ศึกชิงบอร์ดเกม

"ถ้าพวกคุณแพ้รอบนี้ ร้านคอมฯ สังกะสีผุๆ ของยายหนู่นี่เตรียมตัวกลายเป็นเศษเหล็กได้เลย!" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังลั่นห้องจัดแข่งบอร์ดเกมประจำปีของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ชายร่างท้วมสวมสูทแบรนด์เนมราคาแพงนามว่า 'เสี่ยก길' (ประธานบริษัทนำเข้าชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์คู่ปรับตัวฉกาจของฟ้าใส) ยืนกอดอกมองลงมาด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ บนโต๊ะเบื้องหน้าของเขาคือชิปแต้มคะแนนที่กองพูนสูงจนแทบจะกลប់หน้าตักของเขาอยู่แล้ว ในขณะที่ฝั่งของคินน์และฟ้าใสกลับมีชิปแต้มเหลืออยู่เพียงแค่หยิบมือเดียว สถานการณ์หลังเหตุการณ์เช็คสิบล้านบาทเมื่อวานไม่ได้ทำให้ชีวิตของคินน์สงบสุขขึ้นเลยแม้แต่น้อย เมื่อเช้านี้ฟ้าใสลากคอเขามาสมัครลงแข่งขัน 'มหกรรมบอร์ดเกมการค้าแห่งปี' ที่มีเงินรางวัลมูลค่าห้าล้านบาท พร้อมสิทธิ์ในการผูกขาดการสั่งซื้ออะไหล่คอมพิวเตอร์ทั่วประเทศ ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่จะช่วยกอบกู้ร้านซ่อมคอมฯ ของเธอจากการถูกกลั่นแกล้งทางธุรกิจได้ "หุบปากไปเลยไอ้เสี่ยพุงพลุ้ย แกมันก็แค่ใช้เส้นสายโกงแต้มตั้งแต่วอบแรกต่างหากเล่า!" ฟ้าใสกัดฟันกรวด ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น มือเรียวเล็กกำหมัดแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาวโพลน เธอหันมามองคินน์ที่นั่งไขว่ห้างอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าหงุดหงิดสุดขีด "นี่คุณคินน์! ตั้งแต่เข้ารอบมา คุณเอาแต่จิบกาแฟราคาแพงแล้วนั่งมองกระดานเฉยๆ เนี่ยนะ? นี่เรากำลังจะหมดตัวอยู่แล้วนะโว้ย!" คินน์ยกแก้วกาแฟลาเต้อาร์ตขึ้นจิบอย่างใจเย็น ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นกันแดดราคาแพงปรายตามองกระดานบอร์ดเกมตรงหน้า รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเหนือชั้น "ใจเย็นน่าฟ้าใส... ความใจร้อนไม่เคยทำให้ใครชนะเกมธุรกิจ หรือแม้แต่เกมกระดาน" คินน์วางแก้วลงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะหันไปสบตากับหญิงสาวด้วยแว่นตาที่ฉายแววความมั่นใจระดับร้อยเปอร์เซ็นต์ "จำตอนที่ผมบอกคุณได้ไหม? เงินซื้อได้ทุกอย่าง... แม้กระทั่งกติกาลับของเกมนี้" เสี่ยกิตติหัวเราะลั่น "ฮ่าๆๆๆ! ไอ้หนุ่มนี่มันเพ้อเจ้ออะไรวะ? นี่คือเกมการลงทุน 'Monopoly มหาเศรษฐี' เว้ย! มันใช้สมองและความเก๋าเกม ไม่ใช่มีเงินแล้วจะเสกแต้มขึ้นมาได้... เชิญตาพวกแกแล้ว รีบๆ ทอยเต๋าแล้วล้มละลายไปซะเถอะ!" บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยเสียงซุบซิบของผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ที่ต่างรอดูความพ่ายแพ้ของคู่หูคู่นี้ ฟ้าใสหลับตาลงสูดหายใจเข้าลึก3 เพื่อระงับสติอารมณ์ เธอรู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้หลังชนฝาแล้วจริงๆ ถ้าแพ้ตาถัดไป ร้านของเธอต้องจบเห่แน่ๆ "ตาฉันสินะ..." คินน์พึมพำเบาๆ มือเรียวยาวเอื้อมไปหยิบลูกเต๋าขึ้นมาเขย่าในอุ้งมือ ทว่า ก่อนที่เขาจะปล่อยลูกเต๋าลงบนกระดาน คินน์กลับเงยหน้าขึ้นมองพิธีกรสนามที่ยืนถือไมโครโฟนอยู่ด้านหน้า แล้วส่งสัญญาณมือลับบางอย่างให้ *กริ๊ง!