เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของกวินทร์ดังบาดแก้วหู ราวกับเสียงกาทองที่พยายามหัวเราะเยาะราชสีห์ในกรงขัง
แชมเปญราคาแพงในแก้วคริสตัลถูกยกขึ้นจิบอย่างเหนือกว่า สายตาคมกริบแต่เต็มไปด้วยความริษยาของอดีตเพื่อนสนิทกวาดมองอาคเนย์และรินรดาตั้งแต่หัวจรดเท้า ความดูถูกเหยียดหยามฉายชัดในแววตาคู่พาลนั้นอย่างไม่คิดจะปิดบัง
"แกยังกล้าโผล่หน้ามางานเลี้ยงระดับไฮโซนี่อีกเหรอ อาคเนย์? หรือว่าคิดจะมาเก็บเศษอาหารจากโต๊ะแขกผู้มีเกียรติกินเหมือนเก่า?"
เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วห้องโถงจัดเลี้ยงหรูหราอลังการ บรรดาเศรษฐีและไฮโซแถวหน้าของเมืองต่างหันมามองเป็นตาเดียว รอยยิ้มเยาะเย้ยและเสียงกระซิบกระซาบดังระงมราวกับฝูงผึ้งแตกรัง ทุกคนต่างจำได้ดีว่าอดีตชายหนุ่มผู้เคยล้มละลายคนนี้เคยถูกไล่ตะเพิดออกจากสังคมนี้อย่างไร้ค่าแค่ไหน
รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น มือเรียวบางภายใต้ชุดราตรีเรียบหรูแต่สง่างามเอื้อมไปกุมมือหนาของอาคเนย์ไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเธอส่งผ่านมาถึงเขา เป็นพลังใจเดียวที่ทำให้โลกทั้งใบนี้ยังคงน่าอยู่ แม้รอบกายจะรายล้อมไปด้วยหมาป่าที่จ้องจะขย้ำ
อาคเนย์ไม่แม้แต่จะชายตามองแก้วแชมเปญในมือของกวินทร์ สีหน้าของเขานิ่งสงบราวน้ำลึกก้นมหาสมุทร ความเย็นชาแผ่ซ่านออกมาจากตัวตนจนคนรอบข้างรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด
"เศษอาหารเหรอ... กวินทร์ นายคงชินกับการกินของเหลือจากคนอื่นสินะ ถึงได้คิดว่าคนอื่นจะเป็นเหมือนตัวเอง" อาคเนย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าทรงพลังจนเสียงรอบข้างเงียบลงถนัดตา
กวินทร์หน้าเสีย สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "ปากดีนักนะไอ้จนตรอก! แกมีปัญญาซื้อแม้แต่ขวดน้ำเปล่าในงานนี้หรือยังเถอะวะ รินรดา... เธอตาบอดหรือไงถึงได้มาเกาะไอ้กระจอกนี่กิน เด็กเสิร์ฟข้างถนนยังดูมีอนาคตมากกว่ามันเลย!"
รินรดาเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยว เธอไม่ได้หวาดกลัวต่อคำดูถูกนั้นแม้แต่น้อย "คนที่ตาบอด... น่าจะเป็นคุณมากกว่านะคะกวินทร์ ที่มองไม่เห็นคุณค่าของคนที่แท้จริง"
"30 ล้านบาท!" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังแทรกขึ้น ท่ามกลางความเงียบงัน
ทุกคนสะดุ้งเฮือก อาคเนย์ค่อยๆ ควักการ์ดสีดำสนิทขอบทองคำแท้บริสุทธิ์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างไม่รีบร้อน แสงไฟจากแชนเดอเลียร์คริสตัลกระทบเข้ากับผิวการ์ดจนเกิดประกายระยิบระยับบาดตา บัตรเครดิตที่ไม่มีวงเงินจำกัด (Black Centurion Card) ที่มีออกเพียงสิบลใบในโลกเท่านั้น!
กวินทร์แค่นหัวเราะเสียงดัง "การ์ดปลอมพลาสติกเด็กเล่นไก่กาแบบนั้น เอามาหลอกใครได้วะ อาคเนย์ แกคิดว่าที่นี่เป็นงานวัดรึไงถึงได้เอาของเล่นเด็กมาโชว์อวดรวย!"
