เชฟขนมหวานกับผู้บริหารไร้หัวใจ•ตอนที่ 6

รอยร้าวในกำแพงน้ำแข็ง

ผลงานโดย เมฆหมอกสีชมพู
กลิ่นอายความเย็นเยียบของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังไม่ได้ทำให้หัวใจของธันวารู้สึกสงบลงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน... ภาพถ่ายสำเนาบัตรประชาชนใบนั้น และเด็กชายตัวน้อยบนเตียงเข็นที่ใบหน้าถอดแบบมาจากเขาราวกับส่องกระจก ยังคงกรีดลึกลงมาในโสตประสาทซ้ำแล้วซ้ำเล่า ประหนึ่งคมมีดที่บรรจงกรีดซ้ำลงบนแผลเป็นเก่าที่เขาเคยคิดว่ามันเลือนหายไปตามกาลเวลา "ธันวาคะ... คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมหน้าซีดเช่นนั้น" เสียงหวานใสของเลขาฯ สาวคนสนิทดังขึ้น พร้อมกับมือเรียวที่เอื้อมแตะแขนเขาเบาๆ ทว่าธันวาปัดมันออกอย่างไร้เยื่อใย ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบโถงทางเดินที่ว่างเปล่าราวกับกำลังค้นหาเงาของใครบางคน—เงาของหญิงสาวผู้เคยถูกเขาตราหน้าว่าเป็นเพียง "ภรรยาไร้ค่า" ในอดีต รินลดา... ชื่อนี้วนเวียนอยู่ในสมองของเขาดั่งเสียงกระซิบจากขุมนรก หญิงสาวผู้ที่เขาเคยผลักไสไล่ส่งอย่างไร้ความปรานี หญิงสาวผู้ที่ยอมเดินจากไปพร้อมกับรอยแผลเป็นในใจ และในตอนนี้... เธอกลับมายืนหยัดอยู่เบื้องหน้าเขาในฐานะเชฟขนมหวานมือหนึ่งผู้สง่างาม เย็นชา และไม่หลงเหลือเยื่อใยให้ชายใจร้ายอย่างเขาอีกต่อไป ธันวาขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นเป็นริ้ว ความสงสัยที่ถูกจุดประกายขึ้นจากเหตุการณ์เมื่อครู่กำลังเผาไหม้สติสัมปชัญญะของเขาจนมอดไหม้ หากเด็กคนนั้นคือลูกของเขา... แล้วตลอดหลายปีที่ผ่านมา รินลดาต้องเผชิญกับอะไรบ้าง? ความคิดนั้นทำให้ลมหายใจของเขาสะดุดกึก ความเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นมาจุกที่อกอย่างไม่มีสาเหตุ แต่มันถูกกลบฝังด้วยความกระวนกระวายใจที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน เขานั่งลงบนเบาะหนังราคาแพงภายในรถยนต์ส่วนตัว นิ้วเรียวยาวเคาะพวงมาลัยเป็นจังหวะกระชั้นชิด บ่งบอกถึงความฟุ้งซ่านที่กำลังครอบงำ "ตามสืบทุกอย่างเกี่ยวกับเชฟรินลดาให้ฉัน..." ธันวาเอ่ยสั่งเสียงทุ้มต่ำผ่านโทรศัพท์มือถือด้วยน้ำเฉียบขาด "เอาประวัติย้อนหลังตั้งแต่เธอออกจากคฤหาสน์ไป... ทุกซอกทุกมุม ห้ามพลาดแม้แต่รายละเอียดเดียว" ปลายสายรับคำด้วยความรวดเร็ว ทว่าหัวใจของธันวากลับไม่ได้รู้สึกเบาลงเลย ตลอดสัปดาห์ถัดมา ธันวาใช้เวลาเกือบทั้งหมดไปกับการเฝ้ามอง... ใช่ เขาเฝ้ามองเธอจากมุมมืด ร้านเบอร์เกอร์รี่ชื่อดังของรินลดาและคีย์กลายเป็นสถานที่ที่เขาแวะเวียนไป (ทางสายตา) อยู่เสมอ ภาพที่เขาเห็นผ่านกระจกใสคือหญิงสาวในชุดเชฟสีขาวสะอาดตา เธอยืนตกแต่งเค้กด้วยรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่ทอประกายความสุขอย่างแท้จริง รอยยิ้มที่เขาไม่เคยได้รับมันเลยตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะสามีภรรยา ความริษยาและความเจ็บปวดพวยพุ่งขึ้นมาในอกอย่างประหลาด เมื่อเขาเห็น คีย์ ชายหนุ่มผู้เป็นทั้งหุ้นส่วนและคู่แข่งทางธุรกิจ ก้าวเข้าไปใกล้รินลดาพร้อมกับเสียงหัวเราะ ทั้งสองดูเข้าขาและสนิทสนมกันราวกับเป็นโลกอีกใบที่เขาไม่มีวันเอื้อมไปถึง *เธอมีความสุขดี... โดยที่ไม่มีฉัน* ความคิดนั้นกัดกินหัวใจของนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่อย่างช้าๆ ธันวากำพวงมาลัยในมือแน่นจนข้อต่องอขาว เขาไม่เคยยอมแพ้ต่อสิ่งใดในโลกใบนี้ และเขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงที่เคยเป็นของเขา ตกเป็นของใครหน้าไหนทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... ถ้าหากเธอกำลังปิดบังสายเลือดของเขาเอาไว้ บ่ายวันหนึ่ง เอกสารลับชุดใหญ่ถูกวางลงบนโต๊ะทำงานหรูหราของธันวา แฟ้มสีน้ำตาลหนาเตอะถูกเปิดออกด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ธันวาไล่สายตาอ่านทีละบรรทัด หัวใจของเขาเต้นระรัวราวกับกลองศึก รายงานระบุชัดเจนว่าหลังจากรินลดาหย่าขาดจากเขา เธอหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในต่างจังหวัดเป็นเวลาหลายปี ก่อนจะกลับมาพร้อมกับทุนก้อนโตและทักษะการทำขนมระดับปรมาจารย์... แต่สิ่งที่ทำให้ลมหายใจของเขาขาดห้วงไปชั่วขณะ คือหน้าสุดท้ายของเอกสาร ใบรับรองแพทย์จากโรงพยาบาลเด็ก และบันทึกประวัติการรักษาของเด็กชายวัยหวิดจะเจ็ดขวบ... ชื่อของเด็กชาย: *ด.ช. ธนากร อัครโยธิน* ธันวาถึงกับผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากเชื่อสายตา นามสกุล... เธอใช้ชื่อสกุลเดิมของเขาเป็นชื่อกลางของลูกชาย! แปลว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เด็กคนนั้นคือสายเลือดของเขาจริงๆ รินลดาไม่ได้แค่เดินจากไปเฉยๆ แต่เธอแบกรับชีวิตอีกหนึ่งชีวิตที่เกิดจากความเย็นชาของเขาเอาไว้เงียบๆ คนเดียว เสียงหัวใจเต้นโครมครามดังสะท้อนอยู่ในหู ความรู้สึกผิดบาปที่เคยถูกกลบฝังไว้ใต้กองเงินกองทองและชื่อเสียง บัดนี้กลับตื่นขึ้นมาแผดเผาจนเขาแทบหายใจไม่ออก ภาพความใจร้ายที่เขาเคยปาใส่หน้าเธอในอดีต ย้อนกลับมาตบหน้าเขาฉาดใหญ่จนชาไปหมด "ริน..." เขาพึมพำชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ดวงตาคมกาลเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำใสอย่างที่ตัวเขาเองก็ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับผู้ชายที่แข็งกระด้างอย่างเขาได้ ทว่า... ในวินาทีที่ความรู้สึกผิดกำลังจะกลายเป็นการสำนึกบาป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ก๊อก ก๊อก ก๊อก เลขาฯ สาวเปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ถือแท็บเล็ตในมือยื่นให้เขาโดยไม่ต้องรออนุญาต "ท่านประธานคะ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ มีสำนักข่าวออนไลน์ปล่อยคลิปวิดีโอวงจรปิดจากโรงพยาบาลเมื่อสัปดาห์ก่อน ออกมาแพร่สะพัดในโลกโซเชียลแล้วค่ะ!" ธันวารemวตาดุขวับไปมองหน้าจอแท็บเล็ต ภาพที่ปรากฏอยู่บนนั้นคือเหตุการณ์วันที่เขาบังเอิญไปเจอเด็กชายธนากรที่โรงพยาบาลพอดี ภาพมุมสูงเผยให้เห็นชัดเจนว่าเขากำลังยืนเผชิญหน้ากับรินลดา และในเสี้ยววินาทีนั้น... มีใบหน้าของเขาและเด็กชายถูกนำมาตัดต่อเทียบกันอย่างชัดเจน พร้อมกับพาดหัวข่าวตัวโตที่กระชากวิญญาณ *[ด่วน! ทายาทอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้าน 'ธันวา' ซุ่มมีลูกชายนอกสมรสกับเชฟสาวชื่อดัง เช็คความจริงเบื้องหลังการหย่าร้างปริศนา!]* ธันวานิ่งค้างเป็นรูปปั้น ความเย็นเยียบแล่นพล่านตั้งแต่ปลายเท้าจรดศีรษะ เกมพลิกแล้ว... และคนที่เปิดเกมนี้ขึ้นมา ไม่ใช่เขา แต่เป็นใครบางคนที่จงใจโยนระเบิดเวลานี้ลงกลางวงล้อมของเขาและรินลดา! ก่อนที่เขาจะได้ตั้งสติ ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดผางออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงโปรดของคีย์ คู่ปรับตัวฉกาจก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มเยาะเย็นชาในดวงตา พร้อมกับสมุดเล่มเล็กเล่มหนึ่งที่ถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานของเขาอย่างไม่เกรงใจ "ดูท่าทางคุณจะสนใจลูกชายของผมกับรินลดานะครับ... คุณธันวา" คีย์เอ่ยเสียงนุ่มทุ้ม ทว่าแฝงด้วยคมมีดเชือดเฉือนทุกอณู ธันวาหันขวับไปมองหน้าอีกฝ่าย ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่พุ่งทะลุขีดจำกัดทันที ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความดราม่าครั้งนี้นะคะ บทต่อไปรับรองว่าเดือดระอุจนหยุดอ่านไม่ได้แน่นอนค่ะ!
สารจากนักเขียน (เมฆหมอกสีชมพู)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เชฟขนมหวานกับผู้บริหารไร้หัวใจ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%