็นสำแดงอิทธิฤทธิ์หน่อยเลย! ต่อให้แกเช่าเครื่องบินลำนี้มาเป็นปี มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้ว่าแกมันคือยาจก!" หมับ! อาคเนย์ไม่ได้หลบเลี่ยง ฝ่ามือหนาคว้าข้อมือของกวินทร์ไว้ได้อย่างแม่นยำรากับกรงเล็บเหล็ก แรงบีบเพียงเล็กน้อยทำให้กวินทร์ต้องร้องโหยหวนออกมาด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าที่เคยหยิ่งผยองบิดเบี้ยวเหเกด้วยความหวาดกลัวทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงไอสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างของชายหนุ่มตรงหน้า "แก... แกกล้าดียังไง..." กวินทร์พยายามดึงมือออกแต่ไม่เป็นผล "ฉันเตือนนายหลายครั้งแล้วนะกวินทร์..." เสียงทุ้มต่ำเอื้อnเอ่ยออกมาอย่างเชื่องช้า ทว่าทุกถ้อยคำกลับหนักแน่นรากับค้อนเหล็กที่ตอกย้ำลงบนหัวใจของคู่สนทนา "แต่ในเมื่อนายเลือกที่จะเหยียบย่ำคนอื่นเพื่อความสะใจของตัวเอง วันนี้... ฉันจะให้นายได้ลิ้มรสชาติของการสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างในเวลาเดียวกันดูบ้าง" ตึง! ประตูห้องโดยสารของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวเปิดออกพร้อมกับบันไดเหล็กสีดำสนิทที่ทอดลงมา บอดี้การ์ดในชุดสูทสากลราคาสั่งตัดพิเศษไม่ต่ำกว่าสี่คนก้าวลงมายืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ ท่าทางการเคลื่อนไหวที่พร้อมเพรียงและแววตาดุดั่งเหยี่ยวทำให้บรรยากาศบนดาดฟ้าตึกเย็นเยียบลงไปถนัดตา หัวหน้าบอดี้การ์ดวัยกลางคนผู้ติดเข็มกลัดทองคำแท้รูปมงกุฎที่ปกเสื้อสูท เดินตรงเข้ามาหยุดคุกเข่าลงเบื้องหน้าอาคเนย์ทันที ท่ามกลางความตกตะลึงของแขกเหรื่อและพนักงานทุกคนที่แอบมองอยู่ห่างๆ "เรียนท่านประธานอาคเนย์... ยานพาหนะและทีมงานพร้อมรับเสด็จกลับสู่คฤหาสน์ตระกูลบูรพากุลแล้วครับ" น้ำเสียงนอบน้อมแต่ทรงพลังดังชัดเจนท่ามกลางเสียงลม คำว่า "ท่านประธานอาคเนย์" และ "ตระกูลบูรพากุล" รากับสายฟ้าที่ฟาดเปรี้ยงลงกลางกลางกบาลของกวินทร์และบรรดาญาติๆ ที่เคยร่วมกันขับไล่ไสส่งอาคเนย์เมื่อสัปดาห์ก่อน หน้าตาของแต่ละคนซีดเผือดราวกับศพไร้วิญญาณ ตระกูลบูรพากุล—มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเอเชีย ผู้กุมสัมปทานพลังงานและเครือข่ายการเงินระดับโลก ที่หายสาบสูญไปจากหน้าสื่อร่วมสี่ปี แท้จริงแล้วทายาทตัวจริงกลับถูกมองว่าเป็นแค่คนไร้ค่าอย่างนั้นหรือ! รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอหันมามองชายหนุ่มข้างกายด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโล่งใจ ตื้นตัน และประหลาดใจระคนกัน มือเรียวเล็กถูกอาคเนย์กุมเอาไว้ด้วยความอบอุ่น "ไปกันเถอะริน..." อาคเนย์เอ่ยเสียงอ่อนโยนเมื่อหันมามองหญิงสาว ต่างจากสายตาที่ใช้มองกวินทร์ราวกับคนละคน "ถึงเวลาที่เราจะไปทวงคืนทุกอย่างที่ควรจะเป็นของเราแล้ว" ในวินาทีที่อาคเนย์ก้าวเท้าพาคนรักเดินผ่านหน้ากวินทร์ที่ทรุดฮวบคุกเข่าลงไปกองกับพื้นด้วยความสิ้นหวัง สมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อของอาคเนย์ก็สั่นเตือนขึ้นมาอีกครั้ง [ติ๊ง! ระบบมหาเศรษฐีอนุมัติวงเงินฉุกเฉินรอบแรก: 10,000,000 บาท (สิบล้านบาทถ้วน) โอนเข้าบัญชีบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดเรียบร้อยแล้วค่ะ] อาคเนย์หยุดเดินชั่วขณะ เขาหยิบการ์ดสีดำขลิบทองคำแท้ขึ้นมาคั่นระหว่างนิ้วเรียว ก่อนจะหันกลับไปมองกวินทร์ที่กำลังเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาวิงวอนขอความเมตตาเป็นครั้งสุดท้าย "อ้อ เกือบลืมไป..." อาคเนย์แย้มยิ้มเย็นเยียบ "บริษัทของครอบครัวนายที่กำลังจะล้มละลาย... ฉันเพิ่งซื้อหุ้นทั้งหมดร้อยเปอร์เซ็นต์ไว้เมื่อนาทีที่แล้วนี่เองนะ" สิ้นเสียงประกาศิต ร่างของกวินทร์ก็หงายหลังล้มตึงหมดสติไปคาที่ทันทีท่ามกลางความตกตะลึงขีดสุดของทุกคน! และในขณะที่เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวกำลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน รินรดาก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อหน้าจอแท็บเล็ตในมือของเธอปรากฏรายชื่อผู้ถือหุ้นใหม่ของบริษัทคู่แข่งรายใหญ่ที่สุด... ที่มีชื่อของเธอเองขึ้นเป็นประธานกรรมการบริหารคนใหม่โดยสมบูรณ์แบบ! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางไปกับความสะใจระดับพรีเมียมในตอนนี้นะคะ!