* โทรศัพท์มือถือของพิธีกรดังขึ้นอย่างกะทันหัน พิธีกรหนุ่มหยิบขึ้นมาดูหน้าจอเพียงแวบเดียว ใบหน้าก็ซีดเผือดราวกับเห็นผี เขารีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาคณะกรรมการจัดงานทัน3 ก่อนจะประกาศเสียงสั่นเครือผ่านไมโครโฟน "ด...เดี๋ยวก่อนครับ! คณะกรรมการเพิ่งตรวจสอบพบข้อผิดพลาดร้ายแรง! บริษัทของผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการได้ทำการ... เอ่อ... ควบกิจการและซื้อลิขสิทธิ์บอร์ดเกมนี้ทั้งหมดแล้วเมื่อสามวินาทีก่อน!" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทั่วทั้งฮอลล์ เสี่ยกิตติหน้าถอดสี ร้องเสียงหลง "วะ...ว่ายังไงนะ? ใครเป็นคนซื้อ?!" พิธีกรกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะหันมามองทางคินน์ด้วยสายตายำเกรงสุดขีด แล้วประกาศก้องด้วยเสียงสั่นเครือ "ผู้ถือหุ้นใหญ่คนใหม่... และเป็นเจ้าของสิทธิ์ขาดแต่เพียงผู้เดียวในบอร์ดเกมนี้... คือท่านประธานคินน์ครับ!" ฟ้าใสอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน หันขวับมามองหน้าคินน์ด้วยความช็อกสุดขีด เธอนึกว่าหูฝาดไป "ทะ...เธียร... นายบอกว่าใครนะ?!" คินน์ยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เข้ารูปอย่างเนี๊ยบกริบ ก่อนจะก้าวเท้าช้าๆ ไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเสี่ยกิตติที่ตอนนี้เข่าแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "ในฐานะเจ้าของบอร์ดเกมคนใหม่..." คินน์ก้มลงมองหน้าเสี่ยกิตติด้วยสายตาที่ทรงอำนาจดุจพญาอินทรี "ผมขอใช้สิทธิ์ตามข้อตกลงพิเศษข้อที่ 001... ยึดทรัพย์สินทั้งหมดในเกมของฝั่งตรงข้าม และปรับให้เป็นผู้แพ้ฟาล์วข้อหาพยายามติดสินบนกรรมการ" *ปัง!* เสียงชิปแต้มกองโตของเสี่ยกิตติถูกกรรมการกวาดมาไว้ฝั่งของคินน์และฟ้าใสจนหมดสิ้นในพริบตาเดียว ชัยชนะตกเป็นของพวกเขาอย่างเด็ดขาดและสะใจที่สุด! เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องด้วยความทึ่งดังสนั่นฮอลล์ ฟ้าใสยังคงยืนนิ่งค้าง สมองประมวลผลไม่ทันกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า เงินห้าล้านบาทถูกโอนเข้าบัญชีร้านซ่อมคอมฯ ของเธอทันทีบนหน้าจอมือถือ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังระรัว แต่ก่อนที่ฟ้าใสจะได้เอ่ยปากถามอะไร คินน์กลับหันมาคว้าข้อมือเธอด้วยความนุ่มนวล รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา "ไปกันเถอะฟ้าใส... งานเลี้ยงฉลองชัยชนะของเราเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" คินน์พูดจบก็ควักการ์ดสีดำสนิทไร้ขีดจำกัดวงเงินออกมาโบกเบาๆ ก่อนจะผายมือไปทางด้านนอกฮอลล์ ซึ่งตอนนี้... เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์กำลังดังกระหึ่มสะเทือนเลื่อนลั่น พร้อมกับลมกรรโชกแรงที่พัดผ่านเข้ามาทางกระจกใสของอาคารจัดงาน ขณะที่ร่างเงาสูงใหญ่ของบอดี้การ์ดในชุดสูทดำนับสิบคนกำลังเดินแถวตรงเข้ามาคุกเข่าคำนับคินน์อย่างพร้อมเพรียงกันตรงหน้าประตูทางออก! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ฮาไม่จำกัด" เสมอมานะครับ