คำปรึกษาจากห้องตรวจ

กลิ่นกาแฟคั่วบดเข้มข้นลอยอบอวลตัดกับกลิ่นอับชื้นของกระดาษเอกสารในแฟ้มคดีค้างเก่าบนโต๊ะไม้สัก ตัวเลขบนหน้าจอนาฬิกาดิจิทัลบอกเวลาตีสองสิบห้านาที แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ดึงดูดสมาธิของกรณ์ในตอนนี้ บนหน้าจอแล็ปท็อป ข้อความสั้นๆ ที่ถูกส่งตรงมาจากหมายเลขไม่ทราบฝ่ายเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนยังคงกะพริบเตือนด้วยแสงสีแดงวาบ *[ยินดีด้วยครับ คุณหมอ... เหยื่อรายต่อไป กำลังรอให้คุณไปผ่าตัดหัวใจอยู่นะครับ]* มันไม่ใช่แค่คำขู่ แต่มันคือลายมือทางจิตวิทยาของฆาตกรที่จงใจทิ้งร่องรอยไว้ท้าทายระบบความคิดของเขา กรณ์ขยับกรอบแว่นสายตาเล็กน้อย นิ้วเรียายาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอเพื่อประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่มีในหัว เขารู้ดีว่าลำพังหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ชิ้นนี้ไม่เพียงพอที่จะเปิดเผยตัวตนของอีกฝ่ายได้ เขาต้องการมุมมองที่ลึกซึ้งกว่านั้น... มุมมองที่เข้าใจเงื่อนงำในจิตใจมนุษย์ที่บิดเบี้ยว เสียงเคาะประตูกระจกฝ้าสามครั้งเบาๆ ดังขึ้น ก่อนที่ร่างระหงในชุดสูทลำลองสีเทาเข้มจะก้าวเข้ามา พญ.ไอ린 จิตแพทย์สาวผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมอาชญากรปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับแฟ้มประวัติผู้ป่วยในมือ แววตาคู่คมใต้กรอบแว่นทรงเหลี่ยมกวาดมองสภาพห้องทำงานที่รกเรื้อด้วยเอกสารคดี ก่อนจะหยุดนิ่งที่ใบหน้าเคร่งเครียดของกรณ์ "ดูท่าทางคุณคงไม่ได้นอนมาสองวันเต็มๆ แล้วสินะครับ, คุณกรณ์" เสียงนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความเฉียบคมเอ่ยขึ้น พร้อมกับวางแก้วชาอุ่นๆ ลงตรงหน้าเขา "คดีฆาตกรรมต่อเนื่องชุดนี้คงทำให้คุณปวดหัวน่าดู ถึงขนาดต้องเรียกผม... อ้อ หมายถึงเรียกผมมาดึกดื่นขนาดนี้" "ขอโทษที่ต้องรบกวนเวลาพักผ่อนของคุณนะครับ, คุณหมอไอ린" กรณ์ผุดลุกขึ้นเล็กน้อยเพื่อผายมือเชิญเธอนั่งลงที่โซฟาฝั่งตรงข้าม "แต่ผมคิดว่าเราไม่มีเวลามากพอที่จะรอให้ถึงเช้า ข้อความนี้เพิ่งถูกส่งมาเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน และผมเชื่อว่ามันเชื่อมโยงกับหลักฐานชิ้นใหม่ที่เราเพิ่งเก็บกู้มาจากจุดเกิดเหตุที่สาม" เขายื่นซองพลาสติกใสบรรจุเศษกระดาษโน้ตที่ฉีกขาดและมีคราบสารบางอย่างติดอยู่ให้เธอ พญ.ไอ린รับมันไปพิจารณา เธอไม่ได้หยิบแว่นขยายขึ้นมาทันที แต่กลับใช้สายตาพินิจพิเคราะห์ร่องรอยการฉีกขาดและเนื้อกระดาษด้วยความเงียบงัน บรรยากาศภายในห้องตกอยู่ในความตึงเครียด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ เป็นฉากหลัง "กระดาษโน้ตชนิดนี้..." ไอ린เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่จริงจัง "เป็นกระดาษสั่งทำพิเศษที่ใช้เฉพาะในคลินิกบำบัดจิตเวชระดับสูง หรือไม่ก็... ห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลเอกชนบางแห่งที่มีระบบรักษาความปลอดภัยหนาแน่น ร่องรอยการฉีกขาดไม่ได้เกิดจากความเร่งรีบ แต่มันเกิดจากการจงใจฉีกออกเป็นชิ้นๆ เพื่อส่งสัญญาณบางอย่าง... สัญญาณที่สะท้อนถึงความต้องการควบคุมและการครอบงำเหยื่อ" "ถูกต้องครับ" กรณ์พยักหน้ารับ เห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานของเธอ "และถ้าเราวิเคราะห์จากโปรไฟล์พฤติกรรม ฆาตกรรายนี้ไม่ได้ฆ่าเพราะความโกรธแค้นหรืออารมณ์ชั่ววูบ แต่มันเป็นการกระทำที่มีแบบแผน มีความสุขกับการเฝ้ามองเหยื่อดิ้นรน และที่สำคัญที่สุด... เขาคิดว่าตัวเองกำลังเล่นเกมหมากรุกที่เขากุมความได้เปรียบอยู่ตลอดเวลา" ไอ린เงยหน้าขึ้นสบตากับเขา แววตาของจิตแพทย์สาวไหววูบไปชั่วขณะ ราวกับเธอกำลังมองเห็นเงาบางอย่างที่ซ้อนทับอยู่ในคดีนี้ "คุณกำลังบอกว่า... เขาไม่ได้แค่ท้าทายตำรวจ แต่เขากำลังท้าทายระบบความคิดของคุณโดยเฉพาะสินะครับ?" "ใช่ครับ และนั่นคือเหตุผลที่ผมต้องมาพบคุณในคืนนี้" กรณ์โน้มตัวไปข้างหน้า สีหน้าจริงจัง "ผมต้องการให้คุณช่วยถอดรหัสจิตวิทยาของเขาจากข้อความนี้ โครงสร้างประโยค จังหวะการเว้นวรรค และคำว่า *'การผ่าตัดหัวใจ'* มันมีความหมายแฝงทางจิตเวชศาสตร์เชิงลึกอย่างไรบ้าง?" พญ.ไอ린นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ เธอนำนิ้วเรียวแตะที่ริมฝีปากอย่างใช้ความคิด ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อประมวลข้อมูลทั้งหมดที่เธอมี "คำว่า 'ผ่าตัด' ในมุมมองของฆาตกรประเภทนี้ ไม่ได้หมายถึงการรักษาพยาบาล แต่หมายถึง *การชำระล้าง*... เขาเชื่อว่าจิตใจของเหยื่อมีความผิดปกติ และเขามีหน้าที่ต้อง 'แก้ไข' มันด้วยวิธีที่รุนแรงที่สุด หากเราวิเคราะห์จากรอยแผลในที่เกิดเหตุทั้งสามคดีที่ผ่านมา ฆาตกรรายนี้มีความรู้เรื่องกายศาสตร์ระดับแพทย์ หรือไม่ก็... เคยผ่านการฝึกอบรมด้านการแพทย์มาอย่างโชกโชน" ข้อมูลนี้ทำให้กรณ์ต้องทบทวนสมมติฐานในหัวใหม่อย่างรวดเร็ว "ถ้าเขาเป็นคนในวงการแพทย์... นั่นหมายความว่ารายชื่อผู้ต้องสงสัยของเราจะแคบลงอย่างมาก แต่ปัญหาก็คือ โรงพยาบาลในเขตนี้มีบุคลากรหลายพันคน เราจะรู้ได้อย่างไรว่าใครคือคนร้ายตัวจริง?" ก่อนที่พญ.ไอ린จะได้เอ่ยปากตอบ เสียงแจ้งเตือนจากระบบสมาร์ทโฟนบนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น *'ติ๊ด!'* ทั้งสองคนหันไปมองหน้าจอพร้อมกันโดยอัตโนมัติ ข้อความใหม่ถูกส่งเข้ามาในระบบฐานข้อมูลคดีพิเศษ แสงสีฟ้าจากหน้าจอสาดสะท้อนบนใบหน้าของกรณ์ที่เริ่มเปลี่ยนสี เมื่อเขาอ่านข้อความล่าสุดที่ปรากฏขึ้น *[ระบบปฏิบัติการคดีพิเศษ: ตรวจพบการเข้าถึงแฟ้มลับระดับ SSS - ข้อมูลประวัติการรักษาของ "พญ.ไอ린" กำลังถูกดาวน์โหลดจากภายนอก...]* กรณ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาหันขวับไปมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามทันที แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเขาหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม คือรอยยิ้มบางเบาที่ค่อยๆ คลี่ขึ้นบนริมฝีปากของพญ.ไอ린... รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความตกใจเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย "ดูเหมือนว่า..." เสียงของไอ린เปลี่ยนโทนไปอย่างสิ้นเชิง มันนุ่มนวลขึ้น เย็นเยียบขึ้น และคุ้นหูอย่างน่าประหลาด "...คุณจะเจอคนที่ตามหาแล้วล่ะครับ, คุณกรณ์" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปไขปริศนาในบทนี้ด้วยกันนะครับ