อาคเนย์ไม่โต้เถียง ชายหนุ่มเพียงแค่ยื่นการ์ดใบนั้นให้กับผู้จัดการโรงแรมระดับห้าดาวที่ยืนตัวสั่นด้วยความตกใจอยู่ใกล้ๆ
"รูดค่าอาหารและเครื่องดื่มทั้งหมดในงานนี้... สำหรับทุกคนที่นี่ รวมถึงค่าเสียหายถ้าผมจะรื้อห้องนี้ทิ้งสักครึ่งหนึ่ง" น้ำเสียงของอาคเนย์ราบเรียบ แต่เต็มไปด้วยเดชานุภาพที่กดทับทุกคนจนแทบหยุดหายใจ
ผู้จัดการรับการ์ดด้วยมือที่สั่นเทา เขานำมันไปเสียบเข้ากับเครื่องรูดบัตรอัจฉริยะระบบพิเศษอย่างระมัดระวังราวกับถือวัตถุโบราณล้ำค่า หน้าจอเครื่องรูดบัตรสว่างวาบขึ้น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังชัดเจนก้องไปทั่วห้องโถง
*ติ๊ด! อนุมัติวงเงินสำเร็จ (Approved)*
ตัวเลขยอดเงินคงเหลือในระบบที่แสดงผลเป็นศูนย์ยาวเหยียดจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด พร้อมกับสัญลักษณ์สถานะบัญชีระดับสูงสุดของธนาคารกลางโลก ทำให้ผู้จัดการโรงแรมถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ลมหายใจสะดุดติดขัด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวและระคนทึ่งสุดขีด
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องจัดเลี้ยงขนาดมหึมา ทุกสายตาจ้องมองหน้าจอเครื่องรูดบัตรสลับกับร่างสูงของอาคเนย์ที่ยืนกอดอกด้วยสีหน้าราวกับพญายม
กวินทร์หน้าซีดเผือก สีเลือดบนใบหน้าหายวับไปกับตา เขาก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ปากอ้าพะงาบๆ พูดไม่ออก ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อตระหนักได้ว่า... ชายหนุ่มที่เขาเหยียบย่ำมาตลอด บัดนี้คือนายทุนผู้กุมชะตากรรมทรัพย์สินทั้งหมดของเขารวมถึงตระกูลทั้งตระกูล!
รินรดายิ้มบางๆ อย่างงดงาม เธอขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงพร้อมกับจัดปกเสื้อสูทให้อาคเนย์อย่างเบามือ สายตาที่เธอมองเขามีแต่ความภาคภูมิใจและศรัทธาอัน tràn ปลี่
อาคเนย์ก้าวเท้าช้าๆ เดินเข้าไปหากวินทร์ที่กำลังยืนตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำ รองเท้าหนังราคาแพงกระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกาแห่งความตายที่กำลังนับถอยหลัง
"ทีนี้..." อาคเนย์โน้มตัวลงกระซิบข้างหูกวินทร์ด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นที่ทำให้อีกฝ่ายหัวใจหยุดเต้น "แกอยากจะลองกินเศษอาหารจากพื้นห้องนี้ดูสักรอบไหมล่ะ... เพื่อนรัก?"
ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำก็บินแหวกน่านฟ้าเข้ามาจอดสนิทอยู่บนลานดาดฟ้าของโรงแรม พร้อมกับกองกำลังรักษาความปลอดภัยพิเศษในชุดสูทดำนับร้อยชีวิตที่เดินเรียงแถวเข้ามาปิดล้อมทางเข้าออกทุกด้านอย่างรวดเร็วราวกับฟ้าผ่า!
ฝากกดใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ "เมล่อนโซดา" ด้วยนะคะ!
คุณหนูครับ อย่าหาว่าผมใจร้าย เมื่อเมียกำมะลอคือเศรษฐีหมื่นล้าน•ตอนที่ 25
ตบหน้าให้ช็อกไปทั้งบาง
ผลงานโดย เมล่อนโซดา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เมล่อนโซดา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูครับ อย่าหาว่าผมใจร้าย เมื่อเมียกำมะลอคือเศรษฐีหมื่นล้าน